Tibetan
སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་གནས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དུས་ན་དེ་བཏང་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་བཏང་ཞེས་བྱ་བརྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་བཤད་པ་ནི། དེ་དག་གིས་མ་རྙེད་པ་གཏན་དུ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྙེད་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གཏན་དུ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུད་ལ་ནམ་ཡང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་ནི་དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དག་གོ །རིགས་གསུམ་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དག་རེ་རེས་ཐམས་ཅད་རྙེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། རིགས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་རྙེད་པ་ཡང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མཚུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདྲི་བ་ནི། གང་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་རྙེད་པ་ལས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་རྙེད་བ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དགེ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་མ་ ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔར་གང་གསུངས་པའོ། །ལན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ནི་དེ་ཉིད་རྙེད་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འོ་ན་ནི་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་གདོན་དགོས་སོ། །གདོན་མི་དགོས་ཏེ། ཚིག་གཅིག་པུ་དག་ཀྱང་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་ཉེས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་སྒོ་ནས་འདིར་ཉེ་བར་བཀོད་ན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་འདི་ན་ཡང་སོན་འདུག་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་འདིར་ཡང་མ་རྙེད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་དེ་ཉིད་འདོད་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིན་གྱི། གཞན་དག་
Chinese
处于第一个刹那者，不应成为异生。如果这样，那么在获得果实的时候，因为舍弃了它，就应成为非圣者。因此，广泛地说了“舍弃了那些”。解释其原因：因为那些没有获得的被彻底摧毁了。意思是，因为获得了对苦的法智忍，对苦的法智忍以及与其同时生起者摧毁了没有获得的异生性。没有获得的圣者之法，在彼之相续中永远不会生起。为了也推翻先前所说的过失，广泛地说了“那么那些也”，即对苦的法智忍以及与其同时生起者。三种种姓是因为声闻、独觉、以及正等觉佛陀的种姓。声闻等每一个也没有获得一切，三种种姓没有获得的，对于声闻等是相同的。因此提问：哪些的？因此说：从一切没有获得的来说，是异生。如果那样，就会变成同样的过失，意思是如果一切没有获得的都是异生性，那么佛陀也会因为是声闻和独觉的种姓，不具功德，而成为非圣者，这是先前所说的。回答也是同样的，意思是，从没有获得的那里开始，那么就必须去除“仅仅”这个词。不需要去除，因为即使是单独的词也必须确定地理解。那么，因为与先前所说没有差别，努力就变得没有意义，如果从完全舍弃先前所说的过失的角度在这里进行安排，那么声闻等不是圣者的过失，在这里仍然存在。如果在这里也想要那个没有获得就没有的回答，那么就是由对苦的法智忍以及与其同时生起者，而不是其他的。
English
One who abides in the first moment should not become an ordinary being. If so, then when the fruit is obtained, because it is abandoned, it should become a non-noble one. Therefore, it is extensively stated that "those are abandoned." The reason for this is explained: because those that have not been attained are completely destroyed. That is, because the forbearance of knowing the Dharma of suffering has been obtained, the forbearance of knowing the Dharma of suffering and those that arise simultaneously with it destroy the state of being an ordinary being that has not been attained. Those unattained noble dharmas will never arise in that continuum. In order to also refute the previously stated fault, it is extensively stated that "then those also," namely the forbearance of knowing the Dharma of suffering and those that arise simultaneously with it. The three lineages are because they are the lineages of the Hearers, Solitary Buddhas, and Perfectly Complete Buddhas. Each of the Hearers and so forth has not attained everything, and what the three lineages have not attained is the same for the Hearers and so forth. Therefore, the question is: of which ones? Therefore, it is said: from what has not been attained by all, it is called an ordinary being. If that is the case, then the same fault will occur, meaning that if everything that has not been attained is the state of being an ordinary being, then the Buddha, being of the lineage of Hearers and Solitary Buddhas and not possessing qualities, would become a non-noble one, which is what was previously stated. The answer is also the same, meaning that from where there is no attainment, then the word "only" must be removed. It is not necessary to remove it, because even single words must be understood definitively. Then, because there is no difference from what was previously stated, the effort becomes meaningless. If it is arranged here from the perspective of completely abandoning the previously stated fault, then the fault of the Hearers and so forth not being noble ones still remains here. If here also that same answer of not having what has not been attained is desired, then it is by the forbearance of knowing the Dharma of suffering and those that arise simultaneously with it, and not by others.
Tibetan
གི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་འབད་པ་གང་ཡིན་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །རྒྱུད་ལ་འཕགས་པའི་ཆོས་གང་དག་མ་སྐྱེས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཕགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའམ་འབད་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་གཞན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་སྨོས་པས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་དེ་སྐད་སྨྲས་ཀྱི་ཉེས་པ་སྔ་མ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་ཏེ། མདོ་བྱེད་པའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་རྒྱུད་དུ་འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་རྫས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འོན་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྒྱུད་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་གང་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་འདོགས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་རྣམས་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །འདི་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་བཏགས་པས་ན། དེས་ན་མདོ་དང་འགལ་ཡང་སླར་བཤད་པ་བརྗོད་པ་འདི་ནི་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་པའོ། །འཇུག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ ངེས་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ནི་འདིར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་ལ་མངོན་པར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་གང་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་འཇུག་པར་ངེས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་བརྗོད་པ་རྣམས་ཁོ་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་ངེས་པས་བཟོད་པ་ཐོབ་པའོ། །འདི་མདོ་སྡེ་པས་ལས་ལེན་པར་བྱེད་དེ། འདི་གང་ན་མི་དེ་ཡིན་པས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་སྟེ། འཕགས་པའི་ཆོས་རྒྱུད་ལམ་སྐྱེས་པ་སྟེ་ཆོས་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་ནི་སླར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལེན་བ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་དེ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་འཕོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཐོབ་དང་ས་འཕོས་བས་ནི་རྣམ་ཉམས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཐོབ་བ་དང་ས་འཕོས་པ་ལས་རྣམ་པར་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། ས་འཕོས་པ་ནི་ཁམས་དང་སར་སྐྱེས་པས་འཕོས་པའོ
Chinese
如果说“不是”，那么所作的努力就变得没有意义了。圣法未生起，将会广为流传。对于相续中哪些圣法未生起，而说是凡夫，这里也像前面一样，声闻等不是圣者，或者努力变得没有意义了吗？对此，努力并非没有意义，因为它具有其他意义。因为提到了相续，所以凡夫仅仅是世俗谛中存在，而不是其他法，为了显示这个意义才这样说，并不是为了避免之前的过失。论师僧护说：眼等每一刹那都属于凡夫的相续，但不是引导者。每一刹那都不适合成为相续，否则刹那将变成非实有。因此，眼等刹那的凡夫就是相续本身。如果问：哪个刹那被执持并安立？回答说：从它们之中，无法说成是彼或异。因为对眼等刹那特别安立为凡夫，所以即使与经部相违，这种重复的说法也是以信心随顺的。进入是指进入对真实的确定。凡夫地，这里明显是指凡夫的处境。也就是在何种处境中，烦恼、业和烦恼的进入是确定的。如果是这样，那么仅仅是言说就会变成凡夫，因为烦恼等的进入是确定的，所以获得了忍。这是经部师所采用的，因为无论在哪里，人都是如此，所以也不需要考察。或者，凡夫就是凡夫地，圣法通过相续道生起，而不是其他法。圣法生起后，再次被凡夫所取是不可能的，因为这被称为凡夫地已转移。获得它和地转移被称为“变坏”，从获得它和地转移会发生变坏，地转移是指从界和处生起而转移。
English
If it is said "it is not," then whatever effort is made becomes meaningless. The noble dharmas that have not arisen will be widely propagated. Regarding which noble dharmas have not arisen in the continuum, and it is said to be an ordinary being, here too, like before, are the Hearers and so on not noble ones, or does the effort become meaningless? Regarding this, the effort is not meaningless, because it has other meanings. Because the continuum is mentioned, ordinary beings exist only in conventional truth, and not other dharmas, to show this meaning it is said so, not to avoid the previous fault. The teacher Sangharakshita says: Each moment of the eye and so on belongs to the continuum of ordinary beings, but it is not the guide. Each moment is not suitable to become a continuum, otherwise the moment will become non-substantial. Therefore, the ordinary being of the moment of the eye and so on is the continuum itself. If asked: Which moment is grasped and established? The answer is: From among them, it cannot be said to be the same or different. Because the moment of the eye and so on is particularly established as an ordinary being, even if it contradicts the sutra, this repeated statement is followed with faith. Entering means entering into the certainty of the truth. The ground of ordinary beings, here it clearly refers to the state of ordinary beings. That is, in what state is the entry of afflictions, karma, and afflictions certain. If so, then merely speaking will become an ordinary being, because the entry of afflictions and so on is certain, so tolerance is obtained. This is what the Sutra School adopts, because wherever it is, the person is like that, so there is no need to investigate. Or, an ordinary being is the ground of ordinary beings, the noble dharma arises through the continuum path, and it is not another dharma. After the noble dharma arises, it is impossible to be taken again by an ordinary being, because this is called the ground of ordinary beings having been transferred. Obtaining it and the transfer of the ground are called "deterioration," deterioration occurs from obtaining it and the transfer of the ground, the transfer of the ground refers to the transfer from arising in the realm and place.