Tibetan
་སུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚིག་ཤེས་པ་ནི་ལྷ་རྣམས་དགའ་བ་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་ལས་རྟོན་པར་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་དོན་ལ་རྟོན་པར་བྱའི་ཚིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །འདིའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་འདི་མདོ་ལས་འདུས་བྱས་སྐྱེ་བར་ཡང་མངོན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་རིག་པས་མདོངས་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ལ། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱེ་བ་གཅིག་གམ་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་མ་རིག་པས་བློའི་མིག་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་མི་རྟོགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྟག་པ་དང་གཅིག་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་མངོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་བདག་དང་བདག་གིར་མོས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་དེ་ལ་སྲེད་པ་སྐྱེ་ཞིང་དེ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པས་མངོན་པར་ཞེན་ཏེ་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་མོས་པ་སྟེ། བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་འཆད་པ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཉིད་བསྟན་པས་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །འདུས་བྱས་ཉིད་དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་མི་ནུས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་མཚན་ཉིད་འདི་དག་རྒྱུན་ཁོ་ན་ལ་བཤད་ཀྱི། སྐད་ཅིག་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་ཤེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་མ་ལ་ནི་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མངོན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ངེས་པར་མ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྡུས་པར་ཡང་མིན་ཏེ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་ལ་མི་མངོན་པ་དག་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་འོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདིས་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ན་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན། རང་ཉིད་མ་ཤེས་པ་ནི་གཞན་མཚོན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མདོ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུན་ལ་སོགས་པ་དག་མངོན་གྱི། སྐད་ཅིག་མ་ལ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས། འདུས་བྱས་སྐྱེ་བར་ཡང་མངོན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་མདོར་སྐད་ཅིག་ལ་མངོན་པར་བཞེད་པར་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན། འཇིག་པ་དང་གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་དེ་སྐད་གསུང་པར་འགྱུར་ན་གསུ
Chinese
“存在”这个词的意思不是这样。因此，“了解词语是诸神的喜悦”等等。 “依赖意义而说”的意思是，不应该依赖词语的意义。这又是什么意思呢？也就是说，经中也明显提到“有为法生”等等。经中广泛提到“被无明蒙蔽的孩童们”，这是说，由于无明使智慧之眼昏花，他们不认为行、色、受等相续的生起是一个或一种状态的差别，而认为是常续的。因此，他们执著于常、一的自性，生起我与我所的贪著，并因渴望不离此而执著，这就是执著的意义。所谓“此”，就是指我与我所的贪著，为了遣除它，也就是为了舍弃它。所说的正是缘起，通过展示有为法本身，我与我所的执著就会消失。如果不能理解有为法本身，以及生等等的含义，就无法理解这一点。因此，详细解释了这三者。此外，如果这些特征只在相续中解释，如何才能理解它们是刹那性的呢？因此，提到“刹那中，生的生等等是不显现的”，这是因为没有确定刹那的缘故。也不是简略的，因为它们相互矛盾。在刹那中不显现的那些，也不适合作为它的特征，如果通过它来表示，那就是特征，如果自己不了解，就不能表示其他。因此，经中广泛提到，因为相续等等是显现的，而刹那不是，所以经中广泛提到“有为法生”。如果经中认为刹那显现，那么生也是有为法的特征。如果这样说，那么灭、住、变异也是有为法的特征，那么就应该说三
English
The meaning of "exists" is not this. Therefore, "understanding words is the joy of the gods," and so on. "It is said to rely on meaning" means that one should not rely on the words of meaning. What is the meaning of this? That is to say, it is also evident from the sutras that "conditioned phenomena arise," and so on. It is widely mentioned in the sutras that "children who are blinded by ignorance," which means that because ignorance impairs the eye of wisdom, they do not perceive the continuity of formations, form, feelings, etc., as a single or a difference in state, but think it is continuous. Therefore, they cling to the nature of permanence and oneness, and generate attachment to self and what belongs to self, and because they desire not to be separated from it, they cling to it, which is the meaning of attachment. The so-called "this" refers to the attachment to self and what belongs to self, and in order to remove it, that is, to abandon it. What is said is precisely dependent origination, and by showing the conditioned phenomena themselves, the attachment to self and what belongs to self will disappear. If one cannot understand the conditioned phenomena themselves, as well as the meaning of arising, etc., one cannot understand this. Therefore, these three are explained in detail. Furthermore, if these characteristics are only explained in continuity, how can one understand that they are momentary? Therefore, it is mentioned that "in the moment, the arising of arising, etc., is not manifest," because the moment is not determined. It is not brief either, because they contradict each other. Those that do not appear in the moment are also not suitable as its characteristics. If it is indicated by it, then it is a characteristic. If one does not understand oneself, one cannot indicate others. Therefore, it is widely mentioned in the sutras that because continuity and so on are manifest, but the moment is not, therefore the sutras widely mention "conditioned phenomena arise." If the sutras consider the moment to be manifest, then arising is also a characteristic of conditioned phenomena. If it is said in this way, then cessation, abiding, and change are also characteristics of conditioned phenomena, then three should be said.