Tibetan
ནི་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་རྒྱུར་འདོད་པས་དེའི་ཕྱིར་མ་བྱུང་བ་ནི་རྒྱུ་ལ་བརྗོད་དེ། དེའི་རྒྱུ་ཅན་གཞན་ཉིད་ལས་དེ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱའོ། །མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་ནི། གནས་སྐབས་སྔ་མ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱུང་ནས་ཀྱང་འཇིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་འཕངས་པ་བྱ་བ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་དག་ཀྱང་མདོའི་དོན་བསྟན་པ་མཐའ་དག་གི་དོན་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་རིག་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་མི་འཐད་དོ། །གང་བཤད་པ། བྱུང་བ་ལས་མ་བྱུང་ཞེས་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་འདིའི་དོན་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འདིར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་མ་བྱུང་བ་ནི་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པ་དང་ཟིན་པའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བཏང་བར་འཆད་པར་འདོད་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། །རེ་ཞིག་འདིར་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཡུལ་ད་ལྟར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་ལྟར་དམིགས་པ་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ནར་ཉེ་བར་བཀོད་དོ། །ཡིད་ད་ལྟར་བ་ཁོ་ན་དེའི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་གནས་པས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འདས་པ་དང་ མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འགྲུབ་པོ། །དེ་ལྟར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་ན་དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། རྫས་ཉིད་བསྐྱེད་པ་པོར་འདོད་དོ། །འོན་ཏེ་རྫས་མ་ཡིན་གྱི་དམིགས་པ་ཙམ་ཡིན་ན། སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་པའི་དངོས་པོར་མི་འགལ་ལོ། །བསྐལ་པ་སྟོང་ན་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པ་ཉེ་བ་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་དུ་མི་འདོད་ན། ཤིན་ཏུ་བསྐལ་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། འབྲས་བུ་སྔ་ལ་རྒྱུ་ཕྱིའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་ནི་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་འོངས་པའི་རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཉེ་བར་མ་བཤད་པས་དམིགས་པའི་དངོས་པོར་མི་རུང་ངོ༌། །གཟུགས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་པའོ། །ད་ནི་འདིར་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དེའི་དམིགས་པ་སྨྲ
Chinese
认为是身体的中心原因，因此，未生起被称为因，从其他的因生起，就说它生起。从未生起而生起，意思是获得先前的状态。生起后也坏灭，意思是如先前一样，获得没有抛弃果的状态，他们是这样认为的。这些也因为与所有经部的意义相违背，也因为与理性相违背，所以不合理。如果有人说：因为没有说从生起而未生起，所以了解这个意义。这也是不合理的，在此，事物的不生起，是想要解释为成立自性和完全舍弃已成立的自性，因此才那样说。暂时在这里这样广说。眼识等等，因为是现在的对境，也以如依靠般缘取，仅仅是生起，所以仅仅安立为意识。如果意识仅仅是现在的，安住在它的因中，作为生起的因，那么法也和它一样吗？如果是那样，过去和未来就成立为实有。如果过去和未来是实有，那么缘取它的识生起，所以认为是实有生起者。如果不是实有，仅仅是缘取，就不是生起的因。因此，过去和未来不是以实有的方式存在，与作为对境不相违背。如果说在千劫中生起，如果不认为是近的未来是生起的因，那么更何况极远的劫呢？这样想，认为果先于因，是不合乎理性的。如果问：没有的如何缘取呢？不是认为生起者是以未来的实有的方式存在。那么是什么呢？因为仅仅是缘取，没有说不是存在，所以不能作为对境。色过去和未来，意思是说没有不是色过去和未来的。现在在这里如何缘取，这样广说，我们说它的对境。
English
It is considered the central cause of the body, therefore, what has not arisen is called the cause, and it arises from other causes, so it is said to arise. Arising from what has not arisen means attaining the previous state. Arising and then decaying means, as before, attaining the state of not abandoning the result, that is what they think. These are also unreasonable because they contradict the meaning of all the sutras and because they contradict reason. If someone says: Because it is not said that what has not arisen arises from what has arisen, therefore understand this meaning. This is also unreasonable, here, the non-arising of things is intended to be explained as establishing self-nature and completely abandoning the established self-nature, therefore it is said that way. For now, it is explained in detail here. Eye consciousness and so on, because they are present objects, and also take them as objects like reliance, they only arise, so they are only established as consciousness. If consciousness is only present, and abides in its cause, as the cause of arising, then are the dharmas also the same as it? If that is the case, then the past and future are established as real. If the past and future are real, then the consciousness that takes it as an object arises, so it is considered that the real arises. If it is not real, but only an object, then it is not the cause of arising. Therefore, the past and future do not exist in the way of reality, and it is not contradictory to be an object. If it is said that it arises in a thousand kalpas, if it is not considered that the near future is the cause of arising, then what need is there to mention the extremely distant kalpa? Thinking like this, thinking that the result precedes the cause is not reasonable. If you ask: How can what does not exist be taken as an object? It is not considered that the arising is in the way of the future reality. Then what is it? Because it is only an object, it is not said that it does not exist, so it cannot be an object. Form past and future, means that there is no form that is not past and future. Now how to take it as an object here, it is explained in detail, we say its object.