Tibetan
་བར་བྱ་བ་ལ་རྒྱུའི་ནུས་པ་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་རྟག་ཏུ་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལ་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་ཆེན་པོས་བསྟན་པ་ལས་ཉམས་སོ། །ཨཱ་ར་ཙི་ཏོ་བྷ་བ་ཏི། སྐྱེད་པར་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་འདི་སྐྱེད་པ་ཅི་གལ་ཏེ། འབྲས་བུ་ཡོད་པ་སྐྱེད་ཅེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་མ་འོངས་པས་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེད་པ་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པའི་འགའ་ཞིག་ཁྱད་པར་འཛིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་སྐྱེ་བ་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་ པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་དེ་སྔར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ལས་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་འདི་ལས་གཞན་པ་ལས་དང་འབྲས་བུའི་ནུས་པ་མེད་པས་དེའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ན་སྐྱེད་ན། སྔ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཕྱིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བས་ཡོངས་སུ་བཏང་བས་དངོས་པོ་རེ་རེ་བ་གཞན་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་ཀྱང་རྟག་པ་འམ་མི་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཆ་ཤས་ཀྱི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་གཞན་ཉིད་རྟག་ལ་གཞན་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །བཏགས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ལས་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་མི་རིགས་སོ། །ཡང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དེ་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའོ། །ད་ནི་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐྱེ་བའམ་འབྲས་བུ་ལ་ལས་སམ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ་རྒྱུ་གང་ཞིག་ནུས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ལོ་རྩིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩོད་པ་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ཉེ་བར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ཟེར་རོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་འགགས་པའི་རིགས་རྣམས་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པའོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཤེས་བྱའི་བདག་ཉིད་སྔར་སྐྱེས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ནི་མེད་པའོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལ་མངོན་པར་འཇུག་པ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་སྟེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལོ་རྩིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩོད་པ་སྐད་དུ་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འདོད་ན། ལོ་རྩིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩོད་པ་མེད་པ་བདེན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཡང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་བཞིན་རང་གི་ངོ་བོས་ཤེས་བྱའི་བདག་ཉིད་དུ་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ
Chinese
因为成为某事物的原因的能力。如果结果始终存在，那么它就没有行为的能力。因此，善与不善的行为将不复存在，从而背离了伟大的教义。阿啦则多巴瓦地（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：āra cito bhavati，产生的能力）。又，产生这个有什么重要呢？如果说产生已经存在的结果，那不是的。那么，未来将作为实体存在。如果说产生是从存在本身中把握某种差异，那么，从未产生到产生就成立了，因为这个差异以前没有。结果不能说成是其他，如果除了这个之外，没有行为和结果的能力，仅仅产生它的状态，因为以前没有，而且后来也完全放弃了说一切都存在，因为每个事物都不是其他，那么它们也将变成常恒或无常。如果又承认部分是常恒，那么就会变成一个是常恒而另一个不是常恒。因为是假立的，所以不能说事物不存在而产生，因为对它来说，各种行为的能力是不合理的。又，仅仅说一切都存在，就是那个行为和结果的产生。现在是对于什么来说呢？对于产生或结果来说，无论是行为还是其他什么原因能够起作用呢？因为在一切时候，它本身就作为实体存在。如果是这样，那么历算师们的争论是什么呢？阿阇黎僧护说，这不太明显。由于以种类区分的类别承认存在和不存在，所以是存在的。过去和未来以及具有坏灭性质的、作为所知自性的、与先前产生的事物一起作用的结果自性是不存在的。现在发生的自性完全结合而显现就是现在发生的，过去和未来不是这样。因此，历算师们的争论是，已经发生和将要发生的是存在的。如果认为是知识的自性，那么历算师们的争论不存在是真实的。然而，如果又像现在发生的那样，以自己的体性认为是所知的自性，那么，在一切时候都存在，怎么样呢？
English
Because it is the power of the cause to become something. If the result always exists, then it has no power of action. Therefore, good and bad actions will cease to exist, thus deviating from the great doctrine. Āra cito bhavati (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：āra cito bhavati, the ability to produce). Also, what is the importance of producing this? If it is said to produce the already existing result, that is not the case. Then, the future will exist as a substance. If it is said that production grasps some difference from existence itself, then it is established that from non-arising to arising, because this difference did not exist before. The result cannot be said to be other, if apart from this, there is no power of action and result, merely producing its state, because it did not exist before, and later it is completely abandoned to say that everything exists, because each thing is not other, then they will also become permanent or impermanent. If one also admits that part is permanent, then it will become that one is permanent and the other is not permanent. Because it is imputed, it cannot be said that things do not exist and arise, because for it, the power of various actions is unreasonable. Also, merely saying that everything exists is the production of that action and result. Now, for what is it? For production or result, what cause, whether action or something else, is able to act? Because at all times, it itself exists as a substance. If this is the case, then what is the dispute of the astrologers? Ācārya Sangharakṣita says that this is not very obvious. Because the categories distinguished by type admit existence and non-existence, therefore it exists. The past and future, and the nature of destruction, the nature of knowable, the nature of result that acts together with the previously produced things, does not exist. The nature of what is happening now is completely combined and manifested is what is happening now, the past and future are not like that. Therefore, the dispute of the astrologers is that what has happened and will happen exists. If it is considered to be the nature of knowledge, then it is true that the dispute of the astrologers does not exist. However, if it is again considered to be the nature of the knowable in its own essence as it is happening now, then, it exists at all times, how is it?
Tibetan
ར་ལོ་རྩིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩོད་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར། འོ་ན་ད་ལྟར་དུ་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་བཞིན་དུའོ། །ཡུལ་གཞན་དུ་འདྲེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པ་ཡུལ་ན་མི་གནས་པས་ཞེས་ བྱ་བའི་བསམ་པ་འདིས་སྨྲས་པའོ། །རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་འདྲེན་པའི་རྐྱེན་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ཇི་ལྟར་ཏེ། འདྲེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་ཡུལ་ན་མི་གནས་པས་དྲིས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུའི་འདྲེན་པ་བྱ་བའི་མིང་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྔར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ད་ལྟར་བ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་སྔར་ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ད་ལྟར་བྱུང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ལས་ཀྱིས་ནུས་པ་གྲུབ་པས། མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཡང་ད་ལྟར་བྱུང་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔར་མ་བྱུང་བ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བ་ཉིད་དམ། འོན་ཏེ་སྔར་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། ད་ལྟར་བར་བྱས་པས་འདི་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ལས་ཀྱིས་ནུས་པ་མེད་པ་སོ་ན་འདུག་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་མིང་མེད་པའི་ངོ་བོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཏགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་བཏགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མེད་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྔ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་བྱ་སྟེ། གང་བཤད་པ་ཅི་ལྟར་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་བརྟག་ཅེ་ན། འདི་དངོས་པོ་མེད་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དང་འདི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཞེས་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། །ཁ་ཅིག་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཁོ་ནའི་རྒྱུ་ཁས་ལེན་པ་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྔར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་འདིར་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྱ་བ་སྔ་ན་མེད་པའི་རྐྱེན་མི་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་ཞེ་ན། བྱ་བ་སྔ་ན་མེད་པ་ལ་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས་དུས་དང་བྱ་བ་སྔ་ན་མེད་པ་མི་འདོད་དོ། །དེའི་ཚེ་དུས་དང་བྱ་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ འདི་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྫས་བཞིན་དུ་བྱ་བ་ཡང་རྟག་པའི་
Chinese
不会过分到与罗睺罗算命师们争论。那么，现在能够做到，是因为业和果都存在。所谓引导到其他地方，是指未来不会停留在原地，是出于这样的想法而说的。所谓会变成常恒，是因为引导它的因缘总是接近的缘故。对于无色者，比如感受等等，那该如何呢？与“引导”结合起来，是因为它们总是不会停留在原地而提出的疑问。名为果的引导者，也是从未生起而生起的，因为它以前不存在。这里也要像之前一样进行分析。如果说自己的体性的差别，比如现在产生的自性，以前不是现在产生的，现在使之产生，如果是这样，那么业的能力就成立了，因此“从未生起而生起”就成立了。这样，它也被视为现在产生的了。如果说，是从以前未生起而后来生起呢？还是仅仅是以前就存在的呢？因为现在使之产生，所以这没有差别，业的能力就如同无能为力一般。如果说，没有名称的体性如何产生呢？因为有名称的和没有名称的极其不同，所以会变成没有体性。那么，对于具有因缘的事物，变成实有又是什么呢？那是因为它不是先前就存在的。如果问，如何完全考察所说的没有的差别呢？就说，这是没有事物但具有因，这是没有因，就这样说。有些人并不完全理解没有的因。那么，为什么只承认事物是因呢？那是因为对于先前没有产生的事物来说，也不是所有事物都是所有事物的因。那么是什么呢？在这里存在的，就不是其他的，比如不希望行为是先前不存在的因一样。那么行为本身又是什么呢？对于先前不存在的行为，因缘们不会产生行为，因此不希望时间和行为是先前不存在的。那时，时间和行为的分类 就不应该说，就像物质一样，行为也是常恒的。
English
It will not be excessive to argue with the astrologers of Rahula. So, the reason why it can be done now is that karma and fruit both exist. The so-called guiding to other places refers to the future not staying in place, which is said out of this idea. The so-called becoming constant is because the causes and conditions that guide it are always close. For the formless, such as feelings, etc., how is that? Combined with "guiding," it is a question raised because they always do not stay in place. The guide named fruit is also born from the unborn, because it did not exist before. Here, too, we should analyze as before. If it is said that the difference of one's own nature, such as the nature of arising now, which was not arising now before, now causes it to arise, then the power of karma is established, so "arising from the unborn" is established. Thus, it is also regarded as arising now. If it is said, is it arising later from the previously unborn? Or is it merely what existed before? Because it is made to arise now, there is no difference in this, and the power of karma is like being powerless. If it is said, how does a nature without a name arise? Because the named and the unnamed are extremely different, it will become without nature. Then, for things that have causes and conditions, what is it to become real? That is because it was not previously existent. If you ask, how to fully examine the difference of what is said to be non-existent? It is said, this is without things but has causes, this is without causes, that's how it is said. Some people do not fully understand the cause of non-existence. Then, why only admit that things are the cause? That is because for things that have not arisen before, not all things are the cause of all things. Then what is it? What exists here is not other, just as one does not want action to be a cause that did not exist before. Then what is action itself? For actions that did not exist before, the causes and conditions do not produce actions, so one does not want time and action to be previously non-existent. At that time, the classification of time and action should not be said, just like matter, action is also constant.