Tibetan
མེད་པར་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱེ་བས་ཉོན་མོངས་པ་སྤྱི་བ་ཞེས་བྱའོ། །འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ང་རྒྱལ་རྣམས་ཞེས་ཁྱད་པར་མེད་པར་བརྗོད་པས་ཅི་རིགས་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པ་དག་ཡིན་ པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དུས་གསུམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་དང་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དངོས་པོ་དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་དང་སྤྱར་ཏེ། དེ་དག་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་མི་སྐྱེ་བས་གང་ལ་སྐྱེས་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་དེ་དག་མ་འོངས་པས་ཀུན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་གང་ཞིག་འདས་པའི་རྣམ་པ་སྤང་པ་དང་མ་འོངས་པ་དེ་དང་དེ་སྤང་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་སོ། །གང་དུ་སྤངས་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། །ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ནི་དུས་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་རང་དུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་རང་གི་དུས་པ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་དེ་དག་གི་དམིགས་པ་ནི་མ་འོངས་པ་ཁོ་ནའོ། །ད་ལྟར་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ད་ལྟར་བ་ཡིན་ལ། །འདས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འདས་པ་མ་ཡིན་པས། དེ་དག་གིས་རང་གི་ས་པའི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ནོ། །མི་སྐྱེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ལས་ནི། ཁ་ཅིག་གི་དམིགས་པ་ནི་འདས་པ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་གི་ནི་ད་ལྟར་བ་ཡིན་ཞིང་ཁ་ཅིག་གི་ནི་མ་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་དོ། །ལྷག་མ་ཀུན་གྱིས་ཀུན་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཀུན་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དུས་གསུམ་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཆར་ཡང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་སྨྲས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་སྤྱི་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱེ་སྟེ། དེས་ན་འདས་པ་རྣམས་ཀྱང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་དང་ལྡན་ ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མ་འོངས་པ་རྣམས་དང་ད
Chinese
由于从无有而生起感受安乐等一切事物，故称之为普遍烦恼。过去和现在生起的贪欲、嗔恚和傲慢等，由于无差别地宣说，因此应当了知，它们是第六意识的六种集合。以“于何事物”来说明，通过见苦、集、灭、道所应断除的三时之物，以及所应修习和断除之物。所谓“彼事物”，是指与刚说的事物结合。由于它们是自性的烦恼，因此并非一切的一切都不会产生，所以特别说明“于何而生”。所谓“意之彼等以未来遍及”，是指无论哪个烦恼，断除过去之相，以及断除未来之彼等，因此特别说明。所谓“于何断除彼”，是指于一切事物，因为于彼等所缘境可能生起，因为意之境是三时。所谓“他者以自时”，是指第五识集合的贪欲等，仅缘自时而生起，因此彼等未来之所缘境仅是未来。现在者之所缘境是现在，过去者之所缘境不是过去。因此，彼等仅具有自地之所缘境。所谓“不生者以一切”，是指在第五识集合的贪欲等不生之法中，有些的所缘境是过去，有些是现在，有些是未来。因此说彼等具有一切。所谓“其余一切以一切具”，是指过去、未来和现在者。所谓“以一切具”，是指五种三时之事物。于彼之因说为：因为是普遍烦恼。彼等从一切的一切事物生起，因此过去者也具有过去、未来和现在生起的事物。同样，未来者和
English
Because it arises from all things such as experiencing happiness from nothing, it is called universal affliction. The attachment, anger, and pride that arise in the past and present are said to be without distinction, so it should be understood that they are the six aggregates of the sixth consciousness. By "to what thing" it is shown that the objects to be abandoned by seeing suffering, origin, cessation, and path are the three times, and the objects to be cultivated and abandoned. The so-called "that thing" refers to the combination with the thing just mentioned. Because they are afflictions of their own nature, not everything of everything will arise, so it is specifically stated "from what does it arise." The so-called "those of the mind pervade with the future" means that whatever affliction, abandoning the aspect of the past, and abandoning those of the future, therefore it is specifically stated. The so-called "where is that abandoned" refers to all things, because it is possible to arise in those objects of focus, because the realm of the mind is the three times. The so-called "others with their own time" means that the attachment and so on of the fifth consciousness aggregate arise only focusing on their own time, therefore the objects of focus of those of the future are only the future. The objects of focus of the present are the present, and the objects of focus of the past are not the past. Therefore, they only have the objects of focus of their own ground. The so-called "non-arising ones with all" means that among the non-arising dharmas such as attachment and so on of the fifth consciousness aggregate, some have the past as their object of focus, some have the present, and some have the future. Therefore, it is said that they have all. The so-called "the remaining all possess all" refers to those of the past, future, and present. The so-called "possess all" refers to the five kinds of things of the three times. The reason for this is said to be: because it is a universal affliction. They arise from everything of everything, therefore those of the past also possess the things of the past, future, and present that arise. Similarly, those of the future and
Tibetan
་ལྟར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བའི་དངོས་པོ་དང་ལྡན་ནོ། །ཅི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་འདི་རྫས་སུ་ཡོད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་བ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དམ་འོན་ཏེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་བ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་མ་འོངས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་འགག་པའི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི། ད་ལྟར་བ་ཉིད་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་དག་ན་ཡང་ཡོད་ན་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་དང་ངོ༌། །དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་པས་སོ། །ལྡན་པ་འམ་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མེད་པ་ནི་མེད་པ་དང་ལྡན་པའམ་བྲལ་བར་མི་རུང་སྟེ། གཉི་ག་ཡང་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་རྣམས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་དམ་མི་འཆའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དུས་སུ་འཕོ་བར་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དུས་དག་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །གསལ་བ་དམ་འཆའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་བ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་ཉིད་དུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དེ་ལྟར་དམ་འཆའ་སྟེ་ཅི་ལུང་ངམ་རིགས་པའམ། གཉི་ག་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲི་བའི་བསམ་པའོ། །གསུངས་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་རེ་ཞིག་ལུང་སྟོན་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འདས་པའི་གཟུགས་ཡོད་ཅིང་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ཡོད་པ་ཞེས་མགུར་ནས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཉེ་བར་མ་བཀོད་ཅེ་ན། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་གཟུགས་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འགག་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གཉི་ག་ལ་མི་མཐུན་པ་སྨྲ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་ བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། འདིར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་དོན་གྱིས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་དངོས་སུ་གསུངས་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་དང་ཆོས་ཀྱི་བར་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གིས་རྟེན་དང་དམིགས་པ་ངེས་པར་བརྗོད་ན། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་པར་བརྗོད་ཀྱང༌། ཡུལ་མེད་པར་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས
Chinese
如是之辈也具有过去、未来和现在的实物。如果问过去和未来是否存在实体，是否像现在一样以其自性和自相存在，或者不存在？回答是，像现在一样，以其自性不存在。那么，未来因为尚未获得自性，过去因为自性已灭，为何说它们在一切时中存在呢？如果现在本身也存在于过去和未来的状态中，那将导致恒常的过失。所谓“如何与彼”，是指过去和未来的事物和面貌。所谓“以彼”，是指过去和未来的烦恼。所谓“非有非无”，是指不存在的事物不能说是有或无，因为两者皆无。如果问，因为具有有为法的特征，有为法是否会变成恒常不变？回答是，有为法的性质是通过有为法的特征而随时间变化的，随时间变化的事物不可能恒常不变。所谓“显现而存在”，是指像现在一样，以其自性存在。如果问，为何他们如此断言，是依据经文还是理证，或者两者兼顾？这是提问的意图。所谓“已说之故”，暂时是指依据经文，即因为经文中说“过去之色存在，未来之色存在”，所以过去和未来是存在的。如果问，为何没有提及现在？回答是，比丘们，如果现在之色不存在，那么具有听闻的圣者声闻们就不会因为厌离、离欲和止灭而趋入，因为没有与两者相违背的说法。所谓“依于二者”，
English
Those of such kind also possess past, future, and present entities. If asked whether the past and future exist as substances, whether they exist with their own nature and characteristics like the present, or whether they do not exist, the answer is that, like the present, they do not exist with their own nature. Then, since the future has not yet attained its own nature, and the past has ceased its own nature, why is it said that they exist in all times? If the present itself also exists in the states of the past and future, it would lead to the fault of permanence. The phrase "how with that" refers to the entities and appearances of the past and future. The phrase "by that" refers to the afflictions of the past and future. The phrase "neither existent nor non-existent" means that what does not exist cannot be said to be existent or non-existent, because both are absent. If asked, since they possess the characteristics of conditioned phenomena, will conditioned phenomena become permanent and unchanging? The answer is that the nature of conditioned phenomena changes with time through the characteristics of conditioned phenomena, and those that change with time cannot be permanent. The phrase "manifest and existent" means existing with its own nature, like the present. If asked, why do they assert in this way, is it based on scripture or reasoning, or both? This is the intention of the question. The phrase "because it is said" temporarily refers to relying on scripture, that is, because the scriptures say, "Past form exists, future form exists," therefore the past and future exist. If asked, why is the present not mentioned? The answer is, monks, if the present form did not exist, then noble hearers who possess learning would not enter into it because of disillusionment, detachment, and cessation, because there is no statement that contradicts both. The phrase "relying on the two"