Tibetan
ས་རྟུལ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ཆེས་རྟུལ་བ་དག་གིས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དུས་ དང་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ཆེས་རྟུལ་བ་དག་གིས་ནི་མཐོང་བས་ཐོབ་པའོ། །དེ་བས་ཆེས་རྟུལ་བ་དག་གིས་ནི་དད་པས་མོས་པའོ། །དེ་བས་ཆེས་རྟུལ་བདག་གིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །དེ་བས་ཆེས་རྟུལ་བ་ནི་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་དབང་པོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གདགས་སོ། །སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གདགས་སོ། །གང་ལ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་ནི་ཕྱི་རོལ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པར་སྨྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམ་པར་གཞག་པར་མཛད་ནས། གང་ལ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། གང་དག་འདིར་དབང་དུ་མཛད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གང་ལ་དབང་པོ་ལྔ་འདི་དག་ཅེས་མི་གསུང་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དེར་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དག་དང་ལྡན་པ་མི་འགལ་ལོ། །ཡང་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། །ནང་པ་དང་ཕྱི་རོལ་པའོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཀུན་ཏུ་མ་ཆད་པ་ནི་ནང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་ཚོགས་སོག་པར་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཀུན་ཏུ་ཆད་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་སྟེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཕྱི་རོལ་གསུངས་པ་ལ་དོན་མི་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཀུན་ཏུ་ཆད་པ་དང༌། ཀུན་ཏུ་མ་ཆད་པ་གཉིས་ཆར་འཕགས་པའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པར་མཚུངས་པའི་སྒོ་ནས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་ལས་ནང་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱི་རོལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ཡང་མེད་པའོ། །ནང་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ པའི་རྒྱུ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ཕྱི་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤཱཀྱའི་སྲས་མ་ཡིན་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གང་ལ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་མེད་པ་དེ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པར་ང་སྨྲའོ་ཞེས་གསུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དང་པོ་ལ་རྣམ་གྲངས་ནི། ནང་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བའོ། །ཕྱི་རོལ་ནི་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་སྟེ། འཕགས་པ་ལ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་རྣམས་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པའོ། །དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཁུངས་གཞན་སྨོས་པ་ནི། མདོ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་སྟེ། མདོ་འདི་ཡང་ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་བསྐོར་བ་ཁོ་ནའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་དྲངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་བསྐོར་བར་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་ཡོད་པ་ཉིད་མི་འཐད་དེ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་གོང་རོལ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་མདོ་ལས་ནི། སེམས་ཅན་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དག་ཀྱང་མཆིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཇི་སྲིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་གསུངས་པས། དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་ན་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་པ་རྣམས་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ངས་ཇི་སྐད་དུ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཟག་པ་ དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ལུང་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་མདོ་འདི་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་དེའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ལམ་ལས་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཡོད་པས་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་མི་སྣང་བ་གཉིས་སྲིད་མོད་ཀྱི། རོ་མྱང་བ་དང་ཉེས་དམིགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མི་སྲིད་པས་ལམ་ལ་ཡང་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་རྣམ་པ་འདི་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཟག
Chinese
钝根者乃是阿罗汉以智慧而得解脱。极钝根者则以时节因缘而得解脱。更极钝根者则以见道而得。最极钝根者则以信解而得。极钝根者则以随法行而得。最极钝根者则以随信行而得。 如是，比丘们，依于根之圆满而安立力之圆满。依于力之圆满而安立补特伽罗之圆满。若于何者，此等五根皆无，则说彼等安住于外道凡夫之品类中。 是故，如是作圣者之安立后，说“若于何者，此等五根”，当知于何者，此等五根非为自在。若非如是，则不应说“若于何者，此等五根”。是故，当知于彼处，信等一切根皆非自在。是故，安住于外道凡夫品类中，与有漏者相应，并不相违。 又，凡夫有二种：内道与外道。善根未断尽者，名为内道，因其能证真实，且能积聚其资粮故。善根断尽者，名为外道，因其相违故。若非如是，则所说之外道，其义将不明显。善根断尽与未断尽二者，于未得圣法上是相同的，故于凡夫品类中，从内道中特立外道而说。 “一切种”者，谓有漏与无漏之相。“一切”者，谓极微小之分亦无。“于一切之所有一切”者，意谓非是世间之因。“外道”者，谓非释迦子之凡夫，安住于外道品类中，即于圣法。
English
The dull one is the Arhat who is liberated by wisdom. The extremely dull ones are liberated by time and circumstances. The even more extremely dull ones attain liberation through seeing. The most extremely dull ones attain liberation through faith. The extremely dull ones attain liberation through following the Dharma. The most extremely dull ones attain liberation through following faith. Thus, monks, based on the perfection of the faculties, the perfection of strength is established. Based on the perfection of strength, the perfection of the individual is established. If anyone lacks these five faculties entirely, it is said that they dwell in the category of external ordinary beings. Therefore, having thus established the noble person, it is said, "If anyone has these five faculties," it should be understood that these faculties are not under control in those individuals. If it were not so, it would not be said, "If anyone has these five faculties." Therefore, it should be understood that in that case, all the faculties, such as faith, are not under control. Therefore, dwelling in the category of external ordinary beings and being associated with defilements is not contradictory. Furthermore, there are two types of ordinary beings: internal and external. One whose roots of virtue are not completely severed is called internal, because they can realize the truth and accumulate its resources. One whose roots of virtue are completely severed is called external, because they are contrary. If it were not so, the meaning of the external as spoken would not be clear. Both those whose roots of virtue are completely severed and those whose roots of virtue are not completely severed are the same in that they have not attained the noble Dharma. Therefore, within the category of ordinary beings, the external is distinguished from the internal and spoken of. "In every way" means in the aspect of defilement and non-defilement. "All" means that not even the smallest part is absent. "In all of everything" means that it is not even the cause of the mundane. "External" means that the ordinary being who is not a son of the Shakya dwells in the category of external, that is, in the noble Dharma.
Chinese
处于不一致的方面。如果不是这样，那么对于没有这五种感官的人，我就说他们处于凡夫俗子的方面，就不会这样说了。第一种情况的分类是：内在的是见到真谛，外在的是没有见到真谛，因为圣者没有获得四圣谛的法，所以处于凡夫俗子的方面。为了极力证明信心等是具有烦恼的，这里引用了其他的依据，经部中也广泛地提到。如果有人说，这部经也是针对没有烦恼的人而说的，那么，因此引用了“只有在没有转法轮的时候”这句话，因为在没有转法轮的时候，世间众生拥有没有烦恼的信心等是不合理的，因为这样一来，佛陀的出现和转法轮就变得没有意义了。因此，应该知道，在转法轮之前，众生所拥有的信心等都只是具有烦恼的。如果说，所显示的敏锐的感官等是指意根的作用，那是不对的，因为信心等是圆满具足且有福分的。例如，经中说：“也有众生具有敏锐的感官。”一直到“何时才能完全了解世尊的法。”因此，是因为信心等圆满具足而有福分，而不是意根圆满具足。如果是智慧，那么断绝善根的人就没有福分了。还有，“正如我所说的那样”等广泛出现，这表明这是另一个证明信心等是具有烦恼的依据。如果有人认为这部经也是针对没有烦恼的人而说的，因此才说了“对于没有烦恼的人”。如果有人认为，道中也有生和灭，所以生起和不显现两种情况是可能的，但是，体验、过患和出离是不可能的，因此对道进行这样的全面考察是不合理的。因此，信心等感官
English
are situated in the aspect of disagreement. If it were not so, it would not be said that those who do not have these five faculties are, I say, situated in the aspect of ordinary beings. The divisions of the first are: inner is seeing the truth; outer is not seeing the truth, because noble ones have not obtained the four truths, therefore they are situated in the aspect of ordinary beings. To thoroughly establish that faith and so forth are indeed with outflows, another source is mentioned: it also appears extensively in the Sutras. If it is said that this Sutra was also spoken by making it the domain of those without outflows, then, therefore, the phrase "only at the time when the wheel of Dharma has not been turned" is cited, because it is not reasonable that in the world, beings have faith and so forth without outflows when the wheel of Dharma has not been turned, because the appearance of the Buddha and the turning of the wheel of Dharma would become meaningless. Therefore, it should be known that before the turning of the wheel of Dharma, the faith and so forth of beings are only with outflows. If it is said that the sharp faculties and so forth that are shown are made to be the domain of the mind faculty, that is not so, because faith and so forth are complete and endowed with good fortune. Thus, in the Sutra it says: "There are also beings with sharp faculties," and so forth, up to "When will all the teachings of the Bhagavan be known?" Therefore, it is because faith and so forth are complete and endowed with good fortune, and not because the mind faculty is complete. If it were wisdom, then those who have severed the roots of virtue would not be endowed with good fortune. Also, "As I have said" and so forth appear extensively, indicating that this is another source for proving that faith and so forth are with outflows. If someone thinks that this Sutra itself was spoken by making it the domain of those without outflows, therefore it is said, "For those without outflows." If someone thinks that there is also arising and ceasing in the path, so the two, arising and non-appearance, are possible, but experiencing, faults, and definite emergence are not possible, so such a complete examination of the path is not reasonable. Therefore, the faculties of faith and so forth