Tibetan
ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བྱེད་པས་ན་ཡོན་ཏན་ཏེ། ལེགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོམས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བསམ་གཏན་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་བཟོད་པ་ནི་གཉི་གའི་ནང་དུ་གཏོགས་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་འདི་དག་མི་འཇུག་པ་མི་ སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བསམ་གཏན་ནི་ཤེས་རབ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང་བརྩོན་འགྲུས་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་གཉི་གའི་ནང་དུ་གཏོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་འདིར་ཡེ་ཤེས་དང་སྤངས་པ་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས་ནི་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་བཞེད་པའོ། །ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མངོན་ཅིང་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་རྩོམ་མོ་ཞེས་པ་ལ། དེ་ལ་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་སྟོན་པ་ལའོ། །ཕྱག་འཚལ་བའི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ན་རྣམ་དབྱེ་བཞི་པ་སྟེ་དོན་གྱི་དབང་གིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱག་འཚལ་བ་རྩོམ་མོ་ཞེས་པ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཞེས་པ་འདི་དང་མངོན་པར་འབྲེལ་ཏེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྤྱི་བོས་རབ་ཏུ་འདུད་པ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དེས་ཀྱང་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་མཚོན་མོད་ཀྱི། ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སློབ་དཔོན་ཕྱག་འཚལ་བ་རྩོམ་པ་དང་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པར་འདོད་པ་མེད་དོ། །ཡང་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བསོད་ནམས་ཉེ་བར་བསགས་པའི་ཕྱིར་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན་པ་ལ་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱག་འཚལ་བ་རྩོམ་མོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱས་ལ་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བསོད་ནམས་ཉེ་བར་སོག་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རང་གི་སྟོན་པ་ལ་བསྟོད་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པས་ནི་འབྲེལ་པ་དང་དགོས་པ་དང་བརྗོད་བྱ་རྣམས་སོ་སོར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པར་འདོད་པས་ཞེས་པས་ནི་འབྲེལ་པའོ། །ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་ནི་དགོས་པའོ། །ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱག་འཚལ་བ་རྩོམ་མོ་ཞེས་པས་ནི་བརྗོད་བྱའི་ཚིག་དང་དོན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དག་དོན་རྟོགས་པས་ན་ཚིག་དོན་ནོ། །ད་ནི་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྨྲས་སོ་ཞེས་པ་ལ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ་སྤྱིའི་སྒྲ་ཡང་དོན་དང་སྐབས་དང་རྟགས་ལ་སོགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་བྱེ་བྲག་ལ་གནས་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཆོས་མངོན་པ་འཆད་པ་ན་སྐབས་ཀྱིས་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལ་འཇུག་སྟེ། ཆོས་མངོན་པ་འཆད་པར་རྩོམ་པ་ན་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་ལ་བསྟོད་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་དང་སྤངས་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་ལན་འདོགས་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་ལ་མི་ལྡན་པར་བཤད་པས་གང་ཞིག་ཅེས་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པའོ་ཞེས་བྱའོ། །ལྡན་པ་ཡང་སྤྱིའི་སྒྲ་བྱེ་བྲག་ལ་གནས་པའི་རྒྱུར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་དྲུས་མ་འོར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པ་ན་བེའུ་དང་བཅས་པའམ། རྡེའུ་དང་བཅས་པ་ལ་གོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཆགས་མ་ཐོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནུས་པ་རྒྱས་པ་དང་ལྡན་པས་ན་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཏེ་པདྨ་ཁ་རྒྱས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་གཏི་མུག་གི་གཉིད་གཏན་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཏེ་སྐྱེས་བུ་གཉིད་སད་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གཉིད་སད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་གཉིད་སད་པ་ནི་རང་ཉིད་སད་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའི་གཞན་དག་གི་སད་པར་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ངོ༌། །བདུད་བཞི་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་ནོ། །བདུད་དེ་རྣམས་ཀྱང་ལྷའི་བུའི་བདུད་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་འཆི་བདག་དང་ཕུང་པོ་
Chinese
因为成为功德之因，所以是功德。追求善事的人们应当习惯它，这是总结性的词语。这些是通过原因和结果的两种区分方式来划分的。其中，原因是指福德资粮和智慧资粮。福德资粮是三种波罗蜜多，即布施、持戒和禅定。正如所说，这三者是福德之事物，即从布施产生的福德之事物，从持戒产生的福德之事物，以及从禅定产生的福德之事物。智慧波罗蜜多是智慧资粮。精进和忍辱属于两者，因为布施等行为不可能没有它们。还有其他人说，布施、持戒和忍辱的波罗蜜多是福德资粮，禅定和智慧是智慧资粮。禅定与智慧相顺应，精进对两者都有帮助，所以属于两者。四种圆满的果是智慧圆满、断证圆满、利他圆满和色身圆满，这里认为智慧、断证和利他圆满是果的功德。宣说功德是为了使功德显现和明晰。其中，“顶礼而造”这句话中，“其中”指的是自己的本师。在表达顶礼之语时，使用第四格，但根据意义的不同，格的变化会完全改变。 “顶礼而造”与“想要造论”密切相关，以宣说不共的功德为先导，用头顶礼拜就是顶礼。仅仅宣说功德难道不能成立伟大的自性吗？那么，顶礼有什么用呢？虽然顶礼也能象征伟大的自性，但是对于没有伟大自性的人，导师不会顶礼而造论，也不会想要造论。或者，为了在自己和他人的相续中积累福德。
English
Because it becomes the cause of merit, it is merit. Those who pursue good deeds should become accustomed to it, this is a concluding word. These are divided by the two distinctions of cause and effect. Among them, the cause refers to the accumulation of merit and the accumulation of wisdom. The accumulation of merit is the three perfections, namely generosity, discipline, and meditation. As it is said, these three are the objects of merit, that is, the object of merit arising from generosity, the object of merit arising from discipline, and the object of merit arising from meditation. The perfection of wisdom is the accumulation of wisdom. Diligence and patience belong to both, because it is impossible for generosity and so on to be without them. Others say that the perfections of generosity, discipline, and patience are the accumulation of merit, and meditation and wisdom are the accumulation of wisdom. Meditation is in accordance with wisdom, and diligence is beneficial to both, so it belongs to both. The four kinds of perfect results are the perfection of wisdom, the perfection of abandonment, the perfection of benefiting others, and the perfection of the form body. Here, it is considered that the perfection of wisdom, abandonment, and benefiting others are the qualities of the result. Proclaiming qualities is to make the qualities manifest and clear. Among them, in the phrase "prostrating and composing," "among them" refers to one's own teacher. When expressing the word of prostration, the fourth case is used, but according to the difference in meaning, the change in case will completely change. "Prostrating and composing" is closely related to "wanting to compose a treatise," with the proclamation of uncommon qualities as the precursor, and bowing with the head is prostration. Doesn't merely proclaiming qualities establish the nature of greatness? Then, what is the use of prostration? Although prostration can also symbolize the nature of greatness, for those who do not have the nature of greatness, the teacher will not prostrate and compose a treatise, nor will he want to compose a treatise. Or, in order to accumulate merit in the mindstreams of oneself and others.
Chinese
以身語意，為了對導師作證實的供養，以讚頌功德為先導，開始禮敬。這樣也能知曉偉大的自性，並且也能努力在自他相續中積累福德。其中，以讚頌自己導師的殊勝之語，分別顯示了關聯、必要和所詮釋的內容。其中，想要造論，這就是關聯。為了知曉偉大的自性，這就是必要。以讚頌功德為先導，開始禮敬，這就是所詮釋的詞句和意義。因為證悟是先導，由於證悟了清淨的意義，所以是詞義。現在應當思考，所謂「何者」是指以佛陀薄伽梵的角度來說的。所謂「何者」，是一切名稱，也就是說，一般的詞語，不依賴意義、場合和標誌等，不能安住在個別的事物上。因此，這是在講解法句時，通過場合來區分其他，而僅僅指向佛陀薄伽梵。因為在開始講解法句時，應當明白讚頌的殊勝之語不是針對佛陀以外的其他對象。或者說，凡是關於智慧、斷除和對眾生進行答辯的論述，都說佛陀以外的其他對象不具備這些，因此，所謂「何者」是指以佛陀薄伽梵的角度來說的。具備也被視為一般的詞語安住在個別事物上的原因。例如，說「帶來母牛」，指的是帶有小牛的母牛，或者帶有石子的東西。由於具備對一切所知事物無有執著和阻礙的智慧能力，因此自身成佛，如同蓮花盛開一般。或者，由於永遠斷除了煩惱和非煩惱性的愚癡之睡眠，因此成佛，如同人從睡眠中醒來一般。如同醒來一樣，人從睡眠中醒來，被稱為自身醒來，而不是被其他人喚醒，這裡也是如此。由於具備戰勝四魔，因此是薄伽梵。那些魔也是天子魔、煩惱魔、死魔和蘊魔。
English
With body, speech, and mind, in order to make authentic offerings to the teacher, I begin the prostration with praise of virtues as a prelude. In this way, one can also understand the nature of greatness, and also diligently accumulate merit in one's own and others' continuums. Among these, by expressing the excellence of praising one's own teacher, the connection, necessity, and content to be explained are shown separately. Among them, the desire to compose a treatise is the connection. The purpose is to understand the nature of greatness. The words and meaning to be explained are: beginning the prostration with praise of virtues as a prelude. Because realization is the prelude, it is the meaning of the words because of realizing the pure meaning. Now, it should be considered that the so-called "whoever" is said from the perspective of the Buddha Bhagavan. The so-called "whoever" is all names, that is, general words, which cannot reside in individual things without relying on meaning, occasion, and signs, etc. Therefore, this is when explaining the Dharmapada, distinguishing others through the occasion, and only pointing to the Buddha Bhagavan himself. Because when starting to explain the Dharmapada, it should be understood that the excellent words of praise are not directed at objects other than the Buddha. Or, whatever discourses on wisdom, abandonment, and answering beings are said to be not possessed by others than the Buddha, therefore, the so-called "whoever" is said from the perspective of the Buddha Bhagavan. Possession is also seen as the reason why general words reside in individual things. For example, saying "bring the cow" refers to a cow with a calf, or something with pebbles. Because of possessing the power of wisdom that is unattached and unobstructed to all knowable things, one becomes a Buddha oneself, like a lotus blooming. Or, because the sleep of affliction and non-afflictive ignorance is permanently exhausted, one becomes a Buddha, like a person waking up from sleep. Just as waking up, a person waking up from sleep is called waking up himself, not being awakened by others, so it is here as well. Because of possessing the conquest of the four maras, he is Bhagavan. Those maras are also the mara of the son of the gods, the mara of afflictions, the mara of death, and the mara of aggregates.