English
At that time, as long as the body and mind are not harmed, one should abide in a state without manifest activity. To say that, if different times of consciousness enter simultaneously, or if one ox is at home and one ox is in the field, it would be excessive to say these words when wanting to plow the field. The so-called "two incompatible dharmas" is also established. Like this, if any one is missing, it will not arise; if both are present, it can arise, then these two are the conditions for its arising. For example, if either the eye or the ear is missing, the eye consciousness of things like a vase will not arise; if both are present, it can arise, just as it is the condition for its arising. Similarly, if either shamatha or vipashyana is missing, the mind consciousness will not clearly manifest the nature of reality; if both are present, it can arise, which is the nature of the reason. Thus it is said, in the Noble Collection of Dharmas, "Through samadhi, one can truly understand the truth as it is." Samadhi is meditation, there is no other. It is also said in the Sixty Stanzas on Reasoning, "From one-pointedness of mind, one can truly understand the truth as it is." Enough said. Some say that whatever does not accord with the meaning but an image of meaning appears, that is conceptual. For example, the consciousness that arises dependent on smoke, appearing as a person behind, that is conceptual. The consciousness of ordinary beings, without according with the nature of reality, yet the image of the nature of reality appears, so it is conceptual, this is the nature of the reason. The nature of reality must be something that is neither existent nor non-existent, and has not appeared in any form. They say that by meditating on the general characteristic in this way, conceptual thoughts related to speech will arise, then that is meditating on the nature of reality. Or like the consciousness of a young child, the yogi meditating on the nature of reality will become unable to express it. Therefore, it is neither meditating on the conceptual, nor is it non-conceptual consciousness because the own characteristics of the nature of reality cannot be seen. They say this. To this I say: Then, since conceptual and non-conceptual consciousness pervade all, other consciousnesses will not arise, because if what is pervasive disappears, then
Tibetan
བ་པ་ཡང་བསྡོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མེད་པ་ལས་གང་གིས་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། རོ་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མེད་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་སྐྱོན་འདོགས་སམ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཡོད་ན་རྟོག་བཅས་ཡིན་ནམ་རྟོགས་མེད་ཡིན། དེར་སྨྲ་མི་འདོད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གནས་སྐབས་དེ་བསྟན་པར། །བྱ་མིན་ཞེས་བྱ་རྐང་བརྐྱང་སྟེ། །གྲགས་པས་དད་པ་བསྐྱེད་པ་ཡི། །དད་ལྡན་རྣམས་ལ་མཛེས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་སུན་དབྱུང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའམ་རྟོག་པ་མེད་པར་བརྗོད་དུ་མི་འདོད་དོ། །ཤེས་པ་དཔེར་ན་མདའ་སྒྲོ་བྱི་བ་འདྲ་བ་བརྐྱང་བ་ཟོར་མཐོ་བ་ཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ། རྟོག་བཅས་མ་ཡིན་རྟོག་མེད་མིན། །རྣམ་པས་ཉེ་བར་མ་བསྒོམས་ཤིག །སྔ་ན་བས་ནི་ཟོར་མཐོ་བའི། །ཤེས་པ་ཡང་དག་ངེས་པར་གནས། ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་བས་རེ་ཞིག་གཞག་གོ །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་ལྷག་མཐོང་གི་གནས་སྐབས་ན་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་མེད་པ་ལ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཞི་གནས་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡོད་མེད་དུ་འཇུག་ལ། ལྷག་མཐོང་གི་ནི་དེ་གཉིས་གང་ལ་ཡང་མི་འཛིན་པ་མི་འདྲ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འདོགས་པ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟོག་ཅེས་བཏགས་པ་དང་འདྲའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ནི་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པ་ཡིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་མན་ཆད་ནི། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་མེ་བྱུང་ནས་ཤིང་ཉིད་སྲེག་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཉིད་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་མེ་བྱུང་ན། གཙུབ་ཤིང་གཙུབས་པའི་མེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པའི་ཤིང་སྲེག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་རབ་བརྟེན་ནས། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་རྟོག་གོ །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་གནས་དང༌། །སེམས་ཙམ་ལས་ཀྱང་བཟླ་བར་བྱ། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་འདས་ནས་སུ། །སྣང་བ་མེད་ལས་འདའ་བར་བྱ། །སྣང་མེད་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ཡིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐོང༌། །ཞི་བ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གནས། །སྨོན་ལམ་དག་གིས་རྣམ་པར་སྦྱངས། །ཡེ་ཤེས་དམ་པ་བདག་མེད་པར། །སྣང་བ་མེད་པར་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་སོ་སོར
Chinese
也是结束语。因此，瑜伽士不会获得特殊的功德，因为从不存在的事物中，怎么能有因生果呢？就像兔子的角等一样。如果说不承认不存在就是过失，那么，如果存在，是有分别还是无分别呢？如果说不想说，那么，如果为了显示那个状态，就伸出“不做”的脚，以名声生起信心，对于有信心的人来说是美丽的。这样来驳斥。或者说不想说是与分别有关还是没有分别。如果说知识就像箭尾上的羽毛一样伸展，像高耸的旗帜一样，那么，这就是说：不是有分别，也不是无分别。不要以形象来亲近修习。比以前更高耸的知识，真实而确定地存在。这样显示，暂时搁置。有些人说，在胜观的状态中，所谓的光明是对无境的光明。对此回答说：那么，这将变成与止观的知识相同。如果说止观的对境可以是有或无，而胜观则不执着于这两者，所以不同，那么，这就是对境的执着，就像被命名为无分别一样。有些人说，最初直到世间法的顶峰都是修无分别，而从世间法的顶峰以下，则是修个别分析的智慧。就像《圣妙吉祥吉祥堆经》中所说的那样：光明守护，就像两根木头摩擦生火，然后烧掉木头一样，从正确的个别分析中，产生了如实知晓的火焰，就像摩擦木头的火一样，烧掉分别的木头。在《圣楞伽经》中也说：完全依靠唯心，对外境不分别。如是真如的对境，也从唯心中遣除。从唯心超越之后，从无相中超越。安住于无相的瑜伽士，他将见到大乘。寂静自然成就的处所，以清净的愿望来清净。殊胜的智慧无我，将见到无相。这样说了。因此，那些各自。
English
It is also a concluding remark. Therefore, a yogi will not attain special merits, because how can there be cause and effect from something that does not exist? It is like a rabbit's horn, etc. If it is said that not admitting non-existence is a fault, then, if it exists, is it with or without distinction? If it is said that one does not want to say, then, if in order to show that state, one stretches out the foot of "not doing," generating faith through fame, it is beautiful for those with faith. This is how to refute it. Or one does not want to say whether it is related to distinction or without distinction. If it is said that knowledge is like an arrow feather stretched out, like a high flag, then it is said like this: It is not with distinction, nor without distinction. Do not cultivate closely with form. Knowledge that is higher than before, truly and certainly exists. Having shown this, it is temporarily set aside. Some say that in the state of vipassanā, the so-called clarity is clarity to the objectless. To this it is answered: Then, this will become the same as the knowledge of śamatha. If it is said that the object of śamatha can be either existent or non-existent, while vipassanā does not cling to either of these two, so it is different, then, this is clinging to the object, just like being named non-distinction. Some say that from the beginning up to the peak of worldly dharma, one cultivates non-distinction, while from the peak of worldly dharma downwards, one cultivates the wisdom of individual analysis. Just as it is said in the Noble Jewel Heap Sutra: Light Guardian, just as two pieces of wood are rubbed together to produce fire, and then the wood itself is burned, so from correct individual analysis, a flame of knowing as it is arises, just like the fire of rubbing wood, burns the wood of distinction. In the Noble Laṅkāvatāra Sūtra it is also said: Relying completely on mind-only, one does not distinguish external objects. Thus, the object of suchness, also remove from mind-only. Having transcended from mind-only, transcend from the absence of appearance. The yogi who abides in the absence of appearance, he will see the Great Vehicle. The place of peaceful spontaneous accomplishment, purified by pure aspirations. Supreme wisdom, selflessness, will see the absence of appearance. Thus it is said. Therefore, those individually.
Tibetan
་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་རིམ་གྱིས་བསྒོམ་པ་ཡིན་གྱི། ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་བསྒོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་ཁ་ཅིག་ཡང་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་ཟེར་བ་ནི། སྟོན་མོན་མུན་གྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་བསྒོམ་ལུགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གཟུངས་འགྲེལ་ལས། བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་ནི་མི་རྟོག་པ་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སྤྲོས་པའི་རེ་བཅད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་པོ་ནི་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་ལ་བློ་གནས་མི་སྲིད་དོ། །དེ་སྐད་དུ། བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཐ་མར་མཛད་པ་ལས། ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ པ་ལས། གལ་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཅི་ཞིག་ལ་དམིགས་དགོས་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་གློ་བུར་དུ་དམིགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་མེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོག་པར་འགྱུར། གཉེན་པོ་གང་གིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར། །བསམ་གཏན་བཞི་པོ་མ་ཐོབ་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སེམས་ནི་འགག་པར་འགྱུར་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་དང་པོར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་བསྒོམ་མོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་བདེན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས་ཡང་དག་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ལྷག་མཐོང་ལ་ཐོག་མར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེས་མཚན་མ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་དོ། །སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་ཡོད་དེ། ཞི་གནས་གྲུབ་ནས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཟེར་བ་དང༌། མི་རྟོག་མི་འབྱེད་མི་ཚོལ་མི་ཚོལ་བ་བྱེད་པའི་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ལ་ཟེར་བ་དང༌། མི་རྟོག་མི་འབྱེད་མི་ཚོལ་མི་འགྱུར་མི་གཡོ་བ་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། གལ་ཏེ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་སོ་སོར་རྟོག །སོ་སོར་དེ་རྟག་གལ་ཏེ་སྒོམ་བྱེད་ན། །དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་གཞན་གང་ཡིན་དེས་ནི་ཞིར་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱང
Chinese
是次第修习分别的智慧，而不是什么都不分别地修习。现在有些人说修习不分别，这是在学习顺世外道的黑暗，不是次第进入的修习方式。如果问《总持经》中说，以修习的次第说为不分别，那么这是指初地及以上的。或者是指断绝戏论的希望，对于初学者来说，心不可能安住在什么都不分别的状态。如是说，在修习次第的最后部分说，瑜伽行者入于等持时，如果意识存在，那么无疑需要缘于某物，因为凡夫的意识不会突然变得无所缘。如果不存在，那么那时如何能了知诸法的自性？用什么对治来断除烦恼？没有获得四禅的凡夫之心不可能止息。如是说。如果这样说，那么回答说，暂时首先修习分别的智慧是正确的，如来是这样说的。学师莲花戒也说：因此，想要生起无分别的智慧，首先应当修习具有正确分别特征的胜观，以此可以完全舍弃诸相。如是说。然而，还有一些需要实践的。所谓分别，有两种语词运用的原因：一是安住以后，了知和寻伺人法无我的思慧；二是无分别、不辨别、不寻伺、不寻伺的思慧；三是不分别、不辨别、不寻伺、不变动、不摇动。这里是从思慧的角度来说的。《圣妙吉祥真实名经》中说：如果分别诸法无我，如果恒常分别，如果修习，这本身就是获得涅槃果的因，其他任何因都不能寂灭。如是说。《圣解深密经》中说：彼身极调柔，心极调
English
It is the gradual cultivation of discriminating wisdom, not the cultivation of non-discrimination at all. Now, some people say that they cultivate non-discrimination, which is learning from the darkness of the Lokayata, not the gradual way of entering into cultivation. If you ask, in the Dharani Commentary, it says that non-discrimination is spoken of in terms of the stages of cultivation, then that is for the first bhumi and above. Or it refers to cutting off the hope of elaboration, but for beginners, it is impossible for the mind to abide in non-discrimination at all. As it is said, in the final part of the Stages of Meditation, it says that when a yogi enters into samadhi, if there is consciousness of mind, then undoubtedly it is necessary to focus on something, because the consciousness of ordinary beings does not suddenly become without an object. If it does not exist, then how can one realize the nature of all dharmas at that time? With what antidote will one abandon afflictions? The mind of an ordinary person who has not attained the four dhyanas cannot cease. Thus it is said. If you say that, then I say, for the time being, it is true that you should first cultivate the wisdom of discriminating, as the Tathagata said. Acharya Kamalashila also said: Therefore, those who wish to generate non-discriminating wisdom should first cultivate vipashyana with the characteristics of correct discrimination, by which they will completely abandon all signs. Thus it is said. However, there are still some things to be practiced. The term 'discrimination' has two reasons for the use of words: one is the wisdom of thinking that, after achieving calm abiding, realizes and seeks the selflessness of persons and dharmas; the second is the wisdom of thinking that is non-discriminating, non-distinguishing, non-seeking, and non-seeking; and the third is non-discriminating, non-distinguishing, non-seeking, unchangeable, and unmoving. Here, it is from the perspective of the wisdom of thinking. In the Noble King of Samadhi Sutra, it is said: If you discriminate the selflessness of dharmas, if you constantly discriminate, if you cultivate, that itself is the cause of obtaining the fruit of nirvana, no other cause can pacify. Thus it is said. In the Noble Sutra Unraveling of Intent, it is said: That body is extremely pliant, and the mind is extremely pli