Tibetan
་པ་སྐྱེ་བར་རྟོག་ན་ནི། དེ་ལྟར་ན་ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རྟེན་མེད་པར་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་ཅི་སྟེ་མི་རྟོག །ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཡུལ་དྲུག་གི་ཁོངས་སུ་མ་འདུས་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དངོས་པོ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མེད་ན་ནི་འདིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པས་དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་ན་དེས་ཅི་ཞིག་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞིང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་འགགས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པའི་ཕྱིར་འགགས་ན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བ་ཞིག་གོ །རྒྱུ་མེད་པ་ནི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་དགོས་སོ་ཞེས་གྲག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ཡོད་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དུས་གསུམ་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་ངེས་པར་བཀོད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲས་དུས་གསུམ་བརྗོད་དོ། །སྡེ་པ་གཞན་འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའོ། །མདོ་སྡེ་བ་རྣམས་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཙམ་སྨྲ་བའོ། །ཆོས་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན་དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། འདིར་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་འདོར་ཞིང་ད་ལྟར་བའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ལ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་འདོར་ཞིང་འདས་པའི་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ། །རྫས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དངོས་པོ་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ནི་རང་བཞིན་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་གཞན་ཉིད་དུ་སྟེ། མ་འོངས་པ་ལས་གཞན་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བར་དེ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། གང་ལས་འདས་པ་དང་མ
Chinese
如果认为会产生，那么像盲人等等，在没有所依的情况下，为什么不认为也会产生识呢？因为没有特殊的因缘。没有的事物不包括在六境之中，所以没有以没有的事物为境的意识。因此，因为没有对境，所以也不会变成识。如果识是分别认识各个事物的，如果没有要认识的事物，那么它就什么也无法认识，因此也不会变成识。如果没有自相和共相，那么它要理解和认识什么呢？“产生果实的时候”这句话详细地说明了，善业和不善业灭尽后过了很长时间，灭尽了就是不存在了。如果是这样，因为没有因，所以成熟的果实就不会产生。没有因就不会产生，因为会太过分。必须毫无疑问地承认这一点，据说这句话详细地说明了，说一切有部的声音是有行为的原因的。正因为如此，为了说明它存在，所以才说了说一切有部。为了确定地安立三时的一切声音，所以一切的声音表达了三时。其他部派说未产生的果实是存在的，这是分别地说的。经部师们只说现在产生的。当法进入各个时期时，事物会发生变化，也就是说，未来等等的事物会发生变化。在这里，舍弃未来的事物，变成现在的的事物，舍弃现在的事物，变成过去的事物。事物不会变成其他的实体，也就是说，实体的自性不会发生变化，事物进入各个时期，是因为自性没有错乱。否则，就会变成其他的，也就是从未来变成现在的等等，以及过去。还有，未来的等等事物是什么呢？从什么变成过去和
English
If it is thought that it arises, then why is it not thought that consciousness also arises without a basis for the blind and so on? Because there is no special cause. Non-existent things are not included in the six objects, so there is no mind with non-existent things as its object. Therefore, because there is no object, it will not become consciousness. If consciousness is the distinct awareness of individual things, if there is nothing to be aware of, then it cannot be aware of anything, so it will not become consciousness. If there are no self-characteristics and general characteristics, then what should it comprehend and be aware of? "When the fruit arises" This is explained in detail, because after the virtuous and non-virtuous actions have ceased, a long time has passed, and if they have ceased, then they do not exist. If this is the case, because there is no cause, the ripened fruit will not arise. Without a cause, it will not arise, because it would be too extreme. It is necessary to acknowledge this without a doubt, it is said that this statement explains in detail that the sound of the Sarvastivadins is the cause of action. For that very reason, in order to explain that it exists, the Sarvastivadins are mentioned. In order to definitively establish the sound of all times, the sound of all expresses the three times. Other schools say that the unproduced fruit exists, which is spoken of separately. The Sutrantikas only speak of what is currently produced. When dharmas enter into the various times, things change, that is, things of the future and so on change. Here, the future things are abandoned and become present things, and the present things are abandoned and become past things. Things do not become other substances, that is, the self-nature of substances does not change, and things enter into the various times because the self-nature is not confused. Otherwise, it would become other, that is, from the future to the present and so on, and the past. Furthermore, what are the things of the future and so on? From what does it become the past and
Tibetan
་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་དང་བརྗོད་པ་འཇུག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དཔེར་ན་གསེར་གྱི་སྣོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་དཔེ་གཉིས་པོ་གསེར་དང་འོ་མ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཉི་གཡང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་དཔུང་རྒྱན་དང་གདུ་བུ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོན་ཏན་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཙམ་ཁོ་ན་ཞིག་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་ཁ་དོག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་དར་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་རོ་དང་ནུས་པ་དང་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། མཐུ་རྣམས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཁ་དོག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མཚན་ཉིད་འཇུག་པ་ལ་ཐོབ་པ་ལ་བལྟོས་ནས་ཐ་སྙད་འདོགས་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་འཇུག་པ་ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་འོངས་པ་དང་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དག་མི་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་ན་མ་འོངས་པ་ཉིད་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་འདས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་མི་ལྡན་པར་གྱུར་པས་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་འདས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང༌། གལ་ཏེ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་མི་ལྡན་པར་གྱུར་པས་མ་འོངས་པ་ཉིད་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཉིད་འདས་པ་ ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གནས་སྐབས་ལས་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་སྟེ། མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་མ་འོངས་པ་ཞེས་བྱའི་དེ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་འདས་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྫས་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་རྫས་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ནི་དུས་གསུམ་ཆར་དུ་ཡང་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་གནས་སྐབས་ལ་བལྟོས་ནས་ཐ་སྙད་བརྗོད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཔེར་ན་རི་ལུ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སྨོས་ཏེ་སའི་རི་ལུའོ། །གཅིག་གི་ཤོང་མིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་གི་གནས་སུའོ། །བརྒྱའི་ཤོང་མིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱའི་གནས་སུའོ། །སྟོང་གི་ཤོང་མིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་གི་གནས་སུའོ། །དེ་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པ་ལས་གྲངས་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་མིང་གཞན་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་བལྟོས་ནས་གཞན་དང་གཞན་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། ར
Chinese
是未来和现在产生的知识和言说的功德的差别。例如，名为金器，那本身有两个例子，即黄金和牛奶。像这样，是光泽颜色等集合的自性。而且，在那上面，臂钏和手镯等言说的理由，仅仅是功德和形状的自性改变，而颜色不是。同样，牛奶和酸奶和酥油等言说的理由，味道和能力和成熟以及威力等改变，而颜色不是。自性改变，是依赖于获得自性进入而安立名称。例如，名为士夫，以其自性的差别，获得和未获得离贪的进入是差别。如果未来和过去和现在产生的事物不具备，那么未来本身不会产生，也不会变成过去。过去和未来现在产生的事物不具备，所以未来和现在产生和过去也不会改变。如果现在产生和过去和未来不具备，那么未来本身不会变成现在产生，现在产生本身不会变成过去。从状态获得状态，即，对于未来的状态名为未来的，它不是现在产生，也不是过去。同样，对于现在产生和过去也应当说。名为异物，不是通过异物的方面，因为事物在三时中也是不同的。这是依赖于状态而说名称，因此例如说到一粒沙，即土地的沙粒。名为一个的容纳处，即一个的位置。名为一百的容纳处，即一百的位置。名为一千的容纳处，即一千的位置。那不是自性改变，那么是什么呢？是从位置的差别和关联而出现显示数字的名词。名为其他和不同等，是依赖于先前和后来而说其他和不同。
English
It is the difference in the merits of knowing and speaking that arise in the future and present. For example, a golden vessel is itself an example of two things, gold and milk. Thus, it is the nature of a collection of luster and color, etc. Moreover, the reason for speaking of armlets and bracelets, etc., is only that the nature of merit and form changes, but not the color. Similarly, the reasons for speaking of milk, yogurt, and ghee, etc., are that the taste, potency, ripening, and power change, but not the color. The change of nature is that the name is given in dependence on obtaining the entry of nature. For example, in the case of a person, the difference is whether or not one has attained the entry of detachment through the distinction of his own nature. If the future, past, and present do not possess, then the future itself will not arise and will not become the past. Because the past, future, and present do not possess, the future, present, and past will not change. If the present, past, and future do not possess, then the future itself will not become the present, and the present itself will not become the past. Obtaining a state from a state, that is, the future state called the future is neither the present nor the past. Similarly, it should be said of the present and the past. The term "other substance" does not mean through the aspect of other substance, because substances are also different in all three times. This is to speak of names in dependence on the state. Therefore, for example, when mentioning a grain of sand, it is a grain of earth. The space for one is the place for one. The space for a hundred is the place for a hundred. The space for a thousand is the place for a thousand. It is not that the nature changes, but what is it? It is that the name that indicates the number arises differently from the difference and association of the place. The term "other and different" and so on, is said to be other and different in dependence on the former and the latter.