Tibetan
ད་ལ་ལོག་རྟོག་དང༌། །དེ་དག་སུན་དབྱུང་མདོར་བསྟན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །དེ་ལ་སྒོམ་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་འདི་གཉིས་ཏེ། བསྒོམ་པ་དང༌། དེའི་རྟགས་སོ། །གོང་མ་ལ་གཉིས་ཏེ། དམིགས་པ་དང་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ལ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ད་ལྟ་ནི་རྒྱུའི་དུས་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། ཐོས་བསམ་བྱ་སྟེ་བསྒོམ་དུ་མི་འདོད་དོ། །དཔེར་ན་རྡོའི་སྟེང་དུ་ས་བོན་འདེབས་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་སྨྲས་པ། དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ལ་ནན་ཏན་བྱ་དགོས་པས་བསྒོམ་མོ། །འོན་ཏེ་ངའི་སེམས་འདུག་ཏུ་མི་འདོད་དོ། །ཞེ་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་གཞན་བདག་ཏུ་མི་འདོད་དོ། །རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིད་ཆེས་པའི་སྔ་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྨྲ་བ་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ནུས་སོ། །འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང༌། ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་ཏིང་འཛིན་འཛིན་པ་དག །ལྔ་བརྒྱ་ལས་ནི་མི་ཉུང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཉིས་ཁོ་ན་བསྒོམ་མོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཙམ་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡེ་མ་གོ་བ་ཡིན་པས། རེ་ཞིག་གཞག་སྟེ་ཟབ་མོའི་སྣོད་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་བསྒོམ་མོ། །དེ་བས་ན་ཇེ་གསལ་ཇེ་གསལ་སྐྱེད་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིའི་རྣམ་པ་ལ་གསལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། རྣམ་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཙམ་ཤེས་པ་ཡིན། འོ་ན་བདེན་པ་མཐོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡོན་ཏན་གྱིས་མི་མཉམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁས་མ་ལེན་ཅིག །སྤྱིའི་རྣམ་པ་ལ་ཡང་ཇེ་གསལ་ཇེ་གསལ་འགྲོ་བར་ལུང་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཐོས་པ་སེམས་ལ་གཞག་པས་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བར་འོང་ཞེས་གསུངས་ལ། རིགས་པས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིད་ བརྟན་པའི་ཚིག་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ནུས་སོ། །འོན་ཏེ་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པའི་སྐྱོར་བ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོའི་ཡུལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་དེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཚིག་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་ཅེས་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་སྐྱོན་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དང༌། དངོས་ཀྱི་སྤྱི་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པ་གཉིས་ཐ་དད་པས་གཞན་བསྒོམས་པས་གཞན་འཐོབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར
Chinese
关于当下错误的想法，以及简要揭示驳斥它们，这被称为总结的偈颂。关于禅修的错误想法有两种：禅修和它的征象。前者有两种：所缘和觉知。关于所缘，有些人说现在是因的时节，应该听闻和思考，不应该禅修。例如，这就像在石头上播种一样。对此，我说，因此，必须努力于特殊的因，所以要禅修。或者，我的心不想要安住。如果这样说，仅仅这样并不想要他人成为主人。具有想法的人，能够从可信的先前经验的陈述中进行推断。《圣妙吉祥根本续》中也说：“在末世五百年中，那时修持禅定者，不会少于五百之数。”有些人说，仅仅禅修法和有法。对此，我说，那仅仅是了解无常，因为没有理解远离戏论，所以暂时搁置，不是深奥的容器。有些人说，仅仅禅修法性的自性特征。因此，会产生越来越清晰的觉受，但对于总相没有清晰的觉受。或者说，对于相没有矛盾。对此，我说，那仅仅是了解无常。那么，将会导致见到真谛。那是不具备功德。如果这样说，因此不要承认。经典中也说，对于总相也会越来越清晰。如来说，听闻如来的身像，放在心中，就像见到一样。通过理智也能从戒律清净和可靠的语言中进行推断。或者，《理智六十颂》中说，在总相的特征上，禅修的努力，成就的自性之境，自己的特征是不合理的，因为会过于极端。那句话说的是没有关联。如果这样说，那不是对主张事物存在者进行责难，因为自己的特征实有成立，以及事物的一般不实有成立，这两者是不同的，因为禅修其他会导致获得其他。
English
Regarding wrong ideas about the present, and briefly revealing their refutation, this is called the summarizing verses. There are two wrong ideas about meditation: meditation and its signs. The former has two: object of focus and awareness. Regarding the object of focus, some say that now is the time of causes, one should listen and contemplate, one should not meditate. For example, it is like planting seeds on a stone. To this, I say, therefore, one must strive for special causes, so one should meditate. Or, my mind does not want to abide. If one says this, merely this does not want others to be the master. Those with ideas can infer from the statements of credible prior experiences. It is also said in the 《King of Samadhi Sutra》: "In the last five hundred years, those who practice samadhi at that time will not be less than five hundred." Some say that one should only meditate on dharma and the possessor of dharma. To this, I say, that is only understanding impermanence, because one has not understood being free from elaboration, so put it aside for now, it is not a vessel for the profound. Some say that one should only meditate on the characteristic of the nature of dharma. Therefore, clearer and clearer experiences will arise, but there is no clear experience of the general characteristic. Or, there is no contradiction to the aspect. To this, I say, that is only understanding impermanence. Then, it will lead to seeing the truth. That is not possessing qualities. If one says this, therefore do not admit it. It is also said in the scriptures that the general characteristic will also become clearer and clearer. The Tathagata said that hearing the image of the Tathagata and placing it in the mind is like seeing it. Through reason, one can also infer from pure discipline and reliable words. Or, in the 《Sixty Stanzas on Reasoning》, on the characteristic of the general characteristic, the effort of meditation, the state of the nature of accomplishment, one's own characteristic is unreasonable, because it would be too extreme. That sentence says that there is no connection. If one says this, that is not blaming those who assert things exist, because one's own characteristic is established as real, and the general of things is not established as real, these two are different, because meditating on others will lead to obtaining others.
Tibetan
་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དོན་གྱི་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་བསྒོམ་མོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན། ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་སྙམ་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པར་འཇོག་སྟེ། དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡེ་མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་བསྒོམ་མོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཞེས་བྱ། རིགས་པས་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་ཟེར་ན། འོ་ན་དོན་དམ་པའང་མ་གྲུབ་སྟེ། རིགས་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རིགས་པས་ཡེ་མི་འཇུག་སྟེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཡེ་མ་གྲུབ་ཟེར་ན། འོ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་ཀྱང་མ་ཟེར་ཅིག །ཁྱོད་བྱིས་པ་བསྟེན་པ་ཆོས་མ་ཐོས་པ་དང་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །དེ་བསྒོམ་པར་བྱ་མི་དགོས་སོ། །དེ་སྐད་དུ། ཟླ་བའི་སྙིང་པོའི་ལེའུ་ལས་འབྱུང་བ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་གིས་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །ཟླ་བའི་སྙིང་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མེ་སྟག་གང་གིས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཟབ་མོ་སྐེམ་མི་ནུས་སོ། །ཟླ་བའི་སྙིང་པོ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་ པ་གང་གིས་ཀྱང་རང་གི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱ་མཚོ་སྐེམ་པར་མི་ནུས། སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཡེ་མི་བསྒོམས་ཏེ། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པ་ལས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་གང་ལ་སེམས་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན་ཞེས་གསུངས་པས། སེམས་ཀྱི་བསྒོམ་དུ་མི་འདོད་དོ། །ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་དང་དོན་ལ་སེམས་པའི་ཕྱིར་སེམས་པ་དང༌། བེམས་པོ་ལས་ལོག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་ནི་བདེན་ན་གང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྣམ་པར་བྱུང་བ་དེས་མི་རྟོགས་ཞེས་ནི་བྱར་མི་རུང་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། རྟགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་དོན་ལ་ངེས་པ་ནི་སླུ་བར་མི་འགྱུར་
Chinese
有的人说，仅仅观修意义的总相。对此，我说：什么样的相呢？仅仅安立为似乎什么也没有成立，并说这是法性的相。这不是法性的相，因为是戏论的缘故。有的人说，所谓的胜义谛根本不存在，仅仅观修世俗谛的缘起如何存在。对此，我说：那么为什么叫做世俗呢？如果说因为用理智分析没有成立，所以叫做世俗。那么胜义也同样没有成立，因为用理智分析人与法没有成立，仅仅如此本身就不是胜义谛。或者说，理智根本不介入，如果说人与法的无我根本没有成立。那么，也不要说世俗。你和亲近孩童、没有听闻佛法的人没有差别。这不需要观修。如是，《月藏经》中说：胜义谛是无上圆满正等觉，与声闻和独觉的一切不共。因此，任何世俗谛都不能成办无上圆满正等觉的善根之聚的殊胜。月藏是这样的，譬如任何火星都不能使广大深邃的海洋干涸。月藏也是如此，任何世俗谛都不能使自己的烦恼之海干涸。更何况其他的有情呢？如是说。有的人说，胜义谛根本不观修，因为圣者无尽慧所说：胜义谛是没有心游走的处所。因此，不认为是心的观修。如是说。对此，我说：因为种种的缘故，心和对境有心的缘故是心，以及因为从物质中返回的缘故，心的真实如果是任何的体性，那么以它的行相出现，不能了知，这是不行的。因为与无分别智的所知没有差别，一切法都像虚空的中心一样显现。以及，以理证的力量对意义的确定是不会欺骗的。
English
Some say that one should only meditate on the general aspect of meaning. To them I say: What kind of aspect is it? It is merely posited as if nothing is established, and they say that this is the aspect of the nature of reality. That is not the aspect of the nature of reality, because it is elaboration. Some say that the so-called ultimate truth does not exist at all, and that one should only meditate on how dependent origination exists in conventional truth. To them I say: Then why is it called conventional? If they say that it is called conventional because it is not established by reasoning, then the ultimate is also not established, because the mere fact that persons and phenomena are not established by reasoning is not the ultimate truth. Or, reasoning does not intervene at all, and if they say that the selflessness of persons and phenomena is not established at all, then do not even say conventional. You are no different from someone who associates with children and has not heard the Dharma. That does not need to be meditated upon. Thus, it is said in the chapter of the Essence of the Moon: The ultimate truth is the unsurpassed, perfectly complete enlightenment, and is not common to all Hearers and Solitary Buddhas. Therefore, no conventional truth can accomplish the supreme accumulation of roots of virtue for unsurpassed, perfectly complete enlightenment. The Essence of the Moon is like this: for example, no spark can dry up the vast and deep ocean. Likewise, no conventional truth can dry up one's own ocean of afflictions. What need is there to mention other sentient beings? Thus it is said. Some say that the ultimate truth is not meditated upon at all, because the Noble Inexhaustible Intelligence taught that the ultimate truth is where there is no movement of mind. Therefore, they do not consider it to be a meditation of the mind. Thus they say. To them I say: Because of the variety, the mind and the object are the mind because of thinking, and because of returning from matter, if the truth of the mind is any essence, then it is not possible to say that it cannot be understood by the appearance of its aspect. Because there is no difference from the object of non-conceptual wisdom, all phenomena appear like the center of the sky. And, the certainty of meaning by the power of reasoning is not deceptive.