Tibetan
་གཞག་པས་དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ལན་མ་ཡིན་ནོ། །རྟག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་གེགས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་མདོ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །འབྲས་བུ་འཕངས་པ་དེའི་དངོས་པོ་ནི་ད་ལྟར་བ་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་འཕེན་པ་ནི་བྱ་བའོ། །ད་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་ཡང་འདས་པ་དེར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དངོས་པོ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་འདི་ཅི། ཁྱད་པར་བཅས་པ་དེ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་རང་བཞིན། པ་རི་ཏྱཱ་གེན་བྷཱ་བ་ཏྱ་ཐཱ་པ་རི་ཏྱཱ་ག་ན་པ་རི་ཏྱཱ་གེ་ན། དེ་ལྟར་ཡོད་ན་གཞན་ཉིད་མ་འོངས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །མ་འོངས་པ་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནར་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་མེད་པའི་དངོས་པོས་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དེ་བཞིན་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བས་ཅི་སྟེ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་མིན་གལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་གཏོང༌། ལས་ཁྱད་པར་གཞན་དུ་འགྱུར་རོ། །དུས་གསུམ་དུ་ཡང་གང་ཞིག་འཁྲུལ་པ་དེའི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དངོས་པོ་གཞན་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་གཞན་བཞིན་ནོ། །རེས་འགའ་འདི་དམན་པ་དེའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདས་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་སྨྲ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ལས་ཡང་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་འདས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། འདི་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་བྱ་བ་ལ་བྱ་བ་གཞན་མེད་པར་མ་འོངས་པ་ལ་ སོགས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ན་བྱ་བས་དུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་རྒྱུད་ལ་བལྟོས་ནས་རྣམ་པར་འཇོག་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱ་བ་བཏགས་པས་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྟེ་འཁྲུལ་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་དུ་འོང་བས་བྱ་བ་ལ་ཡང་བྱ་བ་གཞན་འདོད་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ་དེ་ཡང་བྱ་བ་གཞན་གྱིས་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་གཞན་གྱིས་སོ
Chinese
因为已经安立，所以为了要知道这个，这个不是回答。所谓“恒常作业无障碍”，这里经中是想说要如是辨识。已经抛出的果，它的本体是现在，它的果抛出是作业。现在因为先前和后来没有差别，所以未来也变成过去了。有部（གནས་བརྟན་）们不是了解事物。所谓“现在发生”的差别是什么？具有差别那是辨别的自性。巴日嘉坚巴瓦嘉塔巴日嘉嘎纳巴日嘉坚（པ་རི་ཏྱཱ་གེན་བྷཱ་བ་ཏྱ་ཐཱ་པ་རི་ཏྱཱ་ག་ན་པ་རི་ཏྱཱ་གེ་ན།，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。如果那样存在，则他者就变成从未来所生了。未来也是唯有未生而坏灭，所谓无自性的事物不是没有。如是完全舍弃，如事物自性，事物完全舍弃，如果不是完全舍弃，如果完全舍弃，则从作业变成其他的差别。于三时中，凡是迷惑的，它的体性的自性，因为是未生的体性，并且是其他事物的，如其他事物。有时这个是低劣的，因此是三时的事物。同样对于过去也应当说。有时仅仅因为如此，就说一切事物存在。如果从具有差别所生，那个就叫做差别，如果那样，则一切事物就变成一体了，因为又从具有差别而有差别。所谓作业过去等广说，将要如此显示，如果对于作业没有其他作业，而认为是未来等，那样则不应当说作业安立时间，因为是迷惑。如何作业是观待未来等的自己的体性相续而安立，所以事物也变成未来等了，以作业假立有什么用呢？如果变成迷惑的过失，如果对于作业也认为有其他作业，那样则变成没有边际的过失了，也就是所谓过去、未来和现在发生。阿阇黎僧护（སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་）说，如果是被其他作业所转变，那个也是被其他的作业所转变。
English
Because it has been established, this is not an answer in order to know this. The so-called "constant action without obstruction" means that here, in the sutra, it is intended to be understood in this way. The fruit that has been thrown out, its essence is the present, and the throwing out of its fruit is the action. Now, because there is no difference between the previous and the subsequent, the future also becomes the past. The Sthaviras (གནས་བརྟན་) do not understand things. What is the difference of the so-called "present occurrence"? That which has difference is the nature of distinction. Parityāgena bhāvatya tathā parityāgaṇa parityāgena (པ་རི་ཏྱཱ་གེན་བྷཱ་བ་ཏྱ་ཐཱ་པ་རི་ཏྱཱ་ག་ན་པ་རི་ཏྱཱ་གེ་ན།，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). If it exists in that way, then the other will become born from the future. The future is also only destroyed without being born, and the so-called non-existent thing without self-nature is not non-existent. Just as it is completely abandoned, like the nature of things, the thing is completely abandoned, if it is not completely abandoned, if it is completely abandoned, then from the action it becomes another difference. In the three times, whatever is deluded, the nature of its essence, because it is the nature of the unborn, and it is other things, like other things. Sometimes this is inferior, therefore it is the thing of the three times. Similarly, it should also be said for the past. Sometimes, just because of this, it is said that all things exist. If what is born from having difference is called difference, then if that is the case, all things will become one, because there is difference from having difference. The so-called action past, etc., is explained in detail, and it will be shown in this way, if there is no other action for the action, and it is considered as the future, etc., then it should not be said that the action establishes time, because it is delusion. How the action is established by relying on the continuum of its own nature of the future, etc., so things also become the future, etc., what is the use of the action being imputed? If it becomes the fault of delusion, if it is also considered that there is another action for the action, then it will become the fault of being without limit, that is, the so-called past, future, and present occurrence. Ācārya Sangharakṣita (སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་) said that if it is transformed by another action, that is also transformed by another action.