English
Since it is necessary to show the stage of obtaining names such as Tathagata, it is necessary to explain the powers such as all-knowing, and to state it. Those bodily feelings that are not pleasant are called the power of suffering. Since there are also pleasant bodily feelings, the term "not pleasant" is specifically distinguished. Since there are also unpleasant feelings of the mind, the term "bodily" is mentioned. In order not to understand the meaning expressed by "not pleasant," another term is used to show its meaning, that is, "not pleasant" means harmful, which is a synonym for "suffering." It will be shown in this way: the harmful experience that arises together with the five consciousnesses is called the power of suffering. Pleasantness is the power of happiness, which is combined with the body. Here, the difference and the differentiated dharma are the same as before. It will be shown in this way: the beneficial experience that arises together with the five consciousnesses, and that arises together with the three consciousnesses, is the power of happiness. If it is thought that there is also the power of happiness in the third dhyana, if someone says that it is not of the body, therefore, in the third dhyana, "of the mind, that is the power of happiness" is said. The phrase "of the mind" distinguishes the body. The phrase "that" distinguishes the unpleasant, therefore, "that" is said. The pleasant feeling of the mind is the power of happiness. Also, why is it that in the desire realm and the first dhyana, the pleasantness of the body is considered the power of happiness, while in the third dhyana it is of the mind? Therefore, it is said that "bodily feeling does not exist." Why does it not exist? Therefore, it is said that "because there is no collection of the five consciousnesses there." In other places, that is mental happiness. For "mental happiness," it changes in the way of the mind experiencing pleasantness. The body also enters into distinction, therefore it is only happiness. Therefore, the pleasant feeling of the mind is the power of mental happiness other than in the third dhyana. "In other places" is said.
Tibetan
་པས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་གོང་དུ་ཡང་དེར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་དེ་དག་ཁོ་ནར་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གསུམ་པར་ཡང་དེ་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོར་མ་བཤད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ༌། །ཡིད་བདེ་བ་ནི་དགའ་བ་སྟེ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སིམ་པ་ཙམ་མོ། །དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཀྱང་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་འཐོབ་སྟེ། མདོ་ལས་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པ། དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། བདེ་བ་ལ་གནས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ན་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཁོ་ནར་བརྗོད་ཀྱི། ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཡིད་འདི་གཉིས་ཕན་འདོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མཚུངས་ན་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན་ཡོད་དེ། སེམས་ཀྱི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ནི་བརྟན་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། ཡིད་བདེའི་དབང་པོ་ནི་མི་བསྟན་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་པ་ཡང་ཡོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཨཱ་ནུ་གྲ་ཧོ་པི་རཱུརྦ་སྱ་ནཱ་ཏི་པ་ལ་བཱཉ་ཐཏྟ་ར་སྱཱ་ཏ་ཨཱ་པཱ་ཡཱཔྟ་དཱ་གི་སྠཱ་ན་མི་ཏྱེ་ཙཀྵ་ཏེ། དགའ་བའི་རྣམ་པས་མི་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ན་བདེ་བའི་དབང་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དཔྱོད་བརྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་ལྡན་ན་ནི་མ་ཡིན། ཕན་འདོགས་པ་ཡང་སྔ་མའི་ཧ་ཅང་སྟོབས་ལྡན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལན་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཉིད་ཞེས་བཤད་པ་རྒོལ་རྒྱ་དཔེ་གཅིག་ན་ཏྲ་དཀྱུང་ཆགས་པའི་ཐེག་པ་གནས་ཞེས་སྨྲའོ། བའི་གཞིའོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ། ཡིད་བདེ་ནི་འཇུག་པ་མི་བརྟན་པ་ཡིན་ལ་སེམས་ཀྱི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ནི་འཇུག་པ་བརྟན་པ་ཉིད་དོ། །གནས་སྐབས་གཞན་ལ་མིང་གཞན་མཐོང་སྟེ་མར་སར་དང་མར་བཞིན་ནོ། །ལུས་ཀྱིས་སིམ་པ་མ་ཡིན་པར་ མྱོང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ལ། སེམས་ཀྱི་ནི་ཡང་མི་དང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་སིམ་པ་དང་སིམ་པ་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བས་ཚོར་བ་གསུམ་པོ་རྣམ་པར་བཞག་པ་བྱས་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ནི་བར་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ། སིམ་པ་ནི་བདེ་བའི་སིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་བར་མའོ་ཞེས་བཤད་པ་དེའི་ཕྱིར་སིམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་
Chinese
为了防止（三禅）高于此处的过失。因此，提到了欲界和初禅、二禅，因为它们只存在于这些境界中。又为何不像初禅和二禅一样，在三禅中也不说它是意乐的根源呢？因此，三禅中广泛地出现了“快乐”。意乐是喜悦，是仅仅从心中产生的平静。通过脱离喜悦的贪欲也能获得三禅，经中说，通过脱离喜悦的贪欲，安住于舍，具有正念，安住于快乐。因此，在三禅中只说乐受，而不是意乐受。又如果这两种意在助益方面体验相同，有什么区别呢？区别在于，心之乐受是稳定地进入，而意乐受是不稳定地进入，因为心也是存在的。阿奴格拉霍比茹尔瓦斯亚纳蒂帕拉瓦尼亚塔塔拉斯亚塔阿帕亚普塔达吉斯塔纳米提耶察克沙泰。（藏文：ཨཱ་ནུ་གྲ་ཧོ་པི་རཱུརྦ་སྱ་ནཱ་ཏི་པ་ལ་བཱཉ་ཐཏྟ་ར་སྱཱ་ཏ་ཨཱ་པཱ་ཡཱཔྟ་དཱ་གི་སྠཱ་ན་མི་ཏྱེ་ཙཀྵ་ཏེ།，梵文天城体：आनुग्रहो पिरूर्बस्य नातिपलवान्य तत्तरस्यात आपायाप्त दागिस्थान मित्येक्षते，梵文罗马转写：ānugraho pirūrbasya nātipalavānya tattarasyāta āpāyāpta dāgisthāna mityekṣate，汉语字面意思：恩惠，皮鲁尔瓦的，不过度轻率，塔塔拉斯亚塔，阿帕亚普塔，达吉斯塔纳，如此观察。）考虑到不以喜悦的方式进入，在三禅中，乐受是与意的形式相关的思辨基础的区别，如果具备这些，则不是。助益也是因为先前的不是非常强大，所以如何转变呢？据说在一本反驳的印度教典籍中说，存在着塔特拉断裂的宗派。如果说这是基础，那么这没有过错。因为意乐是不稳定地进入，而心之乐受是稳定地进入。在其他情况下，可以看到其他的名称，如“玛尔萨尔”和“玛尔瓦辛”。身体体验到的不是平静，而是痛苦。而心的体验则被称为不悦。通过身体和心的平静与不平静的区别，三种感受已经被区分开来了。现在要说的是舍受，因此广泛地说“舍是中间的”。平静是快乐的平静，不平静是痛苦，这是刚刚说过的。而这里说的是“中间的”，因此提到了“既不是平静也不是不平静”。
English
In order to prevent the fault of (the third dhyana) being higher than this. Therefore, the desire realm and the first and second dhyanas are mentioned, because they only exist in these realms. And why is it that, like the first and second dhyanas, it is not said in the third dhyana that it is the source of mental pleasure? Therefore, in the third dhyana, "happiness" appears extensively. Mental pleasure is joy, which is merely the tranquility arising from the mind. The third dhyana can also be attained by being free from the desire for joy. The sutra says that by being free from the desire for joy, one abides in equanimity, possesses mindfulness, and abides in happiness. Therefore, in the third dhyana, only the feeling of pleasure is mentioned, not the feeling of mental pleasure. Furthermore, if these two minds are the same in experiencing benefit, what is the difference? The difference is that the feeling of pleasure of the mind enters stably, while the feeling of mental pleasure enters unstably, because the mind also exists. Ānugrahopirūrbasyanātipalavānyatattarasyātaāpāyāptadāgisthānamityekṣate. (Tibetan: ཨཱ་ནུ་གྲ་ཧོ་པི་རཱུརྦ་སྱ་ནཱ་ཏི་པ་ལ་བཱཉ་ཐཏྟ་ར་སྱཱ་ཏ་ཨཱ་པཱ་ཡཱཔྟ་དཱ་གི་སྠཱ་ན་མི་ཏྱེ་ཙཀྵ་ཏེ།, Sanskrit Devanagari: आनुग्रहो पिरूर्बस्य नातिपलवान्य तत्तरस्यात आपायाप्त दागिस्थान मित्येक्षते, Sanskrit Roman transliteration: ānugraho pirūrbasya nātipalavānya tattarasyāta āpāyāpta dāgisthāna mityekṣate, literal Chinese meaning: Grace, of Pirurva, not overly frivolous, Tattarasyata, Apayapta, Dagisthana, thus observe.) Considering that it does not enter in the form of joy, in the third dhyana, the feeling of pleasure is the distinction of the speculative basis related to the form of mind, if these are possessed, then it is not. Benefit is also because the previous one is not very powerful, so how does it transform? It is said that in a refuting Hindu text, there exists a sect with a Tattra fracture. If it is said that this is the basis, then there is no fault in this. Because mental pleasure enters unstably, while the feeling of pleasure of the mind enters stably. In other situations, other names can be seen, such as "Marsar" and "Marvashin." What the body experiences is not tranquility, but suffering. And what the mind experiences is called displeasure. Through the distinction between the tranquility and non-tranquility of body and mind, the three feelings have already been distinguished. Now what is to be said is the feeling of equanimity, therefore it is widely said that "equanimity is in the middle." Tranquility is the tranquility of happiness, and non-tranquility is suffering, which is what was just said. And here it is said that it is "in the middle," therefore it is mentioned that it is "neither tranquility nor non-tranquility."