Tibetan
ལས་ཐ་དད་པའི་ཡི་གེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡི་གེ་ཇི་ལྟར་ངག་གིས་སྐྱེད་པའམ་གསལ་བར་བྱེད་པ་འདི་ཇི་ལྟར་ཞེས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཤེས་རབ་འཆལ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ལ། ཤེས་རབ་ལྡན་པ་ཡང་གཡེང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་མི་ནུས་པས་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ཡིད་བསྟང་པས་ཀྱང་ཞེས་གཉིས་ཀ་བརྗོད་དོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་སོ། དེའི་ཕྱིར་ངག་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡི་གེ་མེད་པས་ངག་ནི་མིང་ལྟར་ཡི་གེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཡང་མི་རུང་ལ། གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་ངག་ནི་སྒྲ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཙམ་ཐམས་ཅད་ཡི་གེས་སྐྱེད་པའམ་གསལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཐམས་ཅད་འདིར་ཡང་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་ཞིག་སྒྲ་ཙམ་མིང་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཡང་མིང་གི་ཡི་གེ་དུ་མ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་ཅིག་ཅར་དོན་གོ་བར་བྱེད་པ་མེད་དེ། བརྡར་བྱས་པའི་སྒྲ་བརྗོད་པ་ལ་བསྟད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྒྲ་དམིགས་ཀྱི་དོན་ངེས་པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་རྣམས་ཉིད་ངེས་པར་ གཟུང་བས་འདིར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི་དེའི་དོན་ངེས་པར་གཟུང་བ་དང་དེ་ནམ་ཞིག་རྣ་བས་ཐོས་པས་ཀྱང་ཉེ་བར་དམིགས་སོ། །དེ་གཞན་དུ་གཏོགས་པ་ལས་སྒྲ་དང་ཐ་དད་པ་དེ་ཉིད་དོན་རྣམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་ན། སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་གིས། མངོན་པར་འདོད་པའི་མིང་ལ་ཡིད་བཞག་ནས་འདི་དང་འདི་བརྗོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དུས་ཕྱི་མའི་བརྗོད་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་བརྗོད་དེ། ངག་ནི་མིང་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གང་ཡང་སྒྲ་སྔ་མ་ཕྱི་མའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བསྡོམས་ནས་བསྐྱེད་པས་ན། དེ་ལྟར་ཡི་གེ་སོ་སོ་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དམིགས་པ་རྣམས་ཕྱིས་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་བཞིན་མཐའ་དག་དྲན་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ན་བརྡ་ལ་བྱང་བས་དོན་གོ་བ་ཡིན་གྱི། ཡི་གེ་དེ་རྣམས་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ལ་བྱང་བའི་དུས་ཉིད་དུ་ཡང་མཐའ་དག་དྲན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་བརྡ་ལ་བྱང་བར་བྱས་པས་འབྲེལ་པ་དང་མཐུན་པར་སྒྲའི་དོན་རྟོགས་ཀྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འབྲེལ་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་བཤད་པ་མངོན་པར་འདོད་པའི་མིང་ལ་ཡིད་བཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་གནོད་པ་ཅན་ཏེ། སྒྲ་མཐའ་དག་ཡིད་ལ་བཞག་ནས་ཕྱིས་རིམ་གྱིས་བརྗོད་པའི་
Chinese
与语言不同的文字是不存在的。因此，不存在的文字如何通过语言产生或显现呢？如果有人这样问。因此，才说了具有智慧等等。智慧散乱是因为智慧衰退的缘故。即使具有智慧，因为有散乱，也不能完全断除，所以才说了具有智慧，即使是轻率的信任。从体性的角度来说，就是从自己的自性角度来说。因此，因为没有与语言不同的文字，所以语言像名字一样产生文字是不合理的，显现文字也是不合理的。另外，因为语言仅仅是声音，所以所有的声音都会被文字产生或显现。所有这些也都要在这里详细阐述。如果仅仅是声音就是名字，那么对于它来说，名字的众多文字的声音也不能同时理解意义。即使是那些依赖于表达约定的声音的人，也不能确定地把握声音所指的意义。而且，只有当确定地把握住那些声音时，才不是在这里接近所指，而是确定地把握住它的意义，并且当耳朵听到它时，才接近所指。因为它属于其他，并且与声音不同，所以它将与意义相符。因此，学者的善聚说：因为在心中记住想要表达的名字，心想应该说这个和这个，所以后来的表达才会发生，因此这样说：语言是进入名字的。而且，因为所有先前和后来的声音的集合都被聚集起来产生，因此，当每个文字被耳识所缘时，后来凭借耳识的力量，当所有自性都变成记忆的对象时，因为精通约定俗成，所以才能理解意义，而不仅仅是因为那些文字存在。即使在精通联系的时候，也要将所有都作为记忆的对象，并且因为精通约定俗成，所以才能根据联系来理解声音的意义，否则就不行，因为那样联系就变得没有意义了。所说的心中记住想要表达的名字等等，那也是有损害的。因为将所有的声音都记在心中，然后逐渐表达的
English
Letters that are different from language do not exist. Therefore, how does language generate or manifest letters that do not exist? If someone asks this. Therefore, it is said to have wisdom and so on. Scattered wisdom is because wisdom declines. Even if one has wisdom, because there is distraction, it cannot be completely cut off, so it is said to have wisdom, even if it is reckless trust. From the perspective of nature, it is from the perspective of one's own self. Therefore, because there are no letters different from language, it is unreasonable for language to generate letters like names, and it is also unreasonable to manifest letters. Furthermore, because language is merely sound, all sounds will be generated or manifested by letters. All of this must also be elaborated here. If sound alone is a name, then for it, the sounds of the many letters of the name cannot simultaneously understand the meaning. Even those who rely on expressing agreed-upon sounds cannot definitively grasp the meaning indicated by the sound. Moreover, only when those sounds are definitively grasped is it not approaching the indicated here, but definitively grasping its meaning, and when the ear hears it, it approaches the indicated. Because it belongs to others and is different from sound, it will be consistent with the meanings. Therefore, the scholar Good Gathering said: Because one keeps in mind the name one wants to express, thinking that one should say this and this, later expressions will occur, therefore it is said that language enters into names. Moreover, because the collection of all previous and subsequent sounds is gathered together to produce, therefore, when each letter is perceived by ear consciousness, later, by the power of ear consciousness, when all natures become objects of memory, because one is proficient in convention, one can understand the meaning, but not merely because those letters exist. Even at the time of mastering connections, one must make everything an object of memory, and because one is proficient in convention, one can understand the meaning of sound according to the connection, otherwise it will not work, because then the connection becomes meaningless. What is said, keeping in mind the name one wants to express, etc., that is also harmful. Because all the sounds are kept in mind, and then gradually expressed
Tibetan
ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མིང་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ལ། དེ་ལ་ངག་གི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མིང་མངོན་པར་གསལ་བ་ཉིད་ལས་མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་པ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ངག་མེད་མིང་ལ་འཇུག་ཅེས་པ་འགལ་ཏེ་མངོན་པར་མི་གསལ་བ་ནི་ཚིག་ཏུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་དོན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། ཇི་ལྟར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ད་ལྟར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་མིང་ཡང་ང་ལྟར་བ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ཐ་སྙད་ཀུན་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་མིང་གིས་ནི་དོན་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ་ངག་བཞིན་ནོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ངག་གིས་ནི་མིང་གསལ་བར་བྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ། གོ་རིམས་ བཞིན་འགགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕ་རྣམས་ཀྱི་བུ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཅིག་གིས་མིང་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཅིག་ཁན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེའི། རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དུ་མ་ནི་མ་ཡིན་པས། འདིར་མིང་གང་གིས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད་པར་བྱ། ཆོས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མིང་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་བཅད་མིང་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་མིང་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁུངས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་མེད་པར་ནི་བརྟེན་པ་ཡོད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མིང་ལ་བརྟེན་པ་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཞལ་གྱིས་མ་བཞེས་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དོན་རྣམས་ལ་མཚམས་བྱས་པའི་སྒྲ་ནི་མིང་ཡིན་ལ། མིང་རྣམས་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་པས། མིང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་བཀོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐོབ་པའི་བཀོད་པ་དེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་སྒྲ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་མི་རིགས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བཀོད་པའི་ཁྱད
Chinese
返回。然而，对于“名称与意义同时产生”等广泛的说法，因为其中没有语言的作用，所以认为没有过失。即使如此，也是为了抓住名称显而易见之处存在不明显的作用。否则，“没有语言，名称就介入”就相矛盾了，因为不明显在词语上是不合理的，所以广泛地解释了。如果是这样，那么“过去和未来”等说法广泛出现，过去和未来的生、住、老、无常以及生的生等，既然不是现在，那么名称也不会像我一样存在。因此，过去和未来的术语将被普遍解释。像这样，过去和未来的名称不能表达意义，就像语言一样。过去和未来的语言不能使名称清晰，因为它们按照顺序已经停止或尚未产生。对于“父亲们的儿子们”这句话，一个人说名称就像生等一样，与一个同时产生，因为没有分别，所以不是多个。那么，这里应该说哪个名称与它同时产生呢？对于“非复合的法”，名称将仅仅成为不生的法，因为非复合的事物是不生的。偈颂依赖于名称，对于这句话，这里存在不相应的名称，这个说法的来源就在这里，因为如果没有它，就会导致没有偈颂。没有所依就不能有所依。偈颂依赖于名称是真实的，但是没有承认不与它相应，那么是什么呢？对事物进行限制的声音是名称，名称的排列差异也是偈颂。因此，为了理解名称的陈述方式，通过什么样的排列可以获得称为偈颂的排列，那个排列是偈颂，但不是全部，所以说了排列的差异。因为没有过去和未来的声音，所以不适合作为依赖于一切事物的物体，因此，排列的差异。
English
Return. However, regarding the widespread statements such as "name and meaning arise simultaneously," it is thought that there is no fault because there is no function of speech in them. Even so, it is to grasp that there is an unobvious function in the very obviousness of the name. Otherwise, the statement "without speech, name intervenes" is contradictory, because the unobvious is unreasonable in words, so it is widely explained. If so, then the statements such as "past and future" appear widely, and since the past and future birth, dwelling, aging, impermanence, and the birth of birth, etc., are not present, then the name will not exist like me either. Therefore, the terms of past and future will be universally explained. Like this, the names of past and future cannot express meaning, just like speech. The speech of past and future cannot clarify the name, because they have ceased in order or have not yet arisen. Regarding the phrase "sons of fathers," one says that the name, like birth, etc., arises simultaneously with one, because there is no distinction, so it is not multiple. Then, which name should be said to arise simultaneously with it here? Regarding "uncompounded dharma," the name will only become a non-arising dharma, because uncompounded things are non-arising. Verses depend on names, regarding this statement, the source of the statement that there is a non-corresponding name here is here, because without it, it would lead to no verses. Without a support, there cannot be a supported. It is true that verses depend on names, but it is not admitted that it does not correspond to it, so what is it? The sound that limits things is the name, and the difference in the arrangement of names is also the verse. Therefore, in order to understand the way names are stated, by what kind of arrangement can the arrangement called a verse be obtained, that arrangement is the verse, but not all of it, so the difference in arrangement is stated. Because there are no sounds of past and future, it is not suitable as an object that depends on all things, therefore, the difference in arrangement.