Tibetan
་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་བྱ་བ་ཁྱེད་ཅག་གིས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བྱུང་བའི་ཁྱད་པར་མ་འོངས་པའི་ཆོས་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱད་པར་གྲུབ་ཟིན་པ་ནི་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེས་པ་གྲུབ་ཟིན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ནི་ཅི་ལྟར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བའི་བྱ་བ་མ་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བའི་མུན་པ་ཞེས་ལེགས་པར་བརྗོད་དོ། །འོན་ཏེ་དེ་ནི་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །གང་གི་ཚེ་བྱ་བ་མི་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་འདི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས་དེ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྐྱོན་དེར་ཡང་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་ལ་ཡང་བྱ་བ་ཡོད་པར་ཐལ་བ་དང་འདུས་མ་བྱས་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ལས་བྱ་བ་གཞན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ནི་བྱ་བ་ཆོས་བཞིན་དུ་འདུས་མ་བྱས་མ་ཡིན་ལ། ཆོས་ལྟར་དེ་ལ་བྱ་བ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་དུས་སུ་མི་རུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དུས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཆོས་ཁོ་ན་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །མི་འགྲུབ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དངོས་པོའི་ རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དུས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ཞིག་པའི་གནས་སྐབས་དག་དུས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ནོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ། ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུས་འཕངས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ཆོས་གཞན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་ཆོས་གཞན་ཉིད་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ཡང་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་བཤད་ཀྱི། ནུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་འགའ་ཞིག་གཞན་དུ་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་འདི་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ས་མཛོད་ཀྱི་གནས་གཉིས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལ་སྨྲས་པ། བྱ་བ་ཆོས་ལས་གཞན་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཙམ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་རེས་འགའ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་སྔ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་བར་མེད་པར་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་རྒྱུད་ཅེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་དེའི་ལས་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཙམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཀྱང་རྒྱུད་དུ་ཐལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དེའི་བྱ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྨྲས་པ། རྒྱུད་ཀྱི་ལས་དང་ཐ་སྙད་འགའ་ཞིག་དེ་ལྟར་རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡོད་པ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པས་རིགས་པའི་བྱེད་པས་དུས་རྣམས་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་འདས་པ་གཞན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དང་མ་འོངས་པ་གཞན་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་གཞན་ཉིད་དུས་རྣམ་པར་གཞག་པས་གང་འདི་ཅུང་ཟད་རྒྱུད་ལས་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་དེ་གང་ཟག་བཞིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་སྟེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ལུས་སུ་འདོད་དོ། །བྱ་བ་ཡང་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་བཞིན་དུ་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། གང་མེད་པ་དེ་ཅི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་བདག་ཉིད་ཐ་དད་པར་ཡོད་དོ། །བདག་ཉིད་ཐ་དད་པར་མེད་ན་དུས་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མི་གྲུབ་པོ། །གང་གསུངས་པ་ཡང་སྣ་ཚོགས་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། སྡུག་བསྔལ་གཟུགས་སོགས་ཇི་ལྟ་བར། །གང་གི་ཐ་དད་ཡོད་དེ་བཞིན། །སྐྱེས་སོགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་བརྗོད། །འདིར་ཡང་དཔེ་དང་དཔེ་ཅན་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པས་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་འཇིགས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དེའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང་དེ་མིང་གཏགས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་བཞིན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཉིད་མི་གྲུབ་པོ། །ཁྱད་པར་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་འོངས་པ་ཉིད་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟར་འདི་ནི་རྒྱས་པར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཚིག་གི་ཚུལ་འདི་ནི་སྔོན་མ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔ་མ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རམ། སྔོན་མ་ཐོས་པ་སྔོན་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཡོ
Chinese
这样说。过去和未来的行为不是你们所说的。那么是什么呢？已经发生的差别，未来的法，被称为现在发生。差别已经成立的是过去。因为承认未生、已生、成立的阶段的差别，差别怎么能不说过去、未来和现在的行为呢？因此，才恰当地说成了陷入偏见的黑暗。然而，那也不是过去，这样会详细地出现。在什么时候不作行为呢？对于这个问题，因为所有的时候都不作行为，所以它就是非作，因此会变成所有的时候都存在。如果那个过失也转变的话，那么行为也会变成有行为，并且是非作本身。如果行为是法之外的其他，那么，因为不是法之外的其他，所以行为不像法一样是非作，而且不像法一样，它没有其他的行为，所以也不是没有穷尽。如果那样，那么就会变成不适合时机，因为它本身不适合作为它本身安立时间的因。为了显示那个本身，所以详细地说了如果只有法是行为。会出现有什么不成立，事物的 自己的自性是不希望成为安立时间的因的。那么是什么呢？承认已生和未生坏灭的阶段是安立时间的因。论师善聚说：就像由差别之因所抛弃的，成为产生差别之果的原因，被认为是其他法的差别那样，在这里也是，其他法也会变成行为的差别。这也是因为喜爱自己的宗派而特别地捏造来说的，并没有在其他地方成立一些能力差别的法。因此，这个安立为产生果的，也已经在我们的藏的第二品中显示过了。又在那本身中说：行为不是法之外的其他，因为它不是自性，所以不仅仅是法。即使是有自性的，也偶尔会没有
English
Thus it is said. The actions of the past and the future are not what you speak of. What then is it? The distinction of what has occurred, the Dharma of the future, is called what has occurred in the present. The distinction that has been established is the past. Because the distinctions of the stages of unborn, born, and established are acknowledged, how can the distinction not speak of the actions of the past, future, and present? Therefore, it is rightly said to be the darkness of falling into bias. However, that is also not the past, and that will appear in detail. When does one not act? To that question, because one does not act at all times, it is unconditioned, and therefore it would follow that it exists at all times. If that fault also changes, then action would also become having action, and it would be unconditioned itself. If action were something other than Dharma, then, because it is not other than Dharma, action is not unconditioned like Dharma, and like Dharma, it does not have other actions, so it is also not without end. If that is the case, then it would become unsuitable for the time, because it itself is not suitable as the cause for establishing time by itself. In order to show that itself, it is said in detail that if only Dharma is action. It will appear what is there that is not established, the own nature of things does not want to be the cause of establishing time. What then is it? It is acknowledged that the stages of being born and not being born and perishing are the cause of establishing time. The teacher Samantabhadra says: Just as what is abandoned by the cause of distinction, becomes the cause of producing the effect of distinction, and is considered to be the distinction of another Dharma, so also here, another Dharma will also become the distinction of action. This is also said by especially fabricating it because of fondness for one's own school, and some Dharma of the distinction of abilities is not established elsewhere. Therefore, this which is established as producing the fruit has also already been shown in the second chapter of our Treasury. Again, it is said in that itself: action is not other than Dharma, because it is not self-existent, so it is not merely Dharma. Even if it is self-existent, it is sometimes non-existent
Chinese
因此，行为的差别不像先前没有的相续。例如，就像称无间产生之法为相续一样。这与它的作用并非不同，因为是它的自性。仅仅法的刹那也不应成为相续，因为它的作用存在，所以并非不存在。又说，相续的作用和一些名称，并非如此以实事的方式存在而被理解，那么以理的作用，时间如何成立呢？因此，我们安立过去为其他自性，未来为其他，现在生起为其他，因此，凡是稍微从相续中存在等，不应说成是彼和异，因此是无自性，如人一样。认为自性存在的是彼和异，即将会出现，被认为是无自性的身体。行为也是假立存在的缘故，先前一样，后来也一样。 什么不存在，那如何成为差别？因此，过去、未来和现在生起都是以各自的自性而存在。如果不是各自的自性，那么在时间中安立就不成立。所说的是，以各种痛苦。 痛苦的色等如何？ 有什么差别存在，如是。 生等存在非言说。 这里也是，因为比喻和有比喻不相同，所以生的自性是观待于怖畏而安立为痛苦。对于生等来说，虽然没有它的差别，但命名它没有相违，如果承许过去和未来是以实事的方式存在，那么就像现在生起一样，过去和未来本身就不成立。因为承许了差别本身，所以不应说未来本身是现在生起，现在生起也是过去。如此，这已经广说了。说这种词句的方式是先前没有的，是因为与先前相违吗？先前听到的就是先前没有的自性。色等的自性是什么，那被认为是存在于一切时中。如果是这样，那么色等一切事物的时候都存在。
English
Therefore, the difference in action is not like a continuum that did not exist before. For example, just as a dharma that arises without interruption is called a continuum. This is not different from its function, because it is its nature. A single moment of just dharma should not become a continuum, because its function exists, so it is not non-existent. Again, it is said that the function and some names of the continuum are not understood as existing in this way in terms of substance, then how are the times established by the function of reason? Therefore, we posit the past as other self-nature, the future as other, and the present arising as other, therefore, whatever slightly exists from the continuum, etc., should not be said to be that and different, therefore it is without self-nature, like a person. What is considered to be self-existent is seen as that and different, that is, it will appear, and is considered to be a body without self-nature. Because action is also nominally existent, it is the same as before, and the same later. What does not exist, how can it become a difference? Therefore, the past, future, and present arising all exist with their respective self-natures. If it is not their respective self-natures, then the establishment in time is not established. What is said is, with various sufferings. How are the forms of suffering, etc.? What difference exists, thus. Birth, etc., existence is not spoken. Here also, because the metaphor and the metaphorical are not the same, the self-nature of birth is established as suffering in relation to fear. For birth, etc., although there is no difference in it, there is no contradiction in naming it, if it is accepted that the past and future exist in terms of substance, then just like the present arising, the past and future themselves are not established. Because the difference itself is accepted, it should not be said that the future itself is the present arising, and the present arising is also the past. Thus, this has been extensively explained. Saying that this way of speaking is unprecedented, is it because it contradicts the previous? What was heard before is the self-nature of what was not before. Whatever is the self-nature of form, etc., that is considered to exist in all times. If that is the case, then it exists at the time of all things such as form, etc.