Tibetan
་ཕྱིར་མི་ལྡན་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་ཅི་ལྟར་འདི་དང་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་སྐྱེ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་མི་ལྡན་པར་བྱེད་པས་སམ་འདི་ལས་ཐོབ་པས་ན་མི་ལྡན་པའོ། །འདིས་བྲལ་བར་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བས་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་ན་ནི་ལས་དང་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཐོབ་པ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅིག་ཤོས་ལ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཐོབ་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཐོབ་པ་མི་ལྡན་པར་ཐལ་བར་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟ་ན་ཏ་དྷི་ཡནྣནྟ་ར་མརྠ་ཀཾ་སཾ་ཁྱཱ་ནི་ཏུ་ལ་ནི་བི་ཙ་ཡ་པྲཛྙ་ཏྱ་ན་རྠནྡཱ་རམྤྲ་ཏི་བཱིཔྶཱ་རྠཿའྡི་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོ་སོ་སོར་བརྟགས་པས་སོ་སོར་བརྟགས་པའོ། ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་སྨོས་པ་ནི་ཚོར་བ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་པ་འདི་ནི་ཕལ་ཆེ་བའམ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པས་བྲལ་བས་ཐོབ་པ་འདི་ཅི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ །ཨེ་ཏཙྪན་ས་ཧི་སྲེད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་ཀྱི་ཕྱིར་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤང་བྱའི་ས་བདུན་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བཞིན་དུ་བྲལ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་སྟེ་དེས་ཐོབ་བྱའོ། །བར་གྱི་ཚིག་མི་མངོན་པར་བྱས་པས་ཞེས་པ་ནི་སྒྲའི་སྒོ་ནས་གྲགས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ཅི་འགོག་པ་ལྟར་གཅིག་ཁོ་ནའམ་གལ་ཏེ་བྲལ་བའི་རྫས་ལྟར་དུ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སོ་སོ་སོ་སོ་ཡིན་གསུངས་ཏེ་གཞན་དང་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ཉིད་འཆད་པར་བྱེད་པ་ནི། །ལྡན་པའི་རྫས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ། །ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། རྫས་སུ་སཏྟཱ་ནུ་པ་པ་ཏྟེཿསློབ་དཔོན་གུ་ཎ་ནནྡི་ན་ར་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་བསམ་མོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཉིད་ཁོ་ནར་འདོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏོ། ཡང་གཅིག་ཉིད་ཅེས་ལྡན་པའི་ཆེད་དུ་རྫས་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དམིགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཕྲ་རྒྱས་རྣམ
Chinese
因此，应被称为不具有。又，如果这样，如何获得与此不近的事物，并同时产生具有烦恼的诸法的获得呢？这样做，是因为不具有，或者因为从此获得，所以是不具有。此者使分离，并且因为分离而并非分离。如果这样做，那么仅仅与业和具有漏的法的获得分离，也会成为谬论。另一方面，涅槃的获得和具有的法的获得，难道不会成为不具有的谬论吗？不会成为谬论。就无为法而言，如果是这样，那么应如是宣说：ཏ་དྷི་ཡནྣནྟ་ར་མརྠ་ཀཾ་སཾ་ཁྱཱ་ནི་ཏུ་ལ་ནི་བི་ཙ་ཡ་པྲཛྙ་ཏྱ་ན་རྠནྡཱ་རམྤྲ་ཏི་བཱིཔྶཱ་རྠཿ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。将苦等圣谛各自一一分析，即是各别分析。 宣说圣谛是为了分别感受。此教法是大多数或主要的，否则，世间道所获得的各别分析之灭，将不会成立。如果世间道以分离而获得，那么此如何是世间道呢？有些人这样认为。ཨེ་ཏཙྪན་ས་ཧི་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）因为贪爱的微细增长，并且因为世间道所断的第七地的贪欲的微细增长本身。因此，此也如出世间道一样，使分离而获得。所谓智慧的差别，是无间道，由此可获得。所谓隐藏中间的词语，是从声音的角度，使显现差别而了知。又，如灭一样，是唯一的，或者如果不是分离的实体呢？因此说各各各别，是说不同和不同的同义词。此即是解释：具有的实体有多少。如是广说，实体中སཏྟཱ་ནུ་པ་པ་ཏྟེཿ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）导师功德喜说，一个和多个是不可能的，不要这样想。有些人说，所有的分离都认为是唯一的。又，所谓唯一，是为了具有，将实体一词连接起来，因为是获得的因。或者，与所缘相同，从具有的角度，烦恼和微细增长等
English
Therefore, it should be called not possessing. Furthermore, if this is the case, how does one obtain something that is not close to this, and at the same time, the attainment of dharmas that possess afflictions arise? By doing so, it is because of not possessing, or because of obtaining from this, hence it is not possessing. This causes separation, and because of separation, it is not non-separation. If this is done, then merely separating from the attainment of dharmas that possess karma and outflows would also become a fallacy. On the other hand, wouldn't the attainment of nirvana and the attainment of dharmas that possess it become a fallacy of not possessing? It would not become a fallacy. In terms of the unconditioned, if that is the case, then it should be stated as follows: ta dhi yannantara martha kam sankhya ni tu la ni vi chaya prajna tya na rtha nda ram prati bipsa rtha (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanized, Chinese literal meaning). Analyzing each of the noble truths such as suffering individually is individual analysis. Stating the noble truths is for the sake of distinguishing feelings. This teaching is mostly or primarily so, otherwise, the cessation of individual analysis obtained by the worldly path will not be established. If the worldly path obtains by separation, then how is this a worldly path? Some people think so. eta cchan sa hi (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanized, Chinese literal meaning) Because of the subtle increase of craving, and because of the subtle increase of desire of the seventh ground to be abandoned by the worldly path itself. Therefore, this also causes separation to be obtained, just like the supramundane path. The so-called distinction of wisdom is the path of no interval, by which it can be obtained. The so-called hiding of the intermediate words is to make the distinction appear and be known from the perspective of sound. Furthermore, is it only one like cessation, or if it is not like a separate entity? Therefore, it is said that each is separate, which is a synonym for different and different. This is what explains: How many entities possess. As it is extensively stated, in the entity satta nupapattih (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanized, Chinese literal meaning) Teacher Gunanandin says that one and many are impossible, do not think like that. Some people say that all separations are considered to be only one. Also, the so-called one, for the sake of possessing, connects the word entity, because it is the cause of obtaining. Or, similar to the object, from the perspective of possessing, afflictions and subtle increases, etc.
Tibetan
ས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །ཡང་ན་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་རྫས་རྣམས་ཏེ་འཆིང་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྲལ་བ་ཉིད་རྫས་ཡིན་པ་ནི་བྲལ་བའི་རྫས་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ནམ་མཁའ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་དག་དང་གཞན་འདུས་མ་བྱས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སོ་སོར་བརྟགས་པ་འགོག་པ་གཅིག་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་ཞེས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་ པར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་འགོག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་འགོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འགོག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་སྟེ། ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྲ་རྒྱས་མ་ལུས་པའི་བྲལ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་ལྷག་མ་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྫས་གཅིག་ལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ལ། ཅུང་ཟད་ཅིག་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་མི་རིགས་སོ། །ཅི་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་མཐོང་བར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷག་མའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། བདེན་པ་ལྷག་མ་མཐོང་བ་ནི་དེ་དག་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བྲལ་བ་ཐོབ་པའི་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདེན་པ་དང་པོ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པའི་བྲལ་བ་ཐོབ་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་བདེན་པ་ལྷག་མ་མཐོང་བ་དོན་བྱས་ཟིན་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་མཐོང་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ཡང་མ་མཐོང་བའི་བདེན་པ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ཐག་པ་སྲིང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་བསྒོམ་ཞེ་ན། ཡང་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། གང་ཟག་གི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཐོབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པོ་མ་ལུས་པ་ཡང་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། གང་ལས་བཤད་ཅེ་ན་མདོ་ལས་ཏེ། དགེ་སློང་མ་ཆོས་སྦྱིན་ལ་ཁྱིམ་བདག་ས་གས། ཅི་འཕགས་མ་འགོག་པ་འདྲ་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མི་འདྲ་བ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ས་ག་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བ
Chinese
因为是地生，那些也是近取蕴五者。或者具有的物质，因为是系缚。分离本身是物质，即分离的物质，那些也是虚空和非分别的灭尽等以及其他非复合。如果不是这样，意思是说如果一切有漏法的分别灭尽成为一个，那么，断除一切烦恼而现前，意思是说通过见苦集灭道和修道所断除的烦恼，能够获得灭尽的同义词。如果因为见苦所断除的烦恼的灭尽而灭尽它，那么就会广泛出现这种情况，因为道的两个刹那获得了所有微细的脱离，所以修习剩余的对治就变得没有意义了。对于一个物质，说稍微现前了一点，稍微没有现前也是不合理的。如果不是为了见到未见的真谛，修习剩余的对治也是不会有结果的，因为见到剩余的真谛仅仅是为了获得通过见到它们所断除的烦恼的脱离。如果仅仅通过见到第一个真谛就获得了所有烦恼的脱离，那么见到剩余的真谛就已经完成了任务，因此见到它们就变得没有意义了。在修道中也没有见到未见的真谛，因此修道本身就没有意义。如果为了延长断除烦恼的绳索而修习特殊的道，那么对于不可动摇的法性来说，也会变成没有意义的过失，并且也无法获得烦恼的差别和人我的差别，因为三界的所有都不是通过见欲界的苦谛所断除的。那么，如果广泛地出现，从哪里说呢？从经部中说，比丘尼问法施居士萨嘎：圣者的灭尽是相似的吗？还是不相似的？尊者萨嘎回答说：不是相似的。
English
Because it is earth-born, those are also the five aggregates of clinging. Or the substances that possess, because they are bound. Separation itself is substance, that is, the substances of separation, those are also space and non-discriminating cessation, etc., and other non-compounded. If it is not like that, it means that if the separate cessation of all contaminated dharmas becomes one, then, to manifest the cessation of all afflictions, it means that through seeing suffering, origin, cessation, and path, and the afflictions to be abandoned by cultivation, one will be able to obtain the synonym of cessation. If it is extinguished by the extinction of the afflictions to be abandoned by seeing suffering, then this will appear extensively, because the two moments of the path have obtained all subtle separation, so practicing the remaining antidote becomes meaningless. It is also unreasonable to say that a little bit of a substance has manifested, and a little bit has not manifested. If it is not for the purpose of seeing the unseen truth, then practicing the remaining antidote will also not be fruitful, because seeing the remaining truth is only for the purpose of obtaining the separation of the afflictions to be abandoned by seeing them. If one obtains the separation of all afflictions by merely seeing the first truth, then seeing the remaining truths has already accomplished the task, so seeing them becomes meaningless. In the path of cultivation, there is also no seeing of the unseen truth, so the path of cultivation itself is meaningless. If one cultivates a special path in order to lengthen the rope of abandoning afflictions, then it will also become a meaningless fault for the immovable nature, and one will also not be able to obtain the difference of afflictions and the difference of persons, because all of the three realms are not to be abandoned by seeing the suffering of the desire realm. Then, if it appears extensively, from where is it said? It is said from the Sutra, the Bhikshuni asked the Dharma-giving householder Saga: Is the cessation of the noble ones similar? Or is it dissimilar? The venerable Saga replied: It is not similar.