Tibetan
་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་བ་དང༌། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་བསྒྲིབས་པ་དང༌། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གཉིས་སོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །འདོད་པ་དང་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་རྣམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ལྟར་ས་འོག་མ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ལ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་ལ། དེས་སློབ་པའམ་མི་སློབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལྡང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པས་དེ་ནི་ལྔ་ལས་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ནི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ན་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་བ་དང༌། མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དག་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །ཁམས་གསུམ་པའི་དགེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། །དགེ་བ་སྨོས་པ་ནི་གཞན་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་པ་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་ཏུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སློབ་པ་ནི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སེམས་མ་ཡིན་ལ། དགེ་བ་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་མ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ལས་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལྡང་བའི་ཚེ་ཁམས་གསུམ་པའི་དགེ་བ་རྣམས་དང༌། རྒྱུན་ཏུ་གཏོགས་པའི་སློབ་པ་དང༌། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་མི་སློབ་པའི་ཤེས་པའོ། །བཤད་མ་ཐག་པའི་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་དགེ་བ་རྣམས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ནི་སློབ་པ་ལས་སོ། །ཟད་པ་ཤེས་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལས་སེམས་ནི་བཞི་པོ་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལྡང་བའི་ཚེ་ན་ཁམས་གསུམ་པའི་དགེ་བ་རྣམས་དང༌། མི་སློབ་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཟད་པ་ཤེས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །མི་སློབ་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སློབ་པ་ནི་ནམ་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་མ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་བར་ཆོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པར་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་དོ། །སྐྱེས་ནས་ཐོབ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ནི་གང་སྦྱོར་བས་འཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ལ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཁམས་ན་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་མེད་དོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ནི་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་མེད་དེ། གཞན་དེ་དག་ནི་རྒྱུད་ཞི་གནས་ཀྱིས་བརླན་པའི་ཕྱིར་སེམས
Chinese
为了教法，在色界中行持的善，以及中阴身结合时被遮蔽的，还有中阴身结合时在欲界中行持的两种烦恼。那“如是”等会详细阐述。关于“与在欲界和色界中行持的烦恼者们”，像这样，在下层界中，对于没有离开贪欲者，没有在中阴身结合于无色界的情况。因此，从有学或无学的等持中生起也不是，所以那不会从五者中产生。那是中阴身结合时，从在欲界和色界中行持的善，以及未被遮蔽且未被记别的事物中产生的。所谓“三界之善”，是指在欲界、色界和无色界中行持的那些。提到善是为了遣除其他。所谓“从有学”，是因为属于相续。有学不是中阴身结合的心，而是从善的结合中产生的，因此不是其他者的后续。关于“从那五者”，生起时，三界之善，以及属于相续的有学，还有如金刚喻定的后续的无学之智。所谓“正是从刚才所说的五者中”，入定时，是三界之善。如金刚喻定的后续是，从有学。灭尽智的后续是，无生智。所谓“从那之中，心是四者”，生起时，是三界之善，以及无学，例如从灭尽智生起无生智一样。在无学的后续中，有学永远不会产生，因为被烦恼的间隙所阻断，没有恒常行持烦恼就不会完全退失。产生后获得的和从结合中产生的善会产生，其中从结合中产生的是通过结合而获得的，那是从听闻、思惟和修习中产生的。因此，因为不是等持，所以在欲界中没有从修习中产生的。在色界中没有从思惟中产生的，因为其他那些心被寂止所滋润。
English
For the sake of the teachings, the merit of practicing in the form realm, and the obscurations at the time of connecting with the intermediate state, and the two kinds of afflictions that are practiced in the desire realm at the time of connecting with the intermediate state. That "as it is" and so on will be explained in detail. Regarding "with the afflicted ones who practice in the desire and form realms," like this, in the lower realms, for those who have not separated from desire, there is no connection with the intermediate state in the formless realm. Therefore, it is also not arising from the samadhi of a learner or non-learner, so that will not arise from the five. That is, at the time of connecting with the intermediate state, it arises from the merit of practicing in the desire and form realms, and from things that are unobscured and unindicated. The so-called "merit of the three realms" refers to those who practice in the desire, form, and formless realms. Mentioning merit is to eliminate others. The so-called "from the learner" is because it belongs to the continuum. The learner is not the mind of connecting with the intermediate state, but arises from the combination of merit, so it is not the continuation of others. Regarding "from those five," at the time of arising, the merit of the three realms, and the learner who belongs to the continuum, and the knowledge of the non-learner as a continuation of the vajra-like. The so-called "precisely from those five just mentioned," at the time of entering into equipoise, it is the merit of the three realms. As a continuation of the vajra-like is, from the learner. As a continuation of the knowledge of exhaustion is, the knowledge of non-arising. The so-called "from that, the mind is the four," at the time of arising, it is the merit of the three realms, and the non-learner, just as the knowledge of non-arising arises from the knowledge of exhaustion. In the continuation of the non-learner, the learner will never arise, because it is interrupted by the gap of afflictions, and without constantly practicing afflictions, there will be no complete degeneration. The merit that is obtained from birth and that arises from combination will arise, among which what arises from combination is what is obtained through combination, which arises from hearing, thinking, and meditating. Therefore, because it is not equipoise, there is nothing that arises from meditation in the desire realm. In the form realm, there is nothing that arises from thinking, because those other minds are moistened by tranquility.