Tibetan
པ་དོན་མེད་པའི་ཉེས་པ་དང༌། གཏན་ཚིགས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངེས་པའམ། འགལ་བའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའི་ཉེས་པ་ཡོད་དེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་ནི་གཏན་ཚིགས་དོན་དམ་པར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ཞུགས་ནས་འདུག་ལ་མཐུན་པའི་དཔེ་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ རོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྟེ། དབུ་མའི་རྒྱན་ལས། བདག་དང་གཞན་སྨྲས་དངོས་འདི་དག །ཡང་དག་ཏུ་ན་གཅིག་པ་དང༌། །དུ་མའི་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པས། ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་མེད་པ་དགག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། གཏན་ཚིགས་ལ་དོན་དམ་པའི་སྒྲ་མ་ཞུགས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ལས། ཕྱི་རོལ་ནང་ན་གནས་འདི་ཀུན། །ཡང་དག་ཏུ་ན་རང་བཞིན་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད། །བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །གང་ཞིག་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ན་རང་བཞིན་མེད་དེ་དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་ནང་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་ན་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་སྒྲ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ནི་མ་ཡིན་པ་དགག་པའི་སྒྲར་སྦྱར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། དབུ་མའི་རྒྱན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཊཱིཀཱ་ལས། སྦྱོར་བ་དེ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་དེ་དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །བདག་དང་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །གཅིག་པ་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་གང་ཞིག་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ནི་གཏན་ལ་ཕབ་ཅེས་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་མེད་དེ། དཔེར་ན་མེ་དང་དུ་བའི་འབྲེལ་བ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དུས་སུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་གཏན་ལ་ཕབ་ཅེས་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་མི་འདོད་པ་ལྟ་བུའོ། །རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་དོན་དམ་པ་ལ་འབྲེལ་པ་འཇོག་པ་འདི་ཡང་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མ་གྲུབ་པས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །གང་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་འབྲེལ་པ་དེ་ནི་གཏན་ལ་ ཕབ་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དེ
Chinese
再者，存在无意义的过失，以及理由与非共同的确定性，或似是而非的相违理由的过失。因为在所要成立的法上，胜义中远离一和多的理由已经安住，而在相似的比喻上，世俗的一和多已经安住的缘故。 如果无论如何都行，如《中观庄严论》中所说：“自他所说诸事物，真实之中无一多，离一多性故无性，如影像般。”因此，“真实”这个词是对胜义而言有必要的，因此是否定不存在。如果这样说，那么对此回答说：理由中没有加入胜义的词语也是有的，如进入那真实性中所说：“外内所住此一切，真实之中皆无性，一与多性之自体，离故如彼影像般。”凡是远离一和多的，那在胜义中就是无自性的，例如影像一般。所有住在外内的这些事物，也因为远离一和多的自性，所以是无自性的。这样说，即使有“真实”这个词，也是与否定非有之词相连的。如《中观庄严论》本身的注释中所说：“这个论式是这样的：凡不是一和多的自性的，那些在胜义中就是无自性的，例如影像一般。自他和他人所说的诸事物也不是一和多的自性，这被称为是不见遍及者。因为遍及一性本身和多性本身的自性。”这样说的。像这样，凡是没有通过现量和比量成立联系的，就不能安立为“确定”，例如在确定火和烟的联系时，不会想要安立为确定胜义谛的确定一样。在作为诤论基础的胜义中建立联系，这也因为没有通过现量和比量成立，所以是不见遍及者。凡是与所要成立的法和体性不相符的联系，由于已经确定，所以对于了知宗法没有必要。
English
Furthermore, there are faults of meaningless words, and faults of reasons that are not commonly established, or reasons that appear to be contradictory. Because, on the dharma to be established, the reason that is separate from one and many in the ultimate sense has already settled, and on the similar example, the conventional one and many have settled. If it is okay no matter what, as it says in the Ornament of the Middle Way: "These things spoken of by self and others, in reality are neither one nor many, because they are separate from the nature of one and many, like images." Therefore, the word "reality" is necessary for the ultimate sense, therefore it is negating non-existence. If you say that, then in response to that: there are also reasons that do not include the word "ultimate," such as entering into that very reality, it says: "All these that dwell outside and inside, in reality are without nature, the very nature of one and many, because they are separate, like those images." Whatever is separate from one and many, that is without nature in the ultimate sense, like an image. All these things that dwell outside and inside are also without nature because they are separate from the nature of one and many. It is said that even if there is the word "reality," it is connected to the word that negates non-existence. As it says in the commentary of the Ornament of the Middle Way itself: "This syllogism is like this: those that are not the nature of one and many, those are without nature in the ultimate sense, like images. The things spoken of by self and others are also not the nature of one and many, this is called not seeing the pervasive. Because it pervades the very nature of oneness and the very nature of many." It is said like this. Like this, whatever has not established a connection through direct perception and inference, cannot be established as "certain," for example, when establishing the connection between fire and smoke, one would not want to establish it as establishing the certainty of the ultimate truth. Establishing a connection in the ultimate sense, which is the basis of the debate, is also not seeing the pervasive because it has not been established through direct perception and inference. Whatever connection does not match the dharma and nature to be established, since it has been established, it is not necessary for understanding the property of the subject.
Tibetan
། དཔེར་ན་བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལས་རྒྱབ་ཀྱི་མེ་རྟོགས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཁོ་ན་ལ་འབྲེལ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པས་མི་དམིགས་པའོ། །དེ་བས་ན་བྱེ་བྲག་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའམ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ལ་ཡང་གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་མི་འདོད་དོ། །འོ་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པ་མེད་པས་འབྲེལ་པ་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པའི་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རིགས་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། འདི་ལྟར་སྡོད། གཅིག་དང་དུ་མ་དང༌། རང་བཞིན་ལས་ལོག་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་གཉིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ཡང་འཇུག །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ཡང་འཇུག་སྟེ། ཐུན་མོང་དུ་འཇུག་གོ །འོ་ན་སྤྱི་དེ་ལ་འབྲེལ་པ་སྒྲུབ་བམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་བསྒྲུབ་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་གང་དག་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་གཏན་ཚིགས་སྤྱིར་སྨོས་པའོ། །དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། གཏན་ཚིགས་སྤྱིའི་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་སྤྱི་འགྲོ་བར་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པས་ལྡོངས་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་དག་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ལྟ་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། མྱང་བ་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་རང་བཞིན་འདི་ལ་དོན་དམ་པར་འཛིན་ལ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་ནི་རིགས་པས་གྲུབ་པ་ལ་དོན་དམ་པ་ཞེས་ཟེར་བས་དེ་གཉིས་ཀ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བསྟན་ཏོ། །དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་པ། སྤྱི་དེ་བྱེ་བྲག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ཞུགས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེས་ན་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཉིད་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་བཞིན་གཅིག་དང་དུ་མ་མ་ཡིན་པས་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་བཞིན་གྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བས་ནི་ཤེས་པ་རྟོག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་འཁྲུལ་པ་གཅིག་གིས་དེ་ དེ་ལྟར་རྟོགས་སོ། །དེ་ལྟར་སྤྱི་བྱེ་བྲག་དང་བཅས་པ་དེ་དཔེར་གྲུབ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །བདག་དང་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་སྨྲས་པས། ཆོས་ཅན་གཟུགས་བརྙན་དང་མི་འདྲ་བར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པས། ཡང་དག་པར་འདོད་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་
Chinese
例如，在确定了有为和无常之后，就不需要去了解背后的火。同样，将关联性确定为仅仅与作为争论基础的世俗谛相关，这也是因为宗义的法和体性不一致而无法观察到。因此，个别事物既不希望被确定为胜义谛，也不希望被确定为世俗谛。如果说没有不包含在二谛中的事物，因此关联性无法成立，这是对的。然而，必须承认种类不同等的常法总相，以及种类相同等的安住于各自自性。例如，安住于一和多，以及与自性相异的一和多分离，以及无自性，这二者既适用于世俗谛，也适用于胜义谛，是共同适用的。如果问是否要对总相建立关联性，回答说也不是。如果问如何建立，这样说：凡不是一和多的自性，这些就是，这样说的时候，就是普遍地陈述了理由。说在胜义中无自性，就是说普遍的理由之后，普遍的所立也要随之成立。因为被无明遮蔽的世间人，对于作为体性的真实的世俗，具有观点、禅修和体验，执着于这种具有作用能力的自性为胜义。从宗派的角度来说，则称通过理证成立的为胜义，因此显示了这两者都要随之成立。例如如同影像。这样说，显示了总相进入了个别世俗谛。因此，影像本身不是具有作用能力的相的一和多，从而显示了不是具有作用能力的相的自性。外方辩论者通过无分别现量的一个错觉来如此认识。这样，为了显示具有总相和个别相的例子成立之后，在作为所立的法上存在理由。因此说了“我和他人所说的诸事物也是”，这表明，作为有法的事物，与影像不同，具有作用能力，这是世间人认为是真实的。
English
For example, after determining that something is made and impermanent, there is no need to understand the fire behind it. Similarly, establishing a connection as only related to conventional truth, which is the basis of the argument, is also not observable because the characteristics and nature of the subject are inconsistent. Therefore, particularities are not desired to be established as either ultimate truth or conventional truth. If it is said that there is nothing that is not included in the two truths, and therefore the connection cannot be established, that is correct. However, it must be admitted that the generalities of permanent phenomena, such as dissimilar kinds, and the abiding in their own nature, such as similar kinds. For example, abiding in one and many, and being separate from one and many that are different from their own nature, and being without self-nature, both apply to conventional truth and ultimate truth, and are commonly applicable. If you ask whether to establish a connection with that generality, the answer is no. If you ask how to establish it, say this: those that are not the nature of one and many, when you say this, you are stating the reason generally. Saying that there is no self-nature in the ultimate sense means that after the general reason, the general thing to be established also follows. Because worldly people who are blinded by ignorance have views, meditations, and experiences of what is the true conventional, which is the nature of the characteristic, they cling to this nature of being able to function as ultimate. From the perspective of philosophical tenets, what is established through reasoning is called ultimate, thus showing that both of these must follow. For example, like an image. Saying this shows that the generality enters into the particular conventional truth. Therefore, the image itself is not one and many of the aspect of being able to function, thus showing that it is not the nature of the aspect of being able to function. The opponent recognizes this through a single illusion of non-conceptual direct perception. Thus, in order to show that after the example with generality and particularity is established, there is a reason on the subject to be established. Therefore, it is said, "The things spoken of by myself and others are also," which indicates that the subject, unlike the image, has the ability to function, which is what worldly people consider to be true.