Tibetan
། །དེ་གཉི་ག་ཡིད་གཟུགས་མེད་པ་དག་ནི་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དགའ་བ་དང་གུས་པ་མེད་དོ། །དད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དགའ་བ་དང༌། གུས་པ་གཉིས་ནི་དད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དག་ནི་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་པར་བཀག་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་དད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དེར་ནི་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པ་དད་པ་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དག་བཀག་གི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །འདི་གང་ལས་ཤེ་ན། སྐབས་ཀྱིས་ཏེ། གང་ཟག་དག་ལ་དགའ་བ་དང་གུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདིར་ནི་དགའ་བ་དང་གུས་པ་དེ་དག་ལ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་དག་གང་ཟག་དག་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་དང༌། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དག་ལ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །སེམས་གཅིག་ལ་དེ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ལྡན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་བསྟན་པས་སེམས་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། སེམས་གཅིག་ལ་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །མར་སར་ཆུ་དག་གི་ནང་དུ་བོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བསྒྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཧ་ཅང་རྩིང་བ་དང༌། ཧ་ཅང་ཞིབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེ་དང་ཆོས་མཚུངས་པའོ། །ཧ་ཅང་ཡང་མི་འཁྱག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཧ་ཅང་འཐས་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །ཧ་ཅང་མི་འཇུ་བ་ནི་ཧ་ཅང་ཞུ་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྩིང་བ་དང་ཞིབ་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ནི་སེམས་ཀྱི་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བ་ཁས་ལེན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐལ་བ་འདིར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་མདོ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། རགས་པའམ། ཕྲ་བའམ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་གང་ཡོད་ན། སེམས་རྩིང་བར་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། གང་ཡོད་ན་ཞིབ་པར་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་དཔྱོད་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ས་དང་སེམས་གཅིག་ལ་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་གཉིས་མི་འཐད་དེ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ། སེམས་གཅིག་ལ་དམིགས་ཤིང་རྫས་མཉམ་ཡང་མཐུའི་དུས་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དེ། ཚོགས་ལ་རྟོག་པའི་མཐུ་བླ་ལྷག་ན་ནི་དཔྱོད་པ་ ཉམས་པའི་ཕྱིར་སེམས་རྩིང་བར་འགྱུར་ལ། དཔྱོད་པའི་མཐུ་བླ་ལྷག་ན་ནི་རྟོག་པའི་མཐུ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཞིབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཚྭ་དང་ཆུ་གྲང་བཞིན་ནོ། །འདིར་གང་ཞིག་མཐུ་ཤས་ཆེ་བ་དེ་ནི་ཚྭ་དང་མཚུངས་ལ། གང་ཞིག་ཤས་ཆུང་བ་དེ་ནི་ཆུ་དང་མཚུངས་པས་དེ་ལས་མི་མཐུན་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཅིག་ཅར་བ་ཡིན་ལ། སེམས་རྩིང་བ་ཉིད་ནི་ཞིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པས་དང་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་སའི་བྱེ་བྲག་གིས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་བལྟོས་ནས་འདོད་པའི་ཁམས་རགས་ལ། འདུ་བྱ་བ་ལ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་བལྟོས་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཕྲ་ཞིང་རབ་ཏུ་ཞིབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་རགས་ལ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་བལྟོས་ནས་ཕྲ་བ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་ས་གཅིག་པ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོ་རྣམས་ལས་སླར་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པར་ཕྱེ་བ་ལས། དེ་ལྟར་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དག་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །སའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ན་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཡོད་ལ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ན་དཔྱོད་པ་ཁོ་ན་ཡོད་ཅིང་བར་ན་གཉིས་ཀ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་ས་ཐམས་ཅད་ན་གཉིས་ཀ་ཡོད་ཀྱི། འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་གཉིས་ཁོ་ན་ན་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་བསྟན་པ་ལ་སེམས་དང་སེམས་གཞན་གྱི་རགས་པ་དང་པྲ་བ་དག་ལ་བལྟོས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལས་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི། འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་དག་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཚོགས་ལ་རྟོག་པའི་མཐུ་བླ་ལྷག་ན་རགས་པ་ཉིད་དང་དཔྱོད་པའི་མཐུ་བླ་ལྷག་ན་ཕྲ་བ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཚེ་རགས་ པའམ་ཕྲ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེས་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་བལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཕྲ་བ་དང་དེ་ཉིད་རགས་པར་འགྱུར་རོ། །སློབ
Chinese
那两者意和无色是无有的。因此，喜和敬是没有的。信仰和知惭有愧名为增长，喜和敬二者是信仰和知惭有愧的自性，信仰和知惭有愧是善的多地之故，阻碍无色相违背，如果这样说，信仰是二种等，广说。在那里，缘于有情之信仰知惭有愧等阻碍，缘于法者则不是，所以没有相违。这从何而来？从境况而来。 于有情是喜和敬等是境况。因此，于此是思念那些喜和敬。如是说，凡是缘于有情之信仰和知惭有愧等是，缘于法者则不是。于寻和伺等广说。一心上那二者如何具有，如果这样说。没有显示那些的自性，不是其它的心，一个心上有粗和细也不是，因为互相违背的缘故，如果这样说。有些人说等广说。在酥油和水中抛入等。是名为转变的同义词。寻和伺和随逐的缘故，心不是太粗和太细，这是比喻和法相同。不太冷是说不太稠密。不太消化是不太融化。那些的自性不是，是说粗和细的自性不是。如果寻和伺等是心的粗和细，这从作用方面显示，不是从自性方面，这样承诺，因此成为理由的过失于此不会转变。如此经中说，任何识，无论是粗或者细。因此，有什么法，心粗大地生起那是寻，有什么生起细那是伺。那样地和心在一个
English
Those two, intention and formlessness, are non-existent. Therefore, joy and respect are absent. Faith and conscientiousness are said to increase extensively. Joy and respect are the nature of faith and conscientiousness. Since faith and conscientiousness are the ground for many virtues, obstructing formlessness is contradictory. If it is said so, faith is of two kinds, etc., extensively explained. There, faith and conscientiousness that focus on individuals are obstructed, but those that focus on the Dharma are not, so there is no contradiction. From where does this come? It comes from the context. To have joy and respect for individuals is the context. Therefore, here, those joys and respects are contemplated. It is said that whatever faith and conscientiousness focus on individuals, they are, but not those that focus on the Dharma. Regarding investigation and analysis, etc., it is extensively explained. How can those two exist in one mind? If it is said so, since their own nature is not shown, it is not another mind. It is also not that one mind has both coarse and subtle aspects, because they contradict each other. If it is said so, some say, etc., extensively explained. To throw into ghee, earth, and water, etc., is a synonym for transformation. Because of investigation, analysis, and following, the mind does not become too coarse or too subtle. This is an analogy and the Dharma are similar. Not too cold means not too dense. Not too digestible means not too melted. Their own nature is not, meaning the nature of coarse and subtle is not. If investigation and analysis are the coarseness and subtlety of the mind, this is shown from the aspect of function, not from the aspect of its own nature. This is acknowledged, therefore the fault of becoming a reason does not transform here. Thus, the sutra says, any consciousness, whether coarse or subtle. Therefore, whatever Dharma there is, the arising of a coarse mind is investigation, and whatever arises subtly is analysis. In that way, earth and mind are in one
Chinese
粗大和 सूक्ष्म 这二者不合理，因为它们互相矛盾的缘故。论师调伏贤说：专注于一个心，物质相同，但力量的时间不同，所以没有矛盾。如果集合的思维力量强大，那么由于分析减弱，心会变得粗大。如果分析的力量强大，那么由于思维的力量减弱，会变得 सूक्ष्म ，就像盐和冷水一样。在这里，哪一个力量大，就和盐一样；哪一个力量小，就和水一样，所以没有不一致。这样思维和分析是一体的，心粗大本身并不是坏的。粗大和 सूक्ष्म 是由地和相的差别产生的。其中，由于地的差别，显现的积聚大，所以相对于初禅，欲界是粗的；由于积聚小，所以相对于欲界，初禅是 सूक्ष्म 且非常 सूक्ष्म 的。同样，相对于二禅，初禅是粗的；二禅相对于初禅是 सूक्ष्म 的。直到有顶也应如此说。相的差别是，即使是同一地，也从小、中、大等再次分为小等。这样直到有顶，思维和分析都会存在。地的差别是，欲界只有思维，有顶只有分析，中间两者都有。相的差别是，所有地都有两者，但并非只有欲界和初禅才有。同样，从果的角度显示思维和分析，因为是相对于心和其他心的粗大和 सूक्ष्म 的原因，所以会变成思维和分析。或者，思维和分析不是从有顶转变而来，而是只有欲界和初禅。如果集合的思维力量强大，就是粗大；如果分析的力量强大，就是 सूक्ष्म 。当变成粗大或 सूक्ष्म 时，不是相对于时间和相的差别，而是它本身变成 सूक्ष्म ，它本身变成粗大。论
English
Coarseness and subtlety are both unreasonable because they contradict each other. The teacher Dusang says: Focusing on one mind, with the same substance, but different times of strength, there is no contradiction. If the power of thought in the aggregate is greater, then because analysis weakens, the mind becomes coarse. If the power of analysis is greater, then because the power of thought weakens, it becomes subtle, like salt and cold water. Here, whichever power is greater is like salt; whichever is smaller is like water, so there is no inconsistency. Thus, thought and analysis are one, and the coarseness of the mind itself is not bad. Coarseness and subtlety arise from the difference of ground and aspect. Among them, due to the difference of ground, the manifest accumulation is large, so relative to the first dhyana, the desire realm is coarse; because the accumulation is small, relative to the desire realm, the first dhyana is subtle and very subtle. Similarly, relative to the second dhyana, the first dhyana is coarse; the second dhyana is subtle relative to the first dhyana. It should be said similarly up to the peak of existence. The difference of aspect is that even the same ground is divided from small, medium, and large, etc., back into small, etc. Thus, up to the peak of existence, thought and analysis will exist. The difference of ground is that in the desire realm there is only thought, at the peak of existence there is only analysis, and in between there are both. The difference of aspect is that both exist in all grounds, but it is not that they exist only in the desire realm and the first dhyana. Similarly, showing thought and analysis from the aspect of result, because it is the cause relative to the coarseness and subtlety of the mind and other minds, it will become thought and analysis. Or, thought and analysis do not change from the peak of existence, but are only the desire realm and the first dhyana. If the power of thought in the aggregate is greater, it is coarse; if the power of analysis is greater, it is subtle. When it becomes coarse or subtle, it is not relative to the difference of time and aspect, but it itself becomes subtle, it itself becomes coarse. The teacher