Tibetan
་བྱེད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡི་གེ་དུ་མ་ཅན་གྱི་མིང་ནི་སྒྲ་དུ་མ་ལ་བལྟོས་ནས་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ན་ཇི་ལྟར་ངག་གིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། ཅི་འདས་པའམ། མ་འོངས་པའམ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞིག་གིས་ཡིན། འདི་ལྟར་སྒྲ་རྣམས་ལ་ནི་ཅིག་ཅར་བ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་ཇི་ལྟར་འདས་པ་ལ་བལྟོས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨྲས་སོ། །སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་ཚེ་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་རྣམས་ཚོགས་པ་མེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདས་པའི་ལུས་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་བལྟོས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བར་བགྱིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་གང་ཡིན་པས་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདས་པའི་སྒྲ་ལ་བལྟོས་པའི་ངག་གི་སྒྲ་ཐ་མས་མིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་གཅིག་ཆ་ཤས་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ། མངོན་པར་འདོད་པའི་མིང་ལ་ཡིད་བཞག་ནས་འདི་དང་འདི་བརྗོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དུས་ཕྱི་མའི་བརྗོད་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་བརྗོད་དེ། ངག་ནི་མིང་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་ཇི་སྙེད་དག་ལ་མཚམས་ བཅད་པའི་སྒྲ་མཐའ་དག་བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཡིད་ལ་བཟུང་སྟེ། ཕྱིས་རིམ་གྱིས་རྗོད་པར་བྱེད་ལ། རྟོགས་པ་པོ་ཡང་རིམ་གྱིས་བརྗོད་པ་ཁོ་ན་མཉན་ནས་ཕྱིས་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་གཅིག་པུར་ཐ་དད་མེད་པར་བྱས་ཏེ་སྒྲའི་གཟུགས་ལས་བརྡ་བྱང་བ་ལ་བལྟོས་ནས་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་སྒྲའི་གཟུགས་མཐའ་དག་ལས་ཐ་དད་པའི་མིང་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་པོ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་བས་གང་འདིར་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་མིང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དོན་གཞན་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མང་དུ་བཤད་པ་དེ་ཡང་འདས་པ་དང་འབྲེལ་བས་རྣམ་པར་དཔྱད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་སྒྲ་ཐ་མ་ཁོ་ནས་ཞེས་བྱ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། ཡི་གེ་དུ་མ་ཅན་གྱི་མིང་ལ། གང་ཞིག་ཡི་ག་ཐ་མ་གཅིག་གིས་བསྡུས་པའི་སྒྲ་ཐོག་མ་དེས་ཀྱང་དོན་དེ་གོ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ཕྱི་མ་ཁོ་ནས་མིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དམིགས་པའི་སྒྲ་འདས་པ་ལ་བལྟོས་པའི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་མིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ཉེས་པ་འདི་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དཔེ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔར་སྐྱེས་པ་དམིགས་ཤིང་འགགས་པ་དག་ལ་བལྟོས་ནས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་བ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་ཀྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ཡོད་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་བལྟོས་ནས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཡེངས་པ་དང་སེམས་མེད་པ་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཐ་མ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཁོ་ན་ལྟར་མིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཀྱི། སྔར་གྱི་སྒྲ་དམིགས་པ་ལ་བལྟོས་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ལྟར་ན་སྨྲས་མ་ཐག་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། སྒྲ་རེ་རེ་ལ་ཡི་གེ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཡི་གེ་དག་གིས་ཀྱང་མིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ཡང་སྐྱོན་དེ་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་རྣམས་མིང་སྐྱེད་བ་ལ་བསྟན་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། ཡི་གེ་རྣམས་ནི་ཚོགས་བ་མེད་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྒྲ་ལྟར་རིམ་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྒྲ་ལྟར་རིམ་གྱིས་འཇུག་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་གེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཅིག་ཅར་ བ་ཉིད་མེད་དོ། །དེར་མིང་ཡི་གེ་དུ་མས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཆ་མེད་པ་གཅིག་ལ་རིམ་གྱིས་ཆ་ཤས་ཀྱིས་སྐྱེད་པར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འདས་པའི་ཡི་གེ་ལ་བལྟོས་པའི་ཡི་གེ་ཕྱི་མ་ཁོ་ནས་མིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་གང་གིས་ཡི་གེ་ཐ་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་ཐོས་པ་དེས་ཀྱང་དོན་དེ་གོ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡི་གེ་ཐ་མ་ཁོ་ནས་མིང་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མིང་གིས་ཀྱང་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངག་མིང་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་ཞིག་ཅེ་ན། མིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་བསྟན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་སྒྲ་རྣམས་ཚོགས་པ་མེད་ལ། ཆོས་གཅིག་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་གསལ་བ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གོང་དུ་ནི་ངག་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡི་གེ་ཁས་བླངས་ནས་ཡི་གེ་མིང་གིས་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་བཀག་པ་ཡིན་ལ། ད་ནི་ངག་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡི་གེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ཡང་དག་ངག་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། ངག་
Chinese
在做“བྱེད་པ་ན།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”等的时候，具有多个字母的名字是依赖于多个声音而被完全确定的，那么在产生它的时候，如何用语言来产生呢？是用过去的、未来的，还是现在发生的某个东西呢？像这样，声音们并不是同时存在的，因为它们是依次进入的，并且不是刹那的。因此，暂时详细地说了如何依赖于过去。在受别解脱戒的时候，身语的表相并没有聚集，但是，依赖于过去的身体语言的表相的刹那，最后的表相的刹那，就像两次三次地发誓断绝杀生一样，无论是什么样的声音，由于以别解脱戒所包含的非表相产生，同样地，依赖于过去的声音，最后的语言的声音产生名字，因此，不会过分地认为是由一个部分产生的。学派善聚说，在心中确定想要表达的名字后，心想应该说这个和这个，因此，后来的表达就会产生，所以那样表达，语言是进入名字的。因此，对于所有被限定的事物，毫无差别地记在心中，之后依次表达，而理解者也只是依次听取表达，之后毫无差别地记在心中。因此，将意的境域唯一地做成无差别，依赖于从声音的形象中产生的符号，从而理解意义。因此，并非存在与所有声音形象都不同的名字。在这里，通过分别分析会产生很多要表达的东西，因此，不会过分，凡是这里所明显表达的声音和名字等等，为了极力证明是其他的意义，所说的很多内容也是与过去相关的分别分析。如果是那样，那么仅仅是最后的声音，就会详细地出现。对于具有多个字母的名字，如果仅仅是以最后一个字母所包含的最初的声音，也能理解那个意义，那么仅仅是后面的声音就
English
When doing "byed pa na（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）" and so on, a name with multiple letters is completely determined by relying on multiple sounds. So, when producing it, how is it produced by speech? Is it by something past, future, or currently happening? Like this, sounds do not exist simultaneously, because they enter sequentially and are not momentary. Therefore, it is temporarily explained in detail how to rely on the past. When taking the Pratimoksha vows, the manifestations of body and speech are not assembled, but relying on the moment of the past body and speech manifestations, the last moment of manifestation, just like vowing to abstain from killing twice or three times, no matter what kind of sound it is, because it is produced by the non-manifestation contained in the Pratimoksha vows, similarly, relying on the past sound, the last sound of language produces the name, therefore, it will not be excessive to think that it is produced by one part. The scholar Dusang says that after determining the name to be expressed in the mind, thinking that this and this should be said, therefore, the later expression will arise, so express it that way, language enters the name. Therefore, for all the limited things, remember them in the mind without any difference, and then express them sequentially, and the understander also only listens to the expression sequentially, and then remembers everything in the mind without any difference. Therefore, make the realm of mind uniquely undifferentiated, and understand the meaning by relying on the symbols produced from the image of sound. Therefore, it is not the case that there is a name that is different from all sound images. Here, many things to be expressed will arise through analytical analysis, therefore, it will not be excessive, whatever sounds and names, etc., that are clearly expressed here, in order to strongly prove that they are other meanings, the many things that are said are also analytical analyses related to the past. If that is the case, then only the last sound will appear in detail. For a name with multiple letters, if only the initial sound contained in the last letter can also understand that meaning, then only the later sound will
Chinese
是为了产生（名）的缘故。如果说，因为所有依赖于所缘之声音的音声都能产生名，所以没有这个过失。如果是这样，那么识的例子就不成立了。因为识的最后一个刹那，并不依赖于先前所生起并已灭尽的识的刹那，来产生非识。那么是什么呢？它仅仅依赖于它的存在，就成为非识的因。如果不是这样，那么散乱和无心时，就不会有非识了。因此，最后一个声音就像唯识一样产生名，而不是依赖于先前所缘的声音。然而，对于“如果这样”等等，就没有刚才所说的过失了。因为每个声音都能产生字，而且字也能产生名。而“这也有同样的过失”是指声音产生名的情况。怎么说呢？因为字没有集合，而且像声音一样依次进入，因为像声音一样依次进入，而且是刹那，所以字也没有同时性。因此，名不能由多个字产生，也不可能由部分依次产生一个无分的部分。如果认为只有依赖于过去之字的后来的字才能产生名，那么，听到产生最后一个字的声音的人，也应该能理解那个意思。因为只有最后一个字才能产生名，而且名也能表达意思。如果说是为了使语词清晰，那么“又”等等，指的是什么呢？仅仅是指产生名的情况。而且声音没有集合，也不可能用部分来阐明一个法。所有这些都应该详细说明。上面是承认了与语词不同的字，从而否定了字是由名产生的。现在，因为没有与语词不同的字，所以才详细地说了“字即是语词”。语词
English
It is for the sake of producing (name). If it is said that since all sounds that depend on the objectified sound can produce name, there is no fault in this. If that is the case, then the example of cognition is not established. Because the last moment of cognition does not depend on the previous moments of cognition that have arisen and ceased, to produce non-cognition. What then? It merely depends on its existence to become the cause of non-cognition. If it were not so, then there would be no non-cognition in distraction and mindlessness. Therefore, the last sound produces name just like only cognition, and it does not depend on the previous objectified sound. However, for "if it is so," etc., there is no fault just mentioned. Because each sound can produce letters, and letters can also produce name. And "this also has the same fault" refers to the situation where sounds produce name. How so? Because letters have no collection, and enter sequentially like sounds, because they enter sequentially like sounds, and are momentary, so letters also have no simultaneity. Therefore, it is not reasonable for name to be produced by many letters, nor is it possible for a part to sequentially produce an indivisible part. If it is thought that only the later letter that depends on the past letter can produce name, then the person who hears the sound that produces the last letter should also be able to understand that meaning. Because only the last letter can produce name, and name can also express meaning. If it is said to be for clarifying speech, then what does "again," etc., refer to? It only refers to the situation of producing name. Moreover, sounds have no collection, and it is not possible to clarify a dharma with parts. All of this should be explained in detail. Above, it was acknowledged that letters are different from speech, thereby denying that letters are produced by name. Now, because there are no letters different from speech, it is explained in detail that "letters are speech." Speech