Tibetan
རེག་བྱ་དག་སྣོམ་པ་འམ། མྱོང་བ་དང༌། རེག་པར་མི་བྱེད་དེ། ཁམ་གྱི་ཟས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་དག་ལ་ལྟ་ལ་སྒྲ་ཡང་ཉན་ཏེ་ཟས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་མཐོང་བར་ཡང་ཉེ་བར་རྒྱུ་ན། འོ་ན་མདོ་ལས་མིག་གིས་གཟུགས་དག་མཐོང་ནས་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་ གསུངས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཆེས་གསལ་བ་དེ་ལྟར་བཤད་ཅེས་པ་སྨོས་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པས་ཆེས་སླ་བར་གཅད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་པི་ཝཾ་གི་གཟུགས་མཐོང་ནས་དེའི་སྒྲ་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བའམ། བུད་མེད་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་ནས་དེའི་གཟུགས་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་དང་དོན་རྣམས་པར་ཆད་པའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གིས་གཟུགས་དག་མཐོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རྣ་བས་སྒྲ་རྣམས་ཐོས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞན་དུ་ནི་མིག་གིས་གཟུགས་དག་མཐོང་ནས་ཡིད་བདེ་བའི་གནས་ལྟ་བུའི་སྒྲ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུའི་ཞེས་འཆོལ་བར་གསུངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུད་ངེས་པས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དོ། །གང་ཞིག་གཅིག་གིས་ཡིད་བདེ་བའི་གནས་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པ་དེ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའོ། །དམིགས་པ་ནི་མ་མིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་དེ་ཉིད་ཁ་ཅིག་གི་ཡིད་བདེ་བའི་གནས་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་གི་གཞན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཡང་འདྲེས་པ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དེ་རྣམས་ལ་གོམས་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ནི་ཡིད་བདེ་བའི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བར་འགྱུར་རོ། །བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིས་བསྡུས་སོ། །ཡང་འདི་དག་ལས་དུ་ཞིག་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན། དེ་དག་ལས་ཀྱང་དུ་ཞིག་གི་དམིགས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དུ་ཞིག་གི་འདོད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན། དུ་ཞིག་ནི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན། དུ་ཞིག་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་བར་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན། དེ་དག་ལ་དུ་ཞིག་གི་དམིགས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན། དུ་ཞིག་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན། དེ་དག་ ལས་དུ་ཞིག་གི་དམིགས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན
Chinese
不嗅、不尝、不触受所触，因为已离贪著段食之故。观看诸色，也听诸声，因为不是食物之故。如果未见也亲近而行，那么经中为何说“眼见诸色”呢？因此说“如是最明显那样说”，即说眼等现证，故极易断除。又，见到琵琶之形而亲近其声，或听到妇女之声而亲近其形，那也只是意的亲近而行。所谓“由根与境各别之门”者，如“眼见诸色”及“耳闻诸声”等。否则，眼见诸色后，会变成胡说“亲近如意乐处之声”。所谓“由相续决定”者，是说有情之相续。不可能有唯一变成一者之意乐处，譬如转轮王的宝女。所谓“非为所缘”者，为何呢？因为彼色对某些人是如意乐处，对某些人则不然。离贪著也缘杂染，因为舍的亲近而行，毕竟是具有漏的缘故。因为串习那些亲近而行，故加行道的亲近意乐而行。无间道和解脱道，是以静虑之自体所摄。又，这些之中有多少是具有欲界的？那些之中又有多少的所缘是什么呢？即多少是缘欲的，多少是缘色的，多少是缘无色的。同样，应说到具有无色之间，即具有色界。那些之中有多少的所缘是什么呢？多少是具有无色界的？那些 之中有多少的所缘是什么呢？
English
One does not smell, taste, or touch what is touched, because one is free from attachment to coarse food. One looks at forms and listens to sounds, because they are not food. If one approaches and moves even without seeing, then why does the sutra say, "The eye sees forms"? Therefore, it is said, "It is spoken of as the most obvious," that is, it is said that the eye, etc., are directly perceived, so it is very easy to cut off. Also, seeing the shape of a lute and approaching its sound, or hearing the sound of a woman and approaching her form, that is only the mind's approach and movement. The so-called "door of separation between the senses and objects" is like "the eye sees forms" and "the ear hears sounds," and so on. Otherwise, after the eye sees forms, it would become nonsense to say, "Approaching the sounds of a pleasant place." The so-called "determined by continuity" refers to the continuity of sentient beings. It is impossible for there to be only one pleasant place for one person, like the precious queen of a wheel-turning king. The so-called "not an object of focus," why? Because that form is like a pleasant place for some, but not for others. Being free from attachment also focuses on defilement, because the approach and movement of equanimity is ultimately with outflows. Because of familiarizing oneself with those approaches and movements, the path of application becomes the approach and movement of pleasant intention. The path of no interruption and the path of liberation are included in the very nature of dhyana. Also, how many of these are endowed with the desire realm? And of those, how many have what as their object of focus? That is, how many focus on desire, how many focus on form, and how many focus on the formless? Similarly, it should be said up to those endowed with the formless, that is, those endowed with the form realm. Of those, how many have what as their object of focus? How many are endowed with the formless realm? Of those, how many have what as their object of focus?
Tibetan
་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདི་ལ་ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཁོ་ན་ཞིག་བྱ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་ན་ནི་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཆར་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དྲུག་ཅར་ཡང་ཡོད་དོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དག་ན་ནི་ཡིད་བདེ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་ཡན་ཆད་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་ན་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །བསམ་གཏན་བཞི་ཆར་ན་དྲི་དང་རོ་དག་མེད་དོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ཆར་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལ་འདོད་པར་གཏོགས་པ་དང་གཟུགས་སུ་གཏོགས་པའི་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་སྲིད་པར་ཁམས་གསུམ་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ནི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དམིགས་པ་དང་རང་གི་ས་ལ་དམིགས་པའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་དངོས་གཞི་རྣམས་སུ་རང་གིས་ལས་ས་གོང་མ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་དེ། ས་འོག་མ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ས་འོག་མ་ལ་དམིགས་པ་དང་དགེ་བ་ཉིད་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་རང་གི་ས་དང་ས་གོང་མ་ལ་དམིགས་པ་ནི་གཉི་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །གང་དག་གི་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་གང་དག་གིས་རྣམ་བར་ཆད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སོ་སོར་དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཏེ། སོ་སོར་རིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟླུམས་ཏེ་དམིགས་པ་ནི་བསྡམས་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཁམས་ཀྱི་སྒྲས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་གཟུང་ངོ༌། །འོག་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་མེད་དངོས་གཞིའི་དགེ་བ་ཡི། །སྤྱོད་ཡུལ་ཟག་བཅས་འོག་མ་མིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དག་ན་རེ། ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་དག་འདིར་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་དམིགས་པ་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ། ཨེ་མ་བདག་གིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་པའོ། །དེ་ལ་འདོད་པར་གཏོགས་པ་གསུམ་མོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་ས་པ་གཉིས་སོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་བཞི་པའི་ས་པ་གཅིག་གོ །གཟུགས་མེད་པར་གཏོགས་པ་གཅིག་ཁོ་ན་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ལ་དམིགས་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་བའི་སེམས་མ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་འོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་ས་པ་ནི་རང་གི་ས་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་
Chinese
叫做。像这样进行分析时，仅仅需要确定身体的形态。在欲界中，有乐受等三种感受，以及色等六种对境。在初禅和二禅中，有乐受和舍受。从那以上直到有顶，只有舍受。在所有四禅中，没有气味和味道。在无色界中，没有色等五种对境。其中，属于欲界和色界的乐受等一切，如何存在，都是以三界为对境的。空无边处近分定是舍受，以四禅的对境和自己的地为对境。在无色界的正行中，都是以自己上面的地为对境，而不是以下面的地为对境。以下面的地为对境，以及善和烦恼，以自己的地和上面的地为对境，两者都是如其所是的。有些人说，是指那些以间断为对境的导师们。各自为对境的是色、声、味、触和法处，因为是以各自的种类等方式为对境的缘故。总合为对境的是以系缚为对境。此处所说的以无色界为对境，是指以界这个词所包含的有漏法。下面将会知道，意思是说：无色正行的善法，行境不是有漏的下地。另一些人说：也有以无漏法为对境的意近行，但这里没有说明。以灭和道为对境，与邪见和怀疑相应，以及与善法欲相应。 啊！我获得了涅槃！这样想。其中，属于欲界有三种。属于初禅和二禅的有两种。属于三禅和四禅有一种。属于无色界只有一种，是说以相应为对境。在色界中行走的未获得善心，是指无障碍的。初禅和二禅的地，是以自己的地为对境的烦恼。
English
It is called. When analyzing in this way, it is only necessary to determine the form of the body. In the desire realm, there are all three feelings such as pleasure, and all six objects such as form. In the first and second dhyanas, there are pleasure and equanimity. From there up to the peak of existence, there is only equanimity. In all four dhyanas, there are no smells and tastes. In the formless realm, there are none of the five objects such as form. Among them, how all the feelings such as pleasure belonging to the desire realm and the form realm exist, they all take the three realms as their object. The approximation of the sphere of infinite space is equanimity, taking the object of the fourth dhyana and one's own ground as the object. In the actual entities of the formless realm, one's own higher ground is the object, not the lower ground. Taking the lower ground as the object, and virtue and affliction, taking one's own ground and the higher ground as the object, both are as they are. Some say that it refers to those teachers who take interruption as their object. Individually, the objects are form, sound, taste, touch, and dharma sphere, because they are objects in the form of their respective kinds. Taking the aggregate as the object is taking bondage as the object. Here, taking the formless realm as the object means taking the contaminated dharma included in the word realm. It will be known below, meaning that the virtue of the formless entity, the object of practice is not the contaminated lower ground. Others say that there are also mental activities that take the uncontaminated dharma as their object, but they are not explained here. Taking cessation and the path as the object, corresponding to wrong view and doubt, and corresponding to the desire for virtuous dharma. Ah! I have attained Nirvana! Thinking like this. Among them, there are three belonging to the desire realm. There are two belonging to the first and second dhyanas. There is one belonging to the third and fourth dhyanas. There is only one belonging to the formless realm, which is said to take correspondence as the object. Not obtaining the virtuous mind that walks in the form realm refers to the unobstructed. The ground of the first and second dhyanas is the affliction that takes its own ground as the object.