Tibetan
ས་པ་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྔར་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྷག་མ་དབང་པོའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བཞིན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ཀྱང་དེའི་རྟེན་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །ཅི་འདི་དག་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་ཞིག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཐེ་ཚོམ་འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། གཉི་ག་ཡང་བསྙད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་མིག་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ཐོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་ན། མ་ཕྲད་པ་ལ་ནི་ཐོགས་པ་མི་རིགས་སོ། །སླར་ཡང་དེ་ལྷའི་མིག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བལྟའོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ལ། རིང་བ་གང་དག་ཡིན་པ་དང་ཉེ་བ་གང་དག་ཡིན་པ་ཞེས་གསུངས་ན། ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཉེ་བ་དང་རིང་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་དང་ཕྲད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡུལ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཕྲད་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྟེ་བར་མཚམས་མེད་པར་ཕྲད་ན་དེའི་ཕྱིར། མིག་དང་ཡིད་དང་རྣ་བ་ནི། ཡུལ་དང་མ་ ཕྲད། འདི་ལྟར་གཟུགས་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མཐོང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །མིག་ལ་ཡོད་པའི་མིག་སྨན་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་ཡིན་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་པས་ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་དང་མ་ཕྲད་པ་ཉིད་ནི་གཉི་ག་ཇི་ལྟ་བས་སྨོས་པས་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་ཉིད་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་དག་བརྟེན་ནས་བྱུང་སྟེ་ཡུལ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་ཡུལ་དང་ཕྲད་བར་འདོད་བ་དེ་དག་གིས་ནི་ཡང་འདོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་ཉེ་བ་དང་རིང་བ་དག་ལ་དུས་མཉམ་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་འདི་ནི་ནག་པོ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མིག་ནི་འོད་ཟེར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མར་མེ་བཞིན་དུ་ཐག་ཉེ་བ་དང་རིང་བ་དག་ལྷན་ཅིག་གསལ་བར་བྱེད་པ་མི་འགལ་ཞེ་ན། བལྟ་བར་འདོད་པ་མུན་ཁུང་དུ་སྣང་བ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་འོད་ཟེར་ཉིད་མ་གྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་མིག་ནི་འོད་ཟེར་ཉུང་བའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་ཚོལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཉུང་ངུ་ནི་མང་པོས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དཔེ་དང་དཔེ་ཅན་མཚུངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བར་མེད་པར་ཕྲད་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མར་མེ་ནི་སྡོང་བུ་དང་མར་ལ་སོགས་པ་ཕྲད་བསྲེག་ཅིང་སྣང་བར་བྱེད་ན། མིག་ནི་མིག་སྨན་ལ་སོགས
Chinese
具有部分和整体，以及成为多数，这在之前已经说过了。因为没有差别，就像剩余的自在天的极微尘一样，一个极微尘也不能作为它的所依。如果问这些是否与境相触等，那么，这种怀疑从何而来呢？因为两者都被陈述所见。世尊曾这样说过：“眼睛接触可爱和不可爱的色。”如果未接触，接触是不合理的。再次，广泛地说，他以天眼观看众生。如果说哪些是远的，哪些是近的，如果确实与境相触，那么近和远的区分是不可能的。如果假设与境相触，那么所有执持境者都是相触的。如果无间隙地相触，因此，眼睛、意识和耳朵不与境相触。例如，通过“从远处看到事物”这句话，可以知道是不与境相触的。通过“看不到眼睛里的眼药”这句话，可以否定是与境相触的。如果是这样，就一定会确定为仅仅是不与境相触的。因为与境相触和不与境相触两者都被提及，因此与境相触本身就会被否定。那些认为依赖于产生并存在于境中，即与境相触的人，他们的想法也只是一种愿望而已，因为他们同时认识到近和远。这种法并非连同黑色等行者所能见到的。如果说眼睛是光芒，因此像灯一样，同时照亮近和远并不矛盾，那么，想要观看的人在黑暗中寻找显现，因此光芒本身是不成立的。如果说眼睛的光芒微弱，因此会寻找外在的显现，那么，因为微弱的光芒会被强大的光芒压倒，所以不会成为目标。比喻和被比喻物也不相同，因为它们能清晰地显示无间隙的接触。灯接触并燃烧树枝和酥油等，并使其显现，而眼睛却不能接触眼药等。
English
Having parts and whole, and becoming many, this has been said before. Because there is no difference, just as the remaining atoms of the Lord, not even one atom can serve as its support. If asked whether these are in contact with the object, etc., then, where does this doubt come from? Because both are seen to be stated. The Blessed One has said, "The eye contacts forms that are pleasing and unpleasing." If not in contact, contact is not reasonable. Again, it is widely stated that he sees beings with the divine eye. If it is said which are far and which are near, if it is indeed in contact with the object, then the distinction of near and far is impossible. If it is assumed to be in contact with the object, then all those who hold the object are in contact. If it is in contact without interval, therefore, the eye, consciousness, and ear are not in contact with the object. For example, through the statement "seeing things from afar," it can be known that it is not in contact with the object. Through the statement "not seeing the eye medicine in the eye," it can be negated that it is in contact with the object. If so, it will surely be determined that it is only not in contact with the object. Because both contact and non-contact with the object are mentioned, therefore contact with the object itself will be negated. Those who think that relying on arising and existing in the object, that is, being in contact with the object, their idea is only a wish, because they simultaneously recognize near and far. This Dharma is not even seen by those who have blackness and other going. If it is said that the eye is light, therefore like a lamp, it is not contradictory to illuminate near and far together, then, the one who wants to see seeks appearance in the darkness, therefore the light itself is not established. If it is said that the light of the eye is weak, therefore it seeks external appearance, then, because the weak light is overwhelmed by the strong light, it will not become an object. The example and the exemplified are also not the same, because they clearly show contact without interval. The lamp touches and burns branches and ghee, etc., and makes them appear, while the eye cannot touch eye medicine, etc.
Tibetan
་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བ་རྣམས་འཛིན་པར་བྱེད་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མར་མེ་ནི་བར་མེད་པར་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱེད་ན། མིག་ནི་མདུན་གྱི་རི་པོ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་མིག་ནི་མར་མེ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མིག་ནི་འོད་ཟེར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མར་མེ་བཞིན་དུ་ཐག་ཉེ་བ་དང་རིང་བ་དག་ལན་ཅིག་གསལ་བར་བྱེད་པ་མི་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ཤེལ་ལ་སོགས་པས་ཆོད་པ་ཡང་དམིགས་པས་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཐེ་ཚོམ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ན་མིག་ནི་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྲད་པ་ཡིན་ན་ནི་རེང་རེང་པོར་བལྟ་བ་མཐོ་ཡོར་ལ་མི་ཡིན་སྙམ་དུ་དེའི་ཁྱད་པར་དག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རེད་རེད་པོ་དང་ཕྲད་པ་འཛིན་པས་ཁྱད་པར་མེད་དོ་སྙམ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཅི། དཔག་ཚད་སྟོང་ ཕྲག་དུ་མས་བསྐལ་བ་དང་ཕྲད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། ལན་ཅིག་ཕྱེ་མ་ཐག་ཏུ་མིག་ཟླ་བ་དང་ཕྲད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པར་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མིག་ནི་ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣ་བ་ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་སྣ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཕྲད་པའི་ཡུལ་ཁོ་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་རིང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲའོ། །བྱང་ཕྱོགས་ཀྱིའོ། །ཉེ་བའོ། །རིང་བའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲད་པ་ལ་དེ་མི་རིགས་ཏེ་དྲི་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །སྣང་ཡང་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པས་བསྙད་བ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མཐོང་བ་ཡོད་དེ། དེ་ནི་ཡོངས་སུ་རྒྱུ་བའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་ཆེས་གསལ་བའི་དྲི་དམིགས་པ་ལས་རྗེས་སུ་རློམ་སེམས་པའོ། །ཡོངས་སུ་མི་རྒྱུ་བའི་མིག་དང་རྣ་བ་དག་དང་དེ་ལྟར་མཚུངས་པ་མེད་དོ། །ཉེ་བ་དང་རིང་བ་ལས་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་སྒྲ་འཛིན་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བ་ནི་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །རིང་བ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། འདི་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིའི་ཡུལ་དག་ནའོ། །གལ་ཏེ་མིག་ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་ན་ནི། བསམ་གཏན་པ་རྣམས་
Chinese
不能执持极其近处的事物。如果灯火毫无间隔地照亮一切，那么眼睛执持面前的山和树等，因此不能说眼睛像灯火。如果说，眼睛因为是光芒，所以像灯火一样，同时照亮近处和远处的事物，这并不矛盾。那么，因为被玻璃等阻隔也能执持没有接触到的事物，并且因为产生怀疑，所以眼睛不是与境相接触的。如果相接触，那么仔细观看时，对于高处是否是人，以及对它的差别产生怀疑也是不应该的。因为执持清楚的事物，有什么理由认为没有差别呢？因为成千上万俱胝劫不可能接触到，所以不能说眼睛一睁开就接触到月亮。因此，眼睛确实是不与境相接触的。同样，听到远处的声音，也应该知道耳朵是不与境相接触的。如果确实与境相接触，那么就像鼻子等一样，只能了知接触到的境，而不能了知远处的境。如何了知听到远处的声音呢？因为通过方向等的差别来确定。例如，南方的声音，北方的声音，近处的声音，远处的声音，就是这样确定的。对于接触来说，这是不可能的，就像气味等一样。如果说，难道没有看到用方向等来描述的景象吗？回答是，确实有看到。那是由于完全散布之后，从方向最明显的气味中，推测出来的。与不完全散布的眼睛和耳朵等，没有这样的相似之处。因为执持近处和远处清晰与不清晰的声音，所以近处就是执持接触到的事物。因为成为完全不共的因，所以没有怀疑。对于远处来说，则完全会变成怀疑，因为没有差别的因。如果说，与境接触本身就是唯一的，那么就会详细地阐述。这里所说的“这里”，指的是人类的境。如果眼睛因为不与境接触而与耳朵等不同，那么禅定者们
English
It is not the case that it holds things that are extremely close. If a lamp illuminates everything without interval, then the eye holds the mountain and trees etc. in front, therefore it is not the case that the eye is like a lamp. If it is said that since the eye is a ray of light, it is not contradictory to illuminate near and far things at once like a lamp, then since it holds what is not touched by the object even when obstructed by glass etc., and since doubt arises, the eye does not contact the object. If it were in contact, then when looking closely, it would not be reasonable to doubt whether the tall thing is a person or not, and to doubt about its differences. Since it holds what is clear and in contact, what is the reason for thinking that there is no difference? Since it is impossible to contact kalpas by thousands of kotis, it is not reasonable to say that the eye contacts the moon as soon as it is opened. Therefore, the eye is indeed not in contact with the object. Similarly, hearing a sound from afar should be understood as the ear not being in contact with the object. If it were indeed in contact with the object, then like the nose etc., it would only understand the object that is in contact, and not what is far away. How is it understood that a sound is heard from afar? Because it is determined through the distinction of directions etc. For example, the sound of the south, the sound of the north, what is near, what is far, it is determined in that way. That is not possible for contact, like smell etc. If you say, don't you see the appearance described by directions etc.? The answer is, there is seeing. That is because after being completely diffused, it is inferred from the most obvious smell of the direction. There is no such similarity with the eyes and ears etc. that do not completely diffuse. Because it holds clear and unclear sounds from near and far, the near is indeed holding what is in contact. Because it has become a completely uncommon cause, there is no doubt. For the far, it will completely become doubt, because there is no cause for difference. If it is said that contact with the object itself is the only one, then it will be explained in detail. The "here" mentioned here refers to the realm of humans. If the eye is different from the ears etc. because it does not contact the object, then the meditators