Tibetan
ས་པ་ཐོབ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྤངས་ནས་ཇི་ལྟར་བསམ་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ནང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །མོས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དེ་དག་ལ་ཤེས་བྱའི་དོན་དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པ་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་འབྱེད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ཀྱི་འགྲེལ་བ་ལས་ཀྱང་བསྡུས་པའི་དོན་བདུན་པའི་སྐབས་སུ་དེར་ཡང་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་མཚན་མ་སྣང་བ་ལ་སེམས་བཞག་ནས་བྱིང་བ་དག་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བར་བྱས་ཏེ་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དེས། མཚན་མ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤོང་ངོ༌། །དེར་ཡང་ཇི་སྐད་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དོན་ལ་ངེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བསྒོམ་པའམ་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་མེད་པར་སོ་སོར་བརྟག་པའམ། བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་མི་འབྱུང་བར་དཔྱད་པའམ། ཆ་ལ་སོ་སོར་བརྟག་པའམ། མདོར་ན་ཇི་ལྟར་རྟོག་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཆོས་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དགོངས་སོ། །ཞེས་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་སོ། །མི་རྟོག་མི་འབྱེད། མི་འཚོལ། མི་འགྱུར། མི་གཡོ་ཞིང༌། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའམ། རྟོག་པ་ཙམ་ལ་ལྷག་མཐོང་དང་པོ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་འཕགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་ཅིང་སེམས་པ་མེད་པ་རིན་པོ་ཆེ་བསགས་པའི་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཆོས་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བགྱི་བ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པ་གང༌། ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཐ་དད་པར་ཡང་མི་བགྱིད་གཅིག་ཏུ་ཡང་མི་བགྱིད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འགྱུར་བ་མ་མཆིས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་མ་མཆིས་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །བ
Chinese
获得此地之后，安住于此，舍弃心的行相，如何思惟的那些法，就在其中，将禅定的行境显现为影像而分别了知。生起信解。如是，对于禅定的行境影像，辨别所知之义，以及善加辨别，完全了知，完全观察，安忍，欲求，分别，以及见和思惟，这被称为胜观。如是，菩提萨埵即是精通胜观者。如是说。在《入无分别陀罗尼》的注释中，在第七品略义中，也如彼处所说，将心安住于显现的相上，平息沉没和掉举等，为了修成止观，不作意真实分别的体相，由此，完全舍弃那些相。在那里，也应如所听闻和思惟，以确定意义的方式进行观察。或者修习缘起，或者观察无来无去，或者考察不从自他二者产生，或者观察部分，总之，无论如何观察，都应如此观察，从而生起对无实有的确定。如是说。无实有即是无法，意指法界。如是彼处所说。不分别，不区分，不寻找，不变异，不动摇，如实地分别了知，或者仅仅是了知，这被称为最初的胜观，即分别了知。如是所说，出自《圣法一切无所缘无心宝积经》。世尊开示说：文殊，所谓真实分别，这是什么法的术语？文殊菩萨回答说：世尊，所谓真实分别，即是分别了知，对于任何法，既不作差别，也不作统一。世尊，无有变异，即是无分别。世尊，所谓真实分别，这是无有真实分别的术语。
English
Having attained that ground and abiding therein, having abandoned the aspects of the mind, those dharmas that are contemplated, within that very state, one individually cognizes the objects of meditative absorption as images. One develops faith in them. Thus, with respect to those images that are the objects of meditative absorption, the act of distinguishing the meaning of what is to be known, as well as thoroughly distinguishing, completely understanding, completely examining, enduring, desiring, differentiating, and whatever constitutes view and thought, is called insight (vipashyana). Thus, a bodhisattva is said to be skilled in insight. So it is said. In the commentary on the Dharani of Entering into Non-Conceptualization, in the section on the seventh condensed meaning, it also states that, as it was taught there, having placed the mind on the appearance of signs, pacifying sinking and agitation, and so forth, in order to accomplish calm abiding, by not attending to the characteristic of truly discriminating, one completely abandons those signs. There also, one should examine individually in the manner of ascertaining the meaning of what has been heard and contemplated. One should meditate on dependent origination, or examine individually the absence of coming and going, or investigate that it does not arise from self, other, or both, or examine the parts individually. In short, however one contemplates, one should examine in such a way that certainty arises about the absence of entity. So it is said. The absence of entity is the absence of dharma, referring to the realm of dharma. So it is said in that very text. Not discriminating, not distinguishing, not seeking, not changing, not wavering, and individually cognizing as it is, or merely cognizing, this is called the first insight, namely, individual cognition. As it is said, this comes from the Sutra of the Teaching of the Noble Accumulation of All Dharmas Without Object and Without Mind. The Blessed One said: Manjushri, what dharma's technical term is 'truly discriminating'? Manjushri replied: Blessed One, what is called 'truly discriminating' is the individual cognition, which does not differentiate or unify any dharma. Blessed One, without change is non-conceptualization. Blessed One, what is called 'truly discriminating' is the technical term for the absence of true discrimination.
Tibetan
ཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། བདག་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའམ། །འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་མི་སེམས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་གང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའམ། འཕགས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའི་སླད་དུའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་དད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ལགས་ཏེ། ཆོས་ གང་ལ་ཡང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་བགྱིད་མི་མཉམ་པར་ཡང་མི་བགྱིད། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ནི་མི་མཉམ་པའོ་ཞེས་རྟོག་པར་མི་བགྱིད། འཕགས་པའི་ཆོས་ནི་མཉམ་པའོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བགྱིད་དོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དམིགས་པ་གང་མཉམ་པའམ། མི་མཉམ་པར་བགྱིད་པ་དེ་ལ་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུའོ། །གང་གི་མཉམ་པའམ་མི་མཉམ་པར་བགྱིད་པ་དེ་ཡང་དགེ་སློང་དེ་ལ་མ་མཆིས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དགེ་སློང་ནི་བདག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུངས་འགྲེལ་དེ་ཉིད་ལས། བསྡུས་པའི་དོན་བརྒྱད་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་སྐྱེ་ཞིང་རང་རིག་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་ན། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་ཡོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་འགྲུབ་བོ། །འོན་ཏེ་ཉི་ཁྲི་སྣང་བ་ལས། མཐའ་མ་མཐོང་བའི་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དྲང༌། དེ་ཡང་མཐའ་མ་མཐོང་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་ད་ཅིའི་སར་འདུག་པ་བཞིན་དུ། སོ་སོར་བརྟགས་ནས་མ་མཐོང་བས་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཡང་ལྟར་འགྲོ་བྱ་བར་འགྱུར་གྱིས། ད་ཅིའི་སར་འདུག་ཅེས་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ། དཔེར་ན་བྱ་དེ་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ་བལྟས་པས་མ་མཐོང་སྟེ་འགྲོ་ས་མེད་ནས་འདུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ནས་མ་མཐོང་བ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གྲོགས་བྱས་ནས་དེ་ལས་མི་གཡོ་བར་ལྷན་ནེ་ཡོད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ
Chinese
薄伽梵依于如实分别而了知，不作是念：我是异生，或是圣者声闻。何以故？如是异生或成圣者之法，不能如实随见故。薄伽梵复依于如实分别而了知，善男子或善女子以法界之理如是显现，于任何法亦不作平等，亦不作不平等。不作是念：异生之法是不平等。亦不作是念：圣者之法是平等。何以故？如是所缘，若作平等或不平等，以不见彼故。彼之若作平等或不平等，彼亦非在于彼比丘。如是不分别之比丘，亦无如是执取：我乃不分别。如是说。彼不分别之陀罗尼释中，于略义第八品中，以真实义修习之力，生起了知诸法皆无自性之相，且生起了知自证及自性亦无自性，瑜伽士以智慧而见之，如是显示。如是说。圣者光护所问之释中，说如实者，即是如其所有而分别。是故声入之因有二，如是之说即成立。然于二万光明中，如不见边际之鸟。如是说者，当如何引导？彼亦不见边际而返回，如今于何处而住之状。若分别后不见，复说为分别，则非也。若如是，则应成复往之行，不应说为如今于何处而住。是故如是说，譬如彼鸟观视大海之边际，以不见故，无去处而住，如是思择之智慧，以分别之智慧而观察后，以不见故，以三摩地而作助伴，不离彼而寂然而住之识，是住也，如是说也。
English
The Bhagavan, relying on truly distinguishing, does not think, 'I am an ordinary being' or 'I am a noble hearer.' Why is that? Because the dharma that makes one an ordinary being or a noble one is not truly seen. The Bhagavan, again relying on truly distinguishing, a son or daughter of good family appears in such a way through the manner of the realm of dharma, that they do not make anything equal or unequal in any dharma. They do not think, 'The dharma of ordinary beings is unequal.' They do not discriminate, 'The dharma of noble ones is equal.' Why is that? Because they do not perceive the object that makes things equal or unequal. That which makes things equal or unequal is also not present in that monk. A monk who does not discriminate in this way also does not have the grasping that 'I do not discriminate.' Thus it is said. In the commentary on the Dharani of Non-Discrimination, in the section on the eighth condensed meaning, it is taught that through the power of meditating on the true meaning, the aspect of realizing that all dharmas are without essence arises, and when the realization that self-awareness and self are also without essence arises, the wisdom of the yogi sees it. Thus it is said. In the commentary on the Questions of the Noble Kashyapa, it is said that truly distinguishing as it is, is distinguishing as it exists. Therefore, the reason for the entry of sound is twofold, and that statement is established. However, in the Twenty Thousand Lights, it is like a bird that does not see the edge. How should that be interpreted? That is, just as it returns after not seeing the edge and now stays somewhere, it is not that after distinguishing and not seeing, it is said to distinguish again. If it were so, it would become an act of going back again, and it should not be said to stay somewhere now. Therefore, it is said like this: for example, just as that bird, having looked at the edge of the ocean and not seeing it, stays because there is nowhere to go, so the wisdom of thought, having examined with the wisdom of distinguishing and not seeing, with samadhi as a companion, the consciousness that remains unwavering from it is staying, thus it is said.