Tibetan
ན་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི་ཐ་དད་པ་དག་ལ་ཐ་མི་དད་པར་བརྟགས་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྔོན་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་ཀྱི་སྔོན་པོའོ་སྙམ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ་ལུས་དང་ལྕེའི་དབང་པོ་གཉིས་ནི་རྟེན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྲད་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རོ་དང་རེག་བྱ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་དང་ཕྲད་པའི་གོ་རིམས་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་གོ་རིམས་མི་སྲིད་པས་དེའི་ཕྱིར་དཔྱད་པའོ། །ཟ་བར་འདོད་པས་རྒྱུད་གཏད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཟ་བར་འདོད་པ་ནི་འདུན་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་གིས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དམིགས་པ་གཞན་རྣམས་ལ་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར་ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔར་སྐྱེའོ། །གང་གི་ཚེ་ཡུལ་མཉམ་པ་དང་ཕྲད་ལ་ཟ་བར་འདོད་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་གང་གི་ཡུལ་ཡིན་པ་དེ་སྔར་སྐྱེའོ། །དབང་པོ་ལྔའི་དོན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་དག་ཇི་ལྟར་འཛིན་པ་ནི་རེས་འགའ་ནི་རྫས་གཅིག་གིས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་དོ་ཞེས་རྒྱས་པར་རོ། །ད་ནི་དེ་དག་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་བཤད་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གཡེངས་དང་སེམས་མེད་པ་ཡི་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལས་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་སེམས་གཡེངས་པ་དང་སེམས་མེད་པ་དག་ལ་མི་འབྱུང་སྟེ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་འབྲེལ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལོག་ཀྱང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་འདིར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་རྗེས་འབྲེལ་ཉིད་ངེས་པར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དུ་ཐལ་བ་མེད་དེ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་དེའི་སྐད་ཅིག་ལ་ཡང་ཡོད་དོ། །དགེ་དང་མི་དགེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའོ། །འབྱུང་བ་ཆེ་རྣམས་རྒྱུ
Chinese
因为从各自的自性之境，对种种差别不作无差别之考察，而是因为它们是无分别的缘故。物质的自性，如蓝色等，其自性不可言说，是无分别智慧的境，如经中说，眼识了别蓝色，但并非认为“这是蓝色”。“此应考察”等广说，身体和舌头的官能二者，因为是同一所依，并且从接触而执取，味道和触觉也彼此无差别，从与境接触的次第，不可能产生识的次第，因此需要考察。所谓“因欲食而相续”，欲食即是希求，它与作意相应，由于作意的力量，心的相续会趋向其他所缘，因此舌识先产生。当境平等且接触，而无欲食之时，则以何者为境，何者先产生。所谓“五根之义”等，它们如何执取呢？有时一个物质能产生眼识等，广说如是。现在为了显示它们的后续，在讲述它们的后续时，应讲述非表色。 “散乱及无心之亦”，这是与语表色相区别，语表色不会在心散乱和无心时产生，因为会中断。所谓“何者相续”，这是与身表色相区别。如果表色也非相续，那么，即使表色消失，非表色也不会消失，因此应知此处最为殊胜。或者，因为确定了相续本身，所以不会过失为表色，表色在它的刹那间也存在。所谓“善与非善”，这是与眼等相续相区别。四大种
English
Because from their respective realms of self-nature, they do not examine various differences as non-different, but because they are non-conceptual. The self-nature of matter, such as blue, etc., its self-nature is inexpressible, it is the realm of non-conceptual wisdom, as it is said in the scriptures, the eye consciousness distinguishes blue, but does not think "this is blue." "This should be examined," etc., is explained extensively, the faculties of the body and tongue, because they are the same basis, and because they grasp from contact, the taste and tactile sensations are also no different from each other, from the order of contact with the object, it is impossible to produce the order of consciousness, therefore it needs to be examined. The so-called "because of the desire to eat, it continues," the desire to eat is the desire, it is associated with attention, and due to the power of attention, the mind's continuum will tend to other objects, therefore the tongue consciousness arises first. When the object is equal and in contact, and there is no desire to eat, then whichever is the object, which arises first. The so-called "meaning of the five senses," etc., how do they grasp? Sometimes one substance can produce eye consciousness, etc., it is explained extensively like this. Now, in order to show their continuation, when telling their continuation, one should tell the non-revealing form. "Distraction and mindlessness also," this is distinguished from the revealing form of speech, the revealing form of speech will not arise when the mind is distracted and mindless, because it will be interrupted. The so-called "which continues," this is distinguished from the revealing form of body. If the revealing form is also not continuous, then, even if the revealing form disappears, the non-revealing form will not disappear, therefore it should be known that this place is the most excellent. Or, because the continuity itself is determined, there will be no fault as a revealing form, the revealing form also exists in its moment. The so-called "good and non-good," this is distinguished from the continuum of the eye, etc. The four great elements
Tibetan
ར་བྱས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པའི་རྒྱུན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་ལས་སེམས་གཡེངས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་སུ་བཤད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་བའི་སེམས་ཀྱི་ཡང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་དེའི་སྒྲ་ཡིས་ནི་ཀུན་ནས་སློང་པའི་སེམས་ཤིག་བརྗོད་པར་འདོད་ལ། དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་དེ་སློང་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དང་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡང་རུང་སྟེ། རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་གཡེངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྗོད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིད་དང་བརྒྱལ་བ་སེམས་མེད་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཡང་ཡིན་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་མེད་པ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་གི་སྒྲ་གང་ཞིག་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། གཡེངས་དང་སེམས་མེད་པ་ཡི་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་མ་གཡེངས་པ་སེམས་དང་བཅས་པའི་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ཡང་སེམས་དང་བཅས་པ་སྨོས་པ་ནི་འདིའི་སེམས་གཡེངས་པ་མེད་པས་མི་གཡེངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ན་སེམས་མེད་ པ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་དགག་པའི་དོན་དུ་གཉི་གའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་སེམས་མི་གཡེང་བ་ནི་སེམས་གཡེང་བ་དགག་པའི་ཕྱིར་དང་མི་གཡེང་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སེམས་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཡེངས་པའི་སེམས་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་དང༌། མ་གཡེངས་པའི་སེམས་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་ལ་གཡེངས་པ་སེམས་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ནི་དངོས་སུ་བསྟན་ལ། མ་གཡེངས་པ་སེམས་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ནི་ཡང་གི་སྒྲས་སོ། །དེ་ལྟར་ན། གཡེངས་དང་སེམས་མེད་པ་ཡ་ཡང༌། །ཞེས་པ་འདིས་གནས་སྐབས་གསུམ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་འདིར་མི་གཡེང་བ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་སློང་པ་པའི་སེམས་དང་བཅས་པ་དང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་དང་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་སློང་གི་སེམས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་སློང་གི་ཆར་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་མི་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བར་གཟུང་བར
Chinese
已经做了。之所以这样说，是为了将获得的相续与众不同。经论中说散乱的心是烦恼的心，因此说还有其他的心。这里，它的声音是指发起的心。与此不同的是，因为它与发起的心不同，所以可以是善、不善或无记。指的是随之而来的所有散乱，而不仅仅是烦恼。因为没有承认睡眠和昏厥是没有心的，而且无想定中没有非表色，所以说也是入于无想定和灭尽定中的。这表明没有心只有这两种入定。又，用“又”这个词来说，就是从词句中“散乱和无心也”这句话，意思是说不散乱也是有心的。这里又提到有心，是因为如果说这个心没有散乱就是不散乱，那么也会变成无心，所以是为了否定它。无论如何，心不散乱是为了否定心散乱，也是为了使不散乱显现。或者说，有心的状态有两种：散乱的有心状态和不散乱的有心状态。其中，散乱的有心状态是直接显示的，而不散乱的有心状态是用“又”这个词表示的。这样，“散乱和无心也”这句话就表示了三种状态。或者说，这里的不散乱指的是与表色发起的心和等持的心，以及等持和非等持的非表色发起的心。正如所说：“从表色和等持中产生”等等，广泛出现。因为说了随后的关联，所以应当理解为属于发起部分的心的不散乱状态。
English
It has been done. The reason for saying this is to distinguish the continuum of attainment. It is said in the scriptures that the distracted mind is the afflicted mind, therefore it is said that there are also other minds. Here, its sound is meant to refer to the mind that initiates. What is different from this is that because it is different from the mind that initiates, it can be virtuous, non-virtuous, or neutral. It refers to all distractions that follow, not just afflictions. Because sleep and fainting are not admitted to be without mind, and because there is no non-manifestation in the state of non-perception, it is said that it is also entering into the state of non-perception and cessation. This shows that only these two states of absorption are without mind. Also, the word "also" is used to say that the word "also" is from the phrase "distraction and no-mind also", meaning that non-distraction is also with mind. Here, mentioning with mind again is because if it is said that this mind is not distracted is non-distracted, then it will also become no-mind, so it is to negate it. In any case, the mind not being distracted is to negate the mind being distracted, and also to make the non-distraction manifest. Or, there are two kinds of states of having mind: the state of having mind with distraction and the state of having mind without distraction. Among them, the state of having mind with distraction is directly shown, and the state of having mind without distraction is indicated by the word "also". In this way, the phrase "distraction and no-mind also" indicates three states. Or, here, non-distraction refers to the mind with manifestation that initiates, and the mind of samadhi, and the mind of non-manifestation that initiates with samadhi and without samadhi. As it is said, "arising from manifestation and samadhi" and so on, it appears extensively. Because the subsequent connection is mentioned, it should be understood as the non-distracted state of mind that belongs to the part of initiation.