Tibetan
་ན། ཡོད་མོད་ཀྱི་འདི་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ། དཔེ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདིར་ལག་པ་དང་ངག་གི་སྒྲ་ནི་ཟིན་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་ནི་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲའོ། །གཞན་ནི་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ལས་གཞན་པ་ཟིན་པ་མ་ཡིན་པའི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཅན་རྣམ་པ་གཉིས་ཆར་ཡང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པའི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཅན་གཉིས་རེ་རེ་ཞིང་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་དང་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་བཞི་པོ་ཡང་རེ་རེ་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡིན་ནོ། །ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་ཡིད་དང་མཐུན་པ་སྟེ་མར་འཛིན་པ་དང་ཕར་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་རྒྱུའི་དབྱེ་བ་དང་རང་གི་ངོ་བོའི་དབྱེ་བ་ལས་སྒྲའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་བའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ལས་གྱུར་པའི་སྒྲ་ཡང་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ ལ་ལག་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དག་ནི་ཟིན་པའོ། །རྫ་རྔའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དག་ནི་མ་ཟིན་པའོ། །ལག་པ་དང་རྫ་རྔ་ཕྲད་པ་ལས་འབྱུང་བ་གཉི་ག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ནི་ཅི་ལྟར་ཁ་དོག་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ལ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། ལག་པ་དང་རྫ་རྔ་ཕྲད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྒྲའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་འབྱུང་བ་བཞི་ཆེན་གཉིས་རྒྱུར་བྱས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བཞིན་ནོ། །ལུས་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བ་བཞི་ཚན་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་ལྷན་ཅིག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ཟེར་རོ། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ན་དེའི་རིགས་དང་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལས་ཀྱང་ཐོགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ན་ནུ་ཙ་པྲྀ་ཐི་པཱི་དྷཱ་ཏོར་བྷཱ་ཏུ་ནཱ་བི་མ་བྷཱ་གོ་ན་ཅེ་ན་ས་པྲ་ཏི་གྷ་ཏྭ་མི་ཏི་ཙི་ན་ཏྱཾ་མེ་ཏ་ཏ། འབྱུང་བ་བཞི་ཆེན་གཉིས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་ཕྱི་སྟེ་དེ་ལ་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པའི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མི་འགལ་ལོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ཟེར་རོ། །སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་དང་སེམས་ཅན་དུ་མི་སྟོན་པ་ནི་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་དབྱེ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད་ན་སྒྲ་ཁོ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཞེ་ན་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་བཞིན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པའི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཞིན་དུ་སྒྲའི་རྒྱུ་ཁོ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་བསྟན་བཅོས་སུ་སྨོས་པ་སྒྲའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་དོ། །གཞན་ལ་ཡང་དབྱེ་བ་ཡོད་དེ། ཟིན་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་ལས་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལ་ངེས་པར་བལྟོས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་ལག་པ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེས་པའམ་ངག་གི་ རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དོ། །ངག་གི་རྣམ་བར་རིག་བྱེད་ཀྱང་མིང་གི་གནས་རྣམས་ལ་བལྟོས་པའོ། །དེ་ལྟར་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བས་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་མང་དུ་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་དང་སེམས་ཅན་དུ་མི་སྟོན་པ་དག་རེ་རེ་ཡང་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོར་མངོན་པར་བརྗོད་པའོ། །ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལྟ་བུ་འཁྲུལ་པ་ལ་ཡང་རེ་ཞིག་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་མངོན་པར་བརྗོད་པར་འདོད་དོ། །འདིར་ནི་འཁྲུལ་པ་ལ་ཡང་མི་འདོད་དོ་ཞེས་པ་རྒྱུ་མེད་བར་ཤེས་བར་བྱའོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་ལྡོག་པས་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མེད་ཀྱང་ལོགས་སུ་བསྟན་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་རྒྱུ་ཤེས་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་བཤད་པ་དང་མ་བཤད་པར་གྱུར་པ་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པའི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་མི་འོང་བ་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཞེས་པ་དེ་ཡང་དགོངས་པར་མངོན་པའི་ཕྱིར་འདི་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པའོ་སྙམ་ནས་འདིར་འདི་ལྟར་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ཞིང་ཡོངས་སུ་བཤད་དོ། །རོ་ནི་རྣམ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་མྱང་བར་བྱ་བས་ན་རོ་སྟེ་རོ་མྱང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རང་བཞིན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཁས་བླངས་ནས་བྱེ་བྲག་དྲུག་བསྟ
Chinese
那。虽然有，但这是没有过失的，因为是作为例子而取的。这里，手和语言的声音，要确定地理解为仅仅是从能把握的四大要素的因产生的。指示有情是语言的表诠之声。其他不是指示有情，是指除了语言的表诠之声以外，两种都属于不能把握的要素之因。这样，能把握和不能把握的要素之因，各自有指示有情和不指示有情，所以有四种。这四种又各自以悦意和不悦意的差别分为八种。悦意是与意相合，如取来和取去一样。这里从因的差别和自性的差别上，显示了声音的种种差别的特征。其他人说，也有从能把握和不能把握的四大要素之因转变的声音。对此，手的四大要素是能把握的。瓦罐鼓的四大要素是不能把握的。手和瓦罐鼓相碰，从两者依靠而产生，所以是从能把握和不能把握的因产生的。那怎么像一个颜色的极微一样详细地说明呢？手和瓦罐鼓相碰产生的声的极微，不是从两个四大要素作为因产生的，因为是作为因的色，所以像颜色的极微一样。因为与身体无差别。两个四大要素是互相俱有的因，学者的善聚这样说。从那会变成什么呢？会变成与其种类相同或相异，并且也会变成有碍的。那奴扎，布日提，比达托，巴度纳，阿比玛，巴果纳，杰纳萨，布拉底嘎瓦特瓦米底，基纳提扬，麦达达。（梵文，天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）两个四大要素所变的极微是外在的，因此，从能把握和不能把握的要素之因产生，这样说是不矛盾的，学者善聚这样说。指示有情和不指示有情是能把握和不能把握的要素
English
That. Although it exists, this is without fault, because it is taken as an example. Here, the sound of hand and language, it is to be definitely understood that it arises only from the cause of the great elements that can be grasped. Indicating sentient beings is the sound of linguistic expression. Others that do not indicate sentient beings refer to both types of causes of elements that cannot be grasped, other than the sound of linguistic expression. Thus, each of the causes of elements that can be grasped and cannot be grasped has indicating sentient beings and not indicating sentient beings, so there are four types. These four types are further divided into eight types by the distinction of pleasant and unpleasant. Pleasant is in accordance with the mind, like taking in and taking out. Here, from the difference of cause and the difference of self-nature, the characteristics of the various differences of sound are shown. Others say that there are also sounds that transform from the cause of the great elements that can be grasped and cannot be grasped. To this, the great elements of the hand are graspable. The great elements of the earthenware drum are ungraspable. When the hand and the earthenware drum collide, they arise from relying on both, so they arise from the cause of what can be grasped and what cannot be grasped. How can that be explained in detail like a single atom of color? The atom of sound that arises from the collision of the hand and the earthenware drum does not arise from the two great four elements as the cause, because it is the form that is the cause, so it is like the atom of color. Because it is not different from the body. The two sets of four elements are the cause of being mutually coexistent, says the scholar Dusang. What will it become from that? It will become the same or different from its kind, and it will also become obstructive. nanu ca pṛthivī dhātor bhātu nābhimā bhāgo na jena sa pratighātvam iti cinatyaṃ metata. (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) The atom transformed by the two great four elements is external, therefore, it is not contradictory to say that it arises from the cause of the elements that can be grasped and cannot be grasped, says the scholar Dusang. Indicating sentient beings and not indicating sentient beings are the elements that can be grasped and cannot be grasped.
Chinese
是因为从寂静的因产生的缘故。如果可爱和不可爱的差别在色等法中也有，那么声音唯独有两种，是因为从有执受和无执受的大种因产生的缘故。如同可爱和不可爱一样，色等法中也有从有执受和无执受的因产生的吗？如果不是这样，如同色等法一样，声音的因唯独有两种，对于自己的体性也如此，论典中说这是声音的特征。因此，用反体的差别，如同对颜色和形状进行描述一样进行描述。其他也有差别，从有执受的大种因产生的是从有情等的事业所生的。对此必须依赖有情的事业，从有情的事业所生的，也是从手等的事业所生的，或者是语的表诠。语的表诠也依赖于语词的处所。因此，应该说以善等善法来区分，种类有很多。显示有情和不显示有情的，每一个都是从有执受和无执受的大种因产生的，为了不迷惑，所以分别显现描述。如同颜色和形状一样，对于迷惑，也希望暂时将蓝色等和长短等分别显现描述。这里对于迷惑也不希望，应该知道没有原因。蓝色等和长短等，虽然颜色和形状的反体在云等中没有，也应该知道是分开显示的。这里不是要知道原因，而是论典方面，无论是否阐述原因的差别，都如同有执受和无执受的因一样。如前所说的可爱和不可爱，对于色等法也有，因为显现了那个意旨，所以想到这是论师的意旨，因此在这里如此分别并完全阐述。味道是六种，因为被品尝所以是味道，味道是被品尝的，这是词义。承认自性的差别后，显示六种差别。
English
It is because it arises from the cause of tranquility. If the distinction between pleasant and unpleasant also exists in forms and so on, then sound alone has two aspects because it arises from the cause of great elements with and without grasping. Just as with pleasant and unpleasant, do forms and so on also arise from the cause of elements with and without grasping? If not, just like forms and so on, the cause of sound alone has two aspects. It is also like that for its own nature. The treatise says that this is the characteristic of sound. Therefore, with the distinction of opposites, it is described just as color and shape are described. There are also other distinctions. What arises from the cause of great elements with grasping is born from the actions of sentient beings and so on. It necessarily depends on that, what is born from the actions of sentient beings is also born from the actions of hands and so on, or it is a verbal expression. Verbal expression also depends on the places of words. Therefore, it should be said that there are many kinds of distinctions with virtues such as goodness. Showing sentient beings and not showing sentient beings, each of them arises from the cause of great elements with and without grasping. In order not to be confused, they are separately manifested and described. Just like color and shape, for confusion, it is also hoped to temporarily manifest and describe blue and so on, and long and short and so on separately. Here, there is no desire for confusion either. It should be known that there is no reason. Blue and so on, and long and so on, although the opposite of color and shape does not exist in clouds and so on, it should also be known that it is shown separately. Here, it is not to know the cause, but in terms of the treatise, whether or not the difference of cause is explained, it is like the cause of elements with and without grasping. As previously said, pleasant and unpleasant also exist for forms and so on. Because that intention is manifested, it is thought that this is the intention of the teacher. Therefore, here it is so distinguished and completely explained. Taste is said to be six kinds, because it is tasted, it is taste, taste is to be tasted, that is the meaning of the word. Having admitted the distinction of nature, six distinctions are shown.