Tibetan
ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དེ། སྲེད་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་དབང་གིས་ན་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ན། དེ་དག་ལ་སྲེད་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་གཞན་པ་དག་དང༌། སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་རང་གི་ས་པ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་བ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ། དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེ་བར་བརླན་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་དུ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བས་འཇུག་པ་གཞན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཏེ། མངོན་པར་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཡོང་པས་གང་ཞིག་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲེས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཇུག་པ་ཐ་དད་མེད་པའི་དུས་དེ་འདིར་འཇུག་པར་མངོན་པར་འདོད་དོ། །གྲུ་དང་མཉེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའོ། །གཞན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གནས་ནས་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མདོ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་ཡིན་པར་བཤད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དགའ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་བདུན་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཡང་མདོ་དང་འགལ་བར་སྟོན་ཏེ། འདི་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ན་གལ་ཏེ་གནས་པ་ལྔ་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དག་དང་མི་འགལ་བར་བསྟན་པའོ། །བྱེ་བྲག་མེད་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པ་སྟེ། ལྔ་ཆར་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གང་ཡིན་པའོ། །སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ལ་སོགས་པའི་རིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དུས་གསུམ་བདག་ལའོ། །མངོན་པར་དགའ་བ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མངོན་པར་ དགའ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནོ། །འདིར་གནས་བརྟན་འདུས་བཟང་གིས་མང་དུ་བཤད་པ་དེ་ཡང་མངས་པའི་འཇིགས་པས་རྣམ་པར་མ་དཔྱད་དོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་མ་གཏོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངན་སོང་རྣམས་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག
Chinese
然而，识不住立的行相不作，以贪爱普遍行使的势力，彼即是识极住立，以于彼等无贪爱普遍行使之故。异生之因等，及非算为有情者，虽是自地，然非识住立。其他则说，彼等亦是识住立，于彼亦识近润增长故。识转者，是名为趣入之义。另以现前喜受持故，亦应说其他趣入，谓以现前喜受持圆满故，何为与受等和合之识趣入，于无差别之时，此中极欲趣入。以舟及柔软之理者，是譬喻。另识亦不住于识而转。若尔，经中说者，此是显示识亦是识住立。喜是意乐。识住立七，五蕴自性者，此亦如何者，此亦显示与经相违，谓于此，何为识住立耶？若说彼等与具之五蕴亦非有，设若五住立全舍离已，名为住立，彼是如何耶？如是则无差别者，是显示与经及论典等不相违。无差别者，是无有差别，于五者一切亦是何义耶？生之生处所摄之蕴等者，是人等之类别所摄，三时我所。与现前喜俱者，现前 喜是意乐及烦恼性。此处住贤聚所说众多者，亦以众多之怖畏未善观察。第四者，是除彼等之行相者，是恶趣等，及第四静虑与有顶之识，及无漏之蕴等。趣等之差别。
English
However, the aspect of consciousness not abiding does not act. Because of the power of craving being universally practiced, it is precisely that consciousness is greatly established. Because there is no universal practice of craving in those. Other causes and those not counted as sentient beings, although they are in their own realm, are not abodes of consciousness. Others say that they are also abodes of consciousness, because the consciousness is closely moistened and increases in them. The act of consciousness moving is the meaning of what is called entering. Alternatively, because of fully grasping manifest joy, another entry should also be spoken of, that is, because of the complete grasping of manifest joy, whatever is the entry of consciousness mixed with feeling, etc., at the time of no difference, here it is manifestly desired to enter. The manner of a boat and softness is an example. Alternatively, consciousness also does not abide in consciousness and then move. If so, what is said in the sutra shows that consciousness is also an abode of consciousness. Joy is mental ease. The seven abodes of consciousness are of the nature of the five aggregates. How is that? This also shows a contradiction with the sutra, because if one asks, "What is the abode of consciousness here?" If one says that the five aggregates that possess them are also not present, then if the five abodes are completely abandoned, what is called an abode, what is that like? If that is the case, then "without distinction" shows that it is not contradictory to the sutras and treatises. "Without distinction" means without difference, what is the meaning of "also in all five"? "The aggregates included in the birth-source of birth" refers to what is included in the categories of humans, etc., the self of the three times. "Together with manifest joy," manifest joy is mental ease and of the nature of affliction. Here, what the venerable Sangha-bhadra said in abundance was not well examined due to the fear of abundance. The fourth is what is other than those aspects, that is, the evil destinies, etc., and the consciousness of the fourth dhyana and the peak of existence, and the uncontaminated aggregates, etc. The distinctions of the realms of existence, etc.