Tibetan
དེ་བས་ན་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་རིགས་པས་བསྟན་པར་བྱས་ན་ལུང་གི་དོན་གུད་དུ་བཀྲི་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་བས་ན་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་སྟོན་པའི་རིགས་པ་ཐོས་པར་བྱའོ། །དེ་གཉིས་རྟོགས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཟབ་མོའི་དོན་རྟོགས་སམ་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་ནི། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐའ་དག་བསྡུས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་རིགས་པ་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ག་ལས་འཇིགས་མེད་ལས། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་འཁོར་ཞེ་ན། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ལ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ལྔས་བཙལ་ན། །མེད་ན་གང་ཞིག་འཁོར་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་འཁོར་བར་སེམས་ན་དེ་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དེ་དག་ཉིད་དམ། དེ་དག་ལས་གཞན་ནམ། དེ་ལ་དེ་དག་ཡོད་དམ། དེ་དག་ལ་དེ་ཡོད་དམ། དེ་དག་དང་ལྡན་ནམ་ཞེས་རྣམ་པ་ལྔས་བཙལ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་མེད་གང་ཞིག་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་རིགས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་དཔལ་སྦས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པ་ལས། ཕྱི་རོལ་ནང་ན་གནས་འདི་ཀུན། །ཡང་དག་ དུ་ན་རང་བཞིན་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མིའི་རང་བཞིན་ཉིད། །བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །གང་ཞིག་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ན་རང་བཞིན་མེད་དེ། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་དང་ནང་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རིགས་པ་དེས་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་མོད་ཀྱི་འདིར་རེ་ཞིག་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་སྟོན་པའི་རིགས་པས་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཆོས་གཟུགས་ཅན་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་འདི་དག་སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན། གྲོང་དང་རི་དང་མི་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཉིད་སྣང་བར་གཟུང་སྟེ། དེ་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་དེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་ཡིན། །རིགས་པས་རྣམ་པར་ལྟ་རྣམས་ཀྱིས། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་འགགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ལྷ་ཡིས་ཀྱང༌། སྲིད་པའི་རྩ་བ་སེམས་ཉིད་ཇེ། །ཡུལ་རྣམས་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་
Chinese
因此，没有矛盾。如果用理证来阐述，就不能把经文的意义引向别处。因此，应当听闻宣说人无我和法无我的理证。如果问，通达这二者的，是否通达了大乘甚深之义？回答是，非常通达。如是说，在《圣楞伽经》中说：二无我的实事中，包含了所有的大乘。如是说。其中，人无我的理证是，圣龙树在《无畏论》中说：如果人是流转者，那么在蕴、处、界中，以五种方式寻找，如果不存在，那么什么会流转？如果认为人是流转者，那是极其不合理的。为什么呢？因为蕴、界、处，是它们本身吗？还是与它们不同？还是它们中有它？还是它中有它们？还是它与它们相合？以五种方式寻找，因为不存在，所以不存在，什么会流转？如是说。法无我的理证是，导师吉祥秘密在《入彼性》中说：外内所住一切，真实中无自性，一与多之自性，离故如影像。凡是远离一与多之自性的，那在胜义中就没有自性，例如影像。外在和内在所住的一切事物，也都是因为远离一与多而无自性。如是说。这个理证虽然遍及一切，但在这里暂时以宣说诸法无自性的理证来把握。其中，这些显现为外境的有色法，是与心识分离而以自性存在呢？还是心识显现为那样，如同梦境中显现的城市、山和人等一样呢？应当认为心识显现为那样。如是说，薄伽梵在《圣楞伽经》中说：非有实义唯是心，见外境义是颠倒，以理智如实观视者，能断所取与能取。如是说。圣天也说：有之根本即是心，境乃彼心之行境。
English
Therefore, there is no contradiction. If explained by reasoning, the meaning of the scriptures cannot be diverted elsewhere. Therefore, one should hear the reasoning that demonstrates the absence of self in persons and the absence of self in phenomena. If asked whether one who understands these two understands the profound meaning of the Great Vehicle, the answer is that they understand it very well. As it is said, in the "Holy Lankavatara Sutra": In the reality of the two selflessnesses, all the Great Vehicle is contained. Thus it is said. Among them, the reasoning for the absence of self in persons is, as the Holy Nagarjuna said in the "Fearless Treatise": If a person transmigrates, then in the aggregates, sense bases, and elements, if sought in five ways, if it does not exist, then what will transmigrate? If one thinks that a person transmigrates, that is extremely unreasonable. Why? Because the aggregates, elements, and sense bases, are they those themselves? Or are they different from them? Or do they contain it? Or does it contain them? Or is it associated with them? If sought in five ways, because it does not exist, therefore it does not exist, what will transmigrate? Thus it is said. The reasoning for the absence of self in phenomena is, as the teacher Glorious Secret said in the "Entering Suchness": All that dwells outside and inside, in reality has no self-nature, the very nature of one and many, being separate, is like an image. Whatever is separate from the nature of one and many, that in ultimate reality has no self-nature, for example, like an image. All these things that dwell outside and inside also have no self-nature because they are separate from one and many. Thus it is said. Although this reasoning pervades everything, here, for the time being, it is grasped by the reasoning that demonstrates the absence of self in phenomena. Among them, are these colored phenomena that appear as external objects existing by their own nature separate from the mind? Or does the mind itself appear as such, like the appearance of cities, mountains, and people, etc., in a dream state? It should be considered that the mind itself appears as such. As it is said, the Bhagavan said in the "Holy Lankavatara Sutra": There is no real object, it is only the mind, seeing external objects is a delusion, those who truly see with reason, will cease the grasped and the grasper. Thus it is said. Arya Deva also said: The root of existence is the mind itself, objects are the realm of its activity.
Tibetan
ལོ། །ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ནས་ནི། །སྲིད་པའི་རྩ་བ་སེམས་ལྡོག་གོ །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚིག་དེ་དག་གི་དོན་ནི་མཁས་པ་ཚིག་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ལན་སྟོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་འདིར་སྨོས་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ལས་དང་པོ་པ་ཐོས་པ་ཆུང་བ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མ་ཟིན་པ། རང་གི་དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་གནས་པ་ཅུང་ཟད་བྱུང་བས་མཁས་པའི་ཚིག་སྒྲོན་མ་ལྟ་བུ་ལ་ཞེ་སྡང་ཞིང་གཞན་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་ཚིག་ལ་ཕན་ཅི་ཡོད། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ནང་ན་འདུག་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཕན་མི་ཐོགས་ཏེ་ངས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ཡིན་ཟེར་ནས། དོན་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཚིག་གིས་རློམ་པར་བྱེད་ཅིང་འདིར་གར་སོང་སོང་དུ་མ་སྟོན་ཅིག །སྐུར་བ་འདེབས་སུ་འོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་ བ་དྲང་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་མགུ་བར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གིས་ནི་བསྔགས་པ་བརྗོད། མཁས་པ་དག་གིས་ནི་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པས་ང་རྒྱལ་སྐྱེས་ནས་རང་གི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར། གཞན་དེའི་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ཡང་ཇི་སྐད་ཟེར་བ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབས་ཀྱང་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་དེ་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབས་པས་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཉམས་པ་ནི། འདི་ལྟར་འདི་ན་ལ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། རིགས་པའི་ཆོས་དགེ་བ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་འདི་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་ཆེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྒྲིབས་པ་དང༌། བློ་རྣོ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐོས་པ་ཉུང་ངུ་འམ། མང་པོ་ཡང་འཛིན་པར་བྱེད་ཅིང་ཐོས་པ་ཀུན་ཆུབ་པར་ཡང་བྱེད་ལ། དགོན་པར་གནས་པ་དང་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་དྲག་པོ་དང༌། དྲང་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་དག་འོངས་ཤིང་ལྷགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། ཚུལ་འཆོས་པའི་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ལྡན་པའི་སྤྱོད་པས་སེམས་མགུ་བར་བྱེད་དེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེས་དེ་ལ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ཚོགས་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་དང༌། ཆོས་གོས་དང༌། བསོད་སྙོམས་དང༌། མལ་ཆ་དང༌། སྟན་དང༌། ནད་ཀྱིས་གསོས་སྨན་དང་ཡོ་བྱད་རྣམས་རྙེད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་ཤིང༌། རྒྱལ་པོ་དང༌། བློན་པོ་ཆེན་པོ་དང༌། དེད་དཔོན་གྱི་བར་དག་ལ་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་པར་གྲགས་ཤིང༌། བཀུར
Chinese
哦！ 观察到地方无我之后，就能使有寂的根本——心得以转变。如是说。那些话语的意义，即使是精通词句的智者们也已经千百遍地毫无错谬地阐述过了。那么，在这里说这些有什么必要呢？ 确实如此，然而对于初学者、闻法甚少者、未被善知识引导者，仅仅依靠自己微薄的信心和精进，稍微生起一些住心的体验，便会憎恨智者的言教，视其如灯盏一般。并且还会说：“这些话语有什么用呢？那只是停留在佛法之中而已，并不能带来利益，我所体验到的才是真实的。” 于是，他们便以与意义无关的言辞自夸，并且到处炫耀，告诫他人不要妄加评论，以免遭受诽谤。他们以此来取悦在家人和出家人中正直善良的人，这些人则对他们赞不绝口。而智者们则对此置之不理，这使得他们生起傲慢，甚至会毁坏自己的瑜伽。此外，其他人如果按照他们所说的那样去修持，也会变成错误的修持。 如是说，导师无著曾说，对治邪修而导致瑜伽退失的情况是这样的： 比如，有些人不依正道而精勤修持，这样不但不能获得瑜伽成就，也不能获得正理之善法。这是因为，此人烦恼众多，具有强烈的贪欲，心识昏昧，并且具有与敏锐智慧同时生起的智慧。此人或者听闻甚少，或者能够记住很多，甚至能够通达一切所闻。他们为住在寂静处的修行者、在家人、严厉的出家人以及正直善良的人说法，并且以符合伪善之道的身体和语言行为来取悦他人。由于这些因缘，他们便会获得利养和恭敬。他们认为自己获得了巨大的福报、法衣、食物、卧具、坐垫、医药和资具。甚至在国王、大臣和商主之间，也被传为是阿罗汉，受到恭敬。
English
Oh! After seeing the selflessness of places, one can turn away the mind, which is the root of existence. So it is said. The meaning of those words has already been explained thousands of times without error by scholars who are masters of words. So, what is the need to mention them here? It is true, but for beginners who have heard little, who have not been guided by a virtuous friend, and who rely only on their own meager faith and diligence, having generated a little experience of abiding in the mind, they hate the words of the wise, seeing them as lamps. And they also say, "What is the use of these words? That is just staying within the Dharma, it does not bring benefit, what I have experienced is the truth." Thus, they boast with words that are unrelated to meaning, and they show off everywhere, warning others not to comment rashly, lest they be slandered. They use this to please honest and kind people among householders and renunciates, and these people praise them endlessly. But the wise ignore this, which causes them to become arrogant, and they may even ruin their own yoga. Furthermore, if others practice as they say, they will also become wrong practice. As it is said, Master Asanga said that the situation of losing yoga due to counteracting wrong practice is like this: For example, some people diligently practice not according to the right path, so not only will they not achieve yoga, but they will also not obtain the virtuous Dharma of reason. This is because this person has many afflictions, has a strong nature of desire, has obscured consciousness, and has wisdom that arises together with sharp intelligence. This person either hears very little, or can remember a lot, and can even understand everything that is heard. They teach the Dharma to practitioners living in secluded places, householders, strict renunciates, and honest and kind people, and they please others with bodily and verbal behavior that conforms to the path of hypocrisy. Due to these causes and conditions, they will receive offerings and respect. They think that they have obtained great merit, Dharma robes, food, bedding, cushions, medicine and supplies. Even among kings, ministers and merchants, they are known as Arhats and are respected.