Tibetan
པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་ངུ་དང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པས་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལྷག་མ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་འདོད་པ་ན་དཔྱོད་པ་དག་ནི་རགས་པའོ། །བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པ་དག་ནི་ཞིབ་པའོ། །བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དཔྱོད་པ་ནི་ཆེས་ཞིབ་པའོ། །དེ་ལ་རིགས་ཐ་དད་དུ་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་གཅིག་ཏུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་འཇུག་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་ནི་གཏོང་བར་བྱེད་པས་རྟོག་པའོ། །གཏོང་བར་བྱེད་པས་དཔྱོད་པའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ །དམིགས་པ་རགས་བའི་རྣམ་པ་ལས་རྟོག་པའོ། །ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པས་དཔྱོད་པའོ་ཞེས་གཞན་དག་གོ །ཤིན་ཏུ་བའི་རྣམ་པས་རྟོག་པ་དང་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པས་དཔྱོད་པའོ་ཞེས་གཞན་དག་གོ །འགའ་ཞིག་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པས་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པས་དཔྱོད་པའོ་ཞེས་སོ། །གཞན་དག་ནི་འབྱུང་བའི་རྣམ་པས་ནི་རྟོག་པའོ། །ངེས་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་བས་དཔྱོད་པའོ་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་འཇུག་ན་ཅི་ལྟར་ད་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སོ་ཞེས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡན་ལག་ལྔར་བཤད་དེ། ཡན་ལག་བཞི་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །ས་ལས་བསམ་གཏན་དང་པོ་དེ་ཡན་ལག་ལྔ་པར་བཤད་དེ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་འཆོལ་བ་སྲིད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་སོ། །རྒྱུན་ལས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡན་ལག་ལྔར་བཤད་ཀྱི། སྐད་ཅིག་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་ལ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར། སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་འཇུག་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རགས་པའོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་འཇུག་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་བ་ནི་དཔྱོད་པ་སྟེ་དེ་ཡང་ཞིབ་པའོ། །གང་ཡང་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་དང་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །ཕ་རོལ་པོ་ལས་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་སེམས
Chinese
པའོ། 为什么呢？因为各种类别各自有小和大等差别，所以才会有粗和细的差别。同样，对于剩余的知识也应该这样说。在寻、伺和欲之中，伺是粗的。初禅的所依是细的。殊胜禅的伺是最细的。对此，并不是承认类别是不同的。因为对于“寻和伺不是一体”等等，想到因为是通过不同方式产生的，所以心的刹那不会变成粗和细。有些人说，通过不同方式进入，两者的差别在于舍弃，所以是寻。因为舍弃，所以是伺。另一些人说，从粗略的对境的行相中产生的是寻。从完全观察的行相中产生的是伺。还有些人说，从极度的行相中产生的是寻，从完全观察的行相中产生的是伺。有些人说，从现观的行相中产生的是寻，从分别观察的行相中产生的是伺。另一些人说，从产生的行相中是寻，从确定认识的行相中是伺。如果寻和伺是通过不同方式进入的，那么为什么现在说初禅有五个支分，即寻、伺、喜、乐和等持呢？初禅被说成有五个支分，应该说有四个支分，因为寻和伺中任何一个都不存在。想到这是因为在地上，初禅被说成有五个支分，是因为考虑到寻和伺可能会混杂。从相续来说，初禅有五个支分，但从刹那来说不是，因为在一个刹那中，寻和伺不会同时产生。阿闍黎集贤说，寻和伺在等持之间进行区分。成为进入殊胜禅的障碍是寻，而且是粗的。成为进入二禅的障碍是伺，而且是细的。“任何一个”的意思是既是它本身，又不是它本身。从与对方的差别完全观察后，心……
English
Pa'o. Why is that? Because each of the categories has differences such as small and large, so there is coarseness and subtlety. Similarly, the remaining knowledge should also be spoken of in this way. Among investigation, analysis, and desire, analysis is coarse. The basis of the first dhyana is subtle. The analysis of the special dhyana is the most subtle. In this regard, it is not admitted that the categories are different. Because regarding "investigation and analysis are not one," etc., it is thought that because they arise through different modes, the moment of mind will not become coarse and subtle. Some say that entering through different modes, the difference between the two is that investigation is through abandonment. Because of abandonment, it is analysis. Others say that investigation arises from the aspect of a coarse object. Analysis arises from the aspect of complete examination. Still others say that investigation arises from the aspect of extreme, and analysis arises from the aspect of complete examination. Some say that investigation arises from the aspect of direct realization, and analysis arises from the aspect of discriminative examination. Others say that investigation is from the aspect of arising, and analysis is from the aspect of definite cognition. If investigation and analysis enter through different modes, then why is it now said that the first dhyana has five branches, namely investigation, analysis, joy, happiness, and concentration? The first dhyana is said to have five branches, but it should be said to have four branches, because neither investigation nor analysis exists. It is thought that because on the ground, the first dhyana is said to have five branches, it is spoken of considering that investigation and analysis may be mixed. From the continuum, the first dhyana has five branches, but not from the moment, because in one moment, investigation and analysis do not arise simultaneously. Acarya Samghabhadra says that investigation and analysis are distinguished between concentrations. What becomes an obstacle to entering the special dhyana is investigation, and it is coarse. What becomes an obstacle to entering the second dhyana is analysis, and it is subtle. "Any one" means both itself and not itself. Having completely examined the difference from the opponent, the mind...
Tibetan
་ཁེངས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །བདག་ནི་ཐོས་པ་དང་ལྡན་ནོ། །ནོར་དང་ལྡན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ནོ། །བློ་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་དུ་རང་གི་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་ཆགས་པ་སེམས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དྲེགས་པ་སྐྱེ་བཞེས་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་ནི། དགེ་བའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གི་སེམས་སོ་སོར་ཐོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་འདིས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་བྱེད་བས་ན་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་སྟེ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རང་གི་ཆོས་ལ་ཆགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། འདིར་རང་གི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་ཤིང་རྣམ་པར་འཕྲོ་བ་གང་གིས་ ཆོས་རྣམས་དང་སེམས་ཀུན་ཏུ་འགལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡོངས་གཏུགས་པར་གཟུང་ངོ༌། །གཞན་དག་ན་རེ་དག་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་མི་འཕྲོ་བའི་ཚུལ་གྱི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ནི་རྒྱགས་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཚད་ལས་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ལ། ཀུན་ཏུ་དགའ་བའི་བྱེ་བྲག་སྨོས་པ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སེམས་དང་བཅས་ཏེ་རྣམ་པར་རེ་རེ་ནས་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རེ་ཞིག་སེམས་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང༌། ཁམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་རེ་རེ་ནས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ཕན་ཚུན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་གྲངས་ངེས་པར་གཟུང་བ་དང༌། འདོད་བའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་སའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་རེ་རེ་ནས་བཤད་དེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གང་དག་དང་གང་དག་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའོ། །གསུང་རབ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་སྟེ། མིང་དང་མིང་ཅན་གྱི་འགྲེལ་བ་ལ་བྱང་བའི་སློབ་མ་ནི་གསུང་རབ་ལས་བདེ་བླག་ཏུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་མིང་འདི་དག་བརྗོད་དོ། །སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ནི། །དོན་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ངེས་པའི་ཚིག་གིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ནི་ཡོད་དོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་སོག་པར་བྱེད་བས་སེམས་ཏེ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་པས་ནི་ཡིད་དེ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རློམ་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ཏེ། ངར་འཛིན་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྟོགས་བས་ནའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགེ་
Chinese
骄傲就是傲慢。我认为自己有学问，有财富，有戒律，有智慧，像这样执着于自己的法，心中产生一种使善根完全断绝的法，那就是产生骄傲。完全断绝的意思是：对于一切善行，自己的心各自产生执着。或者说，因为这个而完全断绝，所以叫做完全断绝，即从心所生的法，由于执着于自己的法而产生。这里，以自己的法为对境的心完全断绝并散乱，从而使一切法和心都互相违背，这就是所谓的完全断绝。另一些人说，对于一切清净的方面，不散乱的那种心所生的烦恼就是骄慢。还有人说，就像从量产生一样，广泛出现。提到普遍的喜悦的差别，是为了和意乐区分开来。心所法和心一起，已经分别一一解说完毕。暂时，心从其自性、蕴、界、处，善、不善、无记，以及界的分类等方面，已经分别一一解说完毕。心所法也从其自性、相互之间的差别、确定数量，以及欲界和初禅等地的分类等方面，已经分别一一解说完毕。以其自性，哪些和哪些一起产生。经部中广泛出现，对于名和名义的解释精通的弟子，为了能从经部中轻易地施设名称，所以说出这些名称。心、意、识，意义相同，但从词义上来说，还是有一些差别的。积聚善和不善的业，所以是心，意思是现行造作。因为了知，所以是意，这是以傲慢的意思来说的，因为是执我的所依。因为能辨别，所以叫做识，是因为能了知色等对境。有些人说，
English
Pride is arrogance. I think I am learned, wealthy, disciplined, and wise. Like this, clinging to one's own dharma, in the mind arises a dharma that completely severs the root of virtue. That is the arising of pride. Completely severing means: for all virtuous deeds, one's own mind individually generates attachment. Or, because of this, it completely severs, so it is called completely severing, that is, the dharma born from the mind, arising from clinging to one's own dharma. Here, the mind that focuses on one's own dharma completely severs and scatters, thereby causing all dharmas and minds to contradict each other. This is what is called completely severing. Others say that the affliction born from the mind that does not scatter in all pure aspects is pride. Still others say that it appears extensively, just as it arises from measure. Mentioning the distinction of universal joy is to distinguish it from mental ease. Mental factors, together with the mind, have been explained individually and separately. For the time being, the mind, from its own nature, aggregates, realms, sources, virtuous, non-virtuous, unspecified, and the classification of realms, has been explained individually and separately. Mental factors have also been explained individually and separately from their own nature, the differences between each other, the determination of number, and the classification of the desire realm and the first dhyana, etc. By its own nature, which and which arise together. It appears extensively in the scriptures. Disciples who are proficient in the explanation of names and meanings, in order to easily apply terms from the scriptures, therefore speak these names. Mind, intellect, and consciousness have the same meaning, but in terms of etymology, there are still some differences. Accumulating virtuous and non-virtuous karma, therefore it is mind, meaning manifest action. Because of knowing, it is intellect, this is in the sense of arrogance, because it is the basis of self-grasping. Because of distinguishing, it is called consciousness, because it can know objects such as form. Some say,