Tibetan
་བ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བར་གཤེགས་པས་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས། སེམས་གཡེངས་པ་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་བསྐྱེད་པ་ཡང་དཀོན་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསམ་གཏན་ལྟ་ཅི་སྨོས་དེ་བས་ན་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ནས་མི་གཡེངས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་མངོན་སུམ་བསྒོམ་མོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ནི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ནི་དེ་དང་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་འཇོག་པར་བྱེད་པས་མི་སྲིད་དོ། །རང་རིག་པ་ནི་བེམས་པོ་ལས་ལོག་པ་ཙམ་ཡིན་པས་དེ་མི་སྲིད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་འཇིག་རྟེན་པའི་ས་ནི་མི་སྲིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན་ནི་འཕགས་པ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་སུན་དབྱུང་ངོ༌། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ང་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མན་ངག་ཡོད་དེ། དེ་ལས་བློ་གནས་པ་ནི་མི་ཐ་མལ་བའི་ཤེས་པ་ངལ་དུམ་མ་ཁྱེར་བའི་ཤེས་པ་ལྷང་ངེ་བ་ཅིག་ཡོད་པ་དེ་ནི་འདྲ་བ་དེ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བྱ་བ་དེ་ཅི་ལ་བྱ། གལ་ཏེ་སེམས་སམ། གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་ཟེར་ཏེ། དེ་གསང་སྔགས་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་འམ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་དེ་མི་སྟོན་ཏེ། ཆོས་ ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་བྱ་བ་ཙམ་ལ་འཇོག་པ་ལས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་ནི་མི་འཇོག་གོ་ཞེ་ན། གསང་སྔགས་ལ་ནི་དགག་པ་མི་བྱེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་མདོ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་ཅིང་སེམས་པ་མེད་པ་རིན་པོ་ཆེ་བརྩེགས་པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཇམ་དཔལ་ལ་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ཞེས་བགྱི་བ་ནི། དབྱིངས་གང་སེམས་མ་མཆིས་པ། སེམས་གྲོལ་བར་བགྱི་བ་མ་ལགས་པ། སེམས་དགག་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས་པ་བསམ་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བགྱི་བ་མ་ལགས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་པ་ལགས་ཀྱིས། སེམས་ཉིད་སེམས་མ་ལགས་པས་སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་མཆིས་པའོ། །སེམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་པས་སེམས་མ་མཆིས་པ་ཉིད་སེམས་ལགས་ཏེ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ལགས་སོ
Chinese
是这样的，善逝说，在般若波罗蜜多中，对于心散乱的人来说，生起世间的禅定也很稀少，更何况是出世间的禅定呢？因此，从生起心的一开始就不要散乱。如是说。有些人说要修现量，对他们说，根的现量是以事物为对境的，所以不是。意识的现量是与它同时安立的，所以不可能。自证仅仅是与物质相反，所以不可能。瑜伽的现量，世间的地是不可能的。如果是出世间的，那么就会成为圣者，这样来驳斥。有些人说，我有一个不可思议的诀窍，从那里面安住的智慧，是非凡夫的智慧，是没有间断的智慧，清明澄澈，就像那个一样修持。对他们说，不可思议要做什么？如果说是心，或者说是心的法性，那是在密咒里有的，经部或者般若波罗蜜多里不显示那个，只是安立一切法无自性，而不是安立为自己的心的法性。如果这样说，对密咒不作遮破，但是，那个在经里也说了，一切法无所缘且无心，《宝积经》中，如来对文殊菩萨说：文殊菩萨，不可思议的界，所谓的不可思议的界是什么？文殊菩萨回答说：世尊，所谓的不可思议的界，是没有心的界，不是心解脱，不是心遮破，不是以思辨来分别，但是，世尊，心本身就是不可思议的界。为什么呢？因为心上没有心，心本身不是心，所以心是自性空。心如其性，无心即是心。世尊，这就是不可思议的界。
English
It is like this, the Sugata said, in the Prajnaparamita, for those whose minds are distracted, it is rare to even generate worldly samadhi, let alone supramundane samadhi? Therefore, from the very beginning of generating the mind, one should not be distracted. Thus it is said. Some say that they meditate on the direct perception, to them it is said, the direct perception of the senses is object-oriented, so it is not. The direct perception of the mind is established simultaneously with it, so it is impossible. Self-awareness is merely the opposite of matter, so it is impossible. The direct perception of yoga, the worldly realm is impossible. If it is supramundane, then it would be a fallacy to become an Arya, thus refuting. Some say, I have an inconceivable secret instruction, from which the wisdom that abides is the wisdom of a non-ordinary person, a clear and lucid wisdom without interruption, and that is like that which is meditated upon. To them it is said, what is the purpose of doing the inconceivable? If it is said to be the mind, or the nature of the mind, that is in the mantra, the sutra or the Prajnaparamita does not show that, it only establishes that all dharmas are without inherent existence, but it does not establish it as the nature of one's own mind. If that is the case, there is no refutation of the mantra, but that is also said in the sutra, all dharmas are without object and without mind, in the Sutra of the Display of the Jewel Heap, the Tathagata said to Manjushri: Manjushri, the inconceivable realm, what is the so-called inconceivable realm? Manjushri replied: Bhagavan, the so-called inconceivable realm is the realm without mind, not the liberation of mind, not the negation of mind, not the differentiation by thought, but, Bhagavan, mind itself is the inconceivable realm. Why is that? Because there is no mind on the mind, mind itself is not mind, so mind is empty of inherent existence. Since mind is as it is, the absence of mind is mind. Bhagavan, this is the inconceivable realm.
Tibetan
་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མའི་ཁུངས་ཡིན་ཏེ། བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་སེམས་ཐ་མལ་བའི་སེམས་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རང་གི་ཀུན་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དུས་གསུམ་དུ་འདུས་མ་བྱས་པ་མི་འགྱུར་བ་རྟག་པ་དེ་ངོ་ཤེས་ན། བྱང་ཆུབ་དང་ཆོས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ཟེར་བས། དེ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལྟར་ཧ་ཅང་ཆེས་གསང་སྔགས་ཟབ་མོ་ནས་ཀྱང་མི་སྟོན་ཏོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན། བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས་དེ་རྟག་གོ །ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། གསང་སྔགས་པ་ནི་དགག་པ་མི་བྱེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རིམ་གྱིས་དྲང་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཐེག་པ་གསུམ་དུ་ ཡང་གསུངས་པ། །ཇི་སྲིད་འདུ་ཤེས་ཡོད་ཀྱི་བར། །ཐེག་པའི་མཐའ་ལ་ཐུག་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གསུངས་སོ། །ཡང་སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། ཐེག་པ་བཅུ་བཞི་གསུངས་པ་ལ། ངེས་པའི་དོན་དུ་ནི་ཐེག་པ་གཅིག་ལས་མེད་པར་གསུངས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཅིག་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། འདུས་པ་ཆེན་པོའི་ལེའུ་ལས། ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་ཡང་དག་པར་འདུ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་འདུ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དབྱེར་མེད་པ་ལ་འཇུག་པར་ཚུལ་གཅིག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཉིད་ལ་དགོངས་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཉིད་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཞུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པས་ཡང་འདོད་དོ། །བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་ངེད་འདུས་མ་བྱས་སུ་རྟོག། དབུ་མ་པ་ནི་དེ་ལམ་འདོད་པ་བྱེད་པར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ལས། འདུས་མ་བྱས་ལ་གང་རྟོག་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་ལ་གང་རྟོག་པ། །གཉི་ག་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །དེ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཏེ་ཆོས་ཅན་རང་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མུ་སྟེགས་རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་གསང་བར་སྨྲ་བ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་འདི་སྐད་ཅེས། བདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་གསང་བ་ལས་བསྟན་པ། རྣམ་རིག་ཙམ་ནི་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་དག །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྟག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན། །བླང་དང་དོར་བ་མེད་ཅེས་རབ་བརྟག་པ། །ཚངས་པ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་རྟ་ག་གནས་བྱོས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་མ་གོ
Chinese
如是说，那是瑜伽行中观的来源，没有差别。然而，平凡的心识是未被授记的心识，因此，不是修习法性。有些人说，如果认识到自己的阿赖耶识菩提心在三时中不积聚、不变、恒常，就称之为菩提和法性等等。这不像波罗蜜多乘那样，甚至在甚深秘密真言中也不开示。这是如来藏，是教法的核心，因此是常。如是说。对此答复说：密咒师虽然不作遮破，但以逐渐引导的方式，在《圣楞伽经》中也说了三乘：乃至有分别念，则无有乘之边际。等等也如是说。又在《华严经》中，说了十四乘，但究竟而言，说唯有一乘，因为法的界限唯一。如是说。《大集经》中说：真实地汇集于一乘，即一切乘平等地汇集于一乘，以同一方式进入无别之法界。因此，是依于法性之意，说心性本自清净，如大慧所问。这也是瑜伽行中观派所认同的，没有差别。如果说：我们证悟无为法，中观派也认为那是道吗？《圣妙吉祥幻化经》中说：于无为法作意者，于涅槃作意者，二者皆为魔之行境，智者如是说。如果说：法自性本来就是如此吗？这是承认了外道吠陀的隐秘之说。他们这样说：从秘密的甘露滴中开示：唯识恒常清净，如是佛陀恒常行，无取舍之分别，梵天无忧而安住。如是说。因此，是不了解如来之意。
English
Thus it is said, that is the source of Yogacara Madhyamaka, there is no difference. However, such an ordinary mind is an unpredicted mind, therefore, it is not the meditation of Dharmata. Some say that if one recognizes one's own Alaya Bodhicitta, which is not accumulated in the three times, unchanging, and constant, then it is called Bodhi and Dharmata, etc. This is not shown even in the profound secret mantras, like the Paramita Vehicle. This is the Tathagatagarbha, the essence of the teachings, therefore it is constant. Thus it is said. To this, it is replied: Although the Mantrayana practitioners do not refute, but in the manner of gradual guidance, in the "Holy Lankavatara Sutra" it is also said in three vehicles: As long as there is conceptualization, there is no end to the vehicle. And so on. Also, in the "Gandavyuha Sutra", fourteen vehicles are mentioned, but in the ultimate sense, it is said that there is only one vehicle, because the realm of Dharma is one. Thus it is said. In the chapter of the "Great Assembly Sutra", it says: To truly gather into one vehicle is to truly gather all vehicles into the equality of one vehicle, entering the undifferentiated realm of Dharma in the same way. Therefore, it is said that the nature of mind is primordially pure, according to the intention of Dharmata, as asked by Mahamati. This is also accepted by the Yogacara Madhyamaka, there is no difference. If one says: We realize the unconditioned, do the Madhyamikas also think that is the path? In the "Holy Manjushri Emanation Sutra" it is said: Whoever contemplates on the unconditioned, whoever contemplates on Nirvana, both are the realm of demons, thus the wise ones say. If one says: Is the nature of phenomena itself like that? This is admitting the secret sayings of the Tirthika Vedas. They say: From the secret nectar drops it is taught: Vijnaptimatrata is always pure, thus the Buddha always goes, without taking or abandoning, Brahma abides without sorrow. Thus it appears. Therefore, it is not understanding the intention of the Tathagata.