Tibetan
་ལྷ་རྣམས་ཉིད་འདོད་པའི་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་རྣམས་ལ་ནི་འདི་བདག་གི་པ་ཡིན་ནོ། །བུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལྷ་འམ་ལྷ་མོ་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །གྲངས་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་པ་དག་ཏུ་ནི་ལོ་ལྔ་ལོན་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནས་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པ་ནི་ལོ་བཅུ་ལོན་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་ལྷའི་རིས་བཞི་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་དགའ་ལྡན་པའི་བར་རོ། །ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ། འདི་དག་ལ་ཡོད་པས་ན་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བདག་ཉིད་སྤྲུལ་པ་འདི་དག་ལ་དེས་ལོངས་སྤྱོད་པས་ན་དེ་དག་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བདག་དང་གཞན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བདག་དང་གཞན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བདག་དང་གཞན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བདག་དང་གཞན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ། གང་ལ་དེ་ཡོད་པ་ཞེས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་རོ། །འཕྲུལ་དགའ་བ་རྣམས་ལ་གཞན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་འདོད་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་མི་འབྱོར་ཏེ། །དེ་ལྟར་ན་འཕྲུལ་དགའ་བ་རྣམས་དང་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དང་པོ་ནི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཡུལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡུལ་དམན་པ་དང༌། བར་མ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་གནས་པ་རྣམས་ནི་གནོད་པ་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང་འབད་པ་དང་བཅས་པར་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །སྤྲུལ་པ་རྣམས་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང་འབད་པ་དང་བཅས་པར་རོ། །གཞན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང་འབད་པ་མེད་པར་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །ལྷ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་བ་དག་ནི་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་བདེ་བས་ཏེ་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ས་བ་དག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི
Chinese
诸天自身所欲之乐甚为微小。又，如何化生者生起此是我的，是子之想耶？因此，诸天或天女之语广生。数量如是者，四大天王中如五年者，乃至他化自在天如十年者。彼等亦是四天众，即四大天王众起至兜率天。如何生者受用者，即如何生者而受用，因此等有故，如何生者而受用也。如所欲自身所化者，以此等彼受用故，彼等即如所欲自他所化而受用也。如所欲自他所化者，即如所欲自他所化，彼圆满受用者，即如所欲自他所化而圆满受用，何者有彼，即施于一切也。化乐天等不得近用他所化之欲。如是则说化乐天等与他化自在天等之差别也。其他说，初者，为于境如何生者而圆满受用之故也。二者，为于境如所欲自身之所化圆满受用之故也。三者，为于境无作者而圆满受用之故也。又或次第为于境劣者与中者与丰饶者而圆满受用之故也。近住者等，于有损害与有过失及有勤劳而近受用也。化者等，于无过失及有勤劳也。他所化者等，于无过失及无勤劳而近受用也。言彼诸天者，初禅地者，由离生喜乐，谓离欲贪故。二禅地者，由定生
English
The pleasure desired by the gods themselves is very small. Also, how do those who are born by transformation arise with the thought that this is mine, is my son? Therefore, the words of gods or goddesses are widely produced. As for the number, in the Four Great Kings, it is like five years old, up to the Paranirmitavasavartin, like ten years old. These are also the four classes of gods, from the class of the Four Great Kings up to the Tushita. How the born ones enjoy is how the born ones enjoy. Because these have it, they enjoy how they are born. As for those who are transformed by themselves as they wish, because they enjoy these, they enjoy what is transformed by themselves and others as they wish. Those who are transformed by themselves and others as they wish are transformed by themselves and others as they wish. Those who fully enjoy it fully enjoy what is transformed by themselves and others as they wish. Whatever has it is applied to everything. The Nirmanarati and others do not have access to the desires transformed by others. Thus, the difference between the Nirmanarati and others and the Paranirmitavasavartin and others is explained. Others say that the first is because they fully enjoy how the realm is born. The second is because they fully enjoy the transformation of themselves as they wish in the realm. The third is because they fully enjoy the realm without a creator. Or, in order, they fully enjoy the inferior, the intermediate, and the abundant realms. Those who dwell nearby enjoy with harm, faults, and effort. Those who are transformed enjoy without faults and with effort. Those who are transformed by others enjoy without faults and without effort. As for those gods, the first dhyana grounds have the pleasure of joy born from solitude, because they are free from desire and attachment. The second dhyana grounds are born from samadhi.