Tibetan
ར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལས་དེ་འགགས་ཀྱང་དེས་ཀུན་ཏུ་དྲངས་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་མཐུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་འདས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ནའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ལས་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་པས་འདས་པ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལས་དོན་དུ་བཞེད་ཀྱི་སྔ་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མགུར་ཉིད་ནས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་མདོ་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཡོངས་སུ་བཏགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་ད་ལྟར་གྱི་དངོས་པོར་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མི་རུང་སྟེ་དུས་ནི་དངོས་པོ་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དེ་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་འདི་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པར་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། དེ་དག་ཉིད་དུས་གཏམ་གཞི་དང༌། །ཞེས་བཤད་དོ། །མ་འོངས་པའི་མིག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་མིག་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་མིག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ། གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་འགའ་ཞིག་ཏུ་མ་བཀག་པས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ལུང་འདི་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ་ཞེ་ན། ངེས་པའི་དོན་ནི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བརྟག་ པར་མི་རིགས་ལ། གང་ཟག་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དང་དེར་གསུངས་པ་ནི་མ་ནུ་ཥྱ་ཀ་མི་ཅན་གྱིས་མདོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་བཀག་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ལུང་རྣམས་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཉིད་དུ་རིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕ་དང་མ་ནི་གསད་བྱ་ཞིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དྲང་བའི་དོན་ཉིད་རིགས་ཏེ། གཞན་དུ་མཚམས་མེད་པའི་བྱེད་པ་རྣམས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གིས་གསལ་བར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་
Chinese
如来宣说，即使业已止息，然其所引之果，仍具生力，故说彼业是存在的。所谓“若非如是”，即若示过去是存在的。关于“唯以自性而存在”等，若彼业以自性而存在，则如是生起之事物，如其所是，过去便不能成立。故于此，是许为义，而非前者。所谓“此必如是”，何以故？以如来之口亲言过去与未来皆不存在，故此经之义唯此而已，并非分别说者所妄立。所谓“若于现在时”，意谓于现在时，从非现在之事物而生。此不应理，因时间并非异于事物。应说，如是生起之时，非异于眼等而存在。若非彼之自性，云何能从彼生起？因非异于彼故。如是说：“彼等即是时，言说之基。”所谓“未来之眼不存在，此已成立”，若从非自性而生，则应成眼从非生而生。故说未来之眼不存在，此已成立。导师善聚云：如人等，未曾于某处遮止，故说过去与未来是存在的，此乃不了义耶？不了义不应作他种观察。所谓“人是存在的”，于此如是宣说，然马努ཥྱ་ཀ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）弥坚于经中等处，已遮止存在，故说彼存在之诸经，应是不了义。如是，“父母是杀害之境”等，亦应是不了义，否则，造作无间罪者，即于死后生于地狱，故亦非如是。自己明明说过去与未来是存在的。
English
The Tathagata declared that even though the action has ceased, it still has the power to produce fruit, which is led by it, so he said that the action exists. The phrase "if it is not so" means if it shows that the past exists. Regarding "existing only in its own nature" and so on, if that action exists by its own characteristic, then as it happened, the past will not be established. Therefore, in this case, it is considered meaningful, not the former. The so-called "it must be so", why? Because the Buddha himself said that the past and the future do not exist, so the meaning of this sutra is only this, not what the Sarvastivadins fabricated. The so-called "if in the present time" means that in the present time, it arises from something that has not arisen in the present. This is unreasonable, because time is not different from things. It should be said that when it arises like this, it exists not differently from the eyes and so on. If it is not its own nature, how can it arise from it? Because it is not different from it. It is said like this: "They are the basis of time and speech." The so-called "the future eye does not exist, this has been established", if it arises from non-self-nature, then it should become that the eye arises from non-arising. Therefore, it is said that the future eye does not exist, this has been established. Teacher Dusang said: Like people and so on, it has not been blocked somewhere, so it is said that the past and the future exist, is this a definitive meaning? The non-definitive meaning should not be observed in other ways. The so-called "people exist", it is declared like this, but Manuṣyaka (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) Mikyan has already blocked existence in the sutras and so on, so the sutras that say that it exists should be non-definitive. Likewise, "parents are the objects of killing" and so on should also be non-definitive, otherwise, those who commit the five heinous crimes will be born in hell immediately after death, so it is not like that either. He himself clearly said that the past and the future exist.
Tibetan
ཉིད་སྨྲས་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་གིས་དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་གསལ་བར་བཀག་པ་དམིགས་པས། གང་ཞིག་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ལུང་འདི་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་སྨྲས་པ་ཅི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་མི་གྲུབ་སྟེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པའི་དངོས་པོ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འགོག་པ་དང་ལམ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ་བདེན་པ་བཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་སྤངས་པ་དང་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་བསྒོམ་པ་དག་ཀྱང་མི་རུང་ལ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ལུང་རྣམས་མཐའ་དག་གསུང་རབ་དང་འགལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུང་འདི་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏེ་ངེས་པའི་དོན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ། །གཞན་ཡང་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མདོ་ལས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དེ་ཉིད་རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཀག་གོ །མིག་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་ཞིང་བྱུང་ནས་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་ཕྱིར་གང་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་སྨྲས་པ་དེ་འབྲེལ་པ་མེད་པས་གཞུང་མངས་པའི་འཇིགས་པས་དགག་པ་རྒྱས་པར་མ་བྱས་སོ། །འགའ་ཞིག་འདི་སྐད་དུ། མིག་མེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་འབྱུང་ཞིང་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མ་འོངས་པའི་དུས་ཀྱི་མིག་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་སུ་འགྱུར་ཞིང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལས་འདས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་གཞན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་ཡང་ཞུགས་པའི་རང་བཞིན་ལས་མིག་འབྱུང་ཞིང་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་མོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་མིག་ནི་སྐྱེ་བ་ན་གང་ནས་ཀྱང་མི་འོང་ལ། འགག་པ་ན་གང་དུ་ཡང་སོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །རང་གི་ལུགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་མིག་ནི་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་ཞིང་བྱུང་ནས་ཀྱང་སླར་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཟིན་པའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བཏང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་མདོའི་དོན་རྣམ་པར་གཞག་གོ །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ། གཞན་དུ་བརྗོད་པ་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མ་བྱུང་བ་དང་འགའ་ཞིག་ཏུ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འགའ་ཞིག་
Chinese
您说道，并且有些人认为仅仅那样显现是被禁止的，因此，证明过去和未来存在的这些经文是需要解释的。这里所说的是，如果以其他方式，过去和未来的事物本身就不会成立，因为过去和未来的行之事物不会产生。由于苦和集之谛的事物不存在，灭和道也是如此，因为没有四谛，所以完全了解、断除、显现和修习等也不可能。由于这些不存在，安住于果位和进入果位的人也不存在。因此，通过完全考察字面意义，所有证明过去和未来存在的经文都与佛经相违背。因此，必须确定这些经文是需要解释的，而不是究竟的意义。此外，在究竟意义的空性经中，过去和未来本身从实体的角度被否定了。眼睛从未生起而生起，生起后又坏灭，因此，那些住持者所说的论证是没有关联的，因为害怕论典繁多，所以没有详细地进行驳斥。有些人这样说：眼睛是火的自性，因此从太阳的轮中产生，并且又融入其中。同样，其他的也应该理解：未来的眼睛会变成现在产生的时期，并且从现在产生的变成过去，因此，为了认识其他的物体，眼睛从也进入其他的自性中产生，并且又融入其中。为了驳斥这些，经中说眼睛在产生时不会从任何地方来，在坏灭时也不会到任何地方去。为了显示自己的观点，因此说：比丘们，眼睛是从未生起而生起，生起后又会坏灭。像这样，通过完全放弃执着的自性，来安置经的意义。学诚论师说：另一种说法，从未生起而生起，是指从未生起和在某处等是从自己的因和缘中产生的意义。有些人
English
You said, and some consider it forbidden for it to appear only in that way. Therefore, these scriptures that prove the existence of the past and the future are in need of interpretation. What is said here is that if it were otherwise, the things of the past and the future themselves would not be established, because the things of the past and the future actions would not arise. Because the things of the truths of suffering and origin do not exist, cessation and path are also the same, because there are no four truths, so completely understanding, abandoning, manifesting, and practicing are also impossible. Because these do not exist, those who abide in the fruit and enter the fruit also do not exist. Therefore, by completely examining the literal meaning, all the scriptures that prove the existence of the past and the future contradict the Buddhist scriptures. Therefore, it must be determined that these scriptures are in need of interpretation, and are not of ultimate meaning. Furthermore, in the sutra of emptiness, which is the ultimate meaning, the past and the future themselves are negated from the perspective of substance. The eye arises from not having arisen, and having arisen, it disintegrates. Therefore, the arguments stated by those upholders are irrelevant, and because of the fear of extensive texts, the refutation was not elaborated. Some say this: Because the eye is of the nature of fire, it arises from the sphere of the sun and also dissolves into it. Similarly, others should also understand: The eye of the future will become the time of the present arising, and from the present arising it will become the past. Therefore, in order to recognize other objects, the eye arises from the nature of also entering into others, and also dissolves into it. In order to refute these, it is said that the eye does not come from anywhere when it arises, and it does not go anywhere when it ceases. In order to show one's own view, therefore it is said: Monks, the eye arises from not having arisen, and having arisen, it will again disintegrate. In this way, by completely abandoning the nature of clinging, the meaning of the sutra is established. Master Asanga says: Another statement, arising from not having arisen, refers to the meaning of arising from one's own causes and conditions, such as not having arisen and being in some place. Some