Tibetan
ལྟ་ན་ཡང་མི་ཤེས་པ་དེའི་ཕྱིར་གསུང་རབ་ལས་གྲགས་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལྟར་ལུས་དང་སེམས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དང་འདྲ་བར་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ན་འདྲི་བ་ནི། ཅི་ལུས་ཀྱིའམ་སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་གཉི་གའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་སྟེ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་རྟེན་ཐ་དད་པས་དབང་པོ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ཡང་རྟེན་ཐ་དད་པ་ལ་གུས་པ་མེད་པར་བྱས་ཏེ། བསྡུས་ཤིང་བསྒོམས་ནས་དབང་པོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐམས་ཅད་ལ་དགོངས་པ་ཉེ་བར་གནས་པའི་རྒྱུ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པ་མི་མངའོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མི་རྟོག་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །བསྡུས་ནས་དབང་པོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ལ་རྒྱུ་སྨོས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བའོ། །ཕལ་ཆེར་སྨོས་པ་ནི་དགའ་བའི་བདེ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པ་དང༌། རྟོག་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་ཡང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མེད་དོ། ། འདི་དག་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སྟོན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་སྨྲས་པ་ནི། ཡུལ་གྱི་དབང་གིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡུལ་ཉེ་བ་ལས་ནི་དེ་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང༌། ཡུལ་འདུས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཛའ་བ་དང་མི་མཛའ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་མི་འོང་བའི་དབང་གིས་ངེས་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ལུས་ཀྱི་དང་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་བདེ་བའི་དབང་པོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ། །ཡིད་བདེའི་དབང་པོ། །ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཞེས་དབང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་དོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་ལུས་ཀྱིའམ་སེམས་ཀྱིའམ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའམ། རྒྱུ་མཐུན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཁོ་ནར་རང་གི་ངང་གིས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པར་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དབང་པོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་སོ། །ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་གཞན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ལ། ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཉི་ཚེ་བ་བཞུགས་པས་ལུས་དང༌། སེམས་དག་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དང་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ནི་དྲག་པ་དང་མགྱོགས་པར་བྱེད་པ་དང་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡང་ཡིན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ལ་སྨོན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱིས་དུས་ཅུང་ཟད་ཕན་འདོགས་པའམ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡོད་དོ། །བཏང་སྙོམས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་ནི་གཞན་དུ་ཕན་འདོགས་ལ། སེམས་ཀྱི་ཡང་གཞན་དུ་ཕན་འདོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་འདི་མེད་དེ། དེ་བས་ན་བཏང་སྙོམས་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པས་ལུས་ཀྱི་དང་སེམས་ཀྱི་དབང་པོ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །གཞན་དག་ན་རེ་གང་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ལུས་ཐ་དད་པ་དེར་ཡིད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ནི་བརྟན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། ལུས་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པས་དེ་ནི་བརྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ དབང་པོ་གཅིག་གོ་ཞེས་སོ། །གཞན་དག་ནི་གཞན་དུ་ལུས་ཀྱི་བདེ་པ་མཛའ་བཤེས་རྣམས་ལ་འཇུག་ལ། གཞན་དུ་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དགྲ་བོ་རྣམས་ལ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་བར་མ་རྣམས་ལའོ། དེའི་ཕྱིར་བར་མའི་ཕྱོགས་ལ་བཏང་སྙོམས་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ཐ་དད་པར་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སེམས་སོ། །ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བབ་ལ། དེ་དག་ལ་ནི་ལོགས་སུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་ལམ་ལ་དགུ། །གསུམ་ཡིན་ཞེས་ལམ་གསུམ་དུ་དབང་པོ་དགུ་ལ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་དོ། །ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བུམ་པ་བཞིན་དུ་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། དབང་བྱེད་པའི་དོན་ནི་དབང་པོའི་དོན་ཡིན་ལ། ཚོགས་པ་དག་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་དབང་བྱེད་པའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་པོ་ན་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོའོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚོར་བའི་དབང་པོ་གསུམ་ནི་ཅི་རིགས་པར་ཏེ། མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་དག་ནས་དྲུག་པ་
Chinese
然而因为不了解那个，所以用经部里著名的其他名相来说明，就是非苦非乐的感受等等。如同快乐和痛苦一样，因为依赖于身体和心，并且像那样分开来显示，所以犹豫不决时会问：是身体的还是心的呢？这是与舍受的根相应。因此说，是二者的，意思是身体和心的。在舍受的根的情况下，也广泛地出现“为什么”的问题。快乐和痛苦因为所依不同，所以根也不同。而这里，对所依的不同没有尊重，而是加以总结和禅修，将根统一为一个，这有什么原因呢？如果说，如来们因为具有对一切无碍的智慧，并且对一切都具有亲近的意念，所以不会无缘无故地说法，那么，因此说了“因为不分别”。说了总结后将根统一的原因是：心的快乐和痛苦，大部分是从分别产生的，这是广泛出现的。说“大部分”是因为喜乐是从禅定中产生的，以及不是从分别产生的，以及从异熟产生的，由境的力量产生的，以及意乐从异熟产生的，即使在等持中也没有不悦意。为了舍弃这些，所以显示了“为了这个”。对于身体的快乐和痛苦不是从分别产生的，就说了原因：由境的力量等等，从境的接近，它总是产生，并且境聚集时没有分别的能力。对于断除了可爱和不可爱分别的阿罗汉们，也因为境可爱和不可爱的原因而必定产生。因此，对于那些，身体的和心的快乐和痛苦，乐受根、苦受根、喜受根、忧受根，根本身就是不同的。舍受是身体的还是心的，或者分别
English
However, because of not understanding that, it is explained by other famous terms in the scriptures, such as the feeling that is neither suffering nor happiness, and so on. Like happiness and suffering, because they depend on the body and mind, and are shown separately like that, when hesitating, one asks: Is it of the body or of the mind? This is in accordance with the root of equanimity. Therefore, it is said that it is of both, meaning of the body and mind. In the case of the root of equanimity, the question of "why" also arises extensively. Happiness and suffering have different roots because they have different bases. But here, without respecting the difference in bases, but summarizing and meditating, unifying the root into one, what is the reason for this? If it is said that the Tathagatas, because they possess unobstructed wisdom towards everything, and have close intentions towards everything, do not teach the Dharma without a reason, then, therefore, it is said "because of non-discrimination." The reason for unifying the root after summarizing is: the happiness and suffering of the mind mostly arise from discrimination, this is widely stated. Saying "mostly" is because the joy of happiness arises from Samadhi, and not from discrimination, and from maturation, arising from the power of the object, and mental happiness arising from maturation, even in equanimity there is no displeasure. In order to abandon these, it shows "for this reason." For the happiness and suffering of the body that do not arise from discrimination, the reason is given: by the power of the object, etc., from the proximity of the object, it always arises, and when objects are gathered, there is no ability to discriminate. For the Arhats who have abandoned the discrimination of lovable and unlovable, it is also certain to arise because of the object being lovable and unlovable. Therefore, for those, the happiness and suffering of the body and mind, the root of pleasure, the root of suffering, the root of joy, the root of sorrow, the roots themselves are different. Equanimity is of the body or of the mind, or discriminating
Chinese
无论是从成熟而生，还是从同类因产生，唯有不分别念，自然而然地，无需任何造作而生起。因此，它们被视为一个根。身体的快乐也广泛地被称为利益他人。身体的快乐和痛苦是短暂的，存在于身体和心中，能够利益和损害身体和心。身体的快乐和痛苦是强烈的、快速的、持续的，而心的快乐和痛苦则不然。心中圆满的愿望和痛苦的分別念，在短暂的时间内能够利益或损害。舍受是，身体的舍受利益他人，心的舍受也利益他人，没有这样的差别。因此，舍受没有差别，身体和心的根没有不同。有些人说，在分别识和身体不同的地方，心的快乐和痛苦是不稳定的。身体本身的快乐也不是，痛苦也不是，与没有差别，因此它是唯一的稳定，所以是一个根。另一些人说，身体的快乐给予朋友，心的痛苦给予敌人。同样，非乐非苦给予中间者。因此，对于中间的方面，舍受没有差别，所以没有显示不同的根，他们这样认为。现在进入无漏的范畴。对于这些，虽然没有什么需要单独显示的，但见道、修道、无学道有九个。据说在三道中，九个根是能知一切的根等等。能知一切的根等等，难道不像瓶子一样变成假立的存在吗？不会变成那样。支配的意义就是根的意义，集合也是各自支配的。见道等最初存在的识，就是意根。快乐等三种受根，各自相应地，从见道和修道中第六个
English
Whether arising from maturity or from a similar cause, it is only non-conceptual thought that arises naturally, without any contrivance. Therefore, they are regarded as one root. Bodily pleasure is also widely referred to as benefiting others. Bodily pleasure and pain are transient, existing in the body and mind, capable of benefiting and harming the body and mind. Bodily pleasure and pain are intense, rapid, and continuous, whereas mental pleasure and pain are not. Mental fulfillment of desires and painful discriminations can benefit or harm for a short time. Equanimity is such that bodily equanimity benefits others, and mental equanimity also benefits others, without such a distinction. Therefore, there is no difference in equanimity, and there is no difference between the roots of body and mind. Some say that where there are different consciousness and body, mental pleasure and pain are unstable. The pleasure of the body itself is neither pleasure nor pain, and there is no difference from not having them, so it is the only stable one, so it is one root. Others say that bodily pleasure is given to friends, and mental pain is given to enemies. Similarly, neither pleasure nor pain is given to those in between. Therefore, for the intermediate aspect, there is no difference in equanimity, so different roots are not shown, they think. Now entering the category of the unpolluted. For these, although there is nothing that needs to be shown separately, the paths of seeing, cultivation, and no-more-learning have nine. It is said that in the three paths, the nine roots are the root of knowing everything, etc. Do the roots of knowing everything, etc., not become nominally existent like a vase? They do not become so. The meaning of dominating is the meaning of the root, and the aggregates also each dominate. The consciousness that initially exists on the path of seeing, etc., is the mind root. The three feeling roots, such as pleasure, are appropriately the sixth from the paths of seeing and cultivation.