Tibetan
འགྱུར་ན། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་དམིགས་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཚུངས་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལས་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དཔེར་ན་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་གཉིས་བཞིན་དུ་འགལ་ཡང་མི་འགལ་བའི་རིགས་ཏེ། རྩིང་པ་དང་ཞིབ་པ་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འགལ་བ་ནི་སེམས་གཅིག་ལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དག་ནི་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མ་གུས་ངོ་ཚ་མེད་ཁྲེལ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་དེར་ཏེ། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲལ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་རིགས་ཤིང་ཚད་མར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྐྱེས་པ་སྲེད་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་འགལ་བའི་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ནི་ངོ་ཚ་མེད་པ་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་ལ་མ་གོམས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་གཏི་ མུག་མེད་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང༌། འགལ་བ་དམན་ཞིང་སྨད་པའི་ཆོས་ནི་ཁྲེལ་མེད་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ངན་འགྲོ་དང་གཞན་གྱིས་སྨོད་པའི་འཇིགས་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་བྱེད་པ་ནི་ངོ་ཚ་མེད་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྩ་བ་གཉིས་ནི་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་མ་ཆགས་པ་ནི་རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པའི་ཡུལ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་དང་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་འགལ་ཞིང་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའོ། །ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་སེམས་མེད་ཅིང་རྗེས་སུ་བརྩེ་བའི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པའོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚུངས་པར་འབྱུང་ཡང་གཏི་མུག་མེད་པ་མ་བསྟན་པས་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་བའི་བཤད་པ་མ་ཚང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། གཏི་མུག་མེད་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་དག་དགེ་བའི་སེམས་གཞན་ལ་ཡང་འབྱུང་བས་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ་ཡིན་ཏེ། གཏི་མུག་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ས་མང་པོ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་སེམས་གཞན་ལ་ཡང་འབྱུང་བས་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པའི་བཤད་པ་ལ་མ་ཚང་བ་ཉིད་མེད་དོ། །རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་ནི་རྣམ་པར་མཐོ་མི་འཚམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཅན་གཞན་ལ་གནོད་པར་དགའ་བ་དང་དགའ་བ་སེམས་བཟང་པོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་མི་འཚེ་བའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་
Chinese
如果转变，那么，认为相应的法以各自不同的对境为境也是可以的，因为以对境相同而承诺相同。从这当中，有所谓的这种种类，例如，就像寻和伺二者一样，是相违却不相违的种类，因为粗和细互相是相违的。不相违是因为在一个心上产生。知惭和有愧，将在下面讲到，就是说，在“不恭敬、无惭、无愧”那里，无惭和无愧的反面就是知惭和有愧。另一些人说，以成为种性和量度的法的角度来说，由生起无贪的随顺因和相违的心所控制的是无惭，由未曾串习功德之前行者的无痴的随顺因，和相违的低劣和应呵责的法是无愧。另一些人说，不以恶趣和他人呵责的怖畏作为理由就是无惭。两个根本是广泛产生的，其中，无贪是不特别执着和追求获得与未获得的对境，并且不明显地执着。无嗔是对众生没有害心，并且成为随之慈爱的种子。因为善的根本互相没有则不产生，所以虽然在所有善心中都相同地产生，但因为没有指示无痴，所以为了消除认为善的多性解释不完整的疑惑，广泛地说了“无痴也是有的”。这将要指示说，哪些在其他善心中也产生，是善的多性，因为无痴是智慧的自性，所以称为多性。然后，在其他心中也产生，所以不是善的多性，就像欲等一样。因此，在善的多性的解释中，没有不完整性。不害是完全不适合，就是说，对损害其他众生感到高兴和喜欢，善良的心性就是不害。精进是心明显地欢喜。
English
If transformed, then, it is also acceptable to consider that corresponding dharmas have different objects, because they are promised to be the same by the sameness of the object. From this, there is what is called this kind of category, for example, just like seeking and examining, it is a category that is contradictory but not contradictory, because coarse and fine are mutually contradictory. Non-contradictory because it arises in one mind. Knowing shame and having embarrassment will be discussed below, that is, in "disrespectful, shameless, unashamed," the opposite of shameless and unashamed is knowing shame and having embarrassment. Some say that from the perspective of dharmas that have become genus and measure, what is controlled by the conforming cause of arising without greed and the contradictory mind is shamelessness, and the conforming cause of non-ignorance of the forerunner before being accustomed to merit, and the contradictory inferior and reprehensible dharma is unashamedness. Others say that not taking the fear of evil destinies and the reproach of others as a reason is shamelessness. The two roots are widely produced, of which, non-attachment is not particularly attached to and pursuing the objects of obtaining and not obtaining, and is not obviously attached. Non-hatred is having no intention to harm sentient beings, and becoming the seed of subsequent love. Because the roots of virtue do not arise without each other, although they arise equally in all virtuous minds, but because non-ignorance is not indicated, in order to eliminate the doubt that the explanation of the multiplicity of virtues is incomplete, it is widely said that "non-ignorance is also present." This will indicate that those that also arise in other virtuous minds are the multiplicity of virtues, because non-ignorance is the nature of wisdom, so it is called multiplicity. Then, it also arises in other minds, so it is not the multiplicity of virtues, just like desire and so on. Therefore, in the explanation of the multiplicity of virtues, there is no incompleteness. Non-harm is completely unsuitable, that is, rejoicing and liking to harm other sentient beings, the good nature of mind is non-harm. Diligence is the mind clearly rejoicing.