Tibetan
ཏན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དབུ་མ་པ་ནི་སྟོང་པ་ཕུགས་རིངས་བསྒོམས་ཏེ། སེམས་ཀྱང་མེད་པར་བྱས་ནས་སྟོང་པ་གཅིག་ཡུལ་དུ་བྱེད་དེ་དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་མི་ཐོབ་པོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི། རང་གི་སེམས་ཡོད་མེད་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཅེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། དབུ་མ་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང༌། འཕགས་པ་ལང་ ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་འོག་ཏུ། །ལྷོ་ཕྱོགས་བེ་ཏིའི་ཡུལ་དུ་ནི། །དགེ་སློང་དཔལ་ལྡན་ཆེར་གྲགས་པ། །དེ་མིང་ཀླུ་ཞེས་བོད་པ་སྟེ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་འཇིག་ཅིང༌། །ང་ཡི་བསྟན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ། །བླ་མེད་ཐེག་ཆེན་རབ་བཤད་དེ། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་བསྒྲུབས་པས། །བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ། །ཚུལ་རྣམས་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །དུས་དག་འདས་ནས་འབྱུང་བ་སྟེ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཤེས་བྱོས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་འཇིག་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་པར་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་སོགས་པས་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསལ་བར་མཛད་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཅིག་དབུ་མའི་ནང་དུ་སྟོན་མི་སྲིད་དོ། །སྟོང་པ་ཅིག་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ནི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་གང་ལས་ཀྱང་མ་གསུངས་ན། ཅི་ལ་འཁྲུལ། འོན་ཏེ་སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྟོན་པས་སྟོང་པ་སྐད་དུ་བྱ་ན། འོ་ན་ནི་སེམས་ཙམ་བསྒོམ་པ་ཡིན་པས་གྲུབ་པའི་མཐའ་རིམ་གྱིས་དྲང་པའི་ཆེད་དུ་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་ཡིན་པས་བདེན་ཏེ། རེ་ཞིག་གཞག་གོ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་སྟེ། དེ་ནི་སེམས་ཡོང་མེད་དུ་མི་བསྒོམ་མོ་ཞེ་ན། དེ་སེམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་དུ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཟེར་རམ། འོན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཡོད་མེད་དུ་མ་གྲུབ། དེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་དབུ་མ་པ་ཡང་སེམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་གང་ཡང་མི་བསྒོམ་སྟེ། དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་དཔྱོད་པའི་དབུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་ཕྱི་མ་ཡིན་ན་ནི། མེད་པ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཟེར་རམ། འོན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་པ་དེ་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་མ་གསུངས་ལ། མེད་པ་དེ་ལ་ནོར་པ་དང༌། མ་ནོར་བ་ཡང་བརྩིར་མི་འདོད་དེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་སེམས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན
Chinese
名为“丹巴”。如是说。有些人说，中观派是修习空性至极，甚至使心也消失，将空性作为唯一的对境，但那样是无法获得菩提的。圣者龙树的观点是，观修自己的心无论存在与否都未成立，本来就清净，那样才能获得菩提。对此，我说：中观是圣者龙树所说，如来也曾于《楞伽经》中说：“我于涅槃后，南方贝提之境，有比丘名具吉祥，其名号为龙，摧毁有无之边，于世间弘扬我之教法，无上大乘极善说，证得极喜之位，往生极乐刹，成为持律者，时过而出现，大慧汝应知。”如是说，预言了摧毁有无之边，如实宣说大乘。且先前的论师寂护等人也说，明示般若波罗蜜多，因此，中观之中不可能宣说非菩提之因。将空性作为唯一的对境，在中观的任何论典中都未曾提及，为何迷惑？如果说，因为宣说心无生，所以称之为空性，那么，这实际上是修习唯识，因为相信为了逐渐引导而宣说的宗义，所以才是真实的，暂且搁置。并非如此，而是随顺圣者龙树的观点，那是不修习心有无的。如果说，那是说心在胜义中不成有无吗？还是说在世俗中也不成有无？如果是前者，那么中观派也不修习心在胜义中不成有无，那是瑜伽行中观，没有任何差别。如果是后者，那么，说不存在未成立吗？还是说世俗中也不存在，这在佛经和论典中都未曾说过，对于不存在，也不想计较正确与否，如同石女之子的心一样。因此，
English
It is called "Tenpa." Thus it is said. Some say that the Madhyamikas meditate on emptiness to the extreme, even making the mind disappear, and take emptiness as the sole object, but that way one cannot attain enlightenment. The view of the noble Nagarjuna is that one meditates on one's own mind, which is not established as either existent or non-existent, and is primordially pure, and that is how one attains enlightenment. To this, I say: Madhyamika is what was said by the noble Nagarjuna, and the Tathagata also said in the Lankavatara Sutra: "After my Nirvana, in the southern land of Vaiti, there will be a monk named Glorious and Greatly Renowned, whose name will be called Naga, destroying the extremes of existence and non-existence, in the world he will propagate my doctrine, the unsurpassed Great Vehicle, he will perfectly explain it, having attained the Joyful Ground, he will go to the Pure Land of Bliss, he will become a holder of discipline, he will appear after time has passed, Great Wisdom, you should know." Thus it is said, prophesying the destruction of the extremes of existence and non-existence, and the truthful explanation of the Great Vehicle. And the previous teachers, such as Kamalashila, also said that they clarified the Prajnaparamita, therefore, it is impossible to teach something that is not a cause of enlightenment within Madhyamika. Taking emptiness as the sole object is not mentioned in any Madhyamika treatise, so why be confused? If it is said that because it teaches the non-arising of the mind, it is called emptiness, then this is actually practicing Cittamatra, because one believes in the tenets taught for gradual guidance, so it is true, let it be set aside for now. It is not like that, but rather it follows the view of the noble Nagarjuna, which does not meditate on the existence or non-existence of the mind. If it is said, is that saying that the mind is not established as existent or non-existent in the ultimate sense? Or is it that it is not established as existent or non-existent even in the conventional sense? If it is the former, then the Madhyamikas also do not meditate on the mind as being either existent or non-existent in the ultimate sense, that is Yoga-acara-Madhyamika, there is no difference at all. If it is the latter, then, is it saying that non-existence is not established? Or is it that it does not exist even in the conventional sense, this has not been said in the sutras and treatises, and one does not want to consider whether non-existence is correct or incorrect, like the mind of the son of a barren woman. Therefore,
Tibetan
་དོན་དམ་པར་ནི་སེམས་སྟོང་པར་ལྟ་ན། དེ་ཡང་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ལ། ཡོད་པར་ལྟ་ན་དེ་ཡང་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ཅིང་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ལྟར། དེ་ཡང་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པར་བལྟས་ཀྱང་སྒྲོ་འདོགས་ པ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་ཆོས་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ལས། ཆོས་ཅན་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཞུས་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་གཞན་བརྗོད་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གསུངས་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་རྣམ་པར་དག་པས་ཐོག་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་མཆིས་པར་བརྗོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་རིན་ཐང་ཆེན་པོ་གོས་དྲི་མ་ཅན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དཀྲིས་པ་ལྟར། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གོས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དཀྲིས་པ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ། ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཐེར་ཟུག་པར་ནི་བརྗོད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་སྨྲས་པ། འདི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འདྲ་བ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་རྟག་པ་བྱེད་པ། ཡོན་ཏན་བྱེད་པ། ཁྱད་པར་མི་འཇོག་པའོ། །ཞེས་བདག་སྨྲ་བ་སྟོན་པར་བགྱིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ངའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་བསྟན་པ་བྱས་ནས། བྱིས་པ་རྣམས་བདག་མེད་པས་འཇིགས་པར་འགྱུར་བའི་གནས་རྣམ་པར་སྤང་བའི་དོན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་སྒོ་བསྟན་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྣང་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྟོན་ཏེ། འདི་ལ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་ མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དཔེར་ན་རྫ་མཁན་ནི་འཇིམ་པའི་རྡུལ་གྱི་ཕུང་པོ་གཅིག
Chinese
从胜义谛的角度来看，如果认为心是空性的，这也是一种增益。如果认为心是实有的，这也是一种增益，应该认为心既非实有也非空无。如果这样认为，这也是一种增益。即使认为心是无漏的，也是一种增益。 “本来清净”这个词，也是就法而言说的，不是就法相而言说的。如《圣楞伽经》中，大慧菩萨请问，世尊在其他经典中说到如来藏，世尊说，如来藏自性光明、清净，本来就是清净的，具有三十二相，存在于众生的身体内。世尊的珍宝价值连城，却像被污垢的衣服包裹一样，被蕴、界、处的衣服包裹，被贪嗔痴所压制，被虚妄分别的污垢所染污，如果说它是常、恒、不变的，那么，世尊所说的如来藏，这与外道所说的“我”有什么不同呢？世尊，外道也说有常、有功德、没有差别，这样就成了宣说“我”了。世尊回答说：大慧，我所说的如来藏，与外道所说的“我”并不相同。大慧，如来、阿罗汉、正等觉们，是为了对空性、真如、涅槃、无生、无相、无愿等等词语的意义，宣说如来藏，为了让孩子们舍弃因无我而恐惧之处，才宣说如来藏之门，从而显示出无分别的处所，无相的行境。对此，大慧，未来和现在出现的菩萨摩诃萨们，不应该执着于“我”。大慧，譬如陶师用一堆泥土，
English
From the perspective of ultimate truth, if one views the mind as empty, that is also an imputation. If one views it as existent, that is also an imputation, and one should view it as neither existent nor non-existent. If one views it in that way, that is also an imputation. Even if one views it as without outflows, that is also an imputation. The term "primordially pure" is spoken in reference to the Dharma, not in reference to the Dharmadhatu. As it is said in the "Lankavatara Sutra," when Mahamati asked, the Blessed One spoke of the Tathagatagarbha in other sutras, saying that the Tathagatagarbha is naturally luminous, pure, and primordially pure, possessing the thirty-two marks, and existing within the bodies of sentient beings. The Blessed One's precious jewel, of great value, is like being completely wrapped in a dirty cloth, wrapped in the cloth of the skandhas, dhatus, and ayatanas, oppressed by desire, hatred, and ignorance, and stained by the dirt of complete conceptualization. If it is said to be permanent, stable, and enduring, then what difference is there between the Tathagatagarbha spoken of by the Blessed One and the "self" spoken of by the heretics? Blessed One, the heretics also speak of permanence, qualities, and no distinction, thus proclaiming the "self." The Blessed One replied: Mahamati, my teaching of the Tathagatagarbha is not the same as the "self" spoken of by the heretics. Mahamati, the Tathagatas, Arhats, and Samyaksambuddhas teach the Tathagatagarbha in relation to the meaning of words such as emptiness, suchness, nirvana, unborn, signless, and wishless. In order to have children abandon the place where they become frightened by selflessness, they teach the door of the Tathagatagarbha, thereby revealing the place of non-discrimination, the realm of imageless conduct. Therefore, Mahamati, future and present Bodhisattvas Mahasattvas should not cling to the notion of "self." Mahamati, for example, a potter uses a lump of clay,