Tibetan
ས་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པའི་ཆོས་གཞན་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པས་བརྟགས་ནས་ཆོས་གཞན་སྐྱེད་པའི་གེགས་ནུས་པས་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཅི་དེའི་ཐོབ་པ་ལ་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་གང་དེའི་ཐོབ་བརྟག་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་འདོད་དོ། །གང་ལ་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་སེམས་གནས་པ་སོ་སོར་ཐོབ་པས་དེ་ཉིད་དེའི་རྒྱུའོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་ཉིད་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པའི་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་གསུངས་པ་ཡང་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་འདིར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་འབྲས་བུར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་ལས་མ་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་ན། འདི་ལ་ཡོད་པའམ་མ་ཐོབ་པ་འདིར་མི་འགྱུར་ཞེས་སོ། །གང་བཤད་པ། སླར་ཡང་དེའི་རིགས་ཅན་གྱི་རྐྱེན་ཉེ་བ་ལས་ཆོས་དེ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་དེའི་རིགས་ཅན་ཁོ་ནའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་གྱི། གང་གི་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་དེའི་རྐྱེན་གྱི་རིགས་ཅན་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་རྐྱེན་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་རྣམས་ནི་སླར་ཡང་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡོད་པ་གང་ལས་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་དེའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ ཕྱིར་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་ལས་མ་འོངས་པ་ན་གཏན་མི་སྐྱེ་བ་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་ཞེས་གནས་སོ། །གང་ཡང་གཞན་ལས་མང་དུ་བཤད་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་བཤད་པ་འདིས་བཀག་པར་བལྟ་སྟེ་དངོས་སུ་དགག་པ་མ་བྱས་སོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་འདིའི་དོན་ནི་འདི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ལུས་མེད་པ་དང་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དངོས་པོའི་སྒྲའི་དོན་དུ་མ་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གང་ཡིན་ཞེ་ན་དངོས་པོ་ནི་རྣམ་པ་ལྔའོ། །རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་དངོས་པོའོ། །དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་
Chinese
因为地的缘故，如果通达所有无因的其他法，并经过观察，由于能够阻碍产生其他法，那么就会恒常地陷入对产生的阻碍。那么，如果对于它的获得，没有任何所谓的因缘不具足，为什么不对它的获得本身进行观察呢？因为不只是因缘不具足，而且还希望得到它的获得之因。凡是心中只专注于因缘不具足的那些，通过各自获得，那本身就是它的因。如果是这样，那么事物就不会从因缘不具足本身产生了。世尊所说的通过完全观察而获得的非择灭的获得又是什么呢？这是说，此中没有的，不会在此中转变，意思是说，因中没有的，不会在果中转变。如果还要说从非择灭中没有产生的那些事物本身，那就是，此中有的或者没有获得的，不会在此中转变。所说的是，再次由于同类因缘的接近，那个法就会陷入产生。那也是不合理的，因为它只会变成同类的果。不是因为因缘不具足本身，因为它就是那个因缘的同类。如果诸缘不会产生其他缘，那又怎么样呢？那不是的。诸缘再次成为具有果的存在的缘，从中再次产生，因此，从因缘不具足，在未来永远不会产生的，就被称为非择灭。凡是从其他方面多说的，也应该看作是被这种解释所遮止，但并没有直接遮止。在《法蕴论》中也有详细的阐述。分别说者说，这个意思不是这个。无事物不是无身和没有自己的体性。为什么呢？因为没有被说成是事物之语的意义。如果因为这不是意义。那么是什么呢？事物有五种。自性之事物，就是自性本身是事物。如实事物，意思是如实所缘。
English
Because of the ground, if all other causeless dharmas are understood, and after examination, because of the ability to hinder the arising of other dharmas, then it will constantly fall into the hindrance of arising. So, if there is nothing called incomplete conditions for its attainment, why not examine its attainment itself? Because it is not only the incompleteness of conditions, but also the desire to obtain the cause of its attainment. Those who only focus on the incompleteness of conditions, through their respective attainments, that itself is its cause. If that is the case, then things will not arise from the incompleteness of conditions themselves. What is the attainment of non-analytical cessation that the Blessed One spoke of through complete examination? This is to say that what is not here will not transform here, meaning that what is not in the cause will not transform in the effect. If we must also speak of those things that have not arisen from non-analytical cessation itself, then what is here or not attained will not transform here. What is said is that again, due to the proximity of similar conditions, that dharma will fall into arising. That is also unreasonable, because it will only become the fruit of the same kind. Not because of the incompleteness of conditions itself, because it is the same kind of that condition. If the conditions do not produce other conditions, then what? That is not the case. The conditions again become the conditions for the existence with fruit, from which it arises again, therefore, from the incompleteness of conditions, what will never arise in the future is called non-analytical cessation. Whatever is said more from other aspects should also be regarded as being prevented by this explanation, but it is not directly prevented. There is also a detailed explanation in the Dharma Skandha. The Vaibhashikas say that this meaning is not this. Non-existence is not bodiless and without its own nature. Why? Because it is not said to be the meaning of the word "thing". If because this is not the meaning. Then what is it? Things are of five kinds. The thing of self-nature is that self-nature itself is a thing. The thing as it is, means the object as it is.
Tibetan
ཏོ། །དམིགས་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ཡིན་པ་འདི་དམིགས་པའི་དངོས་པོའོ། །ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ནི་ལྡན་པའི་དངོས་པོའོ། །རྒྱུའི་དངོས་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དངོས་པོ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱུའི་དངོས་པོའོ། །ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་འམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་སྟེ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་འདིར་བདག་གིར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་རྒྱུ་དངོས་པོའི་སྒྲར་གསུངས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་མངོན་པ་ལས་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཡང་འབྲས་བུ་འདི་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། བདག་པོ་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པ་དང༌། བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལྔ་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལས་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་རྒྱུ་དྲུག་པོ་དེ་ལས་རྒྱུ་གང་གི་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་གང་གི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་ཐ་མའི་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉིད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་ བཅས་པས་སོ། །འདིར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་ཁོ་ནའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་གི །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་པོའི་འབྲས་བུ་དང་པོའི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་བདག་པོའི་ཡིན་པ་ནི་བདག་པོའིའོ། །འདིར་ངེས་པར་གཟུང་བ་གཉིས་ཀ་ཡང་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱེད་རྒྱུའི་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་ལ་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡོད་ལ། གཞན་དག་ལ་ཡང་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་དང་པོའི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ངག་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ན། །དེ་ཉིད་དབང་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྒྲིབ་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །བྱེད་རྒྱུའི་རྒྱུ་
Chinese
ཏོ། །目标本身是事物，这是目标的实物。具有的事物叫做具有的事物，具有的事物就是具有的事物。因的事物叫做因的事物，因本身是事物，这就是因的事物。完全摄取的事物叫做完全摄取的事物，完全摄取或完全执持的事物就是完全摄取的事物，完全执持在这里是据为己有的意思。因此，这里说的是因的事物的声音，但并不是指它自己的体性，这表明了这一点。因为在《法蕴论》中，无为法被认为是无因的，但并不是说它没有自己的体性。此外，从这些果中，将会详细地阐述，具有将要解释的特征的异熟果、增上果、等流果、士用果和离系果这五种果，从这些果中，哪一种果是从六因中的哪一种因产生的呢？对此，首先，离系果不是任何一种因的果，这已经说过了。异熟果是最后的果。也就是说，从异熟产生异熟的等流果。从异熟产生异熟不是这样，因为善与不善本身就具有异熟。在这里，异熟果被认为是仅仅是异熟因的果，但并不是说异熟仅仅是果，因为增上果并没有被排除。增上果是最初的果。也就是说，这是增上果的果就是增上果。在这里，两种确定都需要确定，就像某些作用因有士用果，而另一些则没有增上果。如果是这样，那么“增上果是最初的果”这句话就会变成没有果的过失。要知道，士用果不像增上果那样是所有情况下的果，因此并不是没有果。那本身就是自在，也就是说，仅仅是不遮蔽的体性所住之处。作用因的因
English
To. That which is the object itself is the object of the object. That which is called the object of possession, the object of possession is the object of possession. That which is called the object of cause, the cause itself is the object, that is the object of cause. That which is called the object of complete grasping, the object of complete grasping or complete holding is the object of complete grasping, and complete holding here means taking possession of it. Therefore, here it is said in the sound of the object of cause, but it does not mean its own nature, which shows this. Because in the Abhidharma, the unconditioned are established as being without cause, but it does not mean that they do not have their own nature. Furthermore, from these fruits, it will be explained in detail, the five fruits with the characteristics to be explained: the Vipaka fruit, the Adhipati fruit, the Samanantara fruit, the Purusakara fruit, and the Visamyoga fruit. From these fruits, which fruit is produced from which of the six causes? To this, first of all, the Visamyoga fruit is not the fruit of any cause, which has already been said. The Vipaka fruit is the last fruit. That is to say, from Vipaka arises the Samanantara fruit of Vipaka. It is not like that from Vipaka arises Vipaka, because good and non-good themselves have Vipaka. Here, the Vipaka fruit is considered to be only the fruit of the Vipaka cause, but it is not said that Vipaka is only the fruit, because the Adhipati fruit has not been excluded. The Adhipati fruit is the first fruit. That is to say, that which is the fruit of the Adhipati fruit is the Adhipati fruit. Here, both certainties need to be certain, just as some acting causes have Purusakara fruits, while others do not have Adhipati fruits. If that is the case, then the statement "the Adhipati fruit is the first fruit" will become the fault of having no fruit. It should be known that the Purusakara fruit is not the fruit in all cases like the Adhipati fruit, so it is not without fruit. That itself is independent, that is to say, only that which abides in the nature of non-obscuration. The cause of the acting cause.