Tibetan
ར་དོན་དང་བཅས་པའི་གཏམ་གྱི་གཞི་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཅི་ལྟར་ཡང་མི་ལྡན་པའི་མིང་ལ་དོན་ ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ངག་ནི་མིང་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ལ། མིང་ནི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ། འདི་རྗོད་པར་བྱེད་པས་ན་གཏམ་སྟེ། ངག་ཏུ་རྗོད་པར་བྱེད་པས་སོ། །གཏམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཏམ་དེ་དག་གི་གཞིའི་མིང་གི་དོན་ཡང་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ཉིད་དོ། །གཏམ་གྱི་གཞིའི་སྒྲ་ནི་མིང་དང་དོན་དག་སྨོས་པ་དང་དོན་དང་བཅས་པའི་གཏམ་གྱི་གཞི་སྨོས་པས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་གཞུང་དང་མི་འགལ་ལོ། །མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་མིང་དག་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དང་བཅས་པའི་གཞི་སྨོས་པ་མེད་པར་ཡང་གཏམ་གྱི་གཞི་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་པར་རུང་ངོ་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་དོན་དང་བཅས་པ་དང་གཏམ་གྱི་གཞི་བཟུང་ན་མ་བསྡུས་པ་དེ་ལ་ཡང་གཏམ་གྱི་གཞིའི་མིང་ཡོད་པས་ཅི་ལྟར་ཡང་འདིར་འདུས་མ་བྱས་བསལ་ཞེ་ན། མདོ་ལས་དུས་སུ་གཏོགས་པ་ཁོ་ན་གཏམ་གྱི་གཞི་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་གཏམ་གྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ་བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་ཏུ་གཏོགས་པར་མཐོང་བ་ཡང་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ་གཏམ་དུ་གྱུར་པ་དང་གཏམ་དུ་འགྱུར་པ་དང་གཏམ་དུ་བྱེད་པ་ལྟ་བུའི་ཐོས་པ་དང་འདོད་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ་གཏམ་དང་གཏམ་དུ་འགྱུར་བ་དང་གཏམ་དུ་བྱེད་པ་གང་ཞེ་ན། འདས་པ་ནི་གཏམ་གྱི་གཞིའོ། །མ་འོངས་པ་ནི་གཏམ་གྱི་གཞིའོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་གཏམ་གྱི་གཞིའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་འདུས་མ་བྱས་པ་ལས་ཀྱང་བརྩམས་ཏེ་གཏམ་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་གཏམ་གྱི་གཞི་ཡིན་པ་ཉིད་མདོ་ལས་བཀག་ཅེ་ན། མིང་དེ་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་རིགས་པས་གཏམ་གྱི་གཞི་ནི་དོན་དང་བཅས་པའི་མིང་ངོ་ཞེས་བཤད་དོ། དེའི་ཕྱིར་མིང་གང་ཞིག་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་བརྗོད་པར་ནུས་པ་དེ་གཏམ་གྱི་གཞི་ཡིན་ན། མིང་དུས་སུ་གཏོགས་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་སུ་གཏོགས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་བས་དེའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་ནི་གཏམ་གྱི་གཞི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ཟེར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཐ་དད་མེད་པའི་དོན་ཅན་ཁོ་ན་དོན་དུ་འགྱུར་གྱི་མིང་དུ་མ་ཡིན་ ནོ། །གཞན་ཡང་མིང་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་དང་དོན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་དང་དངོས་པོ་འདས་པ་ཡང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་མ་འོངས་པ་དག་དང༌། མ་འོངས་པ་ཡང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་འདས་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་གོ་ཞེས་མི་ནུས་པས་འདུ
Chinese
现在应当开始讨论有意义的话语的基础。如果一个不具备意义的名字怎么会有意义呢？因为语言依附于名字，而名字则表达意义。其他人说，因为这个表达，所以是话语，因为它在语言中表达。对于“话语”这个词，那些话语的基础的名称的意义也同样是合理的。话语的基础的声音，即提到名称和意义，以及提到有意义的话语的基础，与详细解释的论述并不矛盾。经部师们认为，因为名称是所指的对象，即使不提到有意义的基础，其他话语的基础也可以被归纳为十八界。如果接受有意义的事物和话语的基础，那么对于未被归纳的事物，也有话语的基础的名称，那么如何排除未被包括的事物呢？经中只显示了属于时间的事物才是话语的基础。比丘们，这三个是话语的基础，第四个和第五个不是。那些被认为是属于的事物，也是从意义出发而成为话语，或者将成为话语，或者正在成为话语，例如听闻、意愿和意识，也是从意义出发而成为话语，或者将成为话语，或者正在成为话语，那是什么呢？过去是话语的基础。未来是话语的基础。现在发生的是话语的基础。如果不是从非复合的事物出发而成为话语吗？为什么经中禁止它成为话语的基础呢？因为名称与意义一起是合理的，所以话语的基础是有意义的名称。因此，如果一个名称能够与意义一起表达，那么它就是话语的基础。名称属于时间，而非复合的事物属于一起，这是不可能的，因此非复合的事物不是话语的基础，学者的善聚这样说。如果真是这样，那么只有没有差别的意义才能成为意义，而不是名称。此外，名称以这种方式出现，意义是过去和未来，事物是过去，现在和未来，未来是现在和过去，不能一起理解，所以...
English
Now, let's begin discussing the basis of meaningful speech. How can a name without meaning have meaning? Because speech relies on names, and names express meaning. Others say that it is speech because it expresses, because it is expressed in language. For the word "speech," the meaning of the base name of those speeches is also reasonable. The sound of the basis of speech, that is, mentioning names and meanings, and mentioning the basis of meaningful speech, does not contradict the detailed explanation. The Sutra masters believe that because names are the objects of reference, even without mentioning the meaningful basis, other bases of speech can also be summarized into the eighteen realms. If we accept meaningful things and the basis of speech, then for things that are not summarized, there is also the name of the basis of speech, so how can we exclude things that are not included? The Sutra only shows that things belonging to time are the basis of speech. Monks, these three are the basis of speech, the fourth and fifth are not. Those things that are considered to belong are also based on meaning and become speech, or will become speech, or are becoming speech, such as hearing, intention, and consciousness, which are also based on meaning and become speech, or will become speech, or are becoming speech, what is it? The past is the basis of speech. The future is the basis of speech. What is happening now is the basis of speech. If it is not from non-composite things that it becomes speech? Why does the Sutra prohibit it from being the basis of speech? Because the name together with the meaning is reasonable, so the basis of speech is a meaningful name. Therefore, if a name can be expressed together with meaning, then it is the basis of speech. The name belongs to time, and non-composite things belong together, which is impossible, so non-composite things are not the basis of speech, the scholar Dusang said. If this is the case, then only meanings without difference can become meanings, not names. Furthermore, the name appears in this way, the meaning is past and future, things are past, present and future, the future is present and past, cannot be understood together, so...
Tibetan
ས་བྱས་ཀྱང་གཏམ་གྱི་གཞི་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་གང་ན་ངག་དང་མིང་དང་དོན་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་གཏམ་གྱི་གཞི་ཡིན་ན། འདུས་མ་བྱས་ནི་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ངག་དང་མིང་མ་ཡིན་པས་དེ་གཏམ་གྱི་གཞི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་མཐའ་དག་གཏམ་གྱི་གཞི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་ཐོབ་པ་ནི་བྱ་བ་སྟེ་དུས་མ་ཡིན་པས་དེ་ལ་འགའ་ཞིག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དུས་གནས་པ་ལ་འདི་བསྟན་པ་ཡོད་ཀྱང་བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་ཁོ་ན་ལས་མ་ཡིན་ལྔ་པ་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པས་ན་འདི་བསམ་པར་བྱའོ། །སཾ་སྐྲྀ་ཏི་ནཻ་པ་འདུས་མ་བྱས་སུ་བཏགས་པ་སེམས་ཅན་དང་འགལ་བ་འགག་པ་སྐྱེད་པ་ལ་གཏན་དུ་བགེགས་བྱེད་པ་མི་སྒྲིབ་པ་ནམ་མཁའ་ཞེས་པས། འདུས་བྱས་ཁོ་ན་གཏམ་གྱི་གཞི་ཡིན་གྱི་ཅིག་ཤོས་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གཞན་དག་གོ །གང་ངེས་པར་འདུས་བྱས་ཨ་ནུ་བྷཱུ་ཏ་མ་ནུ་བྷཱུཾ་ཏ་ཛཱ་ཏཱི་ཡཾ་བཱ་ཏནྣཱམྣཱ་ནུ་བྷཱ་བཱ་ཀཱ་ར་བྱ་ཏི་རེ་ཀེ་ཎ་བྱོ་ཏྱནྟ་དུ་པཱ་ཤྲ་ཡེ་ཎཻ་པ་སཱ་ཊི་ཀོ་ན་ཏཻ་བ་ལ་སཾ་སྐྲྀ་ཏ་མ་ནུ་བྷཱུ་ཏ་མ་ནུ་བྷཱུ་ཏ་ཐཱ་ཏཱི་ཡཾ་བཱ་གཏམ་གྱི་སྤྲོས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་འཆད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་པ་པོ་རྣམས་ལ་མིང་གིས་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ད་གཏམ་གྱི་གཞི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་མངོན་དུ་བྱས་པའི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ལ་ཡང་དེའི་ཡུལ་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མིང་རྗེས་སུ་གཞག་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །ཨེ་པཾ་ཏརྷྱ་སཾ་སྐྲྀ་ཏ་སྱེ་ཡནྣཱ་མནཱ་ཡ་ཏེ་ཏ་ཏ་བྲ་ཡོ་ཛ་ན་མེ་བ་ད་བྷ་བ་ཏྱ་པྲ་ཡོ་ཛ་ནཾ་སཾ་སྐྲྀ་ཏ་བྱ་བཙྪེ་དན་ཏ་ད་པརྐལྤ་མཱ་ནོ་པཱ་ཡི་ཏྭཱ་དི་ཏི། སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་འབངས་འདུས་བྱས་ལ་ནི་སོ་སོར་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མིང་འཇུག་གོ་ཞེས་འདི་སེམས་སོ། །མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་མིང་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་གཏམ་གྱི་གཞི་མ་ཡིན་ཏེ་གང་ཟག་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་ འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་མིང་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མེད་དེ་བྱུང་བ་ཉིད་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ལ་དེར་ཐ་སྙད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་དེ་ལྟར་བཞི་པོ་དེ་གཏམ་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་ནི་འབྱུང་བ་སྟེ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆག་གོ །གོང་མ་
Chinese
即使是地，也会变成不是谈论的基础。另一些人说，哪里有语言、名称和意义这三者，那里就是谈论的基础。无为法只有意义，没有语言和名称，所以它不是谈论的基础。对此，有些人会说，获得“一切都是谈论的基础”这个名称，是因为它是行为，而不是时间。虽然在时间存在时有这种指示，但经文中说，只有第四和第五，而不是第五，所以应该思考这个问题。梵语：नैपा（梵文天城体：नैपा，梵文罗马拟音：naipa，字面意思：奈帕），被认为是无为法的，与有情相违背，对于阻止生起具有永久的障碍，无遮蔽的虚空。另一些人说，因为想要通过只有有为法才是谈论的基础，而另一个不是的方式来显现。凡是确定无疑的有为法，阿奴布达（梵文天城体：अणुभूत，梵文罗马拟音：anubhūta，字面意思：微细的已生），玛努布达（梵文天城体：मनुभूत，梵文罗马拟音：manubhūta，字面意思：已体验的），匝地亚姆（梵文天城体：जातीयं，梵文罗马拟音：jātīyaṃ，字面意思：种类的），瓦（梵文天城体：वा，梵文罗马拟音：vā，字面意思：或者），达纳姆纳（梵文天城体：तन्नाम्ना，梵文罗马拟音：tannāmnā，字面意思：以其名称），阿奴巴瓦卡拉（梵文天城体：अनुभावकार，梵文罗马拟音：anubhāvakāra，字面意思：经验的原因），亚提瑞克那（梵文天城体：व्यतिरेकेण，梵文罗马拟音：vyatirekeṇa，字面意思：通过区别），约提安达（梵文天城体：द्योतन्त，梵文罗马拟音：dyotanta，字面意思：照亮），度帕什拉耶那（梵文天城体：दुपाश्रयेण，梵文罗马拟音：dupāśrayeṇa，字面意思：以两种依赖），艾帕萨提科纳（梵文天城体：एपासटिकोण，梵文罗马拟音：epāsatikoṇa，字面意思：这个角落），戴瓦拉（梵文天城体：दैवल，梵文罗马拟音：daivala，字面意思：神圣的），桑斯克里塔（梵文天城体：संस्कृत，梵文罗马拟音：saṃskṛta，字面意思：有为），玛努布达（梵文天城体：मनुभूत，梵文罗马拟音：manubhūta，字面意思：已体验的），玛努布达（梵文天城体：मनुभूत，梵文罗马拟音：manubhūta，字面意思：已体验的），塔提亚姆（梵文天城体：तथातीयं，梵文罗马拟音：tathātīyaṃ，字面意思：同样的种类），瓦（梵文天城体：वा，梵文罗马拟音：vā，字面意思：或者），对于喜欢谈论的论师们，用名称向听众们指示，所以现在不是谈论的基础。因为对于显现的有为法和无为法，也因为随之安立了从了知其境而产生的名称，所以因为不是因的境，所以认为不是因。艾帕姆塔尔亚（梵文天城体：एवंतरह्य，梵文罗马拟音：evaṃtarhya，字面意思：这样的话），桑斯克里塔西亚（梵文天城体：संस्कृतस्ये，梵文罗马拟音：saṃskṛtasye，字面意思：对于有为的），亚纳玛纳亚提（梵文天城体：यननामनयाते，梵文罗马拟音：yananāmanayāte，字面意思：如果名称不引导），塔塔布拉约扎纳梅瓦达巴瓦提亚普拉约扎南（梵文天城体：ततब्रायोजनमेवदभवत्यप्रयोजनं，梵文罗马拟音：tatabrayojanamevadabhavatyaprayojanaṃ，字面意思：那么目的就变得没有目的），桑斯克里塔（梵文天城体：संस्कृत，梵文罗马拟音：saṃskṛta，字面意思：有为），亚瓦切丹塔塔帕卡尔帕玛诺帕伊提瓦迪提（梵文天城体：यवच्छेदन्ततपर्कल्पमानोपायित्वदिति，梵文罗马拟音：yavacchedantataparkalpamānopāyitvaditi，字面意思：如果切断，那么就认为有方法）。尊者圣者的仆人认为，对于有为法，是通过分别结合而完全断除的方式来施加名称的。经部师们认为，仅仅因为是名称，所以无为法不是谈论的基础，就像补特伽罗一样。如果是这样，那么对于过去和未来也应该有同样的推论，因为它们也仅仅是名称。回答：不会有同样的推论，因为对于已经发生的和将要发生的，在那里进行命名。同样，也不是存在本身。另一些人说，因此这四者不是谈论的对象。所谓“必定发生的决定发生”，发生的原因是发生，所谓“行走”就是行走。上面。
English
Even the earth will become not the basis of discussion. Others say that where there are three things: language, name, and meaning, that is the basis of discussion. Unconditioned phenomena are only meaning, without language and name, so they are not the basis of discussion. To that, some say that the name "everything is the basis of discussion" is obtained because it is action, not time. Although there is this indication when time exists, the scriptures say that it is only the fourth and fifth, not the fifth, so this should be considered. Sanskrit: Naipa (नैपा, naipa, Naipa), which is considered unconditioned, is contrary to sentient beings, and is a permanent obstacle to preventing arising, unobscured space. Others say that because they want to manifest that only conditioned phenomena are the basis of discussion, and not the other. Whatever is definitely conditioned, Anubhuta (अणुभूत, anubhūta, subtle, born), Manubhuta (मनुभूत, manubhūta, experienced), Jatiyam (जातीयं, jātīyaṃ, of the same kind), Va (वा, vā, or), Tannāmna (तन्नाम्ना, tannāmnā, by its name), Anubhavakara (अनुभावकार, anubhāvakāra, cause of experience), Yatirekena (व्यतिरेकेण, vyatirekeṇa, through distinction), Dyotanta (द्योतन्त, dyotanta, illuminating), Dupashrayena (दुपाश्रयेण, dupāśrayeṇa, with two dependencies), Epasatikona (एपासटिकोण, epāsatikoṇa, this corner), Daivala (दैवल, daivala, divine), Sanskrita (संस्कृत, saṃskṛta, conditioned), Manubhuta (मनुभूत, manubhūta, experienced), Manubhuta (मनुभूत, manubhūta, experienced), Tathatiyam (तथातीयं, tathātīyaṃ, of the same kind), Va (वा, vā, or), for the debaters who like to talk, they indicate to the listeners by name, so now it is not the basis of discussion. Because for the manifested conditioned and unconditioned phenomena, also because the name arising from knowing its object is subsequently established, so because it is not the object of the cause, it is considered not the cause. Evamtaryha (एवंतरह्य, evaṃtarhya, if so), Sanskritasye (संस्कृतस्ये, saṃskṛtasye, for the conditioned), Yananamanayate (यननामनयाते, yananāmanayāte, if the name does not lead), Tatabrayojanamevadabhavatyaprayojanaṃ (ततब्रायोजनमेवदभवत्यप्रयोजनं, tatabrayojanamevadabhavatyaprayojanaṃ, then the purpose becomes without purpose), Sanskrita (संस्कृत, saṃskṛta, conditioned), Yavachedantataparkalpamānopāyitvaditi (यवच्छेदन्ततपर्कल्पमानोपायित्वदिति, yavacchedantatapakalpamānopāyitvaditi, if cut off, then it is considered to have a method). The servant of the venerable Arya thinks that for conditioned phenomena, names are applied by the method of completely cutting off by separately combining. The Sutrantikas think that just because it is a name, unconditioned phenomena are not the basis of discussion, just like a person. If so, then the same inference should apply to the past and future, because they are also just names. Answer: There will be no same inference, because for what has happened and what will happen, naming is done there. Similarly, it is not existence itself. Others say that therefore these four are not objects of discussion. The so-called "definitely happening determination happens", the cause of happening is happening, the so-called "walking" is walking. Above.