Tibetan
ས་ཏེ། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལས་མ་འདས་པར་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་ལ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ནི་དེ་ལས་འདས་པ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བཤད་པ་ན་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སྦྱོར་བས་ ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྷན་ཅིག་པའི་ཐོབ་པ་ཅན་འདི་ཉིད་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །འདས་པ་ཡང་མི་འཐོབ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་ཉམས་ཏེ་སླར་དེ་ཉིད་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེའི་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་བཞིན་དུ་སྔོན་མེད་པ་ཁོ་ན་སྦྱོར་བས་འཐོབ་གྱི། སྔར་ཉམས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པ་ཡང་མི་འཐོབ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྦྱོར་བས་འཐོབ་པ་ཡིན་ཡང་མ་འོངས་པ་འཐོབ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་རིགས་ཅན་མ་འོངས་པ་གང་ཅུང་ཟད་ཅིག་འཐོབ་པ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་བཞིན་ནོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཁོ་ནས་འཐོབ་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ལ། གཞན་ལས་ནི། དགེ་བའི་མཐར་འབྱོན་ཁྱེད་ཀྱི་ནི། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་ཅུང་ཟད་མེད། །གང་དུ་བཞེད་པར་མཁྱེན་པ་ཉིད། །བཞེད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་ལགས། །ཞེས་བཤད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདྲི་བ་ནི། ཅི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡང་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ། གང་དེ་ཡང་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འདིར་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་ལ་མངོན་པར་འདོད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཟད་མཁྱེན་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །འདི་ལྟར། དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། དེ་བས་ན་དེ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། ཙམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་འབད་རྩོལ་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་གའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཉི་གའི་ཆ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པའོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་ལ། ཟད་པ་ཤེས་པའི་དུས་ན་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྐྱེད་ པར་བྱེད་པས་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་ལ། བསྐྱེད་ཟིན་པའི་ཚེ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་གང་ལས་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་དུས་ན་གཉི་གའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མ་བསྐྱེད་པའི་ཚེ། ཇི་ལྟར་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་ཉམས་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་དུས་ན་དེ་བསྐྱེད་ཟིན་པ་བཞིན་དུ་མངའ་བརྙེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་མངོན་སུམ་དུ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པའི་གེགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་བསྐྱེད་པ་ན་ཡང་གཉི་གའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གྲུབ་པོ། །ནུབ་ཕྱོགས་པ་དག་ན་རེ། དེ་ནི་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བདེན་པ་རྣམས་མཐོང་ཞིང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས། དེ་ལས་ལངས་ནས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ། དེ་ནས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་འཇུག་གོ །འགོག་པའི་སྙོམས་བར་འཇུག་པ་ལས་ལངས་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤངས་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སློབ་བའི་གནས་སྐབས་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བར་སྐབས་འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྐད་ཅིག་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞིའི་བར་སྐབས་སུའོ། །མི་འདྲ་བའི་སེམས་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའམ། བསམ་གཏན་བཞི་བ་ལས་ལྡང་བའི་སེམས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དེ་སྲིད་པས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་མི་རུང་སྟེ། དེ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་བས་ཕྲ་བའི་མཇུག་ཐོགས་ སུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བའམ། རིག་པ་དང་འགལ་བ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་པ་ལྡང་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། བསམ་པ་ནི་དགོངས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བསམ་པ་མི་ལྡང་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལེགས་པར་བསགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་མངའ་ཕྱིར་དང༌། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོ
Chinese
因此，如果不超出见道所断的范围，就不能生起有顶的灭尽定。声闻缘觉也没有超出这个范围的。他们是这样说的。这里说“通过精进”，是因为生起圣道的力量。因此，说“这只能通过修习获得”，不是通过离欲获得，而是表明这是俱生获得的。说“过去也无法获得”，如果完全退失，再次生起，就像别解脱戒一样，只能通过修习获得以前没有的，而不是以前退失的。说“未来也无法获得”，即使通过修习获得，未来也不会获得。为什么呢？因为这是通过心的力量获得的。因此说，未来稍微获得的那种，是通过心的力量获得的，比如苦法智忍等。灭尽定也说是只能通过修习获得。其他论典中说：“善逝您，没有丝毫从修习中产生，您想在哪里，就能知道在哪里，完全依赖于您的意愿。”因此提问说：世尊也是从修习中产生的吗？说“通过菩提获得”，虽然那也是尽和不生的菩提，但这里是指证得尽。因此详细地说“与尽智同时”。像这样，从“那些功德”等，到“因此那些”之间，有详细的阐述。“仅仅”这个词是为了区分努力。说“从二分中解脱”，二分是指烦恼障和等持障。其中，如金刚喻定能从烦恼障中解脱，在证得尽智时才能解脱。生起灭尽定，就是等持的
English
Therefore, if it does not exceed what is to be abandoned by seeing, then one cannot generate the absorption of cessation at the peak of existence. Solitary realizers also do not have anything that exceeds that. They say that. Here, it is said "through diligence" because it arises by generating the power of the noble path. Therefore, it is said that "this can only be obtained through practice," it is not obtained through detachment from desire, but it shows that this is the very one with co-emergent attainment. Saying "the past is also not obtained," if one completely declines and generates it again, just like the vows of individual liberation, one only obtains what was previously non-existent through practice, not what was previously declined. Saying "the future is also not obtained," even if it is obtained through practice, the future will not be obtained. Why? Because it is obtained through the power of the mind. Therefore, it is said that whatever little of that kind is obtained in the future is through the power of the mind, like the forbearance of knowing the Dharma in suffering, and so on. It is also said that the absorption of cessation is only obtained through practice. In other treatises, it is said: "O Virtuous One, none of yours arises from practice. Wherever you wish to be, you know where to be, it depends entirely on your wish." Therefore, the question is asked: Is the Bhagavan also produced from practice? Saying "obtained through enlightenment," although that is also the enlightenment of cessation and non-arising, here it specifically refers to the knowledge of cessation. Therefore, it is said in detail, "simultaneous with the knowledge of cessation." Like this, from "those qualities" and so on, up to "therefore those," there is a detailed explanation. The word "only" is for the purpose of distinguishing effort. Saying "liberated from the two parts," the two parts are the obscuration of afflictions and the obscuration of samadhi. Among them, the vajra-like samadhi liberates from the obscuration of afflictions, and liberation occurs at the time of attaining the knowledge of cessation. Generating the absorption of cessation is the absorption of
Chinese
能从二障中解脱，生起之后就是解脱。那么，世尊在何时了知灭尽之时，称为从二分中解脱呢？在未生起灭尽定之时，如何能从入定的障碍中解脱呢？因为远离了那个障碍，并且不具有那个障碍而完全消失，所以在世尊了知灭尽之时，就像已经生起那样获得了证悟，因为远离了能够显现生起的障碍之缘故。因此，即使没有生起，也成立了从二分中解脱。西方人说：那个“最初”是广大的生起，怎么样呢？菩萨虽然从无所有处生处离欲，但依靠第四禅而见诸真谛，获得不来果，从那里面起来之后入于有顶定，然后入于灭尽定。从灭尽定中起来之后，依靠第四禅，通过修习有顶的烦恼而断除应断之法，成为佛陀世尊，这才是法性。这样的话，就是在有学的阶段生起的，他们这样说。因此，所谓“在此期间”，就是在三十四个刹那的期间。不同的心，无论是从有顶，还是从第四禅中生起的心都可以，因为是有漏的缘故，所以不能以那个有顶来入于灭尽定，因为那是比有顶更细微的后续入定，所以是不可能的。所谓“会变成什么”，就是会变成与论典相违，或者与理智相违的东西。所谓“会变成有想法的”，是广大的生起。所谓“想法”，就是意念。因为什么原因会变成没有想法的呢？分别说者说：因为很好地积累了福德和智慧的资粮，并且具有大悲心，以及不共的缘故。
English
It liberates from the two obscurations, and once generated, it is liberation. So, when does the Blessed One, upon knowing cessation, be called liberated from the two parts? When the cessation attainment has not been generated, how can one be liberated from the obscuration of entering into attainment? Because of being separated from that obscuration, and because not possessing it, it completely disappears, so at the time when the Blessed One knows cessation, just like having already generated it, one has attained mastery, because one is free from the obstacles that can manifestly generate it. Therefore, even when it has not been generated, it is established that one is liberated from the two parts. The Westerners say: That "first" is a vast arising, how so? Although a Bodhisattva is free from desire from the sphere of nothingness, yet relying on the fourth dhyana, he sees the truths and obtains the fruit of non-return, and rising from that, he enters the peak of existence, and then enters the cessation attainment. Rising from the cessation attainment, relying on the fourth dhyana, by meditating on the afflictions of the peak of existence, he abandons what is to be abandoned and becomes a Buddha, a Blessed One, this is the nature of dharma. In that way, it is generated in the stage of learning, they say. Therefore, the so-called "in the meantime" is in the meantime of thirty-four moments. Different minds, whether it is the peak of existence or the mind arising from the fourth dhyana, is acceptable, but because it is with outflows, it is not possible to enter the cessation attainment with that peak of existence, because it is a more subtle subsequent attainment than the peak of existence, so it is impossible. The so-called "what will become" is that it will become something contradictory to the treatises or contradictory to reason. The so-called "will become with thought" is a vast arising. The so-called "thought" is intention. For what reason will it become without thought? The Vaibhashikas say: Because of having well accumulated the accumulations of merit and wisdom, and because of possessing great compassion, and because of being uncommon.