Tibetan
་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྩོམ་པ་དང་པོ་ཕ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་མ་བསྐྱེད་པར་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་མ་བསྐྱེད་པར་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བར་དུ་མི་ནུས་སོ། །དགའ་མགུར་དབང་བ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་དབང་བ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་བརྒལ་ཏེ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ནས་གསུམ་པར་རོ། །གསུམ་པ་ནས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་ཕུང་པོ་བཞི་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་རྩོད་པའི་ཚིག་གོ །ཚེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སེམས་དང་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་ཡང་གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་མེད་དོ། །ཕུང་པོ་གཅིག་པའི་སྲིད་པ་མི་སྲིད་པ་དེའི་ཕྱིར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མེད་པར་མི་འོས་སོ། །ཅི་ལྟར་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དྷྱཱ་ནོ་ཏྱཻ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་ཡང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། ར་སཾ་ག་ཏྱ་ན་ནུ་བརྟ་ཏེ། འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་རྩོད་པའི་ཚིག་གོ །བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ས་པ་ཉིད་དེའི་ས་པའི་རྒྱས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། བི་ཙཱ་རི་ཎི་ཡ་མི་ཏེ། དེ་མི་རིགས་ཏེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བསྐྱེད་པ་མེད་ པས་དེའི་ས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུར་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་བཤད་པ། གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སེམས་མེད་པའི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་གྱུར་ན་བསམ་གཏན་བཞི་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཉིད་དོ། །མཐར་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདིར་འགྱུར་བས་ན། དེ་ལྟ་བུ་ལ་གེགས་ཅི་ཕྱིར་མི་འོང་བས་བསམ་གཏན་བཞི་བའི་སྙོམས་བར་འཇུག་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་རྩོད་པའི་ཚིག་གོ །གང་གི་ཚེ་འདི་སེམས་གཅོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་དེའི་རྒྱུ་བ་ཆེས་ཕྲ་བར་ལམ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཐོབ་ནས་མཐར་གྱིས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སེམས་གཅོད་པ་དྲན་པས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་
Chinese
所谓的九次第定，最初的作者一定是父亲。在此，如果没有生起初禅，就无法入于二禅。同样，如果没有生起非想非非想处，就无法入于灭尽定。欢喜自在，就是极度地自在。所谓“超胜而入定”，是指从初禅到三禅。从三禅到无边虚空处等也是如此。从灭尽定到有顶，所谓“四蕴的异熟性”，是争论之词。寿命等自性，依赖于心和身而存在，因此即使在有顶，因为无色，也不可能没有心识的状态。单一蕴的有不存在，因此不应没有心和心所。如何入于无想定（དྷྱཱ་ནོ་ཏྱཻ，dhyānotyai，禅定，进入）？在有顶也入于灭尽定（ར་སཾ་ག་ཏྱ་ན་ནུ་བརྟ་ཏེ，rāsaṃgatyanānubartate，不随顺于味）。所谓“识等也”，是争论之词。四禅和有顶是同地，因为是同地的扩展。在其后生起，也是不合理的（བི་ཙཱ་རི་ཎི་ཡ་མི་ཏེ，vicāriṇīyamite，寻伺，不）。这不合理，因为没有紧接着生起，所以过度地成为同地的因。所说的是，如果四禅之后是无心识的灭尽定，那么四禅就是次第安住定的前行。既然已经承认次第生起，那么为什么不会有障碍呢？因此，所谓“在四禅的入定之后生起灭尽定”，是争论之词。当这与断心相顺时，没有显现的造作，其行相极其微细，从而显现道。获得它之后，次第地，非想非非想处的体性断心，以忆念对无所有处的贪著。
English
The so-called nine successive attainments, the initial author must be the father. Here, without generating the first dhyana, one cannot enter the second dhyana. Similarly, without generating the state of neither perception nor non-perception, one cannot enter into the cessation of perception and feeling. Being in control of joy is indeed being extremely in control. The so-called "transcending and entering into samadhi" refers to the progression from the first to the third dhyana. The same applies from the third dhyana to the realm of infinite space and so on. From the cessation attainment to the peak of existence, the statement "the nature of the four skandhas as ripened result" is a matter of debate. The nature of life and so on depends on the mind and body, therefore even at the peak of existence, since it is formless, there cannot be a state without consciousness. The existence of a single skandha is impossible, therefore it should not be without mind and mental factors. How does one enter the non-perceptual samadhi (དྷྱཱ་ནོ་ཏྱཻ, dhyānotyai, meditation, entering)? Even at the peak of existence, one enters the cessation attainment (ར་སཾ་ག་ཏྱ་ན་ནུ་བརྟ་ཏེ, rāsaṃgatyanānubartate, not conforming to taste). The phrase "consciousness and so on also" is a term of contention. The fourth dhyana and the peak of existence are of the same ground, because it is an expansion of the same ground. It is also unreasonable to generate it immediately after (བི་ཙཱ་རི་ཎི་ཡ་མི་ཏེ, vicāriṇīyamite, investigation, not). This is unreasonable because there is no immediate arising, so it becomes excessively the cause of the same ground. What is said is, if after the fourth dhyana there is the cessation attainment without consciousness, then the fourth dhyana is the preliminary to the successive abiding attainment. Since successive arising has been acknowledged, why wouldn't there be obstacles? Therefore, the statement "after the attainment of the fourth dhyana, the cessation attainment arises" is a term of contention. When this is in accordance with cutting off the mind, there is no manifest fabrication, its course is extremely subtle, thereby manifesting the path. Having obtained it, successively, the nature of neither perception nor non-perception cuts off the mind, with mindfulness of attachment to the realm of nothingness.
Tibetan
བྲལ་བས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ཉིད་སྒྲུབ་བྱེད་དོ། །དེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའམ་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གནས་སྐབས་མདོ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་འདིར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དགེ་རྒྱས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གོང་མའི་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ངེས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འདི་གཉིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་སྟེ་ཚུལ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ངེས་པ་དང་གཉི་ག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་མྱོང་བར་འགྱུར་བར་ངེས་པའོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིར་མི་འོང་བ་ནི་མྱོང་བར་འགྱུར་བར་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པའི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྐྱེས་ནས་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ལས་གཉིས་ ཀ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་སྐྱེས་པ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་ཁ་ཅིག་དང་པོ་མི་དག་གི་ནང་དུ་སྐྱེས་པ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལྷ་དག་གི་ནང་དུའོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་དང་པོ་མི་དག་གི་ནང་ཁོ་ནར་སྐྱེ་ལ། ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་ནི་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དང་པོ་མི་དག་གི་ནང་ཁོ་ནར་སྐྱེའི་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞིན་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བའི་སྒོ་ནས་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བས་ཡོ་དས་སུ་སྐྱོ་བས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་རྣམས་འགོག་པ་ལ་ཞི་བར་གནས་པས་བདེ་བར་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་པས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྙེད་པར་བྱེད་ཅིང་ཡང་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འབྱུང་བས་དེ་ལྟར་གནོད་པར་མི་བྱེད་པས་དེར་དང་པོར་འགོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ། །བསྐྱེད་ཟིན་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ནི་སྔོན་གོམས་པའི་དབང་གིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་
Chinese
因断绝而成就，故能遮止的等至，唯有有顶才能成就。彼因离贪而入等至，或渐次安住之等至等，如是之情况与经相违，是故无想定亦应包括于此。彼谓善逝之离贪，非指更上层之离贪，此乃确定之说。如是此二等至等，如前所说。因必将感受及两者兼具之故。无想定是必定感受的。灭尽定则是两者兼具。不还者是必定感受，阿罗汉则否，因其于彼即入涅槃故。又或生后感受，及于他生感受，故两者皆可感受。初生者亦然，此广说之。无想定，有者初生于非天之中，有者则生于天众之中。灭尽定则唯初生于非天之中，若已退失，则亦可生于色界。又为何此定唯初生于非天之中，而不像无想定般生于色界？因其未入定故，欲界之想与受等，由寻伺等心所极度扰动，故不还者厌患之，思惟安住于寂静之灭尽定中，方能安乐，故能证得灭尽定，且屡屡修习之。不还者生于色界，因色界已入定，心与心所生起，故不如此扰乱，故彼处初不生起灭尽定。已生起者，若已退失，则由先前之串习力而生起。无想定
English
The attainment of cessation, which is accomplished by abandonment, is accomplished only by the peak of existence. Because it is an attainment free from desire, or an attainment of gradual abiding, etc., such a situation would contradict the sutras, therefore the attainment of non-perception should also be included here. It is certain that the abandonment of desire by the Sugata does not refer to the abandonment of desire of a higher level. Thus, these two attainments, etc., occur as described above. Because it is certain to be experienced and both. The attainment of non-perception is certain to be experienced. The attainment of cessation is both. The non-returner is certain to be experienced, but not the Arhat, because he enters Nirvana in that very state. Or, it is experienced after birth, and experienced in another life, so both can be experienced. Even the first born, this is explained in detail. The attainment of non-perception, some are first born among the Asuras, and some are born among the gods. The attainment of cessation is only first born among the Asuras, and if it has been lost, it can also be born in the form realm. Furthermore, why is this attainment only first born among the Asuras, and not in the form realm like the attainment of non-perception? Because it is not in samadhi, the thoughts and feelings of the desire realm, etc., are extremely disturbed by investigation and analysis, etc., so the non-returners are disgusted by it, and think that by abiding in the peaceful attainment of cessation, they can be happy, so they can attain the attainment of cessation, and practice it repeatedly. The non-returner is born in the form realm, because the form realm is in samadhi, and the mind and mental factors arise, so it does not disturb in this way, so the attainment of cessation does not arise there for the first time. Those who have already arisen, if they have lost it, then it arises from the power of previous habituation. The attainment of non-perception