Tibetan
་བར་ཚིག་ཙམ་གྱིས་གཞན་ལ་རློམ་པར་བྱར་མི་འདོད་དོ། །སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཅི་ལ་ཡང་མི་རྟོག་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་སེམས་དཔས་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཀུན་ ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །གང་ཞིག་དེ་རྟོགས་འདོད་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་དབུ་མ་བ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་སྨྲའམ། བརྟགས་ནས་སྨྲ། གོང་མ་ལྟར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་འཕགས་པར་ཁས་བླངས་པས་རེ་ཞིག་གཞག་གོ །འོན་ཏེ་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། དབུ་མ་པ་ཡང་དེ་འདོད་དེ། སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་གསུངས་ཏེ། དེ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ལ་ཡང་རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞེས་གསུངས་པས་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཐོས་པའི་དུས་སུ་བསམ་པ་བྱེད་པ་དེ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་ནས་ཞི་གནས་ལ་བསླབས་ནས་དེ་ཕྱིན་ཆད་བསྒོམ་པ་གཅིག་པུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། སྔར་ཐོས་པའི་དུས་སུ་བསམ་པ་དེ་ནི་ཐོས་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ཐོས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་ནས་ཀྱང་བསམ་དགོས་ཏེ། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསྒོམ་པ་གཅིག་པུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་དང༌། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ལྷག་མཐོང་དེ་ནི་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྡུ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ། བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། ལྷག་མཐོང་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ཀྱང༌། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟ་དཀྱུས་ཀྱིས་བསྟན་ནས་རྒྱུག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ན་བསྒོམ་མོ་ཞེས་
Chinese
仅仅用言辞来抬高自己是不应该的。到此为止吧！有些人说，虽然什么也不分别，但实际上是在修持胜义菩提心，菩提是远离戏论的，如同虚空一般。因此，菩萨修持胜义菩提心。如是说：菩提是虚空的体性，断绝一切分别念。谁想证悟它，就称为菩提萨埵。这样说，如果有人说这在应成派中是没有的，那么就对他说：你是从体性的角度说的呢？还是观察后说的？如果说是前者，那么因为你已经承认了圣者，就暂时放在一边。如果说是后者，那么就对他说：应成派也这样认为。莲花戒论师曾说，胜义菩提心是超越世间的，远离一切戏论的边际等等。为了成就它，也说要远离分别和思辨，所以没有什么差别。有些人说，听闻的时候进行思考是思慧，之后学习止观，从那以后就只有修持了。对此，我说：之前听闻时所作的思考，应归入听闻的范畴，否则听闻就白费了。之后也需要思考，正如在思慧的章节中所说的那样。因此，不能说只有修持。有些人说，这有两种：修持有分别的胜观，以及修持无分别的胜观。这样说并没有错，但是，有分别的胜观可以归入思慧。如是说，从修慧的胜观的角度来说，《圣解深密经》中说：胜观是从听闻和思惟清净的因所产生的。莲花戒论师也说：从听闻和思惟产生的智慧的分别，与从修持产生的智慧所修持的方式不同，就像用普通的马指路之后再用它来奔跑一样。有些人说，仅仅修持比量。
English
It is not appropriate to boast to others with mere words. Enough of elaboration! Some say that although they do not conceptualize anything, they are actually meditating on the ultimate bodhicitta, which is free from elaboration, like the sky. Therefore, bodhisattvas practice the ultimate bodhicitta. As it is said: Bodhi is the nature of the sky, abandoning all conceptualizations. Whoever wishes to realize it is called a Bodhisattva. If someone says that this is not present in the Prasangika school, then say to them: Are you speaking from the perspective of essence, or are you speaking after investigation? If they say the former, then since you have already acknowledged the noble ones, let it be set aside for the moment. If they say it is the latter, then say to them: The Prasangika also holds this view. Acharya Kamalashila said that the ultimate bodhicitta is transcendent, free from the extremes of elaboration, and so on. To accomplish it, it is also said to be free from conceptualization and speculation, so there is no difference. Some say that thinking during the time of listening is wisdom of thought, and after that, having learned shamatha-vipashyana, from then on there is only meditation. To this, I say: The thinking done during the time of listening should be included in the category of listening, otherwise the listening is wasted. Thinking is also necessary afterwards, as taught in the section on wisdom of thought. Therefore, it is not right to say that there is only meditation. Some say that there are two types: meditating on analytical vipashyana and meditating on non-conceptual vipashyana. There is nothing wrong with saying this, but analytical vipashyana can be included in wisdom of thought. As it is said, from the perspective of vipashyana of meditation wisdom, the Arya Sandhinirmochana Sutra says: Vipashyana arises from the cause of pure hearing and thinking. Acharya Kamalashila also said: The conceptualization of wisdom arising from hearing and thinking is not the same as what is to be meditated upon by the wisdom arising from meditation, just as using an ordinary horse to point the way and then using it to run. Some say that only inference is meditated upon.