Tibetan
བའི་ཕྱིར་གནས་བཟང་བའོ། །འདོད་པ་ཆུང་བ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་བཟང་པོ་འམ། མང་པོ་ལ་ལྷག་པར་མ་ཆགས་པའོ། ཆོག་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ངན་ངོན་ཙམ་རྙེད་པས་རྟག་ཏུ་ཆོག་ཤེས་པའོ། །བྱ་བ་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་གང་ཞེ་ན། ཉོ་ཚོང་ལ་སོགས་པའི་ལས་ངན་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང༌། ཁྱིམ་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་དང་ཧ་ཅང་སྨོས་འདྲིན་བྱེད་པ་དག་དང༌། སྨན་བྱེད་པ་དང༌། སྐར་མ་བརྩི་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཞེ་ན། སྡོམ་པ་གཉི་ག་ལ་ཡང་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་མི་འདྲལ་བ་དང༌། བག་མེད་པས་རལ་ཡང་སྐྱེན་པ་སྐྱེན་པར་འགྱོད་ཅིང་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱེད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་གང་ཞེ་ན། འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་རྣམ་པ་མང་པོར་ཡོང་བར་བསམས་ལ། དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བར་བྱའོ། །ཡང་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་སྡུག་པ་འམ། མི་སྡུག་པ་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་བདག་རིང་པོར་མི་ཐོགས་ བར་བྲལ་ན་བདག་ཅི་ཞིག་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་དག་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་གཉིས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ནི་དགག་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཏེ། ཕྱིའི་དང༌། ནང་གིའོ། །ཕྱིའི་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ཕྱོགས་སོ། །མཐུན་པའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །ནང་གི་ནི་མ་ཆགས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འཇུག །ཅེས་གསུངས་ན། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སེམས་གནས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་པའི་སེམས་སྐྱེ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ནི་གནས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་པོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་མྱུར་ཐོབ་སྟེ། །དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ཕན་ཡོན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གཡེལ་ན་ཕྱིས་འགྱོད་པ་འབྱུང་ཞིང༌། འགྱོད་པས་ནི་སེམས་འཕྲོ་བར་བྱེད་དེ་དེ་བས་ན་འབྲས་བུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདོད་པས་རྒྱུ་ཚུལ་ཁྲིམས་གུས་པར་བསྲུང་ངོ༌། །དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། འདིར་དེ་བཞིན་གཤེག
Chinese
因为（所处的）地方好啊。什么是少欲呢？对于法衣等等好的，或者多的，不特别执着啊。什么是知足呢？对于法衣等等仅仅得到不好的，总是知足啊。什么是完全断绝许多事情呢？完全断绝买卖等等的恶业，和在家人和出家人交往过密，做医生，算星等等啊。什么是戒律完全清净呢？两种律仪，都包括自性罪和俱生罪，不违犯，即使因为放逸而破损，也迅速地后悔，如法行事啊。这样等等说了。什么是断绝欲的分别念等等呢？对于诸欲，想到今生和来世的过患很多，对于那些断绝分别念啊。还有，轮回的物体，是悦意的，或者不悦意的都可以，想到如果我和那些一切，不会很久就分离，那我执着什么呢？这样想而断绝分别念啊。这样说了。止的眷属那些，总的来说是两种，有些是从遮止的方面开示，有些是从成办的方面说的。又是止的眷属两种，外在的和内在的。外在的是令人喜悦的地方，也说了住在适合的地方。内在的是不执着和戒律完全清净。说“对于没有世间执着而明显欢喜地进入”，也说了以律仪的戒律做心安住的事情。说了依靠增上的戒律而生起增上的心，安住在戒律就能获得禅定。这样说了。也说了戒律是禅定的因，迅速获得没有烦恼的禅定，那是戒律清净的利益。这样说了。如果轻忽戒律，以后会后悔，后悔会扰乱心，因此因为想要果禅定，所以恭敬守护因戒律啊。什么是应当了知的所缘的体相呢？这里如来
English
Because the place is good. What is having few desires? Not being particularly attached to good or many things like Dharma robes. What is being content? Always being content with just getting bad things like Dharma robes. What is completely abandoning many things? Completely abandoning evil deeds such as buying and selling, and being too close with householders and renunciants, practicing medicine, calculating stars, etc. What is pure morality? Both sets of vows, including both natural and co-emergent faults, are not violated, and even if they are broken due to carelessness, one quickly regrets and acts according to the Dharma. This and so on were said. What is abandoning thoughts of desire, etc.? For all desires, thinking that the faults of this life and the next will come in many ways, one should abandon thoughts about them. Also, whether the objects of samsara are pleasing or displeasing, thinking that if I and all those things are separated without much delay, what would I be attached to? Thinking like this, one should abandon thoughts. This was said. Those retinues of calm abiding are, in short, two: some are shown from the aspect of negation, and some are spoken from the aspect of accomplishment. Again, there are two retinues of calm abiding: outer and inner. The outer is a pleasing place. It is also said to dwell in a suitable place. The inner is non-attachment and pure morality. It is said, "One enters manifestly joyfully without worldly attachment." It is also said that the morality of vows performs the function of settling the mind. It is said that an enhanced mind arises from relying on enhanced morality, and that by abiding in morality, one obtains samadhi. This was said. It is also said that morality is the cause of samadhi, and that one quickly obtains samadhi without afflictions, which is the benefit of pure morality. This was said. If one is negligent in morality, one will regret it later, and regret will disturb the mind, so because one wants the fruit of samadhi, one respectfully protects the cause of morality. What is the characteristic of the object to be known? Here, the Tathagata
Tibetan
ས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ཡང་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏུ་མུག་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤེས་ཆེ་བ་དང༌། ཆ་མཉམ་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་ལས་ཐ་མ་གཉིས་ལ་ལེགས་སམ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །མང་དུ་ཐོས་པ་འམ། གདམས་ངག་གིས་ཟིན་ན་ཀུན་གྱིས་ཀྱང༌། རེ་ཞིག་དམིགས་ཀྱང་ལེགས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་རྟགས་དང༌། དེ་དཔག་པའི་ཐབས་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ཐབས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་གསལ་ལོ། །དམིགས་པ་དེ་ག་ལས་གསུངས་སྙན་པ་ལ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ནས་རབ་ཏུ་མཛེས། །དམིགས་ པ་དེ་ལ་གང་གིས་སེམས་འཇོག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་གཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཀྱང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྐུ་མདོག་དང༌། ཕྱག་མཚན་དང། གདན་དང༌། ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ཐོས་ནས་དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ་བསྒོམས་ན་གསལ་བར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་རྨི་ལམ་དུ་སྣང་སྟེ། དཔེར་ན་སྨད་འཚོང་མ་མདོག་ཤིན་ཏུ་སྡུག་པ་ཞིག་ཡོད་ལ། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ཞིག་གིས་ཐོས་པ་དང། དེའི་ནུབ་མོ་མཐོང་བའམ་འཕྲད་པར་རྨིས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལ་ལ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པ་ལ་དམིགས་ན་སྣང་བར་འགྱུར་སྲིད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་འདས་པ་དག །ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱས་བཞིན་གཟུགས་བརྙན་སྣང༌། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་མེད་དམ་སྙམ་ན། མདོ་སྡེ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་རི་མོར་བྲིས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞིག་ལ་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ཞིག་གིས་གཟུགས་བརྙན་ཡང་འདི་འདྲ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་ཕྱོགས་བྱི་དོར་མ་བྱས་པ་ཞིག་ཏུ་འདུག་ནས་དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་མིག་མི་འཛུམས་པར་བལྟས་ཤིང༌། བསྒོམས་པས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཞི་པའི་བར་དུ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཞིག་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་ཅེས་འབྱུང་བས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་དམིགས་པས་ཆོག་ཟེར་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཡུད་ཙ
Chinese
要知道寂止等身像的特征，这也是贪欲和嗔恨和愚痴和傲慢和分别念知道得多和大体相等和烦恼小者，最后两个觉得好吗的想法。 多闻或者以诀窍摄持，一切人也暂时作意也觉得好啊的想法。 分别念等等的那些相和衡量它的方法和作意和修习的方法，从声闻地清楚。 作意从哪里说好听呢？ 圣者三摩地王经中说： 犹如金色的身躯， 世间怙主一切极庄严， 作意于此谁以心安住， 彼菩提萨埵名等持。 这样说了。 现在现前安住的佛的三摩地中也说： 如来无量光的身色和手印和坐垫和大的功德等等听后，以欢喜心向西方看而修习，则会清楚显现。 这也是最初在梦中显现，譬如有一个容貌非常丑陋的妓女，一个商人的儿子听到后，当晚梦见见到或相遇一样这样说了。 有些人认为如果作意于如来现前安住则会显现，如果作意于已逝世的则不会，圣者三摩地王经中说： 如来已逝世者， 如何作意如是影像显。 这样说了。 又想难道没有作意于绘画的佛像等等吗？ 经部中，如来身像绘画圆满者，一个商人的儿子想，影像也是这样，何况见到自己的面容呢？ 这样想后，立即坐在一个没有打扫干净的地方，以欢喜心不眨眼地看着，修习而获得从初禅到四禅等等说了。 其他人说暂时没有处所的作意，因此作意于瓶子等等任何一个都可以，这样说，虽然是这样，但是一会儿
English
It is necessary to know the characteristics of the body image of Śamatha and so on. This also includes strong attachment, hatred, delusion, pride, and conceptualization, as well as those who are largely equal and those with minor afflictions. The last two consider whether it is good or not. If one has heard much or is guided by instructions, everyone thinks that it is good to focus on it for a while. The signs of conceptualization and so on, the methods of measuring them, the objects of focus, and the methods of meditation are clear from the Hearer's Ground. From where is it said that the object of focus is pleasing to the ear? In the Noble King of Samadhi Sutra, it is said: "With a body like the color of gold, the Protector of the World is completely adorned. Whoever places their mind on this object of focus, that Bodhisattva is called Samadhi." It is said. Also, in the Samadhi of the Buddha who is presently dwelling, it is said: "After hearing about the body color, hand gestures, seat, and great qualities of the Thus-Gone One Amitabha, if one looks to the west with a joyful mind and meditates, it will appear clearly." This also appears initially in a dream. For example, it is said that it is like a merchant's son hearing about a prostitute with a very ugly appearance and dreaming of seeing or meeting her that night. Some people think that if one focuses on the Thus-Gone One who is presently dwelling, it will appear, but not if one focuses on the one who has passed away. In the Noble King of Samadhi Sutra, it is said: "The Thus-Gone One who has passed away, as one thinks of him, so does the image appear." It is said. Furthermore, one might wonder if there is no focus on painted images and so on. In the Sutra, a merchant's son thought about a fully complete painted image of the Thus-Gone One's body, "If the image is like this, what need is there to mention seeing one's own face?" Immediately after thinking this, he sat in a place that had not been cleaned, and with a joyful mind, he looked without blinking and meditated, and it is said that he attained the first through fourth dhyanas and so on. Others say that there is no certainty about the object of focus for a while, so it is said that it is sufficient to focus on any object such as a vase. Although it is like that, however, for a moment