English
Ra. The noble ones have extensively spoken of the term "basis." The basis where the noble path has not arisen is the seed of afflictions to be abandoned by seeing and meditation, and because it becomes the cause of other subsequent related bases, at that time it is called an ordinary being, because it generates another moment connected with the seeds of all the afflictions of the three realms. The antidote to afflictions is the manifestation of the path of seeing or the path of meditation, and if that is manifested, then the seed of afflictions to be abandoned by those bases and the subsequent related moment are not the cause, because the condition contrary to arising has been obtained. The seed of afflictions to be abandoned, only the nature of non-regression, between them, obtaining the condition that is in accordance with its arising and subsequent, is the nature of the cause, that is, the past. Therefore, those bases also cannot generate the afflictions to be abandoned by seeing and meditation, because there is no seed. Those without seeds should not arise, because it is too extreme. For that very reason, from the cessation of the seed of afflictions, by the power of the path of seeing and meditation, the afflictions to be abandoned by them will also not arise. It has become like that, because the seed has been uprooted from that basis. Therefore, it is said, "The basis is like a seed burned by fire," etc. Just as a seed burned by fire cannot produce a sprout, that basis also cannot produce a sprout, so it has not become a seed. Similarly, the basis is burned by the fire of the path and has not become a seed of afflictions, therefore it is called the abandonment of afflictions. If that is the case, then wouldn't it be that abandoning desire with the worldly would not abandon afflictions? Because the worldly path cannot cut off the seed of afflictions. Therefore, if the basis, by means of the worldly path, causes the entity of the seed of afflictions to deteriorate, then it is called the abandonment of afflictions. The opposite is what is called not abandoned. In the case of not abandoned, if the noble and non-noble paths have not burned the basis and have not caused the entity of the seed to deteriorate, then it is not the abandonment of afflictions.
Tibetan
ཞེས་བྱའོ། །རྟེན་ལ་རྩ་ནས་མ་བཏོན་པ་དང༌། ཉམས་པར་མ་བྱས་པའི་ས་བོན་ཡོད་པས་གང་མ་སྤངས་པ་དེ་དང་ནི་ལྡན་ནོ། །རྟེན་ལས་ས་བོན་རྩ་ནས་བཏོན་པའི་ཕྱིར་རམ། ས་བོན་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་གང་སྤངས་པ་དེ་དང་ནི་མི་ལྡན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་རྟེན་ལ་ས་བོན་རྩ་ནས་བཏོན་པ་དང༌། རྩ་ནས་མ་བཏོན་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་རྣམ་པར་བཞག་ལ། ས་བོན་ཉམས་པར་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་གདམས་ཏེ། ས་བོན་རྒྱན་ཆད་པ་དང་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་དང་ཉམས་པར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་གདགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལྡན་པ་འདི་ནི་གང་ཟག་ལ་སྟེ། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་མདོ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཐ་སྙད་བརྗོད་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །མ་འབད་པར་སྐྱེ་པ་རྣམས་ནི་འབད་པ་ལ་མི་བལྟོས་པ་རྣམས་ཏེ། གང་དག་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐོབ་པའོ། །འབད་དེ་སྐྱེ་བ་རྣམས་ནི་གང་དག་སྐྱེ་བ་ལ་མི་བལྟོས་པར་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འཐོབ་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་དག་སྐྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། གང་དག་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཐོབ་ཀྱི་འབད་རྩོལ་གཞན་ལ་མི་བལྟོས་པ་དེ་དག་ནི་སྐྱེ་བས་འཐོབ་པ་རྣམས་སོ། །འདིར་སྐྱེ་བ་ནི་ཅི་རིགས་པར་སྲིད་པ་བར་མར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དང༌། སྐྱེ་བའི་སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའོ། །གང་དག་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བ་དེ་དག་ནི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་དག་གིས་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་ཉམས་པར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་དེ་དག་གི་སྒྲ་ནི་མ་འབད་པར་སྐྱེ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཀུན་ཏུ་མ་ཆད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་ཉམས་པར་མ་བྱས་པས་མ་འབད་བར་སྐྱེས་པ་རྣམས་དང་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཀུན་ཏུ་མ་ཆད་པར་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་གང་དག་གིས་ཉམས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉམས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་གཏན་དུ་ཡང་དག་པར་བ
Chinese
如是说。因为依处上存在未从根本上断除和未损害的种子，所以与未舍弃者相应。因为从依处上根本断除了种子，或者因为损害了种子，所以与已舍弃者不相应。如是，虽然与具有世间心者本身没有差别，但因为依处上根本断除和未断除种子，所以安立为圣者和异生。因为损害和未损害种子，所以安立为世间的离欲者和非离欲者。如是教诫说，因为种子中断和损害，以及相续未中断和未损害，所以施设名言，这是总的词句。此相应是指补特伽罗，因为经中说也有善法和不善法。在叙述有法烦恼者的相应和不相应名言的结尾，应当叙述善法，因此广说了善法也有两种。无勤而生者是指不依赖勤奋者，即仅仅通过出生就能获得者。勤奋而生者是指不依赖出生，而是通过加行的差别而获得者。因此广说了“何者以生”等，即仅仅通过出生就能获得，而不依赖其他勤奋努力的，那些就是以生而获得者。此处出生是指随其应理地在中阴有中结生，以及在生有中结生。何者依赖于加行的差别，那些出生就是从加行中产生的。因为他们没有损害种子的事物，所以在“因为他们没有损害种子的事物”等句中，“他们”的词语是与无勤而生者相连的。对于善根完全未断绝者来说，因为没有邪见，所以他们没有损害种子的事物，因此应当说与无勤而生者以及善根完全未断绝者相应。那么，种子的事物是被谁损害的呢？因此说了“彼等损害”等。善法的根本永远真实地
English
It is said thus. Because there exists a seed that has not been eradicated from its root and has not been damaged in its basis, it is in accordance with that which has not been abandoned. Because the seed has been eradicated from its root from the basis, or because the seed has been damaged, it is not in accordance with that which has been abandoned. Thus, although there is no difference in being possessed of a worldly mind, because the seed has been eradicated from its root and not eradicated from its root in the basis, it is distinguished as noble ones and ordinary beings. Because of damaging and not damaging the seed, it is distinguished as those who are free from desire and those who are not free from desire in the world. Thus, it is taught that because the seed is interrupted and damaged, and because the continuity is not interrupted and not damaged, terminology is applied, which is the general statement. This association refers to the individual, because the sutra says that there are also virtuous dharmas and non-virtuous dharmas. At the end of stating the terminology of association and non-association of afflicted dharmas, virtuous dharmas should be stated, therefore it is extensively stated that virtuous dharmas are also of two types. Those who are born without effort are those who do not depend on effort, that is, those who obtain it merely by being born. Those who are born with effort are those who do not depend on birth, but obtain it through the distinction of application. Therefore, it is extensively stated, "Those who are born," that is, those who obtain it merely by being born and do not depend on other efforts, those are the ones who obtain it by birth. Here, birth refers to the connection of consciousness in the intermediate state, as appropriate, and the connection of consciousness in the state of birth. Those births that depend on the distinction of application are those that arise from application. Because they have not damaged the substance of the seed, in the phrase "because they have not damaged the substance of the seed," the word "they" is connected with those who are born without effort. For those whose roots of virtue are completely unbroken, because there is no wrong view, they have not damaged the substance of the seed, therefore it should be said that they are in accordance with those who are born without effort and those whose roots of virtue are completely unbroken. Then, by whom is the substance of the seed damaged? Therefore, it is said, "They damage it," and so on. The root of virtuous dharmas is always truly