Tibetan
་བཞི་འགག་གོ །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། འཆི་བའི་སྲིད་པའི་སེམས་ནི་གསུམ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང་དགེ་བའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཆི་བ་ལ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དབང་པོ་འགག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ་དབང་པོ་གཞན་མེད་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་ལ་ཐམས་ཅད་དག་ཏུ་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐམས་ཅད་དག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་ཆར་གྱི་འཆི་བ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དགེ་བ་ལ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་འགག་སྟེ། དད་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དགེ་བའི་སེམས་ལ་ངེས་པར་ཡོད་བའི་ཕྱིར་རོ། །འང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའང་འགག་གོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱས་པར་བརྩི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ན་ཅིག་ཅར་འཆིང་ལ་བཅོ་ལྔའམ། བཅུ་བཞིའམ། བཅུ་གསུམ་ཡིན་ལ། རིམ་གྱིས་འཆི་བ་དག་ལ་དགུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོའི་སྐབས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པས། དེའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་སྐབས་སུ་དབང་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་སྟེ། དབང་པོ་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་རྣམས་འཐོབ་མོད་ཀྱི། དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བབ་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཁོ་ན་དཔྱད་པར་བྱའོ། །འབྲས་བུ་ཐ་མ་གཉིས་དགུས་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་དགུ་ཁོ་ནས་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་ ངོ། །བསྟན་བཅོས་ལས་ནི་གང་ཟག་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་འདོན་ཏོ། །མཐའ་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་དག་གི་མཐའ་མའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དག་ནི་བར་མའོ། །དེ་ལ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཞེས་བྱ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་བའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཀུན་ཤེས་བ་དང་ལྡན་པའི་དབང་པོ་མ་གཏོགས་པ་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོད་དོ། །ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ན་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་པོ་ཡོད་དོ། །ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པས་དེ་ན་ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོ་ཡོད་དོ། །རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འ
Chinese
四者止息。如是之理，于广说中出现。临终之有心有三种，即：烦恼者、无记别者和善者。其中，以烦恼者和无记别之心临终时，应知如前所说之诸根止息，因无有他根故。于善者，一切皆五。所谓“一切皆”者，意指三界一切临终时亦然。于善者，无疑信等五者止息，因信等必定存在于善心中。所谓“也”之语，是使知如前所说者也止息。所谓“广为计数”者，指欲界中一时俱灭者有十五或十四或十三，渐次而死者则有九。于诸根之时，于广说中出现。为善妙分别诸法故而造论，因此于诸根之时，应考察一切诸根之法。以苦行之理，果报广大生起，虽非诸根者亦能获得苦行之果，然于诸根之位降临之时，因此唯考察彼等。所谓“最后二果以九得”者，谓唯以九而定。论中，乃就补特伽罗获得一切果之角度而宣说。以处于边际故，是入流果和阿罗汉之最后。以处于二者之间故，一来果和不来果是中间的。其中，入流果者，于广说中出现，入流果是见道和修道之果故，故说信等及除一切知之外之诸根。其中，以是善故，故有信等。于道之随知忍是见道故，故于彼有能知一切之根。于道之随知是修道故，故于彼有能知一切之根。入流之
English
The four cease. Such a principle appears in the extensive explanation. There are three types of minds at the time of death: afflicted, indeterminate, and virtuous. Among them, when dying with an afflicted or indeterminate mind, it should be understood that the faculties mentioned earlier cease, because there are no other faculties. In the case of virtue, all five cease. The term "all" means that it also applies to the death of all three realms. In the case of virtue, undoubtedly the five, such as faith, cease, because faith and the like are necessarily present in the virtuous mind. The word "also" makes it known that what was said before also ceases. The term "extensive counting" refers to fifteen, fourteen, or thirteen elements ceasing simultaneously in the desire realm, and nine elements ceasing gradually in those who die gradually. In the context of the faculties, it appears in the extensive explanation. Because the treatise was composed to thoroughly distinguish the dharmas, therefore, in the context of the faculties, all the dharmas of the faculties should be examined. The fruits arise extensively through the practice of asceticism. Although those who are not faculties can also obtain the fruits of asceticism, it is because the occasion has arisen in the context of the faculties that only these are examined. The statement "the last two fruits are obtained by nine" means that it is definitely obtained only by nine. In the treatise, it is taught from the perspective of a person obtaining all the fruits. Because it is at the extreme, it is the final result of the stream-enterer and the arhats. Because it is between the two, the once-returner and the non-returner are in the middle. Among them, the fruit of stream-entry is extensively explained. Because the fruit of stream-entry is the fruit of the path of seeing and the path of meditation, it is said that faith and the like, and the faculties except for the all-knowing faculty, are mentioned. Among them, because it is virtuous, there are faith and the like. Because the forbearance of subsequent knowledge of the path is the path of seeing, there is a faculty of knowing everything there. Because the subsequent knowledge of the path is the path of meditation, there is a faculty of knowing everything there. The stream-enterer's
Tibetan
བྲས་བུའི་ལམ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ན་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཁོ་ན་ཡོད་པས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ན་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོའོ། །ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལའོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ལའོ། །གཉིས་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གཉིས་ཀས་སོ། །དེ་འཐོབ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བྲལ་བའི་ཐོབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ནི་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་སྐྱེ་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ནི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པའི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བྲལ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཅིང༌། དེ་ཐོབ་བའི་ཡང་མ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོས་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། བར་ཆད་མེད་བའི་ལམ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་འཁོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱལ་པོའི་འཁོར་གྱིས་བྱས་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཉེ་བར་འདོགས་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་བྱས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་འདོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ། །ནུབ་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ན་རེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དང་ལྷན་ཅིག་བྲལ་བའི་ཐོས་པ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ། བྲལ་བ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་སྨྲས་པ། འདོད་པའི་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུའི་ངེས་པས་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུར་མི་རུང་ངོ༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ངེས་པས་ནི་མ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཕན་ཚུན་གེགས་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ནི་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཕན་ཚུན་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པ་ཅིས་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་
Chinese
果道以无滞碍所摄故，于彼唯有舍受，故亦有舍受根。于彼所有之识，即是意根。于道之随知忍，乃于无间道。随知乃于解脱道。言二者亦者，谓无间道与解脱道二者也。言彼获得者，谓入流果也。云何耶？谓离系得，于广说中，无间道乃引导者，以断离系得，为生之障碍之烦恼得故。是故离系得乃无间道等之等起因及士夫果也。以与解脱道同时生离系得故，解脱道乃离系得之所依也。如是，若离系非解脱道之果，亦非彼之获得，云何以遍知根而说获得入流果耶？以无间道等乃解脱道之眷属故。如国王之眷属所作，施设于国王，如是无间道所作，施设于解脱道等，如是有一类说。西方人云：以与解脱道同时现证离系闻故。师友善云：以离系必成彼之果故，此非有也。彼复说云：由欲分相同之因决定，沙门性非果等解脱道等之果。由相应具有之俱生决定故，则无过失。能互相障碍者，云何能遮遣沙门性之自性，为互相士夫果耶？若尔，加行与无间及差别之
English
Since the path of fruition is encompassed by the unobstructed, there is only neutral feeling there, so there is also the faculty of neutral feeling. Whatever consciousness exists there is the faculty of mind. The forbearance of subsequent knowledge on the path is on the unobstructed path. Subsequent knowledge is on the path of liberation. The term "also by two" refers to both the unobstructed path and the path of liberation. The term "that is obtained" refers to the fruit of stream-entry. How so? The attainment of separation is extensively explained. The unobstructed path is the guide, because it severs the attainment of afflictions that have become obstacles to birth. Therefore, the attainment of separation is the corresponding cause and the result of the agent of the unobstructed paths. Because the attainment of separation arises simultaneously with the path of liberation, the path of liberation is the very basis of the attainment of separation. Thus, if separation is not the result of the path of liberation, nor is it the attainment of it, how is it said that the fruit of stream-entry is obtained by the faculty of complete knowledge? Because the unobstructed paths are the retinue of the path of liberation. Just as what is done by the retinue of a king is attributed to the king, so what is done by the unobstructed paths is attributed to the paths of liberation, as some say. The Westerners say: Because the hearing of separation is realized simultaneously with the path of liberation. The teacher Friend of Virtue says: Because separation would necessarily become its result, this is not the case. He further says: Due to the determination of the cause of having an equal share of desire, the nature of a renunciant is not the result of the path of liberation, such as the fruit. Due to the determination of simultaneous arising with correspondence, there is no fault. How can those who create mutual obstacles prevent the very nature of the renunciant from being the mutual result of the agent? If so, the application, the unobstructed, and the distinction of