Tibetan
པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཐོབ་བའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐོབ་པ་ནི་རང་གི་ རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་ཁོ་ན་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གདོན་མི་ཟ་བར་སྐྱེའོ། །སེམས་ཅན་དུ་མི་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་བརྟག་པའི་དོན་དུའམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྨོས་ཏེ། ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་ལ། ཅུང་ཟད་ཅིག་མེ་སྐྱེའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་མ་ཐག་པའི་འདུས་བྱས་རྣམ་པ་བཞི་ལས་གཟུགས་ནི་ཕུང་པོ་བསྟན་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཟིན་ཏོ། །སེམས་ནི་ཁམས་བསྟན་པར་རོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་བྱས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་བྱུང་རྣམ་ལྔ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གོ་སྐབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོའམ་སྐྱེ་བའོ། །གང་ཞིག་གང་གི་གོ་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་དུ་གང་གི་གོ་མི་འཇུག་པ་དེ་ནི་གོ་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་འཇིག་རྟེན་ནས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འདི་དག་ལ་ས་མང་པོ་ཡོད་པས་ན་ས་མང་པོ་པ་རྣམས་ཏེ། གང་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཐམས་ཅད་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་ནི་ས་ཆེན་པོ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གོ་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་གོ་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པས་སེམས་དང་མངོན་པར་འབྲེལ་ལོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་ས་ཆེན་པོ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་འབྲེལ་ལོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་འཕངས་པས་འདིར་དོགས་པ་སྐྱེའོ། །རྟེན་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་འཆད་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལས་ས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་དེའི་རྟེན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །ས་ཆེན་པོ་པ་ནི་རྟེན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བཅད་པས་ཡུལ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ལེགས་པར་འབྲེལ་ལོ། །ཆོས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་བྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། གྲག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བཏང་སྙོམས་མི་རྩོལ་བ་གཉིས་སེམས་གྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་འགལ་བས་མི་འདོད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཚོར་བ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔར་ཚོར་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད་ནས་ད་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཙམ་ཞིག་སྟོན་པ་ནི་མྱོང་བ་རྣམས་པ་གསུམ་སྟེ། དབང་པོ་
Chinese
之故。彼之故，何者稍微生起，是说。获得耶之所说，获得者，乃属于自己相续者，是说。唯独示现为有情，获得与俱生起，决定无疑。不示现为有情者，则非也。彼之故，为了分别之义耶，说了此语。稍微者，与获得俱生，稍微者，不生，是为了显示。刚才所说的四种有为法中，色已分别完毕，显示为蕴。心已显示为界。心所与非相应者，未作分别。因此，为了显示心所之分别，说了心所五者。地，是机会之处，是说。机会，是行或生。何者为何者之机会处耶之所说，何者于何者不行者，彼是机会处。于彼，从世间说。于彼，此等具有多地，故为多地者。何者一切种类与一切心俱生者。彼之故，心非大地者。不与他心同时生起之故。机会处是机会处者，以所缘和行相与心相应。一切种类中，烦恼大地等与痛苦相应之语所抛，故于此生起疑惑。以依处之境而欲解释之故，从此何者是地，彼等说为彼之依处。大地者，以依处而完全断定，故说为大境。于一切心生起之故，此善为相应。此等十法是，如此作而生起时，说为“声”，是为了显示作意和舍无功用二者，于心之刹那相违，故不欲。感受是领受之所说，先前说了感受之自性后，现在仅仅显示差别，即领受三种，即根
English
Therefore. Because of that, whatever arises slightly is said. Regarding "obtained or," obtaining means those belonging to one's own continuum, it is said. Only that which appears as a sentient being arises without doubt together with attainment. That which does not appear as a sentient being is not so. Therefore, the word "or" is spoken for the purpose of distinguishing. A little arises together with attainment, and a little does not arise, in order to show this. Among the four conditioned phenomena just mentioned, form has already been distinguished and shown as aggregates. Mind has been shown as realms. Mental factors and non-associated formations have not been distinguished. Therefore, in order to show the distinctions of mental factors, it is said, "The five mental factors." "Ground" means the place of opportunity, it is said. "Opportunity" means going or arising. Regarding "What is the place of opportunity for what?" that in which something does not go is the place of opportunity. In that, it is said from the world. In that, these have many grounds, therefore they are those with many grounds. Those which arise together with all minds in all ways. Therefore, mind is not a great ground, because it does not arise together with other minds. The place of opportunity is the place of opportunity, it is related to mind through object and aspect. In all ways, doubt arises here because the words "afflictions, great ground, etc., are related to suffering" are thrown out. Because it is intended to explain through the very object of support, from this, whatever is a ground is said to be its support. The great ground is called a great object because it is completely determined as a support. Because it arises in all minds, this is well related. When these ten dharmas arise having been done, the word "sound" is said in order to show that the two, attention and equanimity without effort, are contradictory in a moment of mind, therefore it is not desired. Regarding "feeling is experiencing," having previously explained the nature of feeling itself, now only a slight distinction is shown, namely, there are three kinds of experiencing, namely, the senses.
Tibetan
རྣམ་པར་གཞག་པར་ལུས་ཀྱི་དང་སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མྱོང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་པ་ལས་མི་འདའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་མྱོང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་བདེ་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལུས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དང་གནོད་པ་དང་སྙོམས་པར་བྱེད་པ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་དང་གཉིས་ཀ་ལས་བཟློག་པའི་རེག་པས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་པ་ནི་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་པ་ནི་ཡིད་གཡོ་བ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དམན་པ་དང་བར་མ་དང་གྱ་ནོམ་པ་སེམས་གཡོ་བ་དང་རབ་ཏུ་གཡོ་བ་སྟེ། གང་ཞིག་ཡོད་ན་ཁབ་ལོང་གི་དབང་གིས་ལྕགས་གཡོ་བ་ལྟར་སེམས་དམིགས་པ་ལ་གཡོ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། སྐད་ཅིག་གཞན་དུ་མི་གནས་ཤིང༌། །བྱེད་མེད་ཡིད་ཀྱང་གང་གིས་ན། །བྱེད་དང་བཅས་པར་སྣང་གྱུར་པ། །སེམས་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས། །ཞེས་སོ། །ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཚན་མ་ནི་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་སྟེ། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་གྱི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུན་པ་ནི་བྱེད་འདོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་འཛིན་པར་མངོན་པར་འདོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་པར་འདོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འདུན་པའི་རྩ་བ་ཅན་དུ་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་འདུན་པ་མངོན་པར་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ན་འདུན་པ་ དང་སྲེད་པ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྲེད་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། འདུན་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །རེག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དག་ཕན་ཚུན་རེག་པ་དང་འདྲ་བ་གནས་སྐབས་དེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལས་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་རེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་རེག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་
Chinese
为了确立身体和心理的差别，所作的种种解释，都离不开三种感受，为了说明这个道理，所以才说有三种感受。这三种感受，即快乐、痛苦和非乐非苦的感受，应知它们依次是由对身体有益、有害和中性的触觉所产生的，这些触觉分别与喜爱、不喜爱以及两者相反的状态相关。所谓“作意就是心显现的造作”，作意就是心念的动摇，有善、不善和无记三种，也有下、中、上三种，心念的动摇有动摇和极度动摇。如果存在某种东西，就像磁石的力量使铁动摇一样，心也会因对境而动摇，不会停留在其他瞬间。没有作用的心，又是被什么所作用呢？它明明是没有作用的，却显现为有作用的。作意就是心的作用。所谓“于境执取相”，相就是境的差别，是区分男女等对境的因素。与眼识等相应的俱生法，是执取相的自性，因为它们具有特殊的相。它们是执取相的意义的特征，但不是完全的决断，因为它们比较微弱。所谓“欲就是想做”，意思是想要显现地执取对境。一切心和心所法都是以想要显现为先导的。正因为如此，一切法才被称为以欲为根本。如果欲是想要显现的自性，那么欲和贪之间有什么区别呢？贪是显现执着的特征，而欲是想要显现的特征，所以它们是有区别的。所谓“触就是…”以下将详细阐述。根、境和识，作为因和果，它们相互接触，处于相似的状态，在这种状态下，会产生一种名为触的心所法，它是所有感受的起因，这就叫做触。智慧就是对法
English
To establish the distinction between body and mind, the various explanations given do not go beyond the three kinds of experience. To illustrate this point, it is said that there are three kinds of experience. These three experiences, namely pleasure, pain, and neither pleasure nor pain, should be understood as arising respectively from tactile sensations that benefit, harm, and are neutral to the body, which are associated with states of liking, disliking, and the opposite of both. As for "attention is the manifestation of mental activity," attention is the wavering of the mind, which can be virtuous, non-virtuous, or neutral, and can be inferior, intermediate, or superior. The wavering of the mind can be either wavering or extreme wavering. If something exists, just as the power of a magnet causes iron to waver, the mind also wavers towards its object and does not remain in other moments. What acts upon the mind that has no action? It is clearly without action, yet it appears to have action. Attention is the action of the mind. As for "apprehending signs in objects," a sign is a distinction of an object, a factor that distinguishes objects such as male and female. The co-emergent phenomena that correspond to eye consciousness and so on are the nature of apprehending signs, because they have special characteristics. They are the characteristics of the meaning of apprehending signs, but they are not complete determinations because they are weak. As for "desire is wanting to do," it means wanting to manifestly apprehend the object. All minds and mental factors are preceded by wanting to manifest. Precisely for this reason, all phenomena are said to have desire as their root. If desire is the nature of wanting to manifest, then what is the difference between desire and craving? Craving is the characteristic of manifest attachment, while desire is the characteristic of wanting to manifest, so they are different. As for "contact is..." the following will elaborate in detail. Sense faculties, objects, and consciousness, as cause and effect, touch each other and are in a similar state. In this state, a mental factor called contact arises, which is the cause of all feelings. This is called contact. Wisdom is the thorough