Tibetan
ལ་བྱའི་དབང་གིས་ལ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེ་བར་ལན་པའི་ས་བོན་ཙམ་མཐོང་བས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་ནས་ཆོས་མངོན་པར་གསལ་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མདོ་སྡེ་དེ་དང་དེར་རྒྱུ་འདི་རྣམས་སྦྱོར་བར་སྣང་སྟེ། དཔེར་ན་མིག་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་རྒྱུའོ། །འདི་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་གེགས་མི་བྱེད་པའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སྟེ། འདི་ནི་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བྱ་བ་གཅིག་པའི་དོན་གྱིས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་འདི་ནི་ཆོས་དགེ་བ་རྣམས་དང་ཡང་ལྡན་ལ། མི་དགེ་བ་རྣམས་དང་ཡང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འདི་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཀུན་ཏུ་མ་ཆད་པ་གང་ལས་འདིའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གཞན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཆུང་ངུ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ཡོད་ན་དེ་ལྟ་ན་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་འདི་ཕྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བ་འདི་ནི་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདྲ་བར་འགྲུབ་པའི་དོན་གྱིས་རྣམ་པར་གཞག་གོ ། འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྟོགས་ནས་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་འདི་ནི་མཐོང་བའི་གཞི་ཅན་གྱི་དད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་དམིགས་པ་གཅིག་པའི་དོན་གྱིས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ལྟ་བར་གྱུར་པ་གང་ཅུང་ཟད་ཅིག་འབྱུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྩ་བ་ཅན་ནོ། །གང་དག་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་བཟོད་པ་ཉིད་འདི་ནི་ལྟ་བ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཆགས་པ་དང་ཀུན་ནས་སྡང་བ་དང་ཀུན་ནས་རྨོངས་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུའོ། །འདི་ཡང་སྐལ་པ་མཉམ་པ་དང་སྐལ་པ་མི་མཉམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཨེ་ཀཱ་ནཻ་ཀཱ་པི་ཀ་སྱ་སརྦ་ཏྲ་ག་ཧེ་ཏོཿ་པཉྩ་ནཻ་ཀཱ་ཡི་ཀཾ་ཕ་ལ་མུརྦྷ་བ་ཏི། འདི་ན་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཆེད་དུ་བསམས་པའི་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བའི་འཕེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་དེ་དག་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་མོད་ཀྱི། །མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་སྤང་བས་མ་མཐོང་ངོ༌། །རྒྱུ་རྣམས་ནི་དྲུག་གོ་ཞེས་གྲངས་དྲུག་ཏུ་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་མདོ་ནི། གཅིག་ལས་འཕྲོས་པའི་ལུང་དུ་ཉམས་མོད་ཀྱི། དེ་གནས་བརྟན་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནཱའི་བུ་ལ་ལྷས་ཉེ་བར་གཏད་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཤེས་བྱེད་འདི་དག་ལ་བརྟེན་ནས་དམིགས་པ་དང་བདག་པོའི་རྐྱེན་གྱི་དབང་བྱས་ཏེ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ངོ་བོས་དོན་གྱི་གནས་གཉིས་ཁོ་ན་མངོན་པར་བརྗོད་པ་མི་རུང་བར་མཚུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡོན་ཏན་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ཕན་ཚུན་ཡོངས་སུ་བཏང་བར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་ངུ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་ས་བོན་གྱི་གནས་སྐབས་བརྗོད་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་གནས་སྐབས་འདས་པ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་ནས་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཙམ་རྟོགས་པར་བྱའི། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་བརྟེན་ པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་གཞུང་མངས་པའི་འཇིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་མ་བྱས་སོ། །རང་ལས་གཞན་པ་བྱེད་རྒྱུའི་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རང་ལས་གཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གཞན་དག་ན་རེ་རང་གི་ངོ་བོའི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་བྱེད་པའི་རྒྱུའོ། །དངོས་པོ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་ཏུ་མི་བསྒྲིབས་པས་སོ། །གཞན་དག་ན་རེ་རང་གི་ངོ་བོ་རང་གི་ངོ་བོའི་བྱེད་རྒྱུར་གྱུར་ནི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང༌། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱེད་རྒྱུའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱ
Chinese
由于懒惰，有些人仅仅看到以其他方式接近的种子，就认为它是存在的，从而明显地阐明了佛法。就像在某个经部中，这些因似乎结合在一起。例如，依赖于眼睛和形状等，产生眼识，这是能作因。这被定义为产生和不阻碍的性质。这三个道支是跟随正见的，即俱生之受、想和行，这是俱生因。这被定义为相互跟随和具有相同作用的意义。从“这个人既具有善法，也具有不善法”开始，如果这个人有未完全断绝的善根，由此产生这个人其他善根的微小和伴随，那么这个人后来将成为清净法的持有者。这被称为同分因。这被定义为过去和现在产生的法产生相似果的意义。这应该被说成是：认识和与知识相似的，这是具有见之基础的信仰，这是相似俱有因。这被定义为具有相同目标的意义。凡是稍微产生的见，都是坏聚见的根本。那些对所有见都容忍的人，这就是见，因为完全的贪婪、完全的憎恨和完全的愚痴。这是普行因。这也通过产生具有同分和不同分烦恼的有漏法流的意义来定义。ཨེ་ཀཱ་ནཻ་ཀཱ་པི་ཀ་སྱ་སརྦ་ཏྲ་ག་ཧེ་ཏོཿ་པཉྩ་ནཻ་ཀཱ་ཡི་ཀཾ་ཕ་ལ་མུརྦྷ་བ་ཏི། (梵文天城体：एकानेकापिकस्य सर्वत्रगहेतोः पञ्चनैकायिकं फलमूर्भवति，梵文罗马转写：ekānekāpikasyasarvatragahetoḥ pañcanekāyikaṃ phalamūrbhavati，汉语字面意思：一个，非一，也，对于，一切处，去，因，五，非一，身体，果，生起)。在这里，善业和不善业，具有遗漏的和从禅定产生的异熟果，在那里，众生将各自如实地体验。特意思考所作和积累的异熟果，将各自如实地体验，这是异熟因。
English
Due to laziness, some people, seeing only the seeds that approach in other ways, regard them as existent, thereby clearly elucidating the Dharma. Just as in a certain Sutra Pitaka, these causes appear to be combined. For example, depending on the eye and form, etc., eye consciousness arises, this is the operative cause. This is defined as the nature of producing and not obstructing. These three limbs of the path are following right view, namely, co-emergent feeling, perception, and thought, this is the co-emergent cause. This is defined by the meaning of mutually following and having the same function. Starting from "This person possesses both virtuous dharmas and non-virtuous dharmas," if this person has a virtuous root that is not completely severed, from which arises a small and accompanying other virtuous root of this person, then this person will later become a possessor of pure dharmas. This is called the cause of equal share. This is defined by the meaning of the past and present dharmas producing similar fruits. This should be said: realization and being similar to knowledge, this is faith with a basis of seeing, this is the similar co-existent cause. This is defined by the meaning of having the same object. Whatever view arises slightly, all of that is rooted in the view of the aggregates. Those who tolerate all views, this is view, because of complete greed, complete hatred, and complete delusion. This is the pervasive cause. This is also defined by the meaning of generating a stream of defiled dharmas with afflictions of equal and unequal share. ekānekāpikasyasarvatragahetoḥ pañcanekāyikaṃ phalamūrbhavati (Sanskrit Devanagari: एकानेकापिकस्य सर्वत्रगहेतोः पञ्चनैकायिकं फलमूर्भवति, Sanskrit Romanization: ekānekāpikasyasarvatragahetoḥ pañcanekāyikaṃ phalamūrbhavati, Literal Chinese meaning: one, non-one, also, for, all places, go, cause, five, non-one, body, fruit, arise). Here, virtuous and non-virtuous karma, with outflows and the results of maturation arising from meditation, there, beings will individually and truly experience. The results of maturation of actions intentionally thought and accumulated, will be individually and truly experienced, this is the cause of maturation.
Chinese
是故，此乃由果之不同牵引而安立。如是，彼等因由，导师佛陀虽已明示，然经部师等以极力遮遣故未见。因有六者，如是于数六决定之经，于从一所出之圣教中已失坏，然彼为住于迦旃延子者天神所交付。经部师等依此等能知，以缘及增上缘力而说作者之因。若非如是，则生眼识之诸法，以无碍之体性，仅显现二义处，则如是言说亦不应理。此等三种道支者，于此应知以功德为主故，互相舍弃，非为因与果。若有与微小善根俱者，于此亦说为种子之位，以无有自性之已逝位故。证已与识相同俱者，于此亦应知仅是相同俱，非为因与果。如是于其他亦应说如何依，然于此以文繁之怖畏故未作分别。自以外之作者之因。名为，以自性不可能作故，说自以外。其他则说，以自之体性不可能为作者之因故。以无碍之义故为作者之因。事物亦以自性恒常不被遮蔽故。其他则说，自之体性若为自之体性之作者之因，则无明等以刹那之故，此有故此生，此生故此生，如是说者，则与缘起之法性相违也。作者之因名为，无有以色处之俱生因等之差别所差别者。诸法名为有为与无为。
English
Therefore, this is established by the attraction of different fruits. Thus, although those causes were clearly shown by the teacher Buddha, the Sutra masters and others did not see them because they were strongly rejected. The sutra that completely determines the number of causes as six has been lost in the teachings that came from one source, but it was entrusted to the son of the elder Katyayana by the gods. The Sutra masters and others rely on these knowable factors and, through the power of the objective and dominant conditions, speak of the cause of the agent. If it were not so, then all the phenomena that produce eye consciousness, with their unobstructed nature, would only manifest the two places of meaning, and such statements would be unreasonable. These three branches of the path should be understood here as mutually abandoning each other because virtue is the main thing, and they are not cause and effect. If there is one who is together with a small root of virtue, here too it is said to be the state of a seed, because there is no past state of self-nature. Those who are realized and endowed with knowledge should also know here that it is only the same endowment, not cause and effect. Similarly, it should be said how one relies on others, but here no distinction has been made for fear of the length of the text. The cause of the agent other than oneself. It is called, because it is impossible to act on oneself, it is said to be other than oneself. Others say that it is impossible for one's own nature to be the cause of the agent. Because of the meaning of unobstructedness, it is the cause of the agent. Things are also constantly unobscured by their own nature. Others say that if one's own nature is the cause of the agent of one's own nature, then ignorance and so on, because of the moment, this exists, therefore this arises, this arises, therefore this arises, such a statement contradicts the Dharma nature of dependent origination. The cause of the agent is called, there is no distinction made by the distinctions such as the co-emergent cause of the form element. All dharmas are called conditioned and unconditioned.