Tibetan
དོན་མ་ཡིན་ཏེ་རྫས་དང་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ཟེར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་པུ་ཡང་དུས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་བློས་མངོན་པར་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་སྤུངས་པ་ཉིད་འཐད་པས་ཕུང་པོ་རྣམས་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ལ་སྨྲས་པ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་མདོ་དང་འགལ་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་འབངས་ན་རེ། ཕན་ཚུན་བལྟོས་པས་རྫས་ནི་རྫས་མ་དྲ། ཕུང་པོ་གང་ལ་གཅིག་ནི་མེད་དེ་ཕུང་པོ་དེ་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་ན་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྤུངས་པར་བྱ་བ་དང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་གང་ཟག་བཏགས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོར་གྱུར་བ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཉམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་འདི་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་ནི་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་མིང་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་བྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་བོན་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཡང་རྫས་དང་རྫས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་བ་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུའི་དོན་དེ་ལྟར་བརྗོད་ནུས་པས་གཟུགས་ཇི་སྙེད་པའི་རྫས་དེ་སྙེད་ཕུང་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྨྲས་པ། མི་འགྱུར་ཏེ་ཕན་ཚུན་བལྟོས་པས་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མིང་འདི་ལྟ་སྟེ་མང་པོ་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཞེས་བགྲང་བར་བྱ་སྟེ་ཡུལ་གཅིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དཔེའི་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ནི་མི་མཐུན་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་མང་པོ་རྣམས་ཉིད་རེ་རེ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདས་པའི་རྫས་རྣམས་ལ་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པར་མཚུངས་སོ། །ཅི་སྟེ་དེ་རྣམས་མཐའ་དག་ཉིད་ལ་ཕུང་པོར་བཏགས་པ་ཉིད་ན་སྲན་མ་མཱ་ཥའི་ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཏགས་པར་གྲུབ་པོ། །ལུས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་པ་དང་སྟོང་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ་སོ་སོར་འགྲོ་བར་བརྗོད་པས་དེ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ མི་རྟག་པར་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ནུབ་མོ་ཁོ་ན་ནས། །མངལ་དུ་དང་པོ་འཇུག་པའི་མི། །སྡོད་པ་མེད་པར་འགྲོ་འགྱུར་ཏེ། །སོང་བ་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །སེམས
Chinese
学派持聚说者认为，事物并非实有，而是由物质和类别构成。阿毗达磨俱舍论师众贤说：即使是极微，也包含过去、现在、未来三时，因此通过心识显现而聚集是合理的，所以色蕴并非是假立的。如果这样认为，那么就会与经文相违背，因为经文中说：将它们全部聚集在一起，就归于色蕴的范畴。圣天论师的弟子说：由于相互依赖，事物就不是真实的事物。任何蕴中都不存在单一的个体，因为那个蕴不依赖于任何事物。如果不是这样，那么无常、痛苦和空性，以及可以聚集、可以完全了解的，作为假立的补特伽罗所依之蕴，作为实有的衰损之法，这些要素又是什么呢？不是这样的，因为补特伽罗只是假立的存在，仅仅是名称而已。如果是这样，那么瓶子和毛毯等也应成为实有，因为对于它们，事物和事物之间也相互依赖，可以这样表达瓶子和毛毯的含义，那么有多少色法，就有多少蕴。如果这样，那么就会与“将它们全部聚集在一起，就归于色蕴的范畴”这句话相违背。对此回答说：不会相违背，因为由于相互依赖，蕴被称为众多事物的名称，就像众多事物一样，可以对那些非他之物进行计数，但不是对单一的事物进行计数，这被称为譬喻。这是一种不一致的类比，因为对于它来说，众多事物本身也不是一个个单独的，就像对于过去的物质来说，没有蕴一样。如果将它们全部假立为蕴，那么就像豆子的堆积一样，众生的蕴也就被假立成立了。身体也与无常、痛苦和空性无异，因为可以分别说明，所以没有不是假立的。因此，经中也说众生是无常的：从其唯一的夜晚，最初进入母胎的人，不会停留而会离去，而且不会从已逝中返回。如是说。心。
English
The school that holds the aggregate theory believes that things are not real, but are composed of matter and categories. The Abhidharma Kosha master Samghabhadra said: Even the smallest particle contains the three times of past, present, and future, so it is reasonable to gather through the manifestation of consciousness, so the skandha of form is not nominally established. If you think so, then it will be contrary to the scriptures, because the scriptures say: Gathering them all together, they belong to the category of the skandha of form. The disciple of Master Aryadeva said: Because of mutual dependence, things are not real things. There is no single individual in any skandha, because that skandha does not depend on anything. If not, then what are impermanence, suffering, and emptiness, and what can be gathered, fully understood, and the skandha on which the nominally established person relies, as the real decaying dharma, these elements? It is not so, because the person is only a nominally established existence, just a name. If so, then bottles and blankets should also become real, because for them, things and things also depend on each other, and the meaning of bottles and blankets can be expressed in this way, then how many forms there are, there are so many skandhas. If so, then it will contradict the sentence "Gathering them all together, they belong to the category of the skandha of form." In response, it is said: It will not contradict, because due to mutual dependence, the skandha is called the name of many things, just like many things, those non-others can be counted, but not single things, this is called a metaphor. This is an inconsistent analogy, because for it, many things themselves are not individual, just like for past matter, there is no skandha. If they are all nominally established as skandhas, then like the accumulation of beans, the skandha of sentient beings is nominally established. The body is also no different from impermanence, suffering, and emptiness, because it can be explained separately, so there is nothing that is not nominally established. Therefore, the sutras also say that sentient beings are impermanent: From its only night, the person who first enters the womb will leave without staying, and will not return from the past. So it is said. Mind.
Tibetan
་ཅན་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་ལམ་ལྟོས་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་རྟག་པར་བསྟན་པ་དང་འགལ་བ་མེད་དོ། །བཏགས་པར་མཐོང་བ་དང་བཏགས་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ནགས་ཚལ་གྱི་ལྗོན་ཤིང་དང་དམག་དཔུང་དང་དམག་དཔུང་གི་ཡན་ལག་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་རྣམས་ནི་སྐྲག་པ་འཕེལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བྲིས་ཤིང་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་སྤྱོད་དོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཁུར་ཁྱེར་བའི་དོན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྱ་བ་ཉིད་ཁུར་ཡིན་པ་ན་བྱ་བའི་ཁུར་རོ། །ཁྱེར་བ་ནི་དེ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་རག་ལུས་ཤིང་བདག་ཉིད་རྙེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ཞིག་ཁུར་ཁྱེར་བར་ནུས་པ་ནི་ཕྲག་པ་ཡིན་ལ། འདི་ཡང་བྱ་བའི་ཁུར་ཁྱེར་བའི་དོན་ཕུང་པོའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་གི་བྱ་བའི་ཁུར་ཡིན་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཐུན་མོང་དུ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཅེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཟུགས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱི་བྱ་བའི་ཁུར་ནི་རེག་པ་སྟེ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་གྱིས་རེག་པ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཚོར་བའི་ནི་སྲེད་པ་སྟེ་ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་ཞེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མིང་དང་གཟུགས་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་རྫས་གཅིག་ཀྱང་ཕུང་པོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ལ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རེ་རེས་ཀྱང་བྱ་བའི་ཁུར་ཁྱེར་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་དོན་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ལ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བའི་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་རྣམས་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་གཅིག་ཀྱང་བློས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ནུས་པས་ཡོངས་སུ་ཆད་པའོ། །བྱ་བར་འདོད་པ་ནི་འདུས་བྱས་སོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་གང་ཡིན་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཕུང་ པོ་རྣམས་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི་བཏགས་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མདོ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ། སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་ཀྱི་དོན་གྱི་མདོ་གཟུང་བར་བྱའི། ཕུང་པོའི་དོན་གྱི་མདོ་ནི་མི་འདོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རིགས་པ་འདི་ནི་ཅི་
Chinese
具有者是作为实有存在的，由于接近于安住，从所化众生的差别和道路来看，诸佛世尊们宣说了法。这样，所谓的蕴，与宣说无常也不矛盾。见到假立和执持假立，就像森林的树木、军队和军队的各个部分一样，所有这些都不是因为恐惧增长而写下来的，也不是那样运用的。另一些人说，所谓的“承担负荷”的意思，就是行为本身就是负荷，是行为的负荷。承担就是依赖于它本身。依赖于它，就是获得自性的意思。就像这样，身体的哪个部分能够承担负荷呢？是肩膀。这也是行为的负荷，蕴的意思。什么是谁的行为的负荷呢？暂时共同来说，五蕴是六处，就像所说的“名色缘六处”一样。色和识二者的行为的负荷是触，因为有“六处缘触”的说法。感受的是爱欲，因为有“感受缘爱欲”的说法。行的是识和识的名色，因为有“行缘识，识缘名色”的说法。同样，也可以应用到其他方面。它本身即使是一个事物，也成立为蕴，而且各个集合也能够承担行为的负荷。所谓“完全断绝”的意思广泛出现，与生俱来的地、水、火、风和从地、水、火、风所变的，以及心和心所，任何一个都可以用智慧来分析，所以是完全断绝的。想要做的是有为法。对于它来说，完全断绝的是过去、未来和现在。因此，蕴是实有存在的，而不是假立的。这与经部相违背，广泛出现。学者的集合善说，应该抓住处和界的意义的经部，蕴的意义的经部是不需要的。这种理路是什么呢？
English
The one who possesses is close to existing as a real entity, and due to the difference of those to be tamed and the path, the Buddhas, the Bhagavad-bhagavats, taught the Dharma. Thus, the so-called aggregates are not contradictory to the teaching of impermanence. Seeing the imputed and holding the imputed close, like the trees of the forest, the army, and the parts of the army, all these are not written because fear increases, and they are not used in that way. Others say that the meaning of "bearing a burden" is that the action itself is the burden, it is the burden of action. Bearing is dependent on it itself. Depending on it, it means obtaining self-nature. Like this, which part of the body can bear a burden? It is the shoulder. This is also the burden of action, the meaning of the aggregates. What is the burden of whose action? For the time being, in general, the six sense sources are the five aggregates, just like it is said, "Six sense sources are conditioned by name and form." The burden of the action of form and consciousness is contact, because it is said, "Contact is conditioned by the six sense sources." Feeling is craving, because it is said, "Craving is conditioned by feeling." Actions are consciousness and the name and form of consciousness, because it is said, "Consciousness is conditioned by action, and name and form are conditioned by consciousness." Similarly, it can be applied to other aspects as well. Even if it is one thing, it is established as an aggregate, and each of the collections can bear the burden of action. The meaning of "completely cut off" appears widely, the elements that are born together and those that are transformed from the elements, and the mind and mental factors, any one of them can be analyzed with wisdom, so it is completely cut off. What is desired to be done is conditioned phenomena. For it, what is completely cut off is the past, future, and present. Therefore, the aggregates are real entities, not imputed. This contradicts the sutras, it appears widely. The scholar's collection says well, one should grasp the sutras of the meaning of the sense sources and realms, the sutras of the meaning of the aggregates are not needed. What is this reasoning?