Tibetan
ཤད་དོ། །འདྲ་བ་ནི་སྐལ་བ་དང་བཅས་པའམ་སྐལ་བ་དང་མཉམ་པ་སྟེ་འདྲ་ཞིང་མཚུངས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ན་གཉིས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དམ་འདྲ་བ་ཉིད་མི་འགལ་བས་ཇི་ལྟར་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེས་དེ་དགག་པར་མི་བྱའོ། །ཀཱ་ཡོ་སླ་བྷཱ་ག་ནི་རོ་དྷ་ཨཻ་ཧི། འདིའི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡང་ མ་ཡིན་ལ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། འདིར་ནི་རྒྱུའི་སྒྲ་མི་མངོན་པར་བྱས་པས་འདྲ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ལ་འདྲ་བ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དཔེར་ན་འཇིགས་པ་སྔ་ལ་འཇིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་བཀག་པར་ཤེས་པར་བྱའི། སྐལ་བ་བཀག་པ་དང་འདྲ་བ་བཀག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་ཉིད་ཀྱང་སྤང་བྱ་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་སོ་སོ་སོ་སོར་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་གི་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་དག་ལས་ཀྱང་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་གཉིས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཀ་ཤྭཱ་ཏི་ཤ་ཡ། སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་འགོག་གོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ །འདི་ལ་བསམ་པ་ནི་འགོག་པ་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་འགོག་པ་ཅུང་ཟད་མངོན་དུ་མ་བྱས་པར་གང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་མངོན་དུ་བྱ་བ་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཅུང་ཟད་མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སྤངས་པ་དུ་མ་ཐོབ་པར་བྱེད་དེ། མངོན་དུ་བྱས་པ་ལས་མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་ཤེས་པ་མངོན་དུ་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་དང༌། མངོན་དུ་བྱས་པ་མི་འགལ་ལོ། །ཐོབ་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་སྤངས་པར་ཐོབ་པའི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཐོབ་པའི་རིགས་པ་འདིས་ཀྱང་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་དུ་མ་དེ་ཡང་འགོག་པ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་མངོན་དུ་བྱས་པར་ཐལ་ལོ། །ལམ་གྱི་ཐོབ་པ་མེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སམ་བྲལ་བས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་གང་ལས་འདི་ཉིད་བྲལ་བ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལམ་གྱིས་ཐོབ་ཀྱི་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་གི་བྲལ་བ་འདི་ཉིད་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ལྟར་ངེས་པའི་རྒྱུ་མེད་ན་ཅིག་ཅར་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པའམ། བྲལ་བ་མ་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་འགོག་པར་བྱེད་པ་དེའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ སྡུག་
Chinese
释也。相似是具有分或与分相等，是相似且相同之义。若是众多，则与第二者具有或相似本身不相违，故如何是一体，不应遮破之。迦约斯拉巴伽尼若达埃嘿（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。此之相似之因任何非有等广说。此处因之语不明显，故于相似之因本身说为相似，譬如先有怖畏而称为怖畏一样。如是应知遮止了分等之因非因，而非遮止了分和遮止了相似。阻断之相虽唯一，然由所断烦恼之力的作用，而各别各别地显现，譬如具有漏之事物虽一，然于痛苦和集起之相中，也成为分等之阻断，此处则成为二者。迦夏瓦底夏亚（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。有说：遮止分等之因。对此之思考是，并非说阻断为一，而是于见痛苦时，未稍有显现阻断，则于见集起时，亦无显现。若问：是否稍有未显现者存在？答：若是，则应获得众多断除，因未显现者异于显现者之故，应显现知晓具有漏之事物，未由其他方式显现者与显现者不相违。获得应显现者，并非已获得断除者。又由此获得之理，亦不致于过失。众多阻断，彼亦应成同时显现一切阻断。因无道之获得，故因无烦恼等或离系，无有俱生之因与关联等，故有某种决定之因，由此离系本身并非异于此者，彼由道而得，非由其他。应如是安立，此等烦恼之离系本身非由其他。如是若无决定之因，则应许同时获得一切离系，或未获得离系。若有能阻断一切烦恼之自性者，则彼之痛苦以知法之忍
English
Explanation. Similarity means having a share or being equal to a share, which means being similar and identical. If it is multiple, then it is not contradictory to have a second or similarity itself, so how can it be one? It should not be refuted. Kāyo slā bhāga ni rodha ai hi (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). It is extensively explained that there is no cause of similarity here. Here, the word of cause is not obvious, so the cause of similarity itself is called similarity, just like calling fear after fear. Thus, it should be known that the cause of equal share is prevented from being a cause, but the share and the similarity are not prevented. Although the aspect of cessation is one, it manifests separately due to the power of the afflictions to be abandoned. For example, although a leaky object is one, it also becomes the cessation of equal share in the aspects of suffering and arising, and here it becomes two. Kā śvā ti śa ya (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). Some say: The cause of preventing equal share. The thought on this is that it is not said that cessation is one, but when suffering is seen, there is no slight manifestation of cessation, and when arising is seen, there is no manifestation. If you ask: Is there anything that has not been slightly manifested? Answer: If so, then many abandonments should be obtained, because what has not been manifested is different from what has been manifested. The knowledge of leaky objects should be manifested, and what has not been manifested in other ways is not contradictory to what has been manifested. What should be manifested by attainment is not what has been obtained by abandonment. Moreover, this reason for attainment will not lead to error. Many cessations should also lead to the simultaneous manifestation of all cessations. Because there is no attainment of the path, there is no cause or connection of co-emergence with afflictions or separation, so there is a certain cause of determination, and the separation itself is not different from this. It is obtained by the path, not by others. It should be established that the separation of these afflictions is not by others. Thus, if there is no cause of determination, then it should be admitted that all separations are obtained simultaneously, or that separations are not obtained. If there is one who only prevents the nature of being separated from all afflictions, then his suffering is with the forbearance of knowing the Dharma.
Tibetan
བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཐོབ་ལ་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བ་ལ་སོགས་སྤང་བྱ་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་འགོག་པ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བྲལ་བ་དང་ལྡན་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཐོབ་པ་གང་དང་གང་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་དེ་དང་དེས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་མི་འཇོག་གི་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་འཇོག་གོ །ཇི་ལྟར་ན་འདིར་ལམ་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཅེ་ན། གང་ཡང་བཤད་པ་དེ་དང་དེ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དགག་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། ཅི་ལྟར་ཡང་དེར་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུར་ཐལ་བ་ནི་དགེ་བ་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་བཞིན་དུ་འདི་ལས་མ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་དགག་པར་མི་བྱའོ། །སྐལ་བ་མཉམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་རྒྱུར་ནི་ཐལ་བ་མ་ཡིན་པའམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དགག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ་འོན་ཀྱང་དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུར་ཐལ་བ་ཡང་འདི་ལ་མེད་དེ། དགེ་བ་ཟག་པ་མེད་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་བཞིན་ཡིན་པ་ཉིད་དེའི་ཚེ་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ཐལ་བ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དེ། སྐྱེས་པའི་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་སས་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་བ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་འགོག་པ་མཐའ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འགོག་པ་ནི་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དེ། འགོག་པ་དང་འདྲ་བ་ཆོས་གཞན་པ་དང་དགེ་བ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་ལ་གཏན་དུ་གེགས་བྱེད་པ། །ཞེས་པ་ལ་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་མ་འོངས་པ་རྣམས་ཁོ་ནའི་འཐོབ་པའོ། །འགོག་པ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། མི་རྟག་པ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་པ་དང༌། སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པའི་དབྱེ་བ་ལས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་སྨོས་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་འགོག་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ཕྱིར་དུའོ། །དེ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་གནས་པ་ལ་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ ནོ། །གཏན་དུ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་སྐྱེ་བའི་འགོག་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཉིས་ནི་མ་འོངས་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ་ལ་དུས་ཅུང་ཟད་ཅིག་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་སྨོས་པ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྨོ
Chinese
僅僅是通過見苦所斷的煩惱才能獲得解脫，而不是通過見集等所斷的煩惱。僅僅因為存在，就推論說滅諦不具備與煩惱分離的狀態，這是因為滅諦與煩惱分離的狀態是同時存在的。那麼是什麼呢？對於滅諦來說，通過道所獲得的任何證悟，並不能被認為是與煩惱分離的狀態，而是通過與應斷的煩惱分離的狀態來確立。如果這樣，那麼在這裡修道就變得毫無意義了，為什麼呢？因為所說的那些，都是對卓越之處進行極力否定的方式。無論如何，如果推論說它會成為同等果報的因，那僅僅是因為它是無漏的善法。由於它沒有從正道中墮落，所以不應該否定它。所謂的“非同等果報”，是指它不是其他事物的因，或者說不是其他事物的因。這不是否定。因的理由是必須承認的，因為它是善法。如果推論說它是異熟果的因，這在這裡也是不存在的，因為無漏的善法是不存在的。當它與道相同時，也不會推論出同等果報的因，因為它是無始的，並且不被地所包含。就像虛空和非擇滅一樣。還有其他人認為，從所有的滅諦的角度來說，滅諦是不相同的。與滅諦相似的其他法和善法是不存在的。“對於生起永遠阻礙”，這句話的意思是，過去和現在的事物不會阻礙生起，所以只有未來的才能獲得。滅諦也應該考慮五種，即無常、入定、生起、擇滅和非擇滅的區別。其中提到生起，是為了區分無常的滅諦。因為無常的滅諦是對現在的事物的持續存在造成阻礙，而不是對生起造成阻礙。提到“永遠”，是為了排除入定和生起的滅諦，因為這兩者只是在短時間內阻礙了未來的心和心所的生起。提到“其他”，是為了緊接著說
English
Only through the afflictions abandoned by seeing suffering can liberation be attained, and not through those abandoned by seeing the origin, etc. To assert that cessation does not possess separation from afflictions merely because it exists is fallacious, because cessation and separation from afflictions exist simultaneously. So what is it? For cessation, any attainment gained through the path is not considered a state of separation from afflictions, but rather it is established through the state of separation from afflictions that should be abandoned. If so, then here, meditating on the path becomes meaningless, why? Because whatever is said is a way of vehemently negating excellence. In any case, if it is argued that it becomes a cause for equal fruition, it is only because it is uncontaminated virtue. Since it has not fallen from the right path, it should not be negated. The term "not equal fruition" means that it is not the cause of other things, or that it is not the cause of other things. This is not a negation. The reason for the cause must be acknowledged, because it is virtue. If it is argued that it is the cause of maturation, this is also not present here, because uncontaminated virtue does not exist. When it is the same as the path, there is also no argument for the cause of equal fruition, because it is without beginning and is not included by the earth. Like space and non-analytical cessation. Others also argue that from the perspective of all cessations, cessation is not the same. Other phenomena and virtues similar to cessation do not exist. "Permanently obstructing arising," this means that past and present things do not obstruct arising, so only future things can be attained. Cessation should also be considered in five ways, namely the distinctions of impermanence, absorption, arising, analytical cessation, and non-analytical cessation. Among them, mentioning arising is to distinguish the cessation of impermanence. Because the cessation of impermanence obstructs the continuation of present things, but not the arising. Mentioning "permanently" is to exclude the cessation of absorption and arising, because these two only obstruct the arising of future mind and mental factors for a short time. Mentioning "other" is to immediately say