Tibetan
་བྱ་བ་རྣམས་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁམས་ལས་འདས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ལས་ཏེ། ཇི་སྲིད་རྣམ་པ་བརྒྱད་སྤངས་པ་གཅིག་གིས་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་སྤང་བས་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་འཐོབ་བོ། །ནུ་ཙ་མེ་ཏུ་སྤངས་པ་ན་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་བཞི་ཚང་བས་ཁམས་ལས་འདས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁམས་མཐའ་དག་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨོས་སོ། །གཉིས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་ནི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བའོ། །གང་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ནི་གཉིས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བའོ། །གཞན་དག་ན་རེ། ཁམས་ལས་འདས་པ་ཡང་འོ་ན་སྨོས་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་ཀུན་ཏུ་བཅོམ་པ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་འདོད་པ་འདི་རྫས་གཅིག་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་གཞན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུའི་དོན་ནི་གཞན་ ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་དོན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རིས་ལྔ་འཇུག་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུར་དགོངས་ལ། འཆིང་བའི་དོན་གྱིས་ན་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་དགོངས་སོ། །དེ་སྐྱེ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་སྐྱེ་བ་དང་ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་མོད་ཀྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཡང་ཕན་ཚུན་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་འཆིང་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཀུན་བཅོམ་པས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་ནི་དེའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མེད་དོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པས་དུས་གཞན་ལས་ལྟོས་ཏེ་འགའ་ཞིག་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པས་དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་སྨོས་པ་དེ་ནི་འདིར་དེ་དག་གི་ཅིག་ཅར་དངོས་པོ་ལས་ཆོས་གཞན་པ་གཉི་ག་གྲུབ་པས་དེ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ནུས་སོ། །གཞན་མ་ཡིན་པས་མི་བརྗོད་དོ། །རེ་ཞིག་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ནི་བརྒྱད་པའི་ས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་རྣམས་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་དོ། །འཕགས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཡང་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། ཇི་སྲིད་ཀུན་འབྱུང་བ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་གནས་པ་དེ་སྲིད་རྒྱུ་གཉིས་ཀུན་ཏུ་བཅོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་དོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པའི་ཐོབ་པ་དེ་དང་སྲིད་རྩེ་ཉམས་པར་བྱས་པ་མེད་པ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་
Chinese
是说断绝诸行之义。所谓“超出欲界”就是从那些（行）中超出，即只要八种行中任何一种没有断绝，就不具备（超出欲界的功德），断绝了随行等，才能获得“完全了知”的名称。断绝了莲花，就没有随行了。四种因圆满，就能超出欲界，因此才说要从一切欲界中离贪。所谓“远离二者之系缚”，就是所缘和能缘的烦恼本身就是系缚。远离了那些系缚，就是远离二者之系缚。另一些人说：那么，超出欲界也不应该说了，因为断绝一切因是另外一种（功德），而且我们的观点是，这是因为同一实体的因，以及系缚的缘故，另一种因的意义就是另一种系缚的意义。由于五蕴趣入的意义，所以认为是周遍行走的因，由于束缚的意义，所以认为是系缚。虽然它（指苦谛和集谛）有知生苦和知集起二者，但即使是因的体性，也没有互相完全趣入的能力，因此集起是针对见道所断之法而成为束缚。断绝一切因，并不是远离系缚。对于那些（法）来说，并不具备与其因的体性相同的东西。由于针对无漏法，所以依赖于其他时间，因为不与任何东西相同，因此才说了二者，这是因为在这里，从它们的当下事物中，两种不同的法得以成立，所以才能说说了它。因为不是其他，所以不说。暂时来说，异生虽然在第八地离贪，但仍然不具备完全了知等功德。经中广说，圣者安住于见道时也是如此。只要安住于集起法智忍位，就仍然不具备（超出欲界的功德），因为两种因都没有完全断绝。应当如理了知获得无漏解脱的获得，以及没有毁坏有顶。对于集起法
English
It means abandoning activities. "Transcending the realm of desire" means transcending those (activities). As long as even one of the eight aspects is not abandoned, it is not possessed. By abandoning what follows, one obtains the name "complete knowledge." When the lotus is abandoned, there is no following. Completing the four causes leads to transcending the realm of desire. Therefore, it is said to be free from desire from all realms of desire. "Separation from the binding of the two" means that the afflictions of the object and the subject are themselves the binding. Being separated from those bindings is being separated from the binding of the two. Others say: Then, transcending the realm of desire should not be mentioned, because destroying all causes is another (merit), and our view is that this is because of the cause of the same entity, and because of the binding, the meaning of another cause is the meaning of another binding. Because of the meaning of the five aggregates entering, it is considered the cause of pervasive walking, and because of the meaning of bondage, it is considered binding. Although it (referring to suffering and arising) has both knowing the suffering of birth and knowing the arising, even if it is the nature of the cause, it does not have the ability to fully enter each other. Therefore, arising is a binding with respect to the phenomena to be abandoned by the path of seeing. Destroying all causes is not being separated from binding. For those (phenomena), there is nothing that possesses the same nature as its cause. Because it is directed towards the unpolluted, it depends on other times, because it is not the same as anything, therefore both are mentioned, because here, from their immediate objects, two different dharmas are established, so it can be said that it is mentioned. Because it is not other, it is not said. For the time being, although ordinary beings are free from desire in the eighth ground, they still do not possess complete knowledge and other qualities. It is extensively explained in the sutras that even when noble ones abide in the path of seeing, it is the same. As long as one abides in the forbearance of the knowledge of the dharma of arising, one still does not possess (the merit of transcending the realm of desire), because the two causes are not completely destroyed. One should understand as appropriate the attainment of the attainment of unpolluted liberation, and the absence of destroying the peak of existence. For the dharma of arising
Tibetan
ཤེས་པ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དག་ལ་ནི་གཅིག་ཉིད་དང་ལྡན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དག་ལ་གཉིས་དག་དང་ལྡན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དག་ལ་ནི་གསུམ་དང་ལྡན་ནོ། །འགོག་པ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དག་ལ་ནི་གསུམ་དང་ལྡན་ནོ། །ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དག་ལ་ནི་ལྡན་ནོ། །ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་མ་བརྗོད་པས་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་གནས་དྲུག་རྣམས་དང་ལྡན་ནོ། །མཐོང་ལམ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ དབང་དུ་བྱས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་ནི་དེ་ལས་གོང་དུ་ཇི་སྲིད་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཐོབ་པ་འམ་དེ་ལས་ཉམས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དྲུག་དང་ལྡན་ནོ། །སྔོན་དུའམ་ཕྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་འམ། མཐར་གྱིས་པ་ལ་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའམ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དག་གི་ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྤངས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་ལྡན་ནོ། །ཇི་སྲིད་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཐོབ་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་ནི་དེའི་ཚེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་རྣམས་བསྡམ་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཉམས་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ཉིད་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ན་གཉིས་དང་ལྡན་ནོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་ན་དྲུག་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱད་པའོ། །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འོ་ན་གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ངེས་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པ་ཡང་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་སྤངས་པ་ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྤངས་པའི་ལམ་མིང་འཐོབ་པས་ཅི་ལྟར་བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལྔ་ཉིད་དུ་འདོད་ཅེས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཁོ་ནའི་མཐོང་བས་སྡང་པར་བྱ་བ་རྣམས་སྤངས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མིང་ཐོབ་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མཐར་གྱིས་པའི་དེ་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཏེ། གང་ཡང་མི་སྐྱེ་པ་དེ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ནུས་པས་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་བར
Chinese
对于知和于集上随知之忍，具有唯一性。对于集上随知和于灭上法知之忍，具有二者。对于灭上法知和于灭上随知之忍，具有三者。对于灭上随知和于道上法知之忍，具有三者。对于道上法知和于道上随知之忍，具有。由于未说于道上随知是修道，因此于道上随知具有六处。由于唯独安住于见道，因此才广说安住于修道。对于道上随知，从其之上，只要未获得对于欲的离欲，或者从其退失，则具有六遍知。所谓先前或之后，是指离欲先行，或者对于渐次者，安住于道上随知，或者安住于解脱道者的最后分位相应，仅具有已舍弃的唯一遍知。只要未获得色界的离欲。获得阿罗汉时，为了收摄一切遍知，因此唯具有一。所谓即使完全退失，是指阿罗汉于无色界中行持的遍计所缠缚，如果从阿罗汉退失，则具有二。于欲界中行持完全退失，则具有六，这是特别的差别。所谓于色界中行持，那么，如果也依于禅定的实事而入于决定，也以道上随知所舍弃的最后分位相应，舍弃了获得道名的，那么如何认为诸禅定的果是五遍知呢？因此，唯有于色界和无色界中行持者的见而舍弃应嗔者，则获得遍知之名，没有过失。为何渐次舍弃彼，而安立不还果呢？因为以世间道所舍弃者，也是与最后分位相应者，任何不生者，都是圣道的力量所致。因此，对于其果接近。
English
Those who have the forbearance of knowing and subsequently knowing about the origin have only one. Those who have the forbearance of subsequently knowing about the origin and knowing the Dharma about cessation have two. Those who have the forbearance of knowing the Dharma about cessation and subsequently knowing about cessation have three. Those who have the forbearance of subsequently knowing about cessation and knowing the Dharma about the path have three. Those who have the forbearance of knowing the Dharma about the path and subsequently knowing about the path have. Since it is not said that subsequently knowing about the path is the path of cultivation, therefore subsequently knowing about the path has six places. Because it is only abiding in the path of seeing, therefore it is widely said that abiding in the path of cultivation. For subsequently knowing about the path, from above that, as long as one has not obtained detachment from desire for desire, or has fallen from it, one has six kinds of complete knowledge. The so-called earlier or later refers to detachment from desire going first, or for the gradual one, abiding in subsequently knowing about the path, or corresponding to the final part of those abiding in the path of liberation, only having the one complete knowledge that has been abandoned. As long as one has not obtained detachment from desire for the form realm. Obtaining Arhatship, at that time, in order to gather all complete knowledge, therefore one only has one. The so-called even if completely fallen refers to the Arhat being bound by the pervasively calculated entanglement of practicing in the formless realm, if one falls from Arhatship, then one has two. Practicing in the desire realm and completely falling, then one has six, this is a special difference. The so-called practicing in the form realm, then, if one also relies on the actual basis of meditation and enters into certainty, also with the final part corresponding to what is abandoned by subsequently knowing about the path, abandoning the one who obtains the name of the path, then how is it considered that the result of all the meditations is five kinds of complete knowledge? Therefore, only by seeing those who practice in the form and formless realms and abandoning those who should be hated, then one obtains the name of complete knowledge, there is no fault. Why gradually abandon that and establish the non-returner's fruit? Because those abandoned by the worldly path are also those corresponding to the final part, whatever does not arise is due to the power of the noble path. Therefore, approaching its fruit.