Tibetan
་དབང་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཁམས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཆར་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་དམིགས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ས་པའི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་དམིགས་པ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའི་དམིགས་པ་ཁམས་གོང་མའི་རྣམ་པ་ལྔ་ཆར་ཡང་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་དམིགས་པ་ནི་འགོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང༌། གང་ཞིག་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པ་དེའི་དམིགས་པ་ཡང་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོའི་དམིགས་པའོ། །བདེ་བའི་དབང་པོ་དང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་ཚེ་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པ་དང་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ས་པ་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་ཁམས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ས་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་དམིགས་པ་ནི་ཅི་རིགས་པར་དེའི་ས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཅར་ཡང་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རང་གི་ས་པ་དང་ས་འོག་མའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་འགོག་པ་ནི་རང་གི་ས་པའི་བདེ་བའི་དབང་པོའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ས་པའི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ལམ་ལ་དམིགས་ པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བས་ཀྱང་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དམིགས་པ་
Chinese
是受，彼者与不平等界一切行相具有之所缘，乃色界五种行相皆是。欲界见道所断，邪见等，与具有之所缘，乃第三禅地之乐受，与无漏法知之分相合。欲界修道所断，有烦恼与无烦恼之所缘，乃欲界之乐受，唯无烦恼之所缘，乃上界之五种行相皆是。灭道所断除外，如是说，其中缘无漏者，彼之所缘唯是灭，何者缘有漏者，彼之所缘亦是邪见与具有，及意乐受之所缘。乐受则非也。色界五种行相与，如是说，苦与集与灭与道，见道与修道所断，其中欲界之乐受，乃欲界令厌患之时，色界修道所断唯是所缘。第一禅地与第三禅地，乃灭与道，见道与修道所断，与平等界一切行相具有之所缘。第三禅地五种之所缘，当知如其所应，彼之地五种皆是。自地与下地修道所断之灭，乃自地之乐受贪等行相止息之故，灭见道所断，缘乐受。道见道所断亦是邪见等与具有之第三禅地随知之分相合之道为所缘。 如是道见道所断亦缘乐受。无色界有二行相，如是说，其中道见道所断之所缘，
English
Is sensation, that which is associated with all aspects of the unequal realms, the object is all five aspects of the form realm. What is abandoned by the path of seeing in the desire realm, such as wrong views, and the object with which it is associated, is the pleasure sensation of the third dhyana ground, which is in accordance with the aspect of knowing the unpolluted dharma. What is abandoned by the path of cultivation in the desire realm, the object of the afflicted and non-afflicted, is the pleasure sensation of the desire realm, and the object of only the non-afflicted is all five aspects of the upper realms. Except for what is abandoned by the path of cessation, it is said, among them, what is focused on the unpolluted, its object is only cessation, and whatever is focused on the polluted, its object is also wrong views and association, and the object of mental pleasure. It is not a pleasure sensation. The five aspects of the form realm and, it is said, suffering and origin and cessation and path, what is abandoned by the path of seeing and the path of cultivation, among them, the pleasure sensation of the desire realm, when the desire realm is disgusted, the object of what is abandoned by the path of cultivation in the form realm is only the object. The first dhyana ground and the third dhyana ground are cessation and path, what is abandoned by the path of seeing and the path of cultivation, and the object associated with all aspects of the equal realms. The five objects of the third dhyana ground should be known as all five of its grounds as appropriate. The cessation of what is abandoned by the path of cultivation in one's own ground and the lower ground is because the attachment and other aspects of the pleasure sensation of one's own ground are stopped, what is abandoned by the path of seeing of cessation is focused on the pleasure sensation. What is abandoned by the path of seeing is also the path associated with the aspect of knowing the third dhyana ground with wrong views and so on as the object. Similarly, what is abandoned by the path of seeing is also focused on the pleasure sensation. The formless realm has two aspects, it is said, among them, the object of what is abandoned by the path of seeing,
Tibetan
ཡིན་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ས་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ལམ་ལ་དམིགས་པ་ནའོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་དམིགས་པ་ཡང་ལམ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་མེད་དངོས་གཞི་དགེ་རྣམས་ནི། །ཟག་བཅས་འོག་མའི་ཡུལ་ཅན་མིན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ནི་གོམས་པའི་དབང་གིས་དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བའི་དབང་པོ་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཅི་རིགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རིགས་བཞི་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་པས་ཤེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དག་ནི་དམིགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ཅི་རིགས་པར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་འབའ་ ཞིག་ལ་དམིགས་པ་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཁམས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྣམས་དང་དེ་ལ་དམིགས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཉི་ག་ལྟར་མ་ཡིན་ཞིང་འགལ་བའི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་རིགས་བཞི་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ལ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་དང༌། རང་གི་རིགས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དམིགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁ
Chinese
原因是当邪见等以第三禅地的随顺品和随顺道为对境的时候。通过修习所断的非烦恼性的对境也是那条道，因为经中说：无色实事诸善，非有漏下界境。因此，生于无色界的圣者们由于串习的力量，以有漏善的识而缘于第三禅的无漏道。所谓无漏，是指随知品所随顺的对境是色界的乐根，而法知品之对境则是欲界的法知和随知品，以及无漏的乐根和其无漏的智慧。所谓“于此”，是指以乐根为对境的十二种识。所谓“随其应”，是这样产生的，其中暂时以欲界之识缘于乐根的四种情况来说，欲界的四种类别将会增长。如何增长呢？通过见苦和见集所断的遍行和相应的以乐根为对境的清净之识，非遍行的见苦和见集所断的，从对境的方面增长。遍行的那些则从对境和相应的方面随其应地增长。于此，仅仅以无色界为对境，与俱分不俱分的界遍行之类，以及缘于此的贪欲等，二者并非相同，也并非存在相违的形态，通过接近而使四种类别增长，经中是这样说的。对于见道所断的以乐根为对境的情况，则从邪见相应的方面，贪欲等从对境的方面，以及自宗的贪欲等从对境和相应的方面。对于非烦恼性的，则从对境的方面。对于见灭道所断的，是识蕴。
English
The reason is when wrong views, etc., take the conforming aspects and conforming paths of the third dhyana ground as their object. The non-afflictive object to be abandoned through meditation is also that very path, because it is said in the sutra: 'Formless realities, all virtues, are not objects of the lower realms with outflows.' Therefore, noble ones born in the formless realm, due to the power of habituation, take the path of the third dhyana without outflows as their object with consciousness of virtuous things with outflows. The term 'without outflows' means that the object conforming to the subsequent knowledge aspect is the sense of pleasure that operates in the form realm, while the object of the Dharma knowledge aspect is the Dharma knowledge and subsequent knowledge aspect that operate in the desire realm, as well as the sense of pleasure without outflows and the knowledge of that itself without outflows. The term 'in this' refers to the twelve types of consciousness that take the sense of pleasure as their object. The term 'as appropriate' arises in this way: for the four types of consciousness that operate in the desire realm and take the sense of pleasure as their object, the four categories that operate in the desire realm will increase. How does this increase occur? The pure consciousness that is to be abandoned by seeing suffering and seeing the origin, which is pervasive and associated, and which takes the sense of pleasure as its object, increases from the aspect of the object for those that are non-pervasive and are to be abandoned by seeing suffering and seeing the origin. Those that are pervasive increase appropriately from the aspect of the object and association. In this case, merely taking the formless realm as the object, the pervasive aspects of the realms that are neither shared nor unshared, and the desire, etc., that are directed towards it, are neither the same nor do they have a contradictory form; by taking them closely, the four categories increase, as it is said in the sutra. For the case of abandoning by the path of seeing, which takes the sense of pleasure as its object, desire, etc., increase from the aspect of the object from the aspect of being associated with wrong views, and desire, etc., of one's own lineage increase from the aspect of the object and association. For the non-afflictive, it is from the aspect of the object. For what is to be abandoned by seeing cessation, it is the aggregate of consciousness.