Tibetan
རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། གང་གིས་ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པ་ཉིད་དང་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་འདྲེས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་བར་བྱེད་ཅིང་རྟོག་པ་སྟེ་འདི་དག་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །འདི་དག་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་སོ། །འདི་དག་ནི་གཟུགས་ཅན་རྣམས་སོ། །འདི་དག་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་མི་བརྗེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་གི་དམིགས་པ་འཛིན་པ་ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྒྱུ་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དྲན་པ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ཀྱང་སླར་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འགུགས་པར་བྱེད་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་མཐུན་པར་སེམས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། གང་ཞིག་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་སེམས་གཏོད་པ་ཞེས་སྨྲ་བའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། བྱེད་པ་ནི་དོན་དུ་མ་ཅན་ཡིན་པས་སེམས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་ལག་པའི་རིལ་བ་བྷྲིཾ་གཱ་ར་ལྟར་འཇུག་ཅིང་སེམས་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །མོས་པ་ནི་འདོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་ན་སྙམ་ པ་སྟེ་འདོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ངེས་པར་གྱུར་པ་མི་འདོར་བའི་ལས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འཛིན་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་མོས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་གེགས་མེད་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྩེ་ནི་དམིགས་པ་དང་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཡོད་ན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཆོས་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་མ་སྤྲོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡུལ་འཛིན་པ་ལ་མི་གཡེང་བའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སློབ་དཔོན་དཔལ་ལེན་ན་རེ། ས་མང་པོ་པ་རྣམས་མེད་ཀྱི། གལ་ཏེ་བརྟག་ན་ནི་གསུམ་ཁོ་ན་ཞིག་སྟེ། ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་དག་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེའི་ཞེས་མདོ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མ་ཡི
Chinese
所谓“分别”，就是彻底地进行区分，因此称为“彻底分别”。凭借它，可以对真实与虚假、自相与共相的特征混杂的诸法进行区分和辨别，并进行思考，例如：“这些是有漏法。”“这些是无漏法。”“这些是有色法。”“这些是无色法。”等等。所谓“忆念是不忘对境”，是指具有不丧失执持自境之因的同义语。如果问：禅定和忆念有什么区别？禅定是心所法专注于对境，而忆念即使从对境中完全散失，也能再次将心拉回到对境上。所谓“作意是心的进入”，是指具有使心进入对境之作用，与心相应的心所法就是作意，也就是世间人所说的“用心”。因为作意，所以称为作意。因为“作”具有多种含义，所以与心相应并伴随的心进入对境，这就是它的含义。它就像用手转动（梵文天城体：bhriṃgāra，梵文罗马拟音：bhriṃgāra，汉语字面意思：手持水壶）一样进入，并使心进入对境。所谓“胜解是欲求”，是指“如果是这样就好了”的想法，也就是欲求的意思。有些人说，胜解是由于具有不舍弃已决定的作用，所以是确定执持。另一些人说，胜解是对于进入对境没有障碍的心所法，就像增上戒一样。所谓“禅定是心一境性”，其中的“境”是指对境和所缘的意思。如果存在使心和心所法专注于对境的法，那就是禅定，它的同义语是以不作分别的方式执持所缘而不散乱之因。论师吉祥莲花说：多种地是不存在的，如果进行考察，就只有三种，因为经中说：感受、认识和意志是同时产生的。这是因为经中这样说的缘故。那是不……
English
As for "discrimination," it is called "thorough discrimination" because it thoroughly distinguishes. By means of it, one can distinguish and discern the dharmas that are mixed with the characteristics of truth and falsehood, self and general characteristics, and contemplate, for example, "These are the contaminated dharmas." "These are the uncontaminated dharmas." "These are the form dharmas." "These are the formless dharmas," and so on. As for "mindfulness is not forgetting the object," it is a synonym for having the cause of not losing the holding of one's own object. If asked, what is the difference between samādhi and mindfulness? Samādhi is when mental factors are focused on the object, while mindfulness, even if completely lost from the object, can pull the mind back to the object again. As for "attention is the mind's entry," it refers to the mental factor that has the function of causing the mind to enter the object, and is in accordance with the mind, which is attention, which is what worldly people call "paying attention." Because of attention, it is called attention. Because "doing" has many meanings, the mind that is in accordance and accompanied by the mind enters the object, which is its meaning. It enters like turning a hand-held water pot (梵文天城体：bhriṃgāra，梵文罗马拟音：bhriṃgāra，汉语字面意思：hand-held water pot), and causes the mind to enter the object. As for "adhimoksha is desire," it refers to the thought of "if it were like this," which is the meaning of desire. Some say that adhimoksha is definitely holding because it has the function of not abandoning what has been decided. Others say that adhimoksha is a mental factor that has no obstacles to entering the object, like higher morality. As for "samādhi is one-pointedness of mind," the "point" refers to the meaning of object and focus. If there is a dharma that causes the mind and mental factors to focus on the object, that is samādhi, and its synonym is the cause of not being distracted from holding the object in a non-elaborated way. The teacher Glorious Lotus said: Many grounds do not exist, but if examined, there are only three, because the sutra says that feeling, recognition, and intention arise simultaneously. This is because the sutra says so. That is not...