Tibetan
་བ་མ་ཡིན་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ཀྱང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་བཤད་དོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་བཤད་དོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ཡང་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་བཤད་དོ། །རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཕྲ་རྒྱ་ས་བཅུ་དང་བདུན་དང༌། དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་དག་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་ བཅས་པ་དག་དང༌། གཟུགས་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྲ་རྒྱས་བདུན་དང་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། དེའི་ཐོབ་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་དག་དང༌། ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བརྒྱད་དང་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་དག་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དག་ཏུ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རང་གི་ཁམས་པ་གསུམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་མ་འོངས་པས་བསྡུས་པ་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིས་བསྡུས་པ་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནམ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་ཞིག་གང་གིས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་ལྟ་བ་འམ། འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག །གང་གི་ཚེ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་ཁམས་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཡང་རུང་སྟེ། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དགེ་བ་གཅིག་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ
Chinese
将非（有）之（法）合为一体，宣说了见苦所应断之法。同样，见集所应断之法，以及见灭和见道所应断之法，也都是以有漏和无漏为对境，合为一体而宣说的。修所应断之法，将烦恼和非烦恼合为一体而宣说。无漏法也同样，将与法和随知之品相符的合为一体而宣说。略言之，苦等之义将广为阐述。其中，见苦和见集所应断之法，依次为十种和七种微细随眠，以及与它们同时生起的，以及它们的获得、随行等，还有修所应断之四种法，以及它们的获得、随行等，以及所有其他的色法，也都是非烦恼之法。同样，见灭所应断之微细随眠有七种，以及与它们同时生起的，以及它们的获得、随行等，还有见道所应断之法有八种，以及与它们同时生起的，以及它们的获得、随行等。同样，在色界和无色界中，也应各自如理了知。所谓的“自界三者”，将广为阐述，即见苦所应断之法，若于欲界而行者，乃见苦所应断之识于欲界而行，以及见集所应断之法，乃是遍行且相应之法，以及修所应断之法，乃是非烦恼且为未来所摄之法，以及为禅定之自体所摄之不净等相，或者生于色界者，若于欲界众生以观心，或者生于欲界者，对于离欲者，当其为了安住于见法之乐，而缘于世间道之界本身亦可，于色界而行者，修所应断之法，乃是一种善法，以及无漏法，即是与法智之品相符之对境。见集所应断之法
English
Having combined the non-(existent) (dharmas) into one, it explains the dharmas to be abandoned by seeing suffering. Similarly, the dharmas to be abandoned by seeing the origin, and the dharmas to be abandoned by seeing the cessation and the path, are also explained by combining them into one, with defiled and undefiled as their objects. The dharmas to be abandoned by cultivation are explained by combining afflictions and non-afflictions into one. The undefiled dharmas are also explained by combining those that are in accordance with the aspects of Dharma and subsequent knowledge into one. Briefly, the meaning of suffering, etc., will be extensively explained. Among them, the dharmas to be abandoned by seeing suffering and seeing the origin are, in order, ten and seven subtle anusayas, as well as those that arise simultaneously with them, and their attainment, following, etc., as well as the four dharmas to be abandoned by cultivation, and their attainment, following, etc., and all other form dharmas are also non-afflictive dharmas. Similarly, there are seven subtle anusayas to be abandoned by seeing cessation, as well as those that arise simultaneously with them, and their attainment, following, etc., and there are eight dharmas to be abandoned by seeing the path, as well as those that arise simultaneously with them, and their attainment, following, etc. Similarly, in the form realm and the formless realm, one should also understand them accordingly. The so-called "three of one's own realm" will be extensively explained, that is, the dharmas to be abandoned by seeing suffering, if one practices in the desire realm, it is the consciousness to be abandoned by seeing suffering that practices in the desire realm, and the dharmas to be abandoned by seeing the origin are the pervasive and corresponding dharmas, and the dharmas to be abandoned by cultivation are the non-afflictive dharmas included in the future, and the impure aspects, etc., included in the self of dhyana, or if one is born in the form realm, if one observes the mind of sentient beings in the desire realm, or if one is born in the desire realm, for one who is free from desire, when one aims at the realm of the worldly path itself in order to abide in the pleasure of seeing the Dharma, it is also acceptable. If one practices in the form realm, the dharmas to be abandoned by cultivation are one virtuous dharma, and the undefiled dharma, which is the object that is in accordance with the aspect of Dharma knowledge. The dharmas to be abandoned by seeing the origin
Tibetan
་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་དུ་གཏོགས་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་བསྒོམ་ པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་སོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་སོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་སོ། །གཟུགས་སུ་གཏོགས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནི་སེམས་ལྔ་པོ་རེ་རེའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཁམས་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་གོ །དེ་ནས་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ས་འོག་མ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཁམས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་དེ་ལ་དམིགས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་དོ། །ཁམས་གོང་མ་ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རགས་པའི་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའོ། །ཁམས་གསུམ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་དང་སྦྱར་རོ། །འདོད་པ་དང་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དུ་གཏོགས་པ། སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཁམས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ དང༌། འདོད་པར་གཏོགས་པའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་གཉིས་ཉིད་དང
Chinese
，以及修习所断之法，也应如是宣说。其中，属于苦谛的、有情普遍具有且相应的，是见集所断和修习所断所缘。属于集谛的、普遍具有且相应的，是见苦所断和修习所断所缘。修习所断的非烦恼性的，是见集所断所缘。修习所断的烦恼性和非烦恼性的一切，是修习所断所缘。属于色界和无漏的，如前所述。如是，见苦等所断之法，于欲界中行者，是五种心识各自的所缘。自界有三种，即是说，如前所说的以各种方式见苦和见集以及修习所断。之后，修习所断是与听闻所生的正见相应，以及有修习所生寂止等的心。下三地，即是说，欲界中行的苦谛，以及见集所断的不平等界普遍具有且相应的，以及缘于此的修习所断之心，听闻和思惟所生的与善法欲相应的，与正见相应的，心即缘于此。上界如何？即是空无边处近分所摄的粗相等相。无漏者，是随顺于随念之品。三界者，各有三种，即是说，由于适时的缘故，与见苦所断和修习所断等相连。欲界和色界中行者，属于苦谛和集谛。不平等界普遍具有且相应的，以及属于欲界的修习所断，善与不善二者本身，以及
English
, and the practices to be abandoned should also be stated in the same way. Among them, the sentient beings belonging to the suffering that are universally present and corresponding are the objects of what is to be abandoned by seeing the origin and what is to be abandoned by cultivation. What belongs to the origin that is universally present and corresponding is the object of what is to be abandoned by seeing suffering and what is to be abandoned by cultivation. What is to be abandoned by cultivation that is non-afflictive is the object of what is to be abandoned by seeing the origin. All that is to be abandoned by cultivation, both afflictive and non-afflictive, is the object of what is to be abandoned by cultivation. What belongs to the form realm and is without outflows is as before. Thus, the practices to be abandoned by seeing suffering and so on, for those who practice in the desire realm, are the objects of each of the five consciousnesses. There are three realms of one's own, that is to say, seeing suffering and seeing the origin and what is to be abandoned by cultivation in the ways described above. After that, what is to be abandoned by cultivation is what corresponds to the correct view arising from hearing, and there is the mind of tranquility and so on arising from cultivation. The three lower grounds, that is to say, the suffering that is practiced in the desire realm, and what is to be abandoned by seeing the origin, the unequal realm that is universally present and corresponding, and the mind to be abandoned by cultivation that is based on this, arising from hearing and thinking, corresponding to the desire for virtuous Dharma, corresponding to the correct view, the mind is based on this. How about the upper realm? It is the aspect of roughness and so on, included in the approximation of the sphere of infinite space. What is without outflows is in accordance with the category of mindfulness. The three realms each have three aspects, that is to say, due to the appropriate occasion, they are connected with what is to be abandoned by seeing suffering and what is to be abandoned by cultivation. Those who practice in the desire realm and the form realm belong to suffering and the origin. The unequal realm is universally present and corresponding, and what is to be abandoned by cultivation belonging to the desire realm, both good and bad themselves, and