Tibetan
་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པ་དེ་དང་དེ་ལས་པྲ་ཏི་སིདྡྷེ་ཏེ་ན་སུ་ན་དེ་བཾ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པར་ཡང་ཚིག་དོན་གཞན་གཙོ་བོར་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐལ་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་འབངས་ཟེར། རང་བཞིན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལྡོག་པས་གོ་སྐབས་ཡོད་པ་གང་ལས་དེ་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་འདིའི་རང་བཞིན་ཞེས་འདིར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་ལ་མཚན་ཉིད་མ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་འདི་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་འདིའི་རང་བཞིན་ཞེས་འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་འགའ་ཞིག་གི་ཁྱད་པར་ལས་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པར་གང་གསུངས་པ་ཚིག་དོན་གཞན་གཙོ་བོར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་གཉི་ག་ལ་མཚུངས་སོ། །ཡང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལས་དོན་གཞན་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཡང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་པ་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་གྱི། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ནི་གང་ཞིག་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཉིད་རང་བཞིན་ཏེ་ནམ་མཁའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འགའ་ཞིག་ཀྱང་མི་འཛིན་པ་ཐམས་ ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་ནི་ནམ་མཁར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སྒྲིབ་པ་ནི་རང་གི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་གེགས་མི་བྱེད་ན་གཟུགས་གཉིས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་དར་ཐོགས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ནི་ནམ་མཁས་ཐོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་དེར་གནས་པའི་གཟུགས་གཞན་གྱིས་སོ། །གཞན་དུ་ན་དེ་དང་བྲལ་ཡང་ཐོགས་པར་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་འབངས་ཀྱིས་གསུངས་པ། འདི་ལ་ཡང་རྣམ་པར་བཤད་པར་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་འདི་ཡང་སྔ་མ་ཁོ་ན་སླར་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་འདིའི་མཐའ་ངེས་པར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པས་ནམ་མཁའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གང་ན་གཟུགས་ཀྱི་གོ་ཡོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་འདི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གཟུགས་ཀྱི་ནི་ཡུལ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཞན་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་གོ་མི་འབྱེད་པ་མི་རྙེད་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཡུལ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཉིད་ལ་དེ་སྐད་བཤད་དོ། །འདིར་ནི་ཕུང་པོའི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་གཟུང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་ནམ་མཁའ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མཚན་གཞི་སྟོན་པའོ། །གང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་རྣམས་རྣམ་པར་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་མཚན་ཉིད་བཤད་དེ། དེ་རྣམས་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ །འགོག་པ་གཞན་རྣམས་ནི་འདིར་ཐལ་བ་མེད་དེ་སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདི་ལ་བསམ་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་པའོ། །ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཟག་བཅས་སྨོས་ཏེ། དེ་རྣམས་ནི་སྤང་བྱ་དང་ཀུན་སྦྱོར་དང་འཆིང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་འགལ་ཟླ་ ཐར་པ་དང་མི་འདྲ་བར་ལྡན་པ་ལས་སོ། །ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཅི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཕྲ་རྒྱས་ཤེ་ན། བསྟན་བཅོས་སུ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་གང་ཟག་གང་གི་ཕྲ་རྒྱས་གང་དངོས་པོ་གང་ལ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དེ་གང་ཟག་དེ་ཕྲ་རྒྱས་དེ་དང་དངོས་བོ་དེ་ལྡན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྲ་རྒྱས་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཕྲ་རྒྱས་དངོས་པོ་ལ་ལྡན་པ་དེ་འགལ་ཟླའི་ཆོས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་མི་ལྡན་བའོ། །གང་ཟག་གི་ལྡན་པའམ་གང་ཟག་གི་མི་ལྡན་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྟེན་གང་ལ་གང་ཟག་ཏུ་བརྗོད་པའི་རྒྱུད་ལ་ལྡན་པའམ་མི་ལྡན་པའི་ཐོབ་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ལྡན་པའམ་མི་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་བ་ནི་ལྡན་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་ཡང་ལྡན་པའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྤངས་པ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་ལྷག་མ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང༌། སྔར་སྤངས་པའི་རྣམ་པ་དང་ལྷག་མ་དེའི་ཡུལ་གྱི་དྲི་མ་རྣམས་དང་དེའི་ཐོབ་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་མི་འདྲ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི
Chinese
仅仅因为具有遮蔽性，所以从那个遮蔽中，（藏文：པྲ་ཏི་སིདྡྷེ་ཏེ་ན་སུ་ན་དེ་བཾ，梵文天城体：प्रतिसिद्धयेतेनसुनादेबं，梵文罗马拟音：pratī siddhye tena sunā debaṃ，汉语字面意思：为了那个遮蔽而…）这就是对虚空自性的解释。在偈颂中，也应该主要阐述其他的词义。对于感受等等也可能出现过失，因为对于它们来说，它们没有那些遮蔽，圣天论师如是说。自性是自身的体性，因为没有自性，所以存在反驳的机会，从哪里来说，这就是没有遮蔽的自性呢？在这里，如果对词语进行分别组合，就会变成没有阐述定义。因此，对于这个词语的分别组合，就说这是没有遮蔽的自性。在这里，一些词语的差别并不会导致意义上的差别。偈颂中所说的“应该主要阐述其他的词义”，这对于两者来说都是相同的。此外，陈述是为了从事物的自性中了解其他意义。所说的“对于感受等等可能出现过失”，这也是不合理的，因为感受等等不是没有遮蔽的自性，而是体验等等的自性。世亲论师说，凡是没有遮蔽的就是自性，也就是虚空。所谓没有遮蔽，意思是不被地、水、火、风等元素及其衍生物所遍及。因为不执着任何事物，所以它存在于一切处。如果那样，它就不会变成虚空，因为瓶子等等不能存在于其中。不遮蔽，意思是不妨碍色在自己的境中产生。如果不妨碍，那为什么第二个色会被布匹阻挡呢？那不是虚空阻挡的，那么是什么呢？是被存在于那里的其他色阻挡的。否则，即使离开它也会被阻挡。圣天论师所说的“对于这个也进行分别解释，对于感受等等可能出现过失”，这仍然是重复之前的说法，所以应该明确指出这个结论，应该通过“因为不是色的自性，所以是虚空”这句话来理解。通过“在哪里有色的位置”这句话，也可以从作用的角度来证明它的存在。
English
Just because of having obscuration, therefore from that obscuration, (Tibetan: པྲ་ཏི་སིདྡྷེ་ཏེ་ན་སུ་ན་དེ་བཾ, Sanskrit Devanagari: प्रतिसिद्धयेतेनसुनादेबं, Sanskrit Romanization: pratī siddhye tena sunā debaṃ, Literal Chinese meaning: For that obscuration...) this is the explanation of the nature of space. In the verses, one should also mainly explain other meanings of the words. There may also be faults for feelings and so on, because for them, they do not have those obscurations, as Āryadeva says. Nature is one's own essence, because there is no nature, there is an opportunity for refutation, from where can it be said that this is the nature of no obscuration? Here, if the words are combined separately, it will become not stating the definition. Therefore, for this separate combination of words, it is said that this is the nature of no obscuration. Here, the difference of some words does not lead to a difference in meaning. What is said in the verses, "One should mainly explain other meanings of the words," this is the same for both. Furthermore, the statement is made in order to understand other meanings from the nature of things. What is said, "There may be faults for feelings and so on," this is also unreasonable, because feelings and so on are not of the nature of no obscuration, but of the nature of experience and so on. Vasubandhu says, whatever is without obscuration is the nature, that is, space. The so-called no obscuration means that it is not pervaded by the elements of earth, water, fire, wind, etc., and their derivatives. Because it does not cling to anything, it exists everywhere. If that is the case, it will not become space, because vases and so on cannot exist in it. Non-obscuration means that it does not hinder the arising of form in its own realm. If it does not hinder, then why is the second form obstructed by cloth? That is not obstructed by space, so what is it? It is obstructed by other forms existing there. Otherwise, even if separated from it, it will be obstructed. What Āryadeva said, "For this also, explain separately, there may be faults for feelings and so on," this is still repeating the previous statement, so this conclusion should be clearly pointed out, it should be understood through the sentence, "Because it is not the nature of form, therefore it is space." Through the sentence, "Where there is the position of form," it can also be proved that it exists from the perspective of action.
Chinese
因此，它被显示出来。因为色存在于处所，所以在其他处所产生，无法理解，无法找到，但其他则不然，因为它们不住在处所。因此，就色本身而言，就是这样说的。这里指的是蕴的色，而不是处所的色。因此，这里虚空是从其自身性质和作用方面来描述的。所谓“通过个别分析的止灭”是指显示了基础。所谓“已分离”是指通过区分生、等至、无常本身以及非个别分析的止灭等，来解释其特征。有些人说，因为它们不是分离的自性。其他止灭在这里没有过失，因为已经提到了通过个别分析的止灭。对此的思考是，什么是与有漏法分离的？为了区别于无漏法，提到了有漏，因为它们不是应断、系缚和束缚。所谓“分离”是指与它的对立面 解脱不同而具有的。如果说“具有”是指烦恼和微细增长吗？正如论典中所说，哪个补特伽罗的哪个微细增长在哪个事物上增长，那个补特伽罗就被称为具有那个微细增长和那个事物。因此，微细增长存在的特征是，具有微细增长的事物不具有对立的有漏法。那么，补特伽罗的具有或补特伽罗的不具有又是怎样的呢？在作为补特伽罗的所依的相续中，具有或不具有的获得显现，就被称为具有或不具有。或者，烦恼性的法类的获得就是具有。任何非烦恼性的有漏法，以及以其为对境的烦恼的获得，也是具有。如前所述，与通过见苦所应断的舍断以及具有的余品周遍行，以及先前舍断的相以及余品的境的垢染，以及它的获得，是与有漏法不同的法性。
English
Therefore, it is shown. Because form resides in a place, it arises in other places, it cannot be understood, it cannot be found, but others are not, because they do not reside in a place. Therefore, with regard to form itself, it is said that way. Here, it refers to the form of the aggregates, not the form of the places. Therefore, here, space is described from the aspect of its own nature and function. The so-called "cessation through individual analysis" refers to showing the basis. The so-called "separated" refers to explaining its characteristics by distinguishing between birth, samapatti, impermanence itself, and cessation that is not individual analysis. Some say that because they are not the nature of separation. Other cessations are not at fault here, because the cessation through individual analysis has been mentioned. The thought on this is, what is the separation from the defiled dharmas? In order to distinguish from the undefiled dharmas, the defiled is mentioned, because they are not what should be abandoned, fetters, and bonds. The so-called "separation" refers to having what is different from its opposite liberation. If it is said that "having" refers to afflictions and subtle growth? As it is said in the treatise, the subtle growth of which person grows on which thing, that person is called having that subtle growth and that thing. Therefore, the characteristic of the existence of subtle growth is that the thing having subtle growth does not have the opposite defiled dharmas. Then, what is the having of a person or the not having of a person? In the continuum that is the basis for being called a person, the attainment of having or not having manifests, and it is called having or not having. Or, the attainment of the afflicted dharmas is having. Any defiled dharma that is not afflicted, and the attainment of affliction that focuses on it, is also having. As mentioned before, the abandonment that should be abandoned by seeing suffering, and the remainder of the qualities that are universally traveling with having, and the aspects of the previously abandoned and the stains of the object of the remainder, and its attainment, are the nature of dharmas that are different from the defiled dharmas.